فوثارک کهن
ماناز انسان است: خویشتن در پیوند با جامعه. شما نه کاملاً بینیاز از دیگرید و نه چرخدندهای بیاختیار در یک ساختار. امروز یادآوری میکند که شما به دیگران نیاز دارید و دیگران نیز به تعادل روحی شما وابستهاند. از سر غرور خود را منزوی نسازید و در مطالبات جمعی هویت خود را گم نکنید. میان فردیت خود و خیر همگانی تعادل برقرار کنید.