䷡
هگزاگرام ۳۴ از ۶۴

توان بزرگ

大壯 · Dà Zhuàng

چهار خط یانگ همراه با تندری بر فراز آسمان برمی‌خیزند. این هگزاگرام نیرویی خام دارد بیش از هر هگزاگرام دیگر، و هر شش خط آن دربارهٔ چگونگی به‌کار بردن آن هشدار می‌دهند.

نیرو توان خویشتن‌داری زیاده‌روی
شمارهٔ شاه ون
۳۴ از ۶۴
ترکیب
رعد بر فراز آسمان
خطوط، از پایین به بالا
پیوسته · پیوسته · پیوسته · پیوسته · گسسته · گسسته
چینی
大壯 · Dà Zhuàng

حکم

به پایداری در مسیر پاداش می‌دهد.

چهار واژه‌اند، بی هیچ وعدهٔ کامیابی. متن کهن به توان بزرگ کوتاه‌ترین حکم کتاب را می‌دهد و هیچ دلگرمی‌ای نمی‌بخشد.

تصویر

تندر بر بلندای آسمان: توان بزرگ. از همین رو، مرد بزرگ در راه‌هایی که بیرون از درستی‌اند گام نمی‌نهد.

تنها مهار بر نیروی بزرگ، مهاری است که خود بر خویش می‌نهید. وقتی می‌توانید به هر کجا بروید، همان جایی که از رفتن به آن سر باز می‌زنید شما را تعریف می‌کند.

معنای آن

دا ژوانگ هگزاگرام نیرو در اوج خویش است: چهار خط یانگ برخاسته، تندر بر فراز آسمان می‌غرد. این هگزاگرام در پی عقب‌نشینی در توالی می‌آید، و این شیوهٔ متن کهن است برای گفتن این‌که عقب‌نشینی‌ای که خوب انجام شده باشد، پیشروی بعدی را ممکن می‌سازد.

حکم آن کوتاه‌ترین حکم در میان همهٔ هگزاگرام‌های اصلی است و چیزی فراتر از توصیه به ثبات پیشنهاد نمی‌کند. هر چه دیگر این هگزاگرام می‌گوید، هشداری است که از راه یک تصویر واحد، سه بار تکرارشده، منتقل می‌شود: بزی که به پرچینی شاخ می‌زند و شاخش گیر می‌کند.

تصویر دقیق است. پرچین دیوار نیست. اندکی تسلیم می‌شود، و همین است که یورش دوم را فرامی‌خواند، و شاخه‌هایش درست به شکلی هستند که جفت شاخ را نگه می‌دارند. نیرویی که بر چیزی وارد می‌شود که بخشی از آن تسلیم می‌گردد، همان چیزی است که باعث می‌شود چیزهای نیرومند گیر بیفتند، و متن کهن این را شکست ویژهٔ قدرت می‌داند، نه یک حادثه.

درمان در خط چهارم است. پرچین باز می‌شود آنگاه که نیرو به محور گردونه منتقل شده باشد: جایی که بار حمل می‌شود، نه جایی که برخورد رخ می‌دهد. و خط پنجم به‌سادگی بز را رها می‌کند، چیزی که متن آن را آسان و بی‌پشیمانی می‌داند.

در فالگیری

توان بزرگ به‌عنوان پاسخ تأیید می‌کند که شما نیروی لازم برای این کار را دارید، و در این تردید می‌کند که آیا زور راه درست به‌کارگیری آن است.

اندرزش این است که کوشش را از نقطهٔ برخورد به نقطهٔ بار منتقل کنید، و رها کردن آنچه را که به آن شاخ می‌زنید در نظر بگیرید. اگر پیشاپیش گیر افتاده‌اید، خط بالایی تنها می‌خواهد که آن را بپذیرید، و این را نیک‌بختی می‌نامد.

شش خط

متن یک خط را تنها زمانی بخوانید که انداختن آن را متغیر کرده باشد. این خطوط از قلهٔ شکل به‌سوی پایین فهرست شده‌اند، همان‌گونه که هگزاگرام کشیده می‌شود.

  1. شش در بالا

    بز به پرچین شاخ می‌زند و نه می‌تواند پس برود و نه پیش. هیچ‌چیز سودمند نیست. دشواری را بشناسید و نیک‌بختی خواهد بود.

    به‌تمامی گیر افتاده. نیک‌بختی تنها به‌خاطر پذیرفتن این جایگاه بخشیده می‌شود.

  2. شش در جایگاه پنجم

    بز را به‌آسانی از دست می‌دهد. بی‌پشیمانی.

    رها کردن چیز سرسخت بی‌کشمکش. آسانی این خط، خود تمام نکته است.

  3. نه در جایگاه چهارم

    پایداری نیک‌بختی می‌آورد و پشیمانی از میان می‌رود. پرچین باز می‌شود، بی هیچ گیرکردنی. نیرو در محور گردونه‌ای بزرگ است.

    راه بیرون‌رفت. نیرویی که در بخش بارکش نهاده شده، نه در نقطهٔ برخورد.

  4. نه در جایگاه سوم

    آدم خرد از زور استفاده می‌کند؛ مرد بزرگ چنین نمی‌کند. پیش رفتن خطرناک است. بزی به پرچینی شاخ می‌زند و شاخش در آن گیر می‌کند.

    تصویر مرکزی این هگزاگرام. نیرویی که بر مانعی وارد می‌شود که تنها به‌اندازه‌ای تسلیم می‌شود که آن را در دام گیر بیندازد.

  5. نه در جایگاه دوم

    پایداری نیک‌بختی می‌آورد.

    چهار واژه‌اند. نیرو در جایگاه مرکزی نه به تصویری نیاز دارد و نه به هشداری.

  6. نه در آغاز

    نیرو در نوک پا. پیش رفتن بدبختی می‌آورد. این قطعی است.

    نیرو در پایین‌ترین نقطه، جایی که کمترین سنجیدگی همراه آن است. متن به‌طور غیرمعمولی تأکیدآمیز است.

آخرین نوشته‌ها

حکمت باستانی کارت‌های تاروت را کشف کنید و اسرار سفر معنوی خود را باز کنید. وبلاگ ما دروازه شما به درک نمادگرایی غنی، معانی و کاربردهای عملی خواندن تاروت است.