همان خوانش، از خلال هر یک از نشانهای فلکی.
♈
حمل
آن را سریع و جلوی چشم همه درست میکنید. ترمیمی که در هگزاگرام ۲۸ دوام میآورد، سپیدار خشکیدهای است که از ریشه جوانه میزند: در زیر، بیزرقوبرق، دور از چشم همه. این را هم در نظر داشته باشید که داوری میخواهد جایی برای رفتن داشته باشید.
♉
ثور
تیر خمشده را تا ابد سر جایش نگه میدارید. داوری میگوید داشتن جایی برای رفتن سودمند است، و این ایستادن بیحرکت زیر آن را کنار میگذارد. وزن را روی ریشه بگذارید، سپس حرکت کنید.
♊
جوزا
راهی سبکتر برای توصیف این فشار پیدا میکنید. این نگاره یک نقشه سازه است و چهار خط نیرومند هماکنون در میانه فشرده شدهاند. واژهها بار را جابهجا نمیکنند. دو سر را محکم کنید.
♋
سرطان
به خاطر خانواده، فشار را به جان میخرید. خط چهارم تنها یک شرط برای یاری کردن میگذارد: اینکه یاری هیچ حسابوکتاب پنهانی نداشته باشد. یاریای که چیزی در عوض بخواهد، زیر این بار از پا درمیآید.
♌
اسد
میخواهید خودتان شاهتیر باشید. تصویر از شما میخواهد تنها و بیهراس بایستید، و این با ایستادن زیر بار یکی نیست. شرایط فوقالعاده تکیهگاههای معمول را از کار میاندازد، از جمله همانهایی که شما قرار بود فراهم کنید.
♍
سنبله
بخشهایی را که به چشم میآیند تقویت میکنید. سپیدار خشکیده از ریشه جوانه میزند، و در این نگاره ترمیم همانجا میگیرد. به زیر سازه بروید و جایی کار کنید که نتیجهاش هرگز دیده نمیشود.
♎
میزان
بار را یکنواخت پخش میکنید. شکل این نگاره اجازهاش را نمیدهد: میانه سنگین است و دو سر باریک. دو سر را محکم کنید و بپذیرید که توازنی که میخواهید اینجا در دسترس نیست.
♏
عقرب
تا بالای سرتان در آب فرو میروید. خط بالایی دقیقاً همین کار را میکند، و حکمش در یک نفس هم بدبختی است و هم بیسرزنشی. از خود بپرسید آیا این همان یک چیزی است که به چنین بهایی میارزد، چون کتاب این را به شما نمیگوید.
♐
قوس
داشتن جایی برای رفتن نیمه آسان این داوری است. کار بیزرقوبرقِ زیرین نیمهای است که ناتمام رها میکنید، و شاهتیر هماکنون در حال خم شدن است. پیش از انتخاب مقصد، بخش کسلکننده را انجام دهید.
♑
جدی
در حالی که زیر سازه فرسوده ایستادهاید، طرح سازه جایگزین را میکشید. در شرایط فوقالعاده روشهای معمول کنار گذاشته میشوند. اول از زیر تیر بیرون بیایید، بعد بسازید.
♒
دلو
میگذارید فرو بریزد تا ببینید واقعاً چه چیزی آن را سر پا نگه میداشت. متن کهن به جای آن ریشه را محکم میکند و این شرایط را فوقالعاده مینامد، و این دلیل آن است که پند معمول را کنار میگذارد، نه دلیلی برای رها کردن بنا.
♓
حوت
چیز زیبایی را سر پا نگه میدارید که توان نو شدن ندارد. سپیدار پژمرده گل میدهد و حکمش نه سرزنش است نه ستایش، چون چیزی از آن حاصل نمیشود. تلاشتان را در ریشه بگذارید، جایی که جوانه میزند.