थोडक्यात
- कशावरून काढले जाते
- जन्माच्या पूर्ण नावाच्या आद्याक्षरांवरून
- दुसरे नाव
- कोणतेही सामान्य पर्यायी नाव नाही
- वाचनातील महत्त्व
- पूरक; सामान्याऐवजी परिस्थितीजन्य
- कधी लागू होते
- तणावाखाली, संघर्षात किंवा आणीबाणीत
- मास्टर अंक कायम राहतात
- बहुतेकदा या स्थितीत सिंगल डिजिटमध्ये कमी केले जातात
- नमुन्याचा आकार
- दोन किंवा तीन अक्षरे, त्यामुळे याचे फार गांभीर्याने वाचन करू नये
तुमचा बॅलन्स नंबर कसा मोजायचा
- तुमच्या जन्माच्या पूर्ण नावाच्या प्रत्येक भागाचे पहिले अक्षर घ्या: पहिले नाव, प्रत्येक मधले नाव आणि आडनाव.
- पायथागोरियन सायफर वापरून प्रत्येक आद्याक्षराचे रूपांतर करा, याची व्हॅल्यू इतर ठिकाणांसारखीच असते.
- त्यांची बेरीज करा.
- एका अंकात (सिंगल डिजिट) रूपांतर करा. अनेक अभ्यासक या स्थितीत मास्टर नंबर तसेच ठेवण्याऐवजी सिंगल डिजिटमध्ये कमी करतात, कारण दाव्याचे समर्थन करण्यासाठी नमुना खूप लहान असतो.
- याच कारणास्तव कार्मिक डेब्स्ट येथे वाचले जात नाहीत.
सोडवलेले उदाहरण
Maya June Ellerton
| M | पहिले आद्याक्षर | 4 |
|---|---|---|
| J | दुसरे आद्याक्षर | 1 |
| E | तिसरे आद्याक्षर | 5 |
| एकूण | 4 + 1 + 5 = 10 → 1 + 0 | 1 |
बॅलन्स 1
दोन किंवा तीन अक्षरांवरून काढलेले चार्टमधील हे सर्वात लहान गणित आहे. आणि त्याची अचूकता त्यानुसार ठरवली पाहिजे. चार नावे असलेली व्यक्ती आणि दोन नावे असलेली व्यक्ती अगदी वेगळ्या प्रमाणातील माहितीवरून हा नंबर तयार करतात.
ते काय वर्णन करते
बॅलन्स नंबर केवळ दबावाखालील वर्तनाचे वर्णन करतो. हे एका मर्यादित प्रश्नाचे उत्तर आहे: जेव्हा या व्यक्तीचा सामान्य दृष्टीकोन कार्य करणे थांबवतो, तेव्हा ते कशावर अवलंबून असतात?
ही स्थिती अस्तित्वात आहे कारण लोक सर्व परिस्थितींमध्ये सुसंगत नसतात. सामान्य परिस्थितीत संयमी असलेली व्यक्ती संकटात कमकुवत होऊ शकते. आणि दररोज सामान्य वाटणारी व्यक्ती कठीण प्रसंगात सर्वात स्थिर व्यक्ती असू शकते. चार्टमधील इतर कोणतीही स्थिती ही तफावत स्पष्ट करत नाही, आणि त्यासाठीच ही स्थिती आहे.
याची व्याप्ती खरोखरच लहान आहे. हे सामान्य परिस्थितीतल्या महत्त्वाकांक्षा, हेतू, काम किंवा नातेसंबंधांबद्दल काहीही सांगत नाही. काहीतरी बिघडल्याच्या पहिल्या अठ्ठेचाळीस तासांचे हे वर्णन करते.
ते कुठून येते
आद्याक्षरे, या युक्तिवादावर की ती नावाची अशी बाजू आहेत जी संकुचित झाल्यानंतरही टिकून राहतात. जेव्हा एखादे नाव त्याच्या किमान स्वरूपात कमी केले जाते, तेव्हा केवळ आद्याक्षरे उरतात. आणि परंपरा याला परिस्थितीमुळे आपल्या किमान पातळीवर आलेल्या व्यक्तीची प्रतिमा मानते.
हा युक्तिवाद मजबूत असण्यापेक्षा अधिक आकर्षक आहे आणि हे सांगणे योग्य आहे. दाव्यासाठी दोन किंवा तीन अक्षरे हा एक लहान आधार आहे आणि याच कारणासाठी ही स्थिती श्रेणीबद्धतेत खाली आहे. अनेक अभ्यासक या ठिकाणी मास्टर नंबर तसेच ठेवण्याऐवजी सिंगल डिजिटमध्ये कमी करतात, जी याच कमकुवतपणाची स्वीकृती आहे.
या स्थितीची जमेची बाजू म्हणजे तिची चाचणी घेण्याची क्षमता. सोल अर्जच्या विपरीत, संकटातील व्यक्तीचे वर्तन अनेकदा इतर लोकांनी पाहिलेले असते आणि या रीडिंगची तपासणी केली जाऊ शकते.
ते कसे वाचावे
याकडे पसंतीऐवजी एक आधार म्हणून पहा. कोणीही आपली बॅलन्स नंबरची वागणूक निवडत नाही. जेव्हा निवडण्याची क्षमता इतरत्र व्यस्त असते, तेव्हा हे घडते.
उपयुक्त मार्ग म्हणजे पर्टसनालिटी विरुद्ध त्याचे वाचन करणे. जेव्हा हे दोन जुळतात, तेव्हा तणावाखाली असलेली व्यक्ती ओळखता येण्याजोगी स्वतःच असते, ज्यामुळे अडचणीच्या काळात त्यांच्यासोबत राहणे सोपे जाते. जेव्हा ते एकमेकांपेक्षा पूर्णपणे वेगळे असतात, तेव्हा व्यक्ती संकटात दुसरीच कोणीतरी बनते आणि त्यांना विचारले तर जवळचे लोक लगेच याची पुष्टी करतील.
दुसरा उपयोग व्यावहारिक आहे. बॅलन्स 1 एकतर्फी कारवाई करेल, बॅलन्स 2 सल्लामसलत करण्यासाठी कोणालातरी शोधेल, बॅलन्स 5 बाहेर पडण्याचा मार्ग शोधेल. संकटापूर्वी तुम्ही कोणाशी व्यवहार करत आहात हे तुम्हाला माहीत असल्यास, संकटकाळात त्यांच्याकडून काय अपेक्षा करावी हे तुम्हाला समजते. आणि चार्टने तयार केलेल्या बहुतांश गोष्टींपेक्षा हे अधिक उपयुक्त आहे.
सामान्य चुकीचे अर्थ
पहिली चूक म्हणजे याला सामान्य वर्णनाचे वाचन समजणे. हे परिस्थितीजन्य आहे, आणि संकटाच्या बाहेर लागू केल्यास असे दावे निर्माण होतात जे व्यक्ती योग्यरित्या नाकारेल.
दुसरी चूक म्हणजे अति-अचूकता. दोन अक्षरांवरून बनवलेला नंबर फार गांभीर्याने घेऊ नये, आणि लाइफ पाथसारख्याच आत्मविश्वासाने बॅलन्स नंबर सादर करणारा अभ्यासक आपल्याकडील माहितीपेक्षा जास्त सांगत असतो.
तिसरी चूक म्हणजे खुद्द आद्याक्षरे. मधल्या नावांसह पूर्ण जन्माच्या नावाच्या आद्याक्षरांचा वापर करा, आणि हे लक्षात ठेवा की नावात वेगळी अक्षरे असलेले लोक वेगवेगळ्या प्रमाणातील माहितीतून हा नंबर तयार करत आहेत. फक्त एक दिलेले नाव आणि आडनाव असलेल्या व्यक्तीचा बॅलन्स नंबर दोन अक्षरांचा असतो आणि तो त्यानुसारच ढोबळ मानला गेला पाहिजे.
चौथी चूक म्हणजे याचा सल्ला म्हणून विचार करणे. ही स्थिती व्यक्ती काय करते हे सांगते, त्यांनी काय करावे हे नाही. आणि जेव्हा वर्णन केलेली वागणूक मदत न करणारी असते तेव्हा हा फरक महत्त्वाचा ठरतो.
ते चार्टच्या उर्वरित भागांशी कसे संवाद साधते
बॅलन्स नंबर ही चार्टमधील सर्वात कमी जोडलेली स्थिती आहे. हे कशालाही प्रभावित करत नाही, इतर कशावरूनही तयार होत नाही आणि इतर नंबरसोबत विरोधाभास न होताही पूर्णपणे वेगळे असू शकते.
हीच स्वतंत्रता त्याचे मूल्य आहे. जिथे इतर प्रत्येक स्थिती एकाच व्यक्तीचे वेगळ्या दृष्टिकोनातून वर्णन करत असते, तिथे ही स्थिती वेगळ्याच परिस्थितीचे वर्णन करते, त्यामुळे विसंगती ही समस्याग्रस्त नसून माहितीपूर्ण असते.
लाइफ पाथसोबतची जोडी वाचण्यासारखी आहे. अशी व्यक्ती जिचा लाइफ पाथ सतत संकटे निर्माण करतो आणि जिचा बॅलन्स नंबर त्यांना चुकीच्या पद्धतीने हाताळतो, ती खरोखरच कठीण चार्टमध्ये असते. आणि हा अशा काही संयोजनांपैकी एक आहे जिथे अंकशास्त्र कृती करण्यायोग्य काहीतरी सांगते: आधार ज्ञात आहे, तो अनुपयुक्त असल्याचे माहित आहे आणि त्यासाठी तयारी केली जाऊ शकते.
प्रणालींमध्ये
पायथागोरियन. आधुनिक पाश्चात्य पद्धतीतील एक किरकोळ स्थिती, जी बहुतांश पूर्ण चार्टच्या गणितांमध्ये असते आणि लहान चार्टमध्ये नसते. मुख्य चारच्या तुलनेत हे नंतर जोडले गेले आहे.
कॅल्डियन. याला पर्याय नाही. या प्रणालीमध्ये आद्याक्षरांना कोणताही वेगळा अर्थ नाही.
वैदिक. याला पर्याय नाही.
संबंधित पण वेगळे. अक्षरांवरून मिळवलेली आणखी दोन रीडिंग्ज कधीकधी यासोबत गोंधळ निर्माण करतात. कॉर्नरस्टोन हे केवळ पहिल्या नावाचे पहिले अक्षर असते, ज्याचे वाचन व्यक्ती नवीन परिस्थितीला कशी सामोरी जाते यासाठी केले जाते. कॅपस्टोन हे पहिल्या नावाचे शेवटचे अक्षर असते, ज्याचे वाचन व्यक्ती गोष्टी कशा पूर्ण करते यासाठी केले जाते. दोन्ही बॅलन्स नंबरपेक्षाही अधिक मर्यादित आहेत आणि दोन्ही समान गणिते नाहीत.
प्रत्येक नंबर बॅलन्स नंबर म्हणून
हा नंबर वर्णन करत असलेल्या आधारासाठी प्रत्येकी एक ओळ. संपूर्ण वाचनासाठी त्यापैकी कोणत्याही एकाचे अनुसरण करा.
- बॅलन्स 1 एकतर्फी कारवाई करतात. पटकन निर्णय घेतात, लोकांना नंतर सांगतात. आणि आणीबाणीत खरोखर उपयुक्त असतात आणि त्यांच्यासोबत समन्वय साधणे कठीण असते.
- बॅलन्स 2 सल्लामसलत करण्यासाठी कोणालातरी शोधतात, आणि कोणीही उपलब्ध नसेल तर थांबतात. गटाला एकत्र ठेवण्यात उत्कृष्ट, पण एकटे निर्णय घेण्यात कमकुवत.
- बॅलन्स 3 संवाद साधतात. कधीकधी त्यामुळे परिस्थिती शांत होते तर कधीकधी ती टाळलेली असते, आणि बाहेरून दोन्ही एकसारखेच दिसतात.
- बॅलन्स 4 प्रक्रियेचा आधार घेतात. जेव्हा प्रक्रिया संकटाला अनुकूल असते तेव्हा आश्वस्त करणारे, आणि अनुकूल नसते तेव्हा ठाम असतात.
- बॅलन्स 5 बाहेर पडण्याचा मार्ग शोधतात आणि अनेकदा त्यांना खरा मार्ग सापडतो. कोणापेक्षाही वेगाने जुळवून घेतात आणि परिस्थिती जिवंत असताना कोणत्याही गोष्टीशी वचनबद्ध होत नाहीत.
- बॅलन्स 6 ज्यांना नको होते अशा लोकांसह सर्वांच्या कल्याणाची जबाबदारी घेतात आणि स्वतःच्या समस्या हाताळणे पुढे ढकलतात.
- बॅलन्स 7 विचार करण्यासाठी माघार घेतात. काहीतरी उपयुक्त घेऊन बाहेर येतात आणि त्यासाठी लागणाऱ्या वेळेपर्यंत ते संपर्काबाहेर असतात.
- बॅलन्स 8 नियंत्रण घेतात आणि कामे वाटून द्यायला सुरुवात करतात. मोठ्या प्रमाणावर प्रभावी, आणि हे होत असताना लोकांशी यंत्रांसारखे वागू शकतात.
- बॅलन्स 9 कक्षेचा विस्तार करतात, कधीकधी उपयुक्तपणे तर कधीकधी अशा मर्यादेपलीकडे जिथे मूळ समस्या अजूनही दृष्टिक्षेपात असते.
या स्थितीत मास्टर नंबर आणि कार्मिक डेब्ट्स साधारणपणे तसेच ठेवण्याऐवजी सिंगल डिजिटमध्ये कमी केले जातात, कारण दाव्यासाठी दोन किंवा तीन अक्षरे खूप लहान आधार आहे.
चिंतनासाठी प्रश्न
- शेवटच्या वेळी जेव्हा काहीतरी खूप बिघडले, तेव्हा मी नक्की काय केले?
- माझ्या सर्वात जवळचे लोक संकटातील माझ्या वागणुकीचे मी जसे वर्णन करतो तसेच वर्णन करतील का?
- जर माझा आधार अनुपयुक्त असेल, तर मला त्याची गरज पडण्यापूर्वी मी कोणती पूर्वतयारी करू शकेन?
वारंवार विचारले जाणारे प्रश्न
नवीनतम पोस्ट
टॅरो कार्डांचे प्राचीन ज्ञान शोधा आणि तुमच्या आध्यात्मिक प्रवासातील रहस्ये उलगडा. टॅरो वाचनाचे समृद्ध प्रतीकशास्त्र, अर्थ आणि व्यावहारिक उपयोग समजून घेण्यासाठी आमचा ब्लॉग हे तुमचे प्रवेशद्वार आहे.