رون‌ها: جمعه، ۲۳ اکتبر

Ansuz دمی است که به سخن بدل می‌شود، و سخنی که وزن و سنگینی با خود می‌آورد. امروز آنچه می‌گویید سنگین‌تر از حد معمول فرود می‌آید، چه قصدش را داشته باشید و چه نداشته باشید. این تیغ دو لبه است: جمله روشنگری که از گفتنش پرهیز کرده‌اید بیش از یک هفته کنایه زدن اثر خواهد کرد، و سخن نسنجیده تا عصر فراموش نخواهد شد. سنجیده سخن بگویید و تنها یک بار.

کاون دمل است: چیزی چرکین که دیرتر از موقع کشف می‌شود. این رون ناخوشایند و سودمند است. امروز مشکلی کوچک هست که تصمیم گرفته‌اید ارزش مطرح کردن ندارد، و دلیل اینکه ارزش مطرح کردن ندارد این است که هنوز کوچک است. درست همین پنجره است. همین حالا بگویید، تا وقتی هنوز دردسری است و نه زخمی.

Os دهان است: جایی که جمله از آن بیرون می‌آید، و آنچه پس از بیان شدنش انجام می‌دهد. شعر آن را خاستگاه همه سخن‌ها و تکیه‌گاه خرد می‌نامد. امروز کلمات بیش از معمول برد دارند. همان سخن روشنگری را بگویید که دورش می‌چرخیده‌اید، و آن سخن تند و تیزی را که باید یک هفته توجیه‌اش کنید نگویید. هر دو همان یک رون هستند.

nGéadal کشتار است، و کنایه‌ها آن را بی‌پرده می‌گویند: آغاز کشتار، جامه پزشکان. این حرف، گزند و سازوکاری را که پیرامون آن شکل می‌گیرد با خود دارد، زخم و درمانگر در یک واژه. امروز چیزی بریده می‌شود. شاید کوچک باشد. رهنمود رون همان دستور پزشک است: درباره آنچه آسیب دیده دقیق باشید و پانسمان را بی‌نمایشگری انجام دهید. برشی که امروز به‌درستی به آن رسیدگی شود، تا پایان ماه به یک جای زخم بدل می‌شود. زخمی که به خاطر نمایش رها شود، چیز دیگری است.