Ang Buwan

Imaherya at simbolismo

Inililipat ng Tarot ng New York City ang klasikong Buwan sa ilalim ng lupa. Alas tres ng madaling araw sa isang nakataas at walang laman na outdoor subway platform, maliban sa mga tunog na hindi mo matukoy, na may kabilugan ng buwan sa ibabaw ng skyline. Pinapanatili ang bawat elemento ng Rider-Waite-Smith at isinasalin sa wika ng lungsod.

Nangingibabaw ang kabilugan ng buwan sa itaas ng kard, pinalilibutan ng pop-art na mga sinag na nakakalat sa kalangitan sa matingkad na kulay. Ang mga sinag ay mapanlinlang. Mukha silang sikat ng araw, ngunit ang liwanag ay hiniram at malamig, na siyang sentrong pandaraya ng kard: sapat ang liwanag ng lungsod upang makakita, ngunit walang maaaring lubos na pagkatiwalaan sa iyong nakikita. Pinapalitan ng mga riles ng tren ang tradisyonal na mahabang kalsada, tumatakbo mula sa ibaba ng kard direkta sa madilim na bunganga ng tunnel. Ang tunnel na iyon ay ang daan mula sa malay-tao patungo sa di-malay na isipan, at ang dulo nito ay hindi makita.

Kung saan ang Buwan ng Rider-Waite-Smith ay may aso at lobo, inilalagay ng kard na ito ang isang aso at isang pusa na magkaharap sa magkabilang riles, ang maamo at ang ligaw na isipan, pinagmamasdan ang parehong buwan mula sa magkasalungat na platform. Ang mga puddle sa sahig ng platform ay may dalang tradisyonal na tubig ng subconscious, na inaaninag ang istasyon sa baluktot at tumutulong mga hugis. Isang nag-iisang silweta ang naghihintay sa isang upuan, ang manlalakbay ng gabi sa lungsod. Ang dalawang tore ng lumang kard ay naging ang skyline mismo, maitim laban sa mga sinag, at ang Statue of Liberty ay nakatayo sa gitna ng mga silweta bilang isang pangakong kalahating nakikita sa dilim. Ang mga halftone na tuldok na nakakalat sa bawat ibabaw ay ang pop-art na ulan ng baraha, dala ang labinlimang patak ng orihinal na kard na pinarami bilang static ng lungsod, kung saan ang signal at ingay ay magkahalo.

Pangunahing kahulugan

Ang Buwan ay ang kard ng unconscious, intuwisyon, ilusyon, at ang madilim na gabi ng kaluluwa. Sa barahang ito ito ay nagiging lungsod tuwing alas tres ng madaling araw, kapag ang tanging mga tao sa labas ay ang mga hindi makatulog at ang mga hindi kailanman natutulog, at ang nakikitang ibabaw ng anumang sitwasyon ay may dalang kahit isang pang kahulugan sa ilalim, tulad ng kalye na nagtataglay ng mga tunnel. Kapag lumabas ang kard ito ay mas nagsisilbing salamin kaysa prediksiyon, nagpapakita ng isang katotohanang kasalukuyang binabaluktot ng sariling mga takot at projection ng nagtatanong.

Ang babala nito ay walang eksaktong katulad ng hitsura nito ngayong gabi. Ang hugis sa pintuan ay maaaring wala lang, o maaari itong maging kung ano ang kinatatakutan mo, at sa oras na ito hindi mo talaga matutukoy. Ang mga nakatagong emosyon, lihim na takot, at mga panaginip na may tunay na impormasyon sa loob ay lumalabas ngayon. Ang kard ay isa ring imbitasyon na ihinto ang paglaban sa dilim at bumaba rito, sundan ang intuwisyon at materyal ng anino patungo sa kung ano ang kailangang bawiin bago mawala ang hamog. Ang Buwan ay kadalasang tumutukoy sa maling pagbasa sa halip na sakuna.

Tuwid na kahulugan

Kapag tuwid, inilalarawan ng Buwan ng New York ang isang panahon ng kalabuan at maling interpretasyon. Ang mga signal ay magulo, dumarating ang impormasyon nang hindi kumpleto, at ang ilaw sa platform ay kumukurap. Ang praktikal na payo ay hanapin ang katotohanan nang hindi nagpapanic sa mga anino: huwag tanggapin ang anuman sa unang tingin, pakinggan ang intuwisyon habang inaamin kung aling bahagi ng larawan ang ipinipinta ng sarili mong 3am na imahinasyon, at huwag gumawa ng permanenteng desisyon hanggang sa unang tren ng madaling araw. Huwag pumirma, huwag ipadala ang mensaheng isinulat mo sa dilim, at ipagpaliban ang mga komprontasyon.

Sa pag-ibig. Ang yugto ng koneksiyon na parang L-train sa gabi, matindi at kaakit-akit ngunit imposibleng basahin nang buo. Ang pagkahumaling ay malalim at tunay na misteryoso, ngunit may hindi pa nakikita, isang hindi nasabing damdamin o isang nakaraan na hindi ganap na naikuwento. Pangalanan ang mga emosyon at itanong ang mga hindi naitatanong. Ang totoo rito ay nananatili kapag nakita.

Sa karera at trabaho. Ang opisina ay tumatakbo sa patakaran ng subway, kung saan ang tunay na paggalaw ay nasa mga tunnel: mga reorganisasyong pinag-uusapan sa likod ng mga saradong pinto, hindi nasabing tensiyon, isang proyektong may tunay na layunin na iba sa ipinahayag nito. Basahin ang paligid, paboran ang malikhain at hindi malinaw na trabaho, at ituring ang kawalang-katiyakan bilang hamog ng transisyon sa halip na hatol.

Sa pananalapi. Ang mga numero ay umiilaw, makulay at hindi dapat pagtiwalaan agad-agad. Hindi lahat ng kumikinang na pagkakataon ay totoo. Magtiwala sa kutob ngunit i-verify ang mga dokumento, basahin nang dalawang beses ang lahat, at maghintay ng umaga bago magpalitan ng pera.

Sa kalusugan. Ang gabi ng katawan, kalidad ng pagtulog, panaginip bilang mensaheng diagnostic, at ang circadian rhythm na madalas labagin ng lungsod. Kumain ayon sa tunay na gutom, magpahinga kapag hinihingi ng katawan, at sadyang umatras sa mga anino kung saan maaaring maganap ang paggaling nang walang nakatingin. Malakas ding binabasa ng kard ang pagbubuntis, buhay na umuunlad nang hindi nakikita sa dilim.

Baligtad na kahulugan

Kapag baligtad, inilalarawan ng Buwan ng New York ang isang gabing hindi na parang daanan kundi isa nang tirahan. Dala nito ang 3am na pag-iisip na walang patayan, inuulit ang lahat ng pinakamasamang sitwasyon at lumang pagkakamali, pati na rin ang baluktot na pananaw na humahantong sa mga maling desisyon. Tinutukoy ng kard ang matinding panlilinlang sa sarili, mas pinipili ang inimbentong bersyon ng lungsod, tao, o trabaho kaysa sa totoo. Nagbababala ito ng pandaraya mula sa iba na nagpapakita sa iyo ng pininturahang tanawin at tinatawag itong view. Nandito rin ang kabaligtarang pagkakamali: ang pagsunod sa bawat takot sa gabi na parang propesiya, dahil pinagagalaw ng gulat ang mga anino.

Ang gawain ay maging tagapagmasid sa platform sa halip na takot na pasahero, pinapanood ang pagdating at pag-alis ng mga iniisip tulad ng mga tren nang hindi sinasakyan ang bawat isa. Ihiwalay ang takot sa pananaw sa pamamagitan ng pagsusulat ng mga bagay, pagsuri sa mga katotohanan kapag maliwanag na, at pag-verify sa impormasyon sa halip na umasa sa mga impresyong nabuo ng alas tres ng madaling araw.

Sa pag-ibig. Ang hamog ay lumapot upang maging pagbaluktot: kawalan ng tiwala, pag-iwas, mga nakatagong damdamin, o tahasang panlilinlang. Ito ang panahon ng pagbabasa ng tatlong kahulugan sa isang text at pagpili sa pinakamasama. Ang dating nakatago ay maaaring lumabas ngayon, isang lihim o isang ex o isang iniiwasang katotohanan. Itigil ang panlilinlang, itigil ang pagiging kusang nalinlang, at itigil ang panlilinlang sa sarili.

Sa karera at trabaho. Mga hindi pagkakaunawaan at maling interpretasyon kung sino ang nagsabi ng ano. Hindi ito ang oras para sa mga ultimatum o isang pagbibitiw na isinulat ng 3am, dahil ang larawang ginagalawan mo ay baluktot. Alamin ang katotohanan, kunin ang mga bagay nang nakasulat, at gawin nang maayos ang iyong nakikitang trabaho hanggang sa mawala ang hamog.

Sa pananalapi. Ang hamog sa pananalapi sa pinakamasamang kalagayan, may tunay na panganib ng pagkalugi sa pamamagitan ng pandaraya o panlilinlang sa sarili. Ang deal na masyadong maganda para maging totoo, at ang upa na nakatago sa mga bayarin. Ang takot ay maaari ring magdulot ng panic selling. Magtiwala sa mga dokumento kaysa sa pakiramdam at huwag gumawa ng hindi maibabalik na hakbang hanggang sa makumpirma ang larawan.

Sa kalusugan. Ang mga signal ng katawan na hindi pinansin o nilunod, pagpapatakbo sa mga deadline at kape at apat na oras na tulog hanggang maghain ng reklamo ang katawan. Ibalik ang mga pangunahing kailangan, matulog muna, at ituring nang seryoso ang patuloy na signal sa halip na pag-isipan ng kung ano-ano.

Mga tala sa kasaysayan

Ang imaherya ng Buwan ay pabago-bago para sa unang dalawang siglo nito, at ang kard ng New York ay ang pinakabagong muling pag-aayos ng isang eksenang hindi kailanman naging permanente. Sa ikalabinlimang siglong baraha ng Visconti-Sforza ang kard ay hindi isang tanawin kundi ang diyosang si Diana na may hawak na hindi nakakabit na pana o puting sinturon, isang alegorya ng kalinisang-puri para sa korte ng Milan. Ang iba pang sinaunang baraha ay mas kakaiba: ang kard sa Budapest ay nagpapakita ng isang lalaking nabibigatan sa pag-angat ng buwan tulad ni Atlas, at sa Tarot de Paris, isang lalaki na nanghaharana sa isang babae sa kaniyang balkonahe gamit ang liwanag ng buwan.

Dumating ang pamilyar na eksena sa malawakang ginawang Tarot de Marseille ng ikalabimpito at ikalabingwalong siglo, na nagpakilala sa tubig, crayfish, dalawang umaalulong na aso, at dalawang tore, at iniba ang kahulugan patungo sa gabi at pandaraya, katulad ng kung paano ginagawa ng liwanag ng buwan ang mga ordinaryong puno na magmukhang mga halimaw. Ang unang nakatalang kahulugan sa panghuhula, sa isang manuskrito noong 1750, ay simpleng 'Gabi.' Nang maglaon, idinagdag ni Éliphas Lévi ang daanan niyang may patak ng dugo na lumilikos sa pagitan ng mga tore, at pinanatili ni Pamela Colman Smith ang detalyeng iyon nang ayusin nila ni Waite ang modernong imahe noong 1909. Ang barahang ito ay nagmamana ng linyang iyon at inilalagay ito muli sa isang subway platform, kung saan ang mga tore ay nagiging skyline at ang kalsada ay nagiging riles.

Mga kaugnayan

Numero. XVIII, ang labing-walo, na nagiging siyam at inuugnay ang Buwan sa Ermitanyo. Pareho itong mga kard ng pag-iisa at pagbaling papasok, ngunit sadyang umaatras ang Ermitanyo gamit ang kaniyang sariling liwanag ng lampara habang ang Buwan ay isang sapilitan at walang-malay na paglubog sa dilim. Sa barahang ito, ang walo sa loob ng labing-walo ay binabasa bilang walang-katapusang ikot ng lungsod, ang mga tren na tumatakbo nang buong gabi at ang pagtaas-baba ng tubig sa paligid ng isla. Ang siyam ay ang huling hintuan sa linya bago mag-Araw.

Astrolohiya. Pisces, ang ikalabindalawang sign at ang walang-hanggang karagatan ng collective unconscious, kasama si Neptune bilang tagapamahala nito, ang planeta ng mga panaginip at naglalahong hangganan. Dito ang Pisces ay ang sign ng katubigan sa gabi ng lungsod, ang itim na ilog na kumikinang sa paligid ng mga borough at ang mga puddle na sumasalamin sa istasyon sa mga hugis na hindi naman talaga totoo.

Elemento. Tubig, walang hugis at mapanalamin, ang midyum ng emosyon at instinct at isang angkop na salamin para sa isang buwan na humihiram lamang ng liwanag.

Kabbalah. Ang letrang Hebrew ay Qoph, 'ang likod ng ulo,' tumutukoy sa cerebellum at brainstem, ang pinakaluma at pinaka-instinctual na bahagi ng utak. Ang landas nito ay ang ikalabinsiyam, tumatakbo mula Netzach pababa sa Malkuth, ang pagbaba sa siksik na materyal na realidad na tinatawag ng Sepher Yetzirah na Corporeal Intelligence.

Panahon. Panahon ng Pisces at mga oras ng gabi. Bilang isang sagot na oo o hindi, ang kard na ito ay halos palaging hindi, ngunit hindi isang permanenteng pagtanggi. Isa itong senyales na may masyadong makapal na hamog at kulang ang impormasyon para magpatuloy.

Sikolohikal na pananaw

Ang Buwan ay ang pinakamalinaw na larawan ng Anino sa baraha, ang mga kinimkim at hindi tinatanggap na bahagi ng sarili, ang lahat ng pagnanasa at trauma na masyadong masakit hawakan ng malay na ego. Binasa ng Jungian analyst na si Marie-Louise von Franz ang buwan bilang Anima, ang nakabaong pambabaeng daloy ng mga mood at intuwisyon. Sa isang pagbabasa, ang kard ay madalas maging salamin sa panloob na lagay ng damdamin ng nagtatanong sa halip na magtakda ng panlabas na kaganapan.

Binibigyan ng baraha ito ng sarili nitong imahe. Sa ilalim ng pang-umagang sarili ng pasahero ay tumatakbo ang isang underground ng instinct, alaala, takot, at pagnanasa, na may sariling mga tren na gumagalaw sa sariling iskedyul. Ang daan sa kahabaan ng Qoph ay tumatakbo sa brainstem, kung kaya't walang silbi ang lohika rito. Ang aso at pusa na nakaharap sa isa't isa sa magkabilang riles ay ang nahating kalikasan na ginawang nakikita, ang maamong sarili at ang ligaw na sarili na lumalabas tuwing gabi. Ang gawain ng kard ay hindi upang patahimikin ang alinman sa kanila kundi tumawid sa kanila sa pamamagitan ng dilim. Binabasa ng taong Buwan ang mga mood gaya ng pagbasa ng mga mapa ng pasahero at madalas na tama sa mga paraang hindi nila maipaliwanag. Gayunpaman ang parehong pagiging sensitibo ay mabilis uminit, madaling magkaroon ng pagkabalisa, insomnia, at paulit-ulit na pag-iisip sa pinakamasamang sitwasyon. Ang tungkulin sa paglago ay panatilihin ang paningin sa gabi habang natututong ibukod ang pananaw mula sa projection.

Ang Buwan sa iba't ibang baraha

Visconti-Sforza. Ang pinakalumang natitirang bersyon ay purong alegoryal, ang mangangasong si Diana na may hindi nakakabit na pana at puting sinturon para sa kalinisang-puri. Wala ang mga huling idinagdag na crayfish, aso, o tore saanman dito.

Tarot de Marseille. Dito naka-lock in ang modernong template: isang pool na may crayfish, dalawang asong umaalulong sa buwan na may maraming sinag, at dalawang tore sa kalsada patungo sa malayo. Isang tanawin ng pagbaluktot sa gabi na ang pinakaunang naitalang kahulugan ay simpleng 'Gabi.'

Crowley-Thoth. Ginawa nina Crowley at Lady Frieda Harris ang kard na isang Gateway of Resurrection. Dalawang diyos na Anubis na may ulo ng jackal ang nakatayo bilang psychopomp na nagbabantay sa madilim na mga haligi, at sa ibaba nila ang diyos ng scarab na si Kephera ay itinutulak ang disko ng araw pataas sa underworld patungo sa madaling araw. Habang siyam na patak ng dugo na hugis-Yod ang bumabagsak sa landas bilang mga napunlaang buto.

Ang Tarot ng New York City. Pinapanatili ng barahang ito ang buong imbentaryo at itinakda muli ito pagkalipas ng hatinggabi. Ang mahabang kalsada ay nagiging riles ng subway na tumatakbo sa isang tunnel. Ang dalawang tore ay nagiging itim na skyline. Ang aso at lobo ay nagiging aso at pusa sa magkasalungat na platform. At ang pool ng crayfish ay nagiging puddle na sinasalamin ang istasyon sa tumutulong kulay. Ang Statue of Liberty ay nakatayo na kalahating nakatago sa gitna ng mga silweta, kung saan ang pag-asa at ilusyon ay may iisang hugis.

Sa kumbinasyon at konteksto

Ang Buwan ay madalas ipagkamali sa High Priestess, at ang pagtukoy sa pagkakaiba nila ang susi sa pagbabasa nito. Pareho itong lunar at pambabaeng kard ng mga lihim at intuwisyon. Ngunit ang Priestess ay ang subconscious sa tahimik at mataas nitong anyo, ang karunungan na nais mong matuklasan. Habang ang Buwan ay ang hilaw na unconscious, ang mga lihim na itinatago mo sa iyong sarili dahil sa takot. Dahan-dahang pinaliliwanag ng Priestess ang katotohanan at humihingi ng tahimik na meditasyon; binabaluktot ito ng Buwan at humihingi ng tunay na gawain sa anino.

Pinatitindi ng mga nakapaligid na kard ang babala nito. Kapag kasama ang Tore, itinuturo nito ang isang panlilinlang sa sarili o pandaraya na nagdudulot ng biglaang pagbagsak. Kapag kasama ang Hustisya, sa mga maling paratang o paninira na binuo sa mga kasinungalingan. Kapag kasama ang mga Magkasintahan, sa isang ilusyon ng pag-ibig o isang pekeng mangingibig. Sa tabi ng Pito ng mga Subway o ang Diyablo, binabasa ito bilang tunay na red flag para sa panlilinlang. Bagaman laging tinitimbang ng bihasang mambabasa ang panlabas na pagtataksil kumpara sa sariling panloob na paranoia ng nagtatanong. Sa barahang ito, ang payo ng praktisyoner ay tingnan ang kard sa likod ng Buwan para sa sanhi ng pagkabalisa at ang kard sa unahan para sa daan palabas.

Isang maliwanag na pagbubukod ang bumabagtas sa lahat ng ito. Sa isang tanong tungkol sa fertility, ang Buwan ay isang bantog na senyales ng pagbubuntis, na kayang makipagsabayan sa Empress. Buhay itong hindi nakikita na lumalaki sa dilim ng sinapupunan, at ang mga bumabagsak na patak nito ay binabasa bilang mga buto ng paglilihi.