Egipskie dekany w tarocie
Dekany w tarocie
Pod koniec lat 80. i w latach 90. XIX wieku Hermetyczny Zakon Złotego Brzasku przypisał każdej z trzydziestu sześciu kart liczbowych Małych Arkanów, od Dwójki do Dziesiątki w czterech kolorach, jeden dekanat zodiaku i jego planetarnego władcę. Kolor ustala żywioł, numer ustala znak i odcinek, a planeta zabarwia znaczenie. Za sprawą talii Rider-Waite i talii Thotha schemat ten wciąż kształtuje to, jak większość tarocistów w tradycji anglojęzycznej rozumie karty liczbowe.
- kart liczbowych, od Dwójki do Dziesiątki
- 36
- kolory, po jednym na żywioł
- 4
- anioły, po dwa na kartę
- 72
Jak działa ten schemat
Elementy systemu Złotego Brzasku: dokument, który go spisał, reguły, które wyznaczają miejsce każdej karty, władcy i tytuły, figury i Asy wokół niego oraz talie, które wprowadziły go do powszechnego użytku.
„Księga T”
Nauki Złotego Brzasku o tarocie spisano w rękopisie znanym jako „Księga T”, który krążył wśród członków wewnętrznego kręgu zakonu. Podaje on dla każdej karty jej tytuł, przyporządkowanie astrologiczne i opis wizerunku. Crowley wydrukował go w 1912 roku w swoim czasopiśmie „The Equinox”, a Regardie pod koniec lat 30. XX wieku.
Kolor i żywioł
Każdy kolor otrzymuje jeden żywioł, a zatem trzy znaki zodiaku tego żywiołu: Buławy to Ogień (Baran, Lew, Strzelec), Kielichy to Woda (Rak, Skorpion, Ryby), Miecze to Powietrze (Waga, Wodnik, Bliźnięta), a Denary to Ziemia (Koziorożec, Byk, Panna). Dziewięć kart w kolorze obejmuje trzy znaki po trzy dekanaty.
Numer i znak
W obrębie koloru Dwójka, Trójka i Czwórka przypadają znakowi kardynalnemu, Piątka, Szóstka i Siódemka znakowi stałemu, a Ósemka, Dziewiątka i Dziesiątka znakowi zmiennemu. Każda karta zajmuje po kolei jeden dziesięciostopniowy dekanat, więc Dwójka Buław to pierwszy dekanat Barana, a Dziesiątka Buław ostatni dekanat Strzelca.
Władcy chaldejscy
Planeta każdego dekanatu to jego klasyczny władca: Saturn, Jowisz, Mars, Słońce, Wenus, Merkury, Księżyc w porządku malejącym, począwszy od Marsa w Baranie I. Trzydzieści sześć dekanatów wymaga pięciu okrążeń siedmiu planet i jednego dekanatu więcej, więc Mars rządzi zarówno Rybami III (Dziesiątka Kielichów), jak i Baranem I (Dwójka Buław).
Liczenie od Lwa
„Księga T” liczy swój zodiak od królewskiej gwiazdy Regulus w Lwie, a nie od równonocy wiosennej, więc wymienia małe karty, zaczynając od Piątki Buław, Saturna w Lwie, a nie od Dwójki Buław. Przyporządkowania pozostają w obu przypadkach te same; zmienia się tylko punkt wyjścia.
Panowie kart
Każda karta liczbowa otrzymała tytuł Pana czegoś: Dwójka Buław to Pan Panowania, Piątka Kielichów — Pan Straty w Przyjemności, Dziesiątka Mieczy — Pan Ruiny. Tytuły streszczają łączne znaczenie planety i znaku i są źródłem wielu współczesnych słów kluczowych dla kart liczbowych.
Dwa atuty za każdą kartą liczbową
W tym samym systemie planety i znaki także mają przypisane atuty, więc każda karta liczbowa łączy się z dwoma z nich. Piątka Kielichów, Mars w Skorpionie, łączy Wieżę (Mars) i Śmierć (Skorpion). Tarociści wykształceni w tym systemie objaśniają za pomocą tych powiązań, dlaczego karta liczbowa znaczy to, co znaczy.
Figury i Asy
Dekanaty porządkują też figury. Królowie, Królowe i Książęta rządzą każdy trzydziestoma stopniami, od ostatniego dekanatu jednego znaku przez dwa pierwsze następnego; Królowa Buław na przykład obejmuje odcinek od 20° Ryb do 20° Barana. Asy i Księżniczki rządzą natomiast ćwiartkami nieba wokół bieguna.
Siedemdziesiąt dwa anioły
Każdy dekanat podzielono na dwie połowy po pięć stopni, zwane kwinancjami, a każda kwinancja otrzymała jednego z siedemdziesięciu dwóch aniołów Szem ha-Meforasz, imienia Boga wywiedzionego z trzech wersetów Księgi Wyjścia. Każda karta liczbowa ma więc obok swojej planety i znaku parę imion anielskich.
Karty liczbowe Rider-Waite
Arthur Edward Waite, dawny członek Złotego Brzasku, zaprojektował talię razem z Pamelą Colman Smith, która każdej karcie liczbowej dała scenę. Waite nie umieścił na kartach astrologii, ale wiele obrazów wiernie oddaje znaczenia z „Księgi T”: Piątka Denarów, Pan Kłopotów Materialnych, przedstawia dwoje żebraków na śniegu.
Talia Thotha
Aleister Crowley i Lady Frieda Harris umieścili przyporządkowania dekanatów wprost na kartach: na każdej karcie liczbowej widnieją symbole jej planety i znaku wraz z jednowyrazowym tytułem. Namalowana w latach 1938–1943, talia ukazała się w pełnym kolorze dopiero w 1969 roku.
Inne schematy
Związku z dekanami nie znajdziemy w tarocie przed latami 80. XIX wieku; włoskie talie z XV wieku nie mają tego rodzaju przyporządkowań astrologicznych. Niektórzy współcześni autorzy używają władców według triplicytety z astrologii popularnej zamiast chaldejskich, a wielu tarocistów posługuje się kartami liczbowymi zupełnie bez astrologii.
Magowie, artyści i wydawcy
Założyciele Złotego Brzasku, dwaj ludzie, którzy na jego schemacie zbudowali najbardziej wpływowe talie, artystki, które je namalowały, oraz autorzy, którzy opublikowali pisma zakonu.
Samuel Liddell MacGregor Mathers
Jeden z założycieli i główny twórca rytuałów Złotego Brzasku, w dużej mierze odpowiedzialny za nauki zakonu o tarocie i odpowiedniości spisane w „Księdze T”.
William Wynn Westcott
Londyński koroner i wolnomularz, jeden z założycieli Złotego Brzasku w 1888 roku, który oparł zakon na papierach znanych jako Rękopis Szyfrowy.
William Robert Woodman
Lekarz i wysoki rangą wolnomularz różokrzyżowy, trzeci z naczelników-założycieli Złotego Brzasku, zmarły trzy lata po powstaniu zakonu.
Arthur Edward Waite
Badacz mistyki i członek Złotego Brzasku, który zaprojektował wydaną przez Ridera w 1909 roku talię, nie umieszczając jej astrologicznej podstawy na kartach i w dużej mierze pomijając ją w swoim komentarzu.
Pamela Colman Smith
Artystka i ilustratorka, również członkini Złotego Brzasku, która narysowała wszystkie siedemdziesiąt osiem kart talii Rider-Waite i dała kartom liczbowym pełne sceny, dzięki którym można je czytać bez tabeli.
Aleister Crowley
Dawny członek Złotego Brzasku, który w 1912 roku opublikował „Księgę T” w „The Equinox”, a później umieścił przyporządkowania dekanatów na kartach talii Thotha i objaśnił je w „Księdze Thota” z 1944 roku.
Lady Frieda Harris
Malarka, która w latach 1938–1943 pracowała z Crowleyem nad siedemdziesięcioma ośmioma obrazami talii Thotha, komponując każdą kartę liczbową wokół symboli jej planety i znaku.
Israel Regardie
Dawny sekretarz Crowleya, który w latach 1937–1940 opublikował w czterech tomach pisma Złotego Brzasku, w tym „Księgę T”, udostępniając schemat dekanatów każdemu czytelnikowi.
Paul Foster Case
Amerykański okultysta, który odszedł z zakonów będących następcami Złotego Brzasku i założył Builders of the Adytum, gdzie prowadził kurs tarota zbudowany na tych samych odpowiedniościach.
Skąd pochodzi ten schemat
Tarot nie ma własnej astrologii. Włoskie karty z XV wieku wykonywano do gry karcianej, w której bierze się lewy, i nic w nich nie odnosi się do dekanów. Powiązanie stworzono w Londynie pod koniec XIX wieku w Hermetycznym Zakonie Złotego Brzasku, założonym w 1888 roku przez Williama Wynna Westcotta, Samuela Liddella MacGregora Mathersa i Williama Roberta Woodmana. Zakon zbudował jeden system odpowiedniości, w którym każdą kartę tarota powiązano z literą hebrajską, planetą, znakiem, żywiołem albo częścią zodiaku. Jego członkowie znali dekany z dzieła Agrippy „De occulta philosophia” i ze starszej tradycji astrologicznej, która za nim stała. Trzydziestu sześciu kartom liczbowym Małych Arkanów, od Dwójki do Dziesiątki w każdym kolorze, dali po jednym dekanacie.
„Księga T”
Nauki o tarocie spisano w rękopisie znanym jako „Księga T”, który w latach 90. XIX wieku krążył wśród członków, którzy osiągnęli wewnętrzne stopnie zakonu. Podaje on dla każdej karty tytuł, przyporządkowanie astrologiczne i opis wizerunku, jaki członkowie mieli narysować. „Księga T” była w zakonie tajna, ale po rozpadzie Złotego Brzasku ukazała się dwukrotnie: Aleister Crowley wydrukował ją w 1912 roku w swoim czasopiśmie „The Equinox”, a Israel Regardie włączył ją do czterotomowego wydania pism zakonu z lat 1937–1940. Większość późniejszych książek o astrologii w tarocie wywodzi się z jednej z tych dwóch publikacji.
Trzy reguły wyznaczają miejsce każdej karty
System potrzebuje tylko trzech reguł. Po pierwsze, kolor wyznacza żywioł, a zatem trzy znaki tego żywiołu: Buławy to Ogień, Kielichy — Woda, Miecze — Powietrze, Denary — Ziemia. Po drugie, numer wyznacza znak: Dwójka, Trójka i Czwórka należą do znaku kardynalnego danego żywiołu, Piątka, Szóstka i Siódemka do znaku stałego, Ósemka, Dziewiątka i Dziesiątka do znaku zmiennego. Każda karta zajmuje po kolei jeden dekanat, więc Dwójka, Piątka i Ósemka przypadają na pierwsze dziesięć stopni swoich znaków. Po trzecie, planeta jest klasycznym władcą tego dekanatu według chaldejskiego schematu dekanatów z astrologii hellenistycznej. Zastosowanie trzech reguł do Piątki Kielichów daje Wodę, potem Skorpiona, a w nim pierwszy dekanat, którym rządzi Mars.
Władcy chaldejscy
Planetarni władcy to bez zmian władcy dekanatów z astrologii greckiej i arabskiej. Siedem planet klasycznych bierze się w porządku chaldejskim, od najwolniejszej do najszybszej: Saturn, Jowisz, Mars, Słońce, Wenus, Merkury, Księżyc, zaczynając od Marsa w pierwszym dekanacie Barana i idąc dalej dookoła zodiaku. Trzydzieści sześć dekanatów rozdzielonych między siedem planet daje pięć pełnych okrążeń i jeden dekanat nadwyżki, więc cykl kończy się tam, gdzie się zaczął: Mars rządzi ostatnim dekanatem Ryb, a także pierwszym dekanatem Barana. W języku tarota Mars rządzi zarówno Dziesiątką Kielichów, jak i Dwójką Buław. Każda planeta rządzi zatem pięcioma kartami liczbowymi, z wyjątkiem Marsa, który rządzi sześcioma.
Pełna tabela
Tabela wymienia trzydzieści sześć kart w porządku zodiakalnym od Barana, z dekanatem, jego planetarnym władcą i tytułem z „Księgi T”.
| Karta | Dekanat | Władca | Tytuł z „Księgi T” |
|---|---|---|---|
| Dwójka Buław | Baran 0–10° | Mars | Panowanie |
| Trójka Buław | Baran 10–20° | Słońce | Ugruntowana Siła |
| Czwórka Buław | Baran 20–30° | Wenus | Dzieło Dopełnione |
| Piątka Denarów | Byk 0–10° | Merkury | Kłopoty Materialne |
| Szóstka Denarów | Byk 10–20° | Księżyc | Powodzenie Materialne |
| Siódemka Denarów | Byk 20–30° | Saturn | Sukces Niespełniony |
| Ósemka Mieczy | Bliźnięta 0–10° | Jowisz | Siła Skrócona |
| Dziewiątka Mieczy | Bliźnięta 10–20° | Mars | Rozpacz i Okrucieństwo |
| Dziesiątka Mieczy | Bliźnięta 20–30° | Słońce | Ruina |
| Dwójka Kielichów | Rak 0–10° | Wenus | Miłość |
| Trójka Kielichów | Rak 10–20° | Merkury | Obfitość |
| Czwórka Kielichów | Rak 20–30° | Księżyc | Przyjemność Zmącona |
| Piątka Buław | Lew 0–10° | Saturn | Spór |
| Szóstka Buław | Lew 10–20° | Jowisz | Zwycięstwo |
| Siódemka Buław | Lew 20–30° | Mars | Męstwo |
| Ósemka Denarów | Panna 0–10° | Słońce | Roztropność |
| Dziewiątka Denarów | Panna 10–20° | Wenus | Zysk Materialny |
| Dziesiątka Denarów | Panna 20–30° | Merkury | Bogactwo |
| Dwójka Mieczy | Waga 0–10° | Księżyc | Pokój Przywrócony |
| Trójka Mieczy | Waga 10–20° | Saturn | Smutek |
| Czwórka Mieczy | Waga 20–30° | Jowisz | Wytchnienie od Sporu |
| Piątka Kielichów | Skorpion 0–10° | Mars | Strata w Przyjemności |
| Szóstka Kielichów | Skorpion 10–20° | Słońce | Przyjemność |
| Siódemka Kielichów | Skorpion 20–30° | Wenus | Sukces Złudny |
| Ósemka Buław | Strzelec 0–10° | Merkury | Szybkość |
| Dziewiątka Buław | Strzelec 10–20° | Księżyc | Wielka Siła |
| Dziesiątka Buław | Strzelec 20–30° | Saturn | Ucisk |
| Dwójka Denarów | Koziorożec 0–10° | Jowisz | Zmiana Harmonijna |
| Trójka Denarów | Koziorożec 10–20° | Mars | Dzieła Materialne |
| Czwórka Denarów | Koziorożec 20–30° | Słońce | Władza Ziemska |
| Piątka Mieczy | Wodnik 0–10° | Wenus | Klęska |
| Szóstka Mieczy | Wodnik 10–20° | Merkury | Sukces Zasłużony |
| Siódemka Mieczy | Wodnik 20–30° | Księżyc | Wysiłek Chwiejny |
| Ósemka Kielichów | Ryby 0–10° | Saturn | Sukces Porzucony |
| Dziewiątka Kielichów | Ryby 10–20° | Jowisz | Szczęście Materialne |
| Dziesiątka Kielichów | Ryby 20–30° | Mars | Sukces Dopełniony |
Liczenie od Regulusa
„Księga T” nie wymienia kart w kolejności tabeli. Złoty Brzask liczył swój zodiak od Regulusa, jasnej gwiazdy w sercu Lwa, więc jego lista małych kart zaczyna się od Piątki Buław, pierwszego dekanatu Lwa pod władzą Saturna, i biegnie stamtąd dalej przez znaki. Nie zmienia to niczego w samych przyporządkowaniach. Dekanaty, władcy i tytuły są takie same bez względu na to, który znak przyjmie się za początek; różnica dotyczy kolejności i symboliki, jaką zakon wiązał z Lwem.
Tytuły, atuty i anioły
Tytuły z „Księgi T” to najbardziej widoczna część schematu. Każda karta jest Panem czegoś, a tytuł streszcza spotkanie planety i znaku: Saturn, planeta ograniczenia, w Wadze, znaku równowagi i partnerstwa, daje Trójkę Mieczy, Pana Smutku. Ponieważ ten sam system przypisuje każdą planetę i każdy znak jednej z kart Wielkich Arkanów, każda karta liczbowa stoi też między dwoma atutami. Trójka Mieczy leży między Wszechświatem (Saturn) a Sprawiedliwością (Waga); Piątka Kielichów — między Wieżą (Mars) a Śmiercią (Skorpion). Zakon poszedł dalej i podzielił każdy dekanat na dwie kwinancje po pięć stopni, dając każdej jednego z siedemdziesięciu dwóch aniołów Szem ha-Meforasz, kabalistycznego imienia Boga wydobytego z trzech kolejnych wersetów Księgi Wyjścia. Każda karta liczbowa ma więc planetę, znak, dwa atuty i dwa anioły.
Figury, Asy i całe niebo
Dekanaty ustalają też figury, choć mniej bezpośrednio. W „Księdze T” Królowie, Królowe i Książęta rządzą każdy trzydziestoma stopniami zodiaku, od ostatniego dekanatu jednego znaku przez dwa pierwsze dekanaty następnego. Królowa Buław na przykład rządzi odcinkiem od 20° Ryb do 20° Barana, obejmuje więc Dziesiątkę Kielichów oraz Dwójkę i Trójkę Buław. Król Złotego Brzasku odpowiada Rycerzowi z talii Rider-Waite, a jego Książę — Królowi z talii Rider-Waite, co w późniejszych książkach wywołuje wiele zamieszania. Asy i Księżniczki nie otrzymują dekanatów; rządzą ćwiartkami niebios wokół bieguna północnego. Skoro karty liczbowe pokrywają zodiak raz, a dwanaście figur — drugi raz, Małe Arkana stają się mapą całego nieba.
Karty liczbowe Rider-Waite
Arthur Edward Waite, który był członkiem Złotego Brzasku, a później stanął na czele jednego z odłamów zakonu, zaprojektował talię wydaną w 1909 roku w Londynie przez William Rider and Son, z obrazami Pameli Colman Smith. Waite nie umieścił na kartach astrologii i niewiele o niej powiedział w „The Pictorial Key to the Tarot”. Talia powstała jednak w obrębie systemu Złotego Brzasku i wiele scen Smith wiernie oddaje znaczenia z „Księgi T”. Piątka Denarów, Merkury w Byku i Pan Kłopotów Materialnych, przedstawia dwie ubogie postacie przechodzące na śniegu obok oświetlonego okna. Trójka Mieczy, Pan Smutku, przedstawia serce przebite trzema ostrzami w deszczu. Ponieważ talia Rider-Waite stała się wzorem dla większości późniejszych talii, jej karty liczbowe rozpowszechniły znaczenia dekanatów wśród tarocistów, którzy nigdy nie poznali stojącej za nimi astrologii.
Talia Thotha
Aleister Crowley, kolejny dawny członek zakonu, uczynił przyporządkowania jawnymi. Talia, którą zaprojektował z malarką Lady Friedą Harris w latach 1938–1943, ma na każdej karcie liczbowej symbole jej planety i znaku wraz z jednowyrazowym tytułem zaczerpniętym z „Księgi T”: Panowanie, Smutek, Ruina, Bogactwo. Crowley objaśnił system w „Księdze Thota”, wydanej w 1944 roku. Żadne z nich nie dożyło druku talii w pełnym kolorze; to wydanie ukazało się w 1969 roku. Dla tarocistów korzystających z talii Thotha schemat dekanatów jest wydrukowany na kartach i nie sposób go przeoczyć.
Dekanaty w odczycie
W ujęciu Złotego Brzasku kartę liczbową odczytuje się jako spotkanie planety i znaku, interpretowane przez żywioł koloru. Mars w Skorpionie, czyli Piątka Kielichów, to gwałtowna planeta w głębokim znaku wodnym, odczytywana jako strata i żal w sprawach uczuć. Jowisz w Rybach, czyli Dziewiątka Kielichów, to ekspansywna planeta w znaku, którym tradycyjnie rządzi; tę kartę odczytuje się jako zadowolenie. Tarociści posługujący się tym schematem używają go także do określania czasu, bo każdy dekanat obejmuje mniej więcej dziesięć dni rocznej drogi Słońca. Jak w przypadku każdego elementu praktyki tarotowej, są to konwencje interpretacyjne odziedziczone po tradycji historycznej, a tarociści stosują je jako pomoc w refleksji. Nie każdy tarocista ich używa; wielu odczytuje karty liczbowe wyłącznie z obrazów, a niektórzy współcześni autorzy zastępują władców chaldejskich władcami według triplicytety z astrologii popularnej.
Najczęściej zadawane pytania
Które karty tarota odpowiadają dekanom?
Trzydzieści sześć kart liczbowych Małych Arkanów od Dwójki do Dziesiątki w każdym z czterech kolorów. Każda karta otrzymuje jeden dziesięciostopniowy dekanat zodiaku i planetarnego władcę tego dekanatu. Asy są wyłączone; oznaczają korzeń każdego żywiołu. W systemie Złotego Brzasku zodiak obejmują także figury, ale odcinkami po trzydzieści stopni, które przekraczają granice znaków, a nie pojedynczymi dekanatami.
Kto pierwszy powiązał dekany z tarotem?
Hermetyczny Zakon Złotego Brzasku, założony w Londynie w 1888 roku. Jego tarotowe przyporządkowania spisano w rękopisie zwanym „Księgą T” i przekazywano je członkom wewnętrznych stopni zakonu. Nie ma świadectw przyporządkowania dekanów kartom tarota przed tym czasem; najwcześniejsze talie włoskie wykonywano do gry w karty i nie zawierają takiej astrologii.
Jak znaleźć dekanat karty liczbowej?
Kolor wskazuje żywioł, a numer — znak. Buławy to Ogień, Kielichy — Woda, Miecze — Powietrze, Denary — Ziemia. Karty od Dwójki do Czwórki należą do znaku kardynalnego danego żywiołu, od Piątki do Siódemki do znaku stałego, a od Ósemki do Dziesiątki do znaku zmiennego, po jednym dekanacie na kartę w kolejności. Siódemka Mieczy to zatem trzeci dekanat Wodnika.
Dlaczego Mars rządzi zarówno Dziesiątką Kielichów, jak i Dwójką Buław?
Ponieważ trzydziestu sześciu dekanatów nie da się równo podzielić między siedem planet. Władcy idą w malejącym porządku chaldejskim: Saturn, Jowisz, Mars, Słońce, Wenus, Merkury, Księżyc, zaczynając od Marsa w Baranie I. Po pięciu pełnych okrążeniach zostaje jeden dekanat, Ryby III, i znowu przypada Marsowi. Mars rządzi więc sześcioma kartami liczbowymi, a każda inna planeta — pięcioma.
Jaki dekanat ma Piątka Kielichów?
Pierwszy dekanat Skorpiona, od 0 do 10 stopni, którym rządzi Mars. „Księga T” nazywa ją Panem Straty w Przyjemności, a talia Thotha daje jej tytuł Rozczarowanie. W szerszym systemie Złotego Brzasku łączy ona także dwa atuty: Wieżę, odpowiadającą Marsowi, i Śmierć, odpowiadającą Skorpionowi.
Czy talia Rider-Waite posługiwała się dekanami?
Pośrednio. Waite i Pamela Colman Smith byli członkami Złotego Brzasku, a wiele scen Smith na kartach liczbowych wiernie oddaje znaczenia z „Księgi T”, ale Waite nie umieścił na kartach żadnych symboli astrologicznych i nie wprowadził tego systemu do swojego opublikowanego komentarza. Talia Thotha Crowleya i Harris, przeciwnie, umieszcza planetę i znak na każdej karcie liczbowej.
Czym są tytuły z „Księgi T”?
To nazwy nadane każdej karcie liczbowej w tarotowym rękopisie Złotego Brzasku, wszystkie w postaci Pan czegoś: Pan Panowania dla Dwójki Buław, Pan Smutku dla Trójki Mieczy, Pan Bogactwa dla Dziesiątki Denarów. Streszczają spotkanie planety i znaku, a wiele współczesnych słów kluczowych dla kart liczbowych od nich pochodzi.
Dlaczego „Księga T” zaczyna od Piątki Buław?
Ponieważ Złoty Brzask liczył swój zodiak od Regulusa, królewskiej gwiazdy w Lwie, a nie od początku Barana. Pierwszy dekanat Lwa to Piątka Buław pod władzą Saturna, więc zakon wymienia małe karty od niej. Przyporządkowania są identyczne jak przy liczeniu od Barana; różni się tylko punkt wyjścia.
Czy figury mają dekanaty?
W systemie Złotego Brzasku Królowie, Królowe i Książęta obejmują każdy trzydzieści stopni, od ostatniego dekanatu jednego znaku do końca drugiego dekanatu następnego. Królowa Buław na przykład obejmuje odcinek od 20° Ryb do 20° Barana. Pamiętaj, że Król Złotego Brzasku odpowiada Rycerzowi z talii Rider-Waite, a jego Książę — Królowi z talii Rider-Waite.
Czy dekany tarota to te same dekany co egipskie?
Wywodzą się od nich, ale nie są już tym samym. Egipskie dekany były grupami gwiazd, według których w nocy określano czas. Astrolodzy hellenistyczni zamienili je w dziesięciostopniowe odcinki zodiaku z planetarnymi władcami i właśnie tę późniejszą postać, przekazaną przez teksty arabskie i renesansowe, Złoty Brzask umieścił na kartach. W schemacie tarotowym nie przetrwało żadne utożsamienie z gwiazdami egipskimi.
Najnowsze wpisy
Odkryj starożytną mądrość kart tarota i odkryj tajemnice swojej duchowej podróży. Nasz blog jest Twoją bramą do zrozumienia bogatej symboliki, znaczeń i praktycznych zastosowań czytania tarota.