دکانوس‌های مصری در تاروت

دکانوس‌ها در تاروت

در اواخر دهه ۱۸۸۰ و در دهه ۱۸۹۰ محفل هرمسی گلدن داون به هر یک از سی‌وشش کارت عددی آرکانای صغیر تاروت، دو تا ده در چهار خال، یک وجه از زودیاک و فرمانروای سیاره‌ای آن را داد. خال عنصر را تعیین می‌کند، عدد برج و بخش را، و سیاره به معنا رنگ می‌دهد. این طرح از راه دسته‌های رایدر-ویت و توث هنوز به فهم بیشتر تاروت‌خوانان سنت انگلیسی‌زبان از کارت‌های عددی شکل می‌دهد.

کارت عددی، دو تا ده
36
خال، یکی برای هر عنصر
4
فرشته، دو فرشته برای هر کارت
72

این طرح چگونه کار می‌کند

اجزای نظام گلدن داون: سندی که آن را ثبت کرد، قاعده‌هایی که جای هر کارت را معلوم می‌کنند، فرمانروایان و عنوان‌ها، کارت‌های دربار و آس‌های پیرامون آن، و دسته‌هایی که آن را به کاربرد عام رساندند.

📘

کتاب T

لندن دهه ۱۸۹۰

آموزه تاروت گلدن داون در دست‌نوشته‌ای به نام «کتاب T» ثبت شد و میان اعضای حلقه درونی محفل دست‌به‌دست می‌شد. این کتاب به هر کارت عنوان، انتساب نجومی و وصفی از تصویرش را می‌دهد. کرولی آن را در ۱۹۱۲ در نشریه‌اش «اعتدال» (The Equinox) و رگاردی در اواخر دهه ۱۹۳۰ منتشر کردند.

🔥

خال و عنصر

چهار خال قاعده نخست

هر خال یک عنصر و بنابراین سه برج زودیاکی آن عنصر را می‌گیرد: چوبدست آتش است (حمل، اسد، قوس)، جام آب (سرطان، عقرب، حوت)، شمشیر هوا (میزان، دلو، جوزا) و سکه زمین (جدی، ثور، سنبله). نه کارت هر خال سه برج را، هر یک با سه وجه، می‌پوشانند.

🔢

عدد و برج

دو تا ده قاعده دوم

درون هر خال، دو، سه و چهار به برج کاردینال می‌رسند، پنج، شش و هفت به برج ثابت، و هشت، نه و ده به برج متغیر. هر کارت به نوبت یک وجه ده‌درجه‌ای را می‌گیرد، پس دو چوبدست وجه نخست حمل است و ده چوبدست وجه آخر قوس.

🪐

فرمانروایان کلدانی

سیارات از طالع‌بینی هلنیستی

سیاره هر وجه از فرمانروایان کلاسیک وجوه پیروی می‌کند: زحل، مشتری، مریخ، خورشید، زهره، عطارد و ماه به ترتیب نزولی، با آغاز از مریخ در وجه نخست حمل. سی‌وشش وجه به پنج دور هفت‌سیاره‌ای و یکی بیشتر نیاز دارند، پس مریخ هم بر وجه سوم حوت (ده جام) و هم بر وجه نخست حمل (دو چوبدست) فرمان می‌راند.

🦁

شمارش از اسد

کتاب T زودیاک محفل

«کتاب T» زودیاک خود را به جای اعتدال بهاری از ستاره شاهانه قلب‌الاسد (رگولوس) در برج اسد می‌شمارد، پس کارت‌های عددی را با پنج چوبدست، زحل در اسد، آغاز می‌کند، نه با دو چوبدست. انتساب‌ها در هر دو حالت یکسان‌اند؛ تنها نقطه آغاز تغییر می‌کند.

🏷️

خداوندگاران کارت‌ها

کتاب T عنوان کارت‌ها

هر کارت عددی عنوانی به شکل «خداوندگارِ چیزی» گرفت: دو چوبدست خداوندگار سروری است، پنج جام خداوندگار زیان در لذت و ده شمشیر خداوندگار ویرانی. این عنوان‌ها معنای ترکیبی سیاره و برج را فشرده می‌کنند و سرچشمه بسیاری از کلیدواژه‌های امروزی کارت‌های عددی‌اند.

🔗

دو کارت کبیر پشت هر کارت عددی

آرکانای کبیر انتساب‌های گلدن داون

در همین نظام، خود سیارات و برج‌ها نیز به کارت‌های آرکانای کبیر سپرده شده‌اند، پس هر کارت عددی به دو کارت کبیر پیوند می‌خورد. پنج جام، مریخ در عقرب، کارت «برج» (مریخ) و کارت «مرگ» (عقرب) را به هم می‌پیوندد. تاروت‌خوانانی که در این نظام آموزش دیده‌اند با همین پیوندها توضیح می‌دهند که چرا یک کارت عددی چنان معنایی دارد.

👑

کارت‌های دربار و آس‌ها

باقی آرکانای صغیر کتاب T

وجوه کارت‌های دربار را هم سامان می‌دهند. پادشاه‌ها، ملکه‌ها و شاهزاده‌ها هر یک بر سی درجه فرمان می‌رانند که از وجه آخر یک برج تا دو وجه نخست برج بعدی امتداد دارد؛ برای نمونه، ملکه چوبدست از ۲۰ درجه حوت تا ۲۰ درجه حمل را در بر می‌گیرد. آس‌ها و شاهدخت‌ها به جای آن بر ربع‌هایی از آسمان پیرامون قطب فرمان می‌رانند.

😇

هفتادودو فرشته

قبالا گلدن داون

هر وجه به دو نیمه پنج‌درجه‌ای به نام «کوئینانس» بخش شد و هر کوئینانس یکی از هفتادودو فرشته «شم همفوراش» را گرفت، نام الهی‌ای که از سه آیه «سفر خروج» برگرفته شده است. پس هر کارت عددی در کنار سیاره و برجش جفتی از نام‌های فرشتگان را هم دارد.

🎨

کارت‌های عددی رایدر-ویت

لندن ۱۹۰۹

آرتور ادوارد ویت، عضو پیشین گلدن داون، این دسته را با پاملا کولمن اسمیت طراحی کرد که به هر کارت عددی صحنه‌ای داد. ویت هیچ نشانه نجومی‌ای بر کارت‌ها چاپ نکرد، اما بسیاری از تصویرها از نزدیک از معناهای «کتاب T» پیروی می‌کنند: پنج سکه، خداوندگار دشواری مادی، دو گدا را در برف نشان می‌دهد.

📐

دسته توث

لندن ۱۹۳۸–۱۹۴۳

آلیستر کرولی و لیدی فریدا هریس انتساب‌های وجوه را مستقیم بر کارت‌ها نهادند: هر کارت عددی نمادهای سیاره و برجش را همراه با عنوانی تک‌واژه‌ای دارد. این دسته که میان ۱۹۳۸ و ۱۹۴۳ نقاشی شد، تا ۱۹۶۹ به‌صورت تمام‌رنگی منتشر نشد.

⚖️

طرح‌های دیگر

کاربرد امروزی از قرن بیستم به بعد

پیوند وجوه با تاروت پیش از دهه ۱۸۸۰ دیده نمی‌شود؛ دسته‌های ایتالیایی قرن پانزدهم هیچ انتساب نجومی از این دست ندارند. برخی نویسندگان امروزی به جای فرمانروایان کلدانی فرمانروایان مثلثه طالع‌بینی عامه‌پسند را به کار می‌برند، و بسیاری از تاروت‌خوانان کارت‌های عددی را بی هیچ طالع‌بینی به کار می‌گیرند.

جادوگران، هنرمندان و ویراستاران

بنیان‌گذاران گلدن داون، دو مردی که پرنفوذترین دسته‌ها را بر پایه طرح آن ساختند، هنرمندانی که آن‌ها را نقاشی کردند، و نویسندگانی که اسناد محفل را منتشر کردند.

ساموئل لیدل مک‌گرگور ماترز

۱۸۵۴–۱۹۱۸ لندن و پاریس

یکی از بنیان‌گذاران گلدن داون و آیین‌گردان اصلی آن، که بخش بزرگ آموزه تاروت محفل و تناظرهای ثبت‌شده در «کتاب T» کار اوست.

ویلیام وین وستکات

۱۸۴۸–۱۹۲۵ لندن

بازپرس مرگ‌های مشکوک در لندن و فراماسونی که در ۱۸۸۸ بر پایه اسنادی که به «دست‌نوشته رمزی» شناخته می‌شوند، از بنیان‌گذاران گلدن داون شد.

ویلیام رابرت وودمن

۱۸۲۸–۱۸۹۱ لندن

پزشک و فراماسون روزیکروسی بلندپایه، سومین رئیس از رؤسای بنیان‌گذار گلدن داون، که سه سال پس از تأسیس محفل درگذشت.

آرتور ادوارد ویت

۱۸۵۷–۱۹۴۲ لندن

پژوهشگر عرفان و عضو گلدن داون که دسته ۱۹۰۹ را که رایدر منتشر کرد طراحی کرد و پایه نجومی آن را از روی کارت‌ها و تا اندازه زیادی از شرح‌هایش دور نگاه داشت.

پاملا کولمن اسمیت

۱۸۷۸–۱۹۵۱ لندن

هنرمند و تصویرگر، او نیز عضو گلدن داون، که هر هفتادوهشت طرح رایدر-ویت را کشید و به کارت‌های عددی صحنه‌هایی کامل داد که آن‌ها را بی جدول خواندنی کرد.

آلیستر کرولی

۱۸۷۵–۱۹۴۷ لندن

عضو پیشین گلدن داون که «کتاب T» را در ۱۹۱۲ در «اعتدال» منتشر کرد و بعدها انتساب‌های وجوه را بر کارت‌های دسته توث چاپ کرد و در «کتاب توث» (۱۹۴۴) توضیحشان داد.

لیدی فریدا هریس

۱۸۷۷–۱۹۶۲ لندن

نقاشی که از ۱۹۳۸ تا ۱۹۴۳ با کرولی بر هفتادوهشت نقاشی توث کار کرد و هر کارت عددی را گرد نمادهای سیاره و برجش ساخت.

اسرائیل رگاردی

۱۹۰۷–۱۹۸۵ لندن و ایالات متحده

منشی پیشین کرولی که اسناد گلدن داون، از جمله «کتاب T»، را میان ۱۹۳۷ و ۱۹۴۰ در چهار جلد منتشر کرد و طرح وجوه را در دسترس هر خواننده‌ای گذاشت.

پل فاستر کیس

۱۸۸۴–۱۹۵۴ ایالات متحده

اهل علوم خفیه آمریکایی که از محفل‌های جانشین گلدن داون جدا شد و «سازندگان ادیتوم» را بنیاد نهاد و دوره‌ای در تاروت بر پایه همان تناظرها آموزش داد.

این طرح از کجا می‌آید

تاروت طالع‌بینی خاص خود را ندارد. کارت‌های ایتالیایی قرن پانزدهم برای نوعی بازی ورقِ دست‌بُری (از گونه حکم) ساخته شده بودند و هیچ چیز در آن‌ها به دکانوس‌ها اشاره نمی‌کند. این پیوند در اواخر قرن نوزدهم در لندن به دست محفل هرمسی گلدن داون برقرار شد، که در ۱۸۸۸ ویلیام وین وستکات، ساموئل لیدل مک‌گرگور ماترز و ویلیام رابرت وودمن آن را بنیاد نهادند. این محفل نظامی یگانه از تناظرها ساخت که در آن هر کارت تاروت به یک حرف عبری، یک سیاره، یک برج، یک عنصر یا بخشی از زودیاک پیوند داشت. اعضایش دکانوس‌ها را از «سه کتاب فلسفه غیبی» آگریپا و سنت طالع‌بینی کهن‌تری که پشت آن بود می‌شناختند. آنان به هر یک از سی‌وشش کارت عددی آرکانای صغیر، دو تا ده در هر خال، یک وجه دادند.

کتاب T

آموزه تاروت در دست‌نوشته‌ای به نام «کتاب T» نوشته شد و در دهه ۱۸۹۰ میان اعضایی که به درجه‌های درونی محفل رسیده بودند دست‌به‌دست می‌شد. این کتاب به هر کارت عنوان، انتساب نجومی و وصفی از تصویر آن، آن‌گونه که اعضا باید می‌کشیدند، می‌دهد. «کتاب T» درون محفل سری بود، اما پس از فروپاشی گلدن داون دو بار منتشر شد: آلیستر کرولی آن را در ۱۹۱۲ در نشریه‌اش «اعتدال» (The Equinox) چاپ کرد، و اسرائیل رگاردی آن را در ویراست چهارجلدی اسناد محفل میان ۱۹۳۷ و ۱۹۴۰ گنجاند. بیشتر کتاب‌های بعدی درباره طالع‌بینی تاروت از یکی از این دو انتشار برآمده‌اند.

سه قاعده جای هر کارت را معلوم می‌کنند

این نظام تنها به سه قاعده نیاز دارد. نخست، خال عنصر را می‌دهد و بنابراین سه برج آن عنصر را: چوبدست آتش است، جام آب، شمشیر هوا و سکه زمین. دوم، عدد برج را می‌دهد: دو، سه و چهار به برج کاردینال آن عنصر تعلق دارند، پنج، شش و هفت به برج ثابت و هشت، نه و ده به برج متغیر. هر کارت به نوبت یک وجه را می‌گیرد، پس دو، پنج و هشت بر ده درجه نخست برج‌های خود می‌افتند. سوم، سیاره همان فرمانروای کلاسیک آن وجه است که از طرح کلدانی وجوه در طالع‌بینی هلنیستی می‌آید. اگر این سه قاعده را بر پنج جام به کار ببریم، نخست آب به دست می‌آید، سپس عقرب، سپس وجه نخست آن که مریخ بر آن فرمان می‌راند.

فرمانروایان کلدانی

فرمانروایان سیاره‌ای همان فرمانروایان وجوه در طالع‌بینی یونانی و عربی‌اند، بی هیچ تغییر. هفت سیاره کلاسیک به ترتیب کلدانی، از کندترین تا تندترین، گرفته می‌شوند، زحل، مشتری، مریخ، خورشید، زهره، عطارد و ماه، با آغاز از مریخ در وجه نخست حمل و ادامه در گرداگرد زودیاک. اگر سی‌وشش وجه میان هفت سیاره بخش شود پنج دور کامل و یک وجه اضافه به دست می‌آید، پس چرخه همان جا که آغاز شده بود پایان می‌یابد: مریخ هم بر وجه آخر حوت فرمان می‌راند و هم بر وجه نخست حمل. به زبان تاروت، مریخ هم بر ده جام فرمان می‌راند و هم بر دو چوبدست. بنابراین هر سیاره بر پنج کارت عددی فرمان می‌راند، جز مریخ که بر شش کارت فرمان می‌راند.

جدول کامل

جدول سی‌وشش کارت را به ترتیب زودیاک از حمل، با وجه، فرمانروای سیاره‌ای آن و عنوانش در «کتاب T» فهرست می‌کند.

کارت وجه فرمانروا عنوان در «کتاب T»
دو چوبدست حمل ۰–۱۰° مریخ سروری
سه چوبدست حمل ۱۰–۲۰° خورشید نیروی استوار
چهار چوبدست حمل ۲۰–۳۰° زهره کار به کمال رسیده
پنج سکه ثور ۰–۱۰° عطارد دشواری مادی
شش سکه ثور ۱۰–۲۰° ماه کامیابی مادی
هفت سکه ثور ۲۰–۳۰° زحل کامیابی ناتمام
هشت شمشیر جوزا ۰–۱۰° مشتری نیروی کوتاه‌شده
نه شمشیر جوزا ۱۰–۲۰° مریخ نومیدی و بی‌رحمی
ده شمشیر جوزا ۲۰–۳۰° خورشید ویرانی
دو جام سرطان ۰–۱۰° زهره عشق
سه جام سرطان ۱۰–۲۰° عطارد فراوانی
چهار جام سرطان ۲۰–۳۰° ماه لذت آمیخته
پنج چوبدست اسد ۰–۱۰° زحل ستیز
شش چوبدست اسد ۱۰–۲۰° مشتری پیروزی
هفت چوبدست اسد ۲۰–۳۰° مریخ دلاوری
هشت سکه سنبله ۰–۱۰° خورشید دوراندیشی
نه سکه سنبله ۱۰–۲۰° زهره سود مادی
ده سکه سنبله ۲۰–۳۰° عطارد ثروت
دو شمشیر میزان ۰–۱۰° ماه آرامش بازیافته
سه شمشیر میزان ۱۰–۲۰° زحل اندوه
چهار شمشیر میزان ۲۰–۳۰° مشتری آسودگی از ستیز
پنج جام عقرب ۰–۱۰° مریخ زیان در لذت
شش جام عقرب ۱۰–۲۰° خورشید لذت
هفت جام عقرب ۲۰–۳۰° زهره کامیابی موهوم
هشت چوبدست قوس ۰–۱۰° عطارد شتاب
نه چوبدست قوس ۱۰–۲۰° ماه نیروی بزرگ
ده چوبدست قوس ۲۰–۳۰° زحل ستم
دو سکه جدی ۰–۱۰° مشتری دگرگونی هماهنگ
سه سکه جدی ۱۰–۲۰° مریخ کارهای مادی
چهار سکه جدی ۲۰–۳۰° خورشید قدرت زمینی
پنج شمشیر دلو ۰–۱۰° زهره شکست
شش شمشیر دلو ۱۰–۲۰° عطارد کامیابی به‌دست‌آمده
هفت شمشیر دلو ۲۰–۳۰° ماه کوشش ناپایدار
هشت جام حوت ۰–۱۰° زحل کامیابی رهاشده
نه جام حوت ۱۰–۲۰° مشتری خوشبختی مادی
ده جام حوت ۲۰–۳۰° مریخ کامیابی به کمال رسیده

شمارش از قلب‌الاسد

«کتاب T» کارت‌ها را به ترتیب این جدول فهرست نمی‌کند. گلدن داون زودیاک خود را از قلب‌الاسد (رگولوس)، ستاره درخشانی در دل برج اسد، می‌شمرد، و از همین رو فهرست کارت‌های عددی‌اش با پنج چوبدست، وجه نخست اسد زیر فرمان زحل، آغاز می‌شود و از آنجا برج به برج پیش می‌رود. این در خود انتساب‌ها هیچ تغییری نمی‌دهد. وجوه، فرمانروایان و عنوان‌ها، هر برجی که آغاز گرفته شود، یکسان‌اند؛ تفاوت تنها در ترتیب است و در نمادپردازی‌ای که محفل برای اسد قائل بود.

عنوان‌ها، کارت‌های کبیر و فرشتگان

عنوان‌های «کتاب T» پیداترین بخش این طرح‌اند. هر کارت خداوندگارِ چیزی است و عنوان دیدار سیاره و برج را فشرده می‌کند: زحل، سیاره محدودیت، در میزان، برج توازن و همراهی، سه شمشیر را می‌دهد، خداوندگار اندوه. چون همین نظام هر سیاره و برج را به یکی از کارت‌های آرکانای کبیر می‌سپارد، هر کارت عددی میان دو کارت کبیر نیز می‌ایستد. سه شمشیر میان کارت «جهان» (زحل) و کارت «عدالت» (میزان) جای دارد؛ پنج جام میان کارت «برج» (مریخ) و کارت «مرگ» (عقرب). محفل از این هم فراتر رفت و هر وجه را به دو «کوئینانس» پنج‌درجه‌ای بخش کرد و به هر یک یکی از هفتادودو فرشته «شم همفوراش» را داد، نام قبالایی خدا که از سه آیه پیاپی «سفر خروج» استخراج شده است. پس هر کارت عددی سیاره‌ای، برجی، دو کارت کبیر و دو فرشته دارد.

کارت‌های دربار، آس‌ها و همه آسمان

وجوه کارت‌های دربار را هم تعیین می‌کنند، هرچند به شکلی غیرمستقیم‌تر. در «کتاب T» پادشاه‌ها، ملکه‌ها و شاهزاده‌ها هر یک بر سی درجه از زودیاک فرمان می‌رانند که از وجه آخر یک برج تا دو وجه نخست برج بعدی امتداد دارد. برای نمونه، ملکه چوبدست از ۲۰ درجه حوت تا ۲۰ درجه حمل را در بر می‌گیرد، پس ده جام و دو و سه چوبدست را شامل می‌شود. پادشاهِ گلدن داون با شوالیهٔ دسته رایدر-ویت متناظر است و شاهزاده‌اش با پادشاهِ رایدر-ویت، و همین در کتاب‌های بعدی سردرگمی بسیاری پدید می‌آورد. آس‌ها و شاهدخت‌ها وجه نمی‌گیرند؛ بر ربع‌هایی از آسمان پیرامون قطب شمال فرمان می‌رانند. با دوازده کارت دربار که زودیاک را بار دوم می‌پوشانند و کارت‌های عددی که یک بار آن را می‌پوشانند، آرکانای صغیر به نقشه‌ای از تمامی آسمان بدل می‌شود.

کارت‌های عددی رایدر-ویت

آرتور ادوارد ویت، که عضو گلدن داون بود و بعدها شاخه‌ای جداشده از آن را رهبری کرد، دسته‌ای را طراحی کرد که ویلیام رایدر و پسران در ۱۹۰۹ در لندن منتشر کردند و تصویرهایش را پاملا کولمن اسمیت کشید. ویت هیچ نشانه نجومی‌ای بر کارت‌ها چاپ نکرد و در «کلید مصور تاروت» نیز چیز چندانی درباره آن نگفت. اما این دسته درون نظام گلدن داون ساخته شد و بسیاری از صحنه‌های اسمیت از معناهای «کتاب T» پیروی می‌کنند. پنج سکه، عطارد در ثور و خداوندگار دشواری مادی، دو پیکره تهیدست را نشان می‌دهد که در برف از کنار پنجره‌ای روشن می‌گذرند. سه شمشیر، خداوندگار اندوه، قلبی را نشان می‌دهد که سه تیغ زیر باران آن را شکافته‌اند. چون دسته رایدر-ویت الگوی بیشتر دسته‌های بعدی شد، تصویرهای کارت‌های عددی‌اش معناهای وجوه را به تاروت‌خوانانی رساندند که هرگز طالع‌بینی پشت آن‌ها را نیاموختند.

دسته توث

آلیستر کرولی، یکی دیگر از اعضای پیشین محفل، انتساب‌ها را آشکار کرد. دسته‌ای که او میان ۱۹۳۸ و ۱۹۴۳ با نقاش، لیدی فریدا هریس، طراحی کرد، نمادهای سیاره و برج هر کارت عددی را بر خود کارت دارد، همراه با عنوانی تک‌واژه‌ای برگرفته از «کتاب T»: سروری، اندوه، ویرانی، ثروت. کرولی این نظام را در «کتاب توث» توضیح داد که در ۱۹۴۴ منتشر شد. هیچ‌یک از آن دو زنده نماند تا دسته را به‌صورت تمام‌رنگی چاپ‌شده ببینند؛ آن ویراست در ۱۹۶۹ منتشر شد. برای خوانندگان دسته توث، طرح وجوه بر خود کارت‌ها چاپ شده است و نمی‌توان از آن غافل ماند.

به کار بردن وجوه در خوانش

در رویکرد گلدن داون، کارت عددی دیدار یک سیاره و یک برج خوانده می‌شود که از دریچه عنصر خال تعبیر می‌شود. مریخ در عقرب، یعنی پنج جام، سیاره‌ای پرزور در برجی آبی و ژرف است و آن را زیان و پشیمانی در امور احساسی می‌خوانند. مشتری در حوت، یعنی نه جام، سیاره‌ای گسترش‌دهنده را در برجی می‌نهد که به‌طور سنتی بر آن فرمان می‌راند، و آن را خرسندی می‌خوانند. تاروت‌خوانانی که این طرح را به کار می‌برند از آن برای زمان‌بندی هم بهره می‌گیرند، چون هر وجه حدود ده روز از مسیر سالانه خورشید را در بر می‌گیرد. مانند هر بخش دیگری از کاربرد تاروت، این‌ها قراردادهایی تعبیری‌اند که از سنتی تاریخی به ارث رسیده‌اند، و تاروت‌خوانان آن‌ها را در مقام یاری‌گرهایی برای تأمل به کار می‌برند. همه تاروت‌خوانان آن‌ها را به کار نمی‌برند؛ بسیاری کارت‌های عددی را تنها از روی تصویرهایشان می‌خوانند، و برخی نویسندگان امروزی فرمانروایان مثلثه طالع‌بینی عامه‌پسند را جایگزین فرمانروایان کلدانی می‌کنند.

پرسش‌های متداول

کدام کارت‌های تاروت با دکانوس‌ها متناظرند؟

سی‌وشش کارت عددی آرکانای صغیر از دو تا ده در هر یک از چهار خال. به هر کارت یک وجه ده‌درجه‌ای زودیاک و فرمانروای سیاره‌ای آن وجه سپرده شده است. آس‌ها کنار گذاشته شده‌اند؛ آن‌ها نماینده ریشه هر عنصرند. کارت‌های دربار نیز در نظام گلدن داون زودیاک را می‌پوشانند، اما در بازه‌های سی‌درجه‌ای که از مرز برج‌ها می‌گذرند، نه در تک‌وجه‌ها.

نخستین بار چه کسی دکانوس‌ها را به تاروت پیوند داد؟

محفل هرمسی گلدن داون که در ۱۸۸۸ در لندن بنیاد نهاده شد. انتساب‌های تاروتی آن در دست‌نوشته‌ای به نام «کتاب T» ثبت شد و به اعضای درجه‌های درونی‌اش آموخته شد. هیچ شاهدی از انتساب وجوه بر کارت‌های تاروت پیش از آن در دست نیست؛ کهن‌ترین دسته‌های ایتالیایی برای یک بازی ورق ساخته شده بودند و چنین طالع‌بینی‌ای ندارند.

وجه یک کارت عددی را چگونه پیدا کنم؟

از خال برای عنصر و از عدد برای برج استفاده کنید. چوبدست آتش است، جام آب، شمشیر هوا و سکه زمین. دو تا چهار به برج کاردینال آن عنصر تعلق دارند، پنج تا هفت به برج ثابت و هشت تا ده به برج متغیر، به ترتیب و هر کارت یک وجه. بنابراین هفت شمشیر وجه سوم دلو است.

چرا مریخ هم بر ده جام و هم بر دو چوبدست فرمان می‌راند؟

چون سی‌وشش وجه به‌طور برابر میان هفت سیاره بخش نمی‌شود. فرمانروایان به ترتیب نزولی کلدانی پیش می‌روند، زحل، مشتری، مریخ، خورشید، زهره، عطارد و ماه، با آغاز از مریخ در وجه نخست حمل. پس از پنج دور کامل یک وجه می‌ماند، وجه سوم حوت، و باز به مریخ می‌رسد. پس مریخ بر شش کارت عددی فرمان می‌راند و هر سیاره دیگر بر پنج کارت.

وجه پنج جام کدام است؟

وجه نخست عقرب، از ۰ تا ۱۰ درجه، با فرمانروایی مریخ. «کتاب T» آن را خداوندگار زیان در لذت می‌نامد و دسته توث عنوان «ناکامی» را به آن می‌دهد. در نظام گسترده‌تر گلدن داون این کارت دو کارت کبیر را نیز به هم پیوند می‌دهد: کارت «برج»، برای مریخ، و کارت «مرگ»، برای عقرب.

آیا دسته رایدر-ویت وجوه را به کار برد؟

به‌طور ضمنی. ویت و پاملا کولمن اسمیت هر دو عضو گلدن داون بودند و بسیاری از صحنه‌های کارت‌های عددی اسمیت از معناهای «کتاب T» پیروی می‌کنند، اما ویت هیچ نماد نجومی‌ای بر کارت‌ها چاپ نکرد و این نظام را از شرح‌های منتشرشده‌اش بیرون نگاه داشت. در مقابل، دسته توث کرولی و هریس سیاره و برج را بر هر کارت عددی چاپ می‌کند.

عنوان‌های «کتاب T» چیست؟

نام‌هایی که در دست‌نوشته تاروت گلدن داون به هر کارت عددی داده شده‌اند، همه به شکل «خداوندگارِ چیزی»: خداوندگار سروری برای دو چوبدست، خداوندگار اندوه برای سه شمشیر، خداوندگار ثروت برای ده سکه. این عنوان‌ها دیدار سیاره و برج را خلاصه می‌کنند و بسیاری از کلیدواژه‌های امروزی کارت‌های عددی از آن‌ها برآمده‌اند.

چرا «کتاب T» با پنج چوبدست آغاز می‌شود؟

چون گلدن داون زودیاک خود را به جای آغاز حمل از قلب‌الاسد (رگولوس)، ستاره شاهانه برج اسد، می‌شمرد. وجه نخست اسد پنج چوبدست است، زیر فرمان زحل، پس محفل کارت‌های عددی را از آنجا فهرست می‌کند. انتساب‌ها با آنچه از حمل شمرده می‌شود یکسان‌اند؛ تنها نقطه آغاز فرق دارد.

آیا کارت‌های دربار وجه دارند؟

در نظام گلدن داون پادشاه‌ها، ملکه‌ها و شاهزاده‌ها هر یک سی درجه را می‌پوشانند، از وجه آخر یک برج تا پایان وجه دوم برج بعدی. برای نمونه، ملکه چوبدست از ۲۰ درجه حوت تا ۲۰ درجه حمل امتداد دارد. توجه کنید که پادشاهِ گلدن داون با شوالیهٔ رایدر-ویت و شاهزاده‌اش با پادشاهِ رایدر-ویت متناظر است.

آیا دکانوس‌های تاروت همان دکانوس‌های مصری‌اند؟

از آن‌ها برآمده‌اند، اما دیگر همان چیز نیستند. دکانوس‌های مصری گروه‌هایی از ستارگان بودند که برای تعیین ساعت در شب به کار می‌رفتند. طالع‌بینان هلنیستی آن‌ها را به بخش‌هایی ده‌درجه‌ای از زودیاک با فرمانروایان سیاره‌ای بدل کردند، و همین صورت بعدی، که از متون عربی و رنسانس گذشت، همان چیزی است که گلدن داون بر کارت‌ها نهاد. در طرح تاروتی هیچ نشانی از ستارگان مصری‌ای که دکانوس‌ها بر آن‌ها استوار بودند بر جای نمانده است.

آخرین نوشته‌ها

حکمت باستانی کارت‌های تاروت را کشف کنید و اسرار سفر معنوی خود را باز کنید. وبلاگ ما دروازه شما به درک نمادگرایی غنی، معانی و کاربردهای عملی خواندن تاروت است.