فوثارک کهن
Eihwaz درخت سرخدار است؛ شعر میگوید در بیرون ناهموار، استوار و محکم در زمین، نگهبان آتش و مایه شادمانی در ملک. این درخت قرنها عمر میکند و تکتک بخشهایش زهر است. این رون تابآوری همراه با چیزی کشنده در درون آن، و محوری میان بالا و پایین است. امروز بر سر جای خود بایستید. هر چه فشار میآورد، کار شما این است که همان چیزی باشید که تکان نمیخورد، با ریشههایی در عمق زمین، و زهر همان بخشی از شماست که برای مذاکره در دسترس نیست. تابآوری در اینجا انفعال نیست. موضعی دفاعشده است.