De derde lijn

Wat het betekent

De derde lijn sluit het onderste trigram af zonder bij het bovenste te horen. Zij is zo hoog geklommen als haar helft van de figuur toelaat; de volgende stap voert buiten het eigen gebied. Dat structurele gegeven maakt dit tot de gevarenzone van de klassieker: de derde lijn van hexagram 1 toont de edele die de hele dag actief is en bij het vallen van de avond nog altijd onrustig blijft, en De Grote Verhandeling merkt nuchter op dat de derde plaats veel tegenspoed kent.

Het kenmerkende probleem hier is overmoed. De lijn staat hoog genoeg om zich van hogere rang te wanen, maar laag genoeg om zich daarin lelijk te vergissen. Zij is bovendien niet centraal, waardoor ze de bescherming van de tweede lijn mist.

De derde positie is een yang-plaats. Een ononderbroken lijn hier is correct, maar schuurt tegen de grens aan; een gebroken lijn is niet correct en leest vaak als iemand die de positie bekleedt zonder het bijbehorende gezag. De lijn correspondeert met de bovenste lijn, het andere uiteinde van de figuur, waar zelden veel steun van te verwachten is.

In een raadpleging

Een veranderende derde lijn vraagt je naar een drempel te kijken. Er staat iets op het punt van toonaard te veranderen: een promotie, een overstap van werk in de luwte naar de openbaarheid, of een gesprek dat de kamer verlaat waarin het begon.

Vat haar waarschuwingen vooral praktisch op in plaats van onheilspellend. De meeste komen neer op hetzelfde advies: je bevindt je dichter bij de rand dan je denkt, dus zet de volgende stap weloverwogen.