صلح
泰 · Tài
آسمان در فرودست و زمین در فراز، رو به سوی یکدیگر مینهند به جای آنکه از هم جدا شوند. تصویری کهن از روزگار باروری و چگونگی به سر آمدن این دوران.
- شمارهٔ شاه ون
- ۱۱ از ۶۴
- بالا
- ☷ Kūn · زمین
- پایین
- ☰ Qián · آسمان
- ترکیب
- زمین بر فراز آسمان
- خطوط، از پایین به بالا
- پیوسته · پیوسته · پیوسته · گسسته · گسسته · گسسته
- چینی
- 泰 · Tài
حکم
امر خرد میرود، امر کلان میآید. فرخندگی. کامیابی.
کوتهنظری رخت برمیبندد و اصالت جای آن را میگیرد. داوری چنان یکدست نیک که در متن کهن کمتر مانندی دارد.
تصویر
آسمان و زمین به هم میرسند: صلح. بدینسان فرمانروا گردش آنها را سامان میدهد، آنچه را شایسته است یاری میرساند و مردم را مدد میبخشد.
حتی در بهترین شرایط، کار اصلی ساماندهی است. روزگار فرخنده را با تدبیر اداره میکنند، نه آنکه تنها به آسودگی در آن بسنده شود.
معنای آن
تای در نگاه نخست وارونه مینماید، اما چنین نیست. زمین در بالا جای دارد و آسمان در پایین؛ از این رو سهخطی سنگین فرود میآید و سهخطی سبک فرا میرود و هر دو در میانه به هم میرسند. از این پیوند است که شکوفایی پدید میآید، همان که نام این هگزاگرام از آن برگرفته شده است.
متن کهن این روزگار نیک را مجالی میداند برای پند دادن به بخشندگی به جای اندوزش. خط دوم که کانون شکل است چهار اصل را برمیشمارد: مدارا با امر ناتراشیده، دلیری در پیاده گذشتن از رود، از یاد نبردن دوردستان، و دل بریدن از جناح و حلقه خویش. هر چهار مایه رنج است و هر چهار جریان رونق را زنده نگاه میدارد.
خط سوم دربردارنده روشنترین بیان از باور بنیادین این کتاب است: هیچ دشت همواری نیست مگر آنکه شیبی در پی دارد، و هیچ رفتنی نیست که بازگشتی در پی آن نباشد. پس از بیان این حقیقت، متن سفارش میکند که از این امر دلگیر نشوید و در آرامش از خوان خویش بهرهمند شوید.
خط فرازین به همان نقطهای میرسد که خط سوم پیشبینی کرده بود. بارو به درون خندق فرو میریزد، سپاه را نباید به کار گرفت، و فرمانها به درون مرزهای شهر خودی محدود میماند. هگزاگرام ۱۲ روی دیگر همین نگاره است و بیدرنگ از پی آن میآید.
در فالگیری
صلح در مقام پاسخ، نمایانگر موقعیتی به راستی مساعد است: موانع برطرف میشوند، مردمان همداستان میگردند و امور شایسته در زمان خود پدیدار میشوند.
اندرز آن بهرهگیری از این مجال است نه فقط تماشا کردن آن؛ و نیز گشادهدستی برای آنکه این دوره پربار تا جای ممکن بپاید. تنها هشدار از جانب خط سوم است: این دوران تنها یک منزل است. در این فرجه چیزی بنیاد نهید که در چرخش روزگار تاب ایستادگی داشته باشد.
شش خط
متن یک خط را تنها زمانی بخوانید که انداختن آن را متغیر کرده باشد. این خطوط از قلهٔ شکل بهسوی پایین فهرست شدهاند، همانگونه که هگزاگرام کشیده میشود.
-
شش در بالا
بارو به درون خندق فرو میریزد. سپاه را به کار مگیر. فرمانهایت را در شهر خودت اعلام کن. پافشاری پشیمانی میآورد.
دوران صلح به فرجام میرسد. باروی شهر به همان گودالی فرو میریزد که خاکش از آن برآمده بود؛ تدبیر در بازگشت به قلمروی است که به راستی در دست توست.
-
شش در جایگاه پنجم
فرمانروا دخترش را به همسری میدهد. برکت و والاترین فرخندگی.
پیوندی ارجمند که بر بخشش استوار است نه بر ستاندن. خط فرمانروای شکل.
-
شش در جایگاه چهارم
فرود آمدن با سبکی، بی خودنمایی با توانگری، همراه با همسایگان، بی پروا و با اعتماد.
فرود آمدن به دیدار مردمان به جای فراخواندنشان به سوی خود. بیپروایی در اینجا گزینشی آگاهانه است.
-
نه در جایگاه سوم
هیچ دشت همواری نیست بی نشیب، هیچ رفتنی نیست بی بازگشت. پایداری در سختی بی گزند است. بر این حقیقت اندوه مدار؛ در خوراکت برکت نهفته است.
چرخش روزگار قاعدهای طبیعی دانسته شده و بیدرنگ از بار هراس آن کاسته میشود. آگاهی از گذرا بودن فراخی دلیل نمیشود که از طعام خوش دریغ ورزید.
-
نه در جایگاه دوم
بردباری با خامی، پیاده گذشتن از رود، وانگذاشتن دوردست، رها کردن حلقه خویش: پیمودن راه میانه حرمت میآورد.
چهار اندرز برای دوام رونق که همگی بر بزرگواری تکیه دارند: شکیبایی، بیباکی، یاد کردن از دورافتادگان و گسستن از دستهبندیها.
-
نه در آغاز
گیاه چمن را برکنی، ریشههایش خوشهوار برمیآیند. پا در راه نهادن خجستگی میآورد.
جنبش یک تن دیگران را به دنبال میکشد. در روزگار مساعد، تلاش جمعی به خودی خود هموار میشود.
شکلهای مرتبط
آخرین نوشتهها
حکمت باستانی کارتهای تاروت را کشف کنید و اسرار سفر معنوی خود را باز کنید. وبلاگ ما دروازه شما به درک نمادگرایی غنی، معانی و کاربردهای عملی خواندن تاروت است.