عشاق

تصویرسازی و نمادگرایی

پاملا کلمن اسمیت کارت عشاق را به تصویری تبدیل کرد که امروزه اکثر مردم هنگام فکر کردن به این کارت در ذهن دارند؛ تصویری که هیچ شباهتی به دسته کارت‌های پیش از خود ندارد. در حالی که کارت مارسی مردی سردرگم را میان دو زن به تصویر می‌کشید، اسمیت تنها دو چهره کشید: آدم و حوا، عریان در باغ عدن، که هر یک در برابر درخت اختصاصی خود ریشه دوانده‌اند. این دسته کارت، آن برهنگی را به معنای صداقتِ محض می‌داند. این زوج هیچ چیز را پنهان نمی‌کنند، بنابراین تنها برای اعتماد و صمیمیت فضا وجود دارد، و ایستادن آن‌ها در کنار هم (به‌جای یکی بالاتر از دیگری)، برابری کاملشان را در این پیوند نشان می‌دهد.

بر بالای سر آن‌ها فرشته مقرب رافائل بال‌های خود را به نشانه برکت گشوده است. نام او به معنای «خدا شفا می‌دهد» است و در سیستم طلوع زرین او بر عنصر هوا حکومت می‌کند، امری که کل این صحنه را با نشان جوزا پیوند می‌دهد. پشت سر او خورشیدی بزرگ می‌سوزد و این دسته کارت بر آن نور به عنوان اصل مردانه الهی، گرما و قدرتی که بر این پیوند سرپرستی می‌کند تکیه دارد. نگاه رو به پایین فرشته نشان می‌دهد که این دیدار در پایین، از سوی بالا تایید و متبرک شده است.

اسمیت فضای سبز را به دو نیمه عمدی تقسیم کرد. پشت سر آدم، درخت زندگی می‌روید که دوازده میوه آن به شکل زبانه‌های آتش برای نشان‌های زودیاک و نیروی حیاتی فعال کشیده شده‌اند. پشت سر حوا، درخت دانش قرار دارد که ماری بر تنه آن پیچیده است؛ اصل پذیرنده و ورود دوگانگی و انتخاب اخلاقی. مسیر نگاه‌ها این نمودار را کامل می‌کند: آدم به حوا نگاه می‌کند، و حوا رو به بالا به رافائل چشم دوخته است. ذهن عقلانی تنها از طریق ذهن شهودی و احساسی به مقام الهی دست می‌یابد.

معنی اصلی

کارت عشاق در این دسته، بیش از آنکه کارتی درباره دلدادگی باشد، کارتی درباره انتخاب است. این کارت ششمین گام از سفر احمق را نشان می‌دهد؛ نقطه‌ای که مسافر از اطاعتِ محض از قانون امپراتور و جزم‌اندیشی هیروفانت دست می‌کشد و برای نخستین بار مسیری مستقل برای خود برمی‌گزیند. این دسته کارت، آن را به عنوان لحظه تصمیم‌گیری قهرمان توصیف می‌کند که آیا تحت سقف والدین بماند یا به تنهایی راهی سفر شود؛ انتخابی صمیمانه که بر پایه ارزش‌های فردی شکل می‌گیرد نه فشارهای بیرونی.

هماهنگی و هارمونیِ به تصویر کشیده شده توسط اسمیت واقعی است، اما مشروط است. این هماهنگی زمانی حاصل می‌شود که رفتارهای بیرونی با باورهای درونی همسو شوند، یعنی وقتی آنچه انجام می‌دهید با آنچه حقیقت می‌دانید مطابقت یابد. این کارت همچنین حامل پیوند مذکر و مؤنث، عقل و احساس، و جستجوی کمالی است که این دسته کارت صراحتاً از آن نام می‌برد؛ بنابراین انتخابی که پیش روی شما قرار می‌دهد نادراً تنها با منطقِ محض حل‌وفصل می‌شود. هر آنچه انتخاب کنید، مسیر پیش رو را بازآفرینی می‌کند.

معنی مستقیم

در حالت مستقیم، کارت عشاق از عشق، پیوند و هماهنگی سخن می‌گوید، اگرچه اهمیت انتخاب و همسویی صادقانه را برتر از احساسات زودگذر می‌داند. زوج عریان لحن اصلی را تعیین می‌کنند: پیوندی آن‌قدر عمیق که شما را صادقانه آشکار می‌سازد، و شریکی که مانند آینه‌ای بی‌ریا عمل می‌کند.

در عشق. ارتباطی بر پایه گشودگی و صراحتی که تصویر کارت بر آن تاکید دارد؛ دو انسان که همه‌چیز را به یکدیگر نشان می‌دهند و با آنچه می‌بینند رشد می‌کنند. این حالت می‌تواند نشان‌دهنده رمانی پرشور باشد، اما نسخه ماندگار آن زمانی فرامی‌رسد که ارزش‌ها واقعاً همسو شوند.

در شغل. شراکت هم‌افزایی که نتیجه آن بسیار فراتر از توان هر یک از طرفین به تنهایی است. این کارت همچنین انتخاب دشوارتر میان مسیری امن با درآمد بالا و مسیری برآمده از اشتیاق درونی را مطرح می‌کند و از شما می‌خواهد از عمیق‌ترین ارزش‌های خود پیروی کنید، چرا که پول نمی‌تواند روحی ناهماهنگ را آرام سازد.

در امور مالی. تصمیمی که بر آنچه واقعاً برایتان ارزش دارد تکیه می‌کند نه تنها بر محاسبات عددی. سرمایه‌گذاری‌های مشترک و اولویت‌های همسو شکوفا می‌شوند؛ انتخابی که به اخلاقیات شما خیانت کند نادراً به موفقیت می‌رسد.

در سلامت. هشداری ملایم به سمت انتخابی که واقعاً به نفعتان باشد و به سوی یکپارچگی ذهن و بدن. تندرستی در اینجا از احترام به آنچه خود می‌دانید بدان نیاز دارید سرچشمه می‌گیرد.

معنی معکوس

در حالت معکوس، کارت عشاق درباره ناهماهنگی هشدار می‌دهد. رفتارهای شما و ارزش‌هایتان از یکدیگر فاصله گرفته‌اند، یا انتخابی که مدام از آن فرار می‌کنید شما را متوقف کرده و اجازه داده است نیروهای بیرونی مسیر شما را تعیین کنند. امتناع از انتخاب نیز خود نوعی انتخاب است و معمولاً به رکود می‌انجامد.

در عشق. اعتمادِ ازدست‌رفته، ناهماهنگی یا وسوسه. انرژی کارت قدیمی‌تر مارسی، یعنی انتخاب میان دو گزینه یا دو شریک رقیب، همچنان زیر دو چهره اسمیت خفته است؛ بنابراین در حالت معکوس می‌تواند به انحراف نگاه‌ها و سنجش پنهانی گزینه‌ای بیرونی اشاره کند. با این حال، پیش از هرگونه متهم کردن، به کارت‌های مکمل نیاز است.

در شغل. گرفتار شدن در کاری که بی‌معنی به نظر می‌رسد و جدا شدن از خویشتن واقعی، یا شراکتی که اولویت‌های ناهمسو و اعتماد فرسوده را زیر ظاهری مبادی آداب پنهان می‌کند.

در امور مالی. دنبال کردن امنیت مالی به قیمت از دست رفتن روحیه، یا تصمیمات مالی که برخلاف باورهای واقعی شما گرفته شده‌اند.

در سلامت. کشمکش درونیِ حل‌نشده، نادیده گرفتن نیازهای واقعی بدن و ذهن، و توازنی که از دست رفته است.

یادداشت‌های تاریخی

کارت عشاق در تاروت رایدر-ویت-اسمیت، گسستی کامل از تمام دسته‌های پیش از خود بود. نخستین کارت‌های عشاق، مانند تاروت ویسکونتی دی مدرونه مربوط به حدود ۱۴۴۱، درباره ازدواج به عنوان یک قرارداد بودند: چهره‌هایی با نشان‌های خانوادگی، سگی سفید به نشانه وفاداری، و دست‌های گره‌خورده که در ایتالیای قرن پانزدهم پیوند را محکم‌تر از هر حلقه‌ای تایید می‌کرد. سپس تاروت مارسی نام کارت را به «عاشق» (L'Amoureux) تغییر داد و آن را به آزمونی اخلاقی تبدیل کرد؛ مردی جوان در سرتقاطعی میان زنی باوقار و زنی جذاب زیر کوپیدوی چشمان‌بسته، که تجسم مرئی انتخاب هرکول بود.

آرتور ادوارد ویت آن مرد سردرگم را کاملاً کنار گذاشت. او با همکاری هنرمند پاملا کلمن اسمیت (که هر دو از اعضای فرقه هرمسی طلوع زرین بودند)، کارت را به دو چهره به عنوان آدم و حوا بازگرداند که این امر پیوند نجومی با نشان جوزا (دوقلوها) را تقویت کرد و به او اجازه داد باغ را با نمادگرایی کابالایی عدن پر کند. اسمیت ۷۸ تصویر این دسته کارت را در سال ۱۹۰۹ نقاشی کرد و ویلیام رایدر و پسر آن را در سال بعد در لندن به چاپ رساند. برای دهه‌ها این دسته کارت با نام «رایدر-ویت» شناخته می‌شد؛ نام‌های امروزی «رایدر-ویت-اسمیت» و «اسمیت-ویت» ادای احترامی به تصویرسازی است که دستش تک‌تک کارت‌های این مجموعه را شکل داد.

تناظرها

عدد. این کارت عدد VI (شش) است؛ عددی نشان‌دهنده هماهنگی و تعادل، و دوگانگی‌ای که هماهنگی باید میان آن آشتی برقرار کند. در این دسته کارت، همزاد تاریک او کارت شیطان به شماره XV است که مجموع ارقام آن به ۶ بازمی‌گردد.

نجوم. نشان جوزا (برج جوزا) بر این کارت حاکم است؛ نشان متغیر هوا و دوقلوها که تحت حاکمیت عطاردِ سریع و ارتباطی قرار دارد. این هم‌ترازی برای کارتی درباره گفتگو میان دو قطب و انتخاب‌های میان آن‌ها کاملاً مناسب است.

عنصر. هوا، قلمرو ذهن، زبان و تحلیل؛ همان عنصری که بر خال شمشیرها نیز حاکم است.

کابالا. او مسیر هفدهم را در اختیار دارد، از بیناه (حکمت/فهم) رو به پایین به تیفارت (زیبایی). حرف عبری او «زین» به معنای شمشیر است، ابزاری برای جدایی. در سنت گسترده‌تر، کرولی کل کارت را به همین دلیل زیر طاقی از شمشیرها قرار داد و آن را با هنر (یا اعتدال) به عنوان دو نیمه حل و عقد (Solve et Coagula) جفت کرد: عشاق جهان را به متضادها تقسیم می‌کند، و هنر دوباره آن‌ها را متحد می‌سازد.

کرامت عنصری. در کنار شمشیرها، لبه تصمیم‌گیری کارت تیزتر می‌شود و خوانش را به سمت تحلیلی می‌برد که یک انتخاب واقعی نیاز دارد.

دیدگاه روان‌شناختی

این دسته کارت به صراحت از آنیما و آنیموس نام می‌برد و خوانش یونگ کاملاً با زوج متوازن اسمیت زیر بال‌های رافائل همخوانی دارد. هر روانی حامل یک همتای جنس مخالف درونی است (زن درونی در مرد و مرد درونی در زن)، و این دو چهره پیوسته زیر نظر فرشته، نماد یکپارچه‌سازی آن نیمه پنهان درون خویشتنِ کامل هستند. متن خود این دسته کارت نیز همین ایده را به صورت کاوش الهی از طریق عنصر زنانه به کمک منطق مردانه مطرح می‌کند؛ جستجویی برای کمال به‌جای تصویری از دو فرد کاملاً جداگانه.

چالش اصلی این است که تا زمانی که این کار را آگاهانه انجام ندهیم، آن تصویر درونی را بر انسان‌های واقعی پرتاب می‌کنیم؛ و آنچه فرهنگ عاشقانه «یافتن نیمه گمشده» می‌نامد، اغلب شیفتگی به نیمه یکپارچه‌نشده خودمان است که انعکاس یافته است. سرخوردگی در این مسیر اجتناب‌ناپذیر است. دیر یا زود این تصویر افکنده شده در برابر واقعیت معمولیِ طرف مقابل می‌شکند. واکنش ناپخته، رها کردن رابطه و یافتن پرده‌ای جدید برای پرتاب تصویر است؛ اما واکنش پخته، شفقت است: انتخاب شراکتی استوار که هر دو طرف را با تمام کاستی‌ها و واقعیت‌هایشان می‌پذیرد. با این خوانش، کارت از قالب عاشقانه فراتر می‌رود: خوانندگان غیرجنسی (ایس) و غیرعاطفی (آرو) آن را انتخابی بر پایه ارزش‌ها و پذیرش خویشتن می‌دانند، و خوانندگان کوئیر از دو چهره آن برای مصالحه با بدن و هویت خود بهره می‌گیرند.

عشاق در دسته‌های مختلف

بهشت عدن اسمیت امروزه به نقطه مرجعی تبدیل شده که دیگر کارت‌های عشاق با آن سنجیده می‌شوند؛ بنابراین بررسی آنچه او حفظ کرد و آنچه کنار گذاشت مفید خواهد بود.

تاروت مارسی. کارت «عاشق» (L'Amoureux) مرد جوان را در سرتقاطعی میان زنی باوقار و زنی جذاب، با کوپیدوی چشمان‌بسته در بالای سر نگه می‌دارد. ویت بارِ انتخاب اخلاقی را از این کارت گرفت اما صحنه‌پردازی سه چهره‌ای آن را دور انداخت.

کرولی-توت. کرولی آرکانوم VI را زیر طاقی از شمشیرها برای حرف «زین» می‌سازد و ازدواج شیمیایی یک پادشاه سیاه و یک ملکه سفید را به تصویر می‌کشد، که وصال آن‌ها برای کارت بعدی یعنی هنر به تعویق می‌افتد. تخم‌مرغ بالدار اورفیک در پایه کارت منتظر است و چهره‌های کم‌رنگ پس‌زمینه خوانش تاریک‌تر او از کارت به عنوان «برادران» (داستان قابیل و نخستین قربانی خونی) را حفظ می‌کنند، با کوپیدویی که ترکش تیرهایش واژه تلما را بر خود دارد. جایی که اسمیت معصومیت را نقاشی کرد، کرولی کیمیاگری را به تصویر کشید.

دسته‌های مدرن. هنرمندان معاصر و کوئیر، کارت را کاملاً از آدم و حوا رها کرده‌اند و پیوند آن را به عنوان خانواده انتخابی، پذیرش خویشتن یا انرژی‌های سیال درون یک بدن واحد تعبیر می‌کنند و مرکزیت آن را به‌جای زوج زن و مرد، بر انتخاب و ارزش‌ها قرار می‌دهند.

در ترکیب و زمینه

در معماری خود این دسته کارت، عشاق به عنوان نیمه روشن یک جفت ساخته شده است. همزاد تاریک آن، کارت شیطان است و ویت و اسمیت این پیوند را آگاهانه مرئی ساختند: همان مرد و زن عریان، که این بار به‌جای ایستادن آزادانه زیر نظر رافائل، شاخ‌دار و زنجیرشده به محرابی سیاه زیر نظر بافومت قرار دارند. جایی که عشاق انتخابی آزادانه و پیوندی متقابل است، شیطان وابستگیِ ناشی از ترس است؛ زنجیرهایی که آن‌قدر گشاد هستند که بتوان آن‌ها را درآورد، اما به انتخاب خود پوشیده شده‌اند. قرار گرفتن این دو در کنار هم می‌تواند نشان‌دهنده پیوند تروما یا شیمی اعتیادآوری باشد که به اشتباه سرنوشت تلقی شده است.

کارت عشاق همچنین اغلب در برابر دو جام قرار می‌گیرد و تفاوت آن‌ها اهمیت دارد. دو جام کارتی صغیر و روزمره است؛ رمانی شیرین از دیدارهای عاشقانه و نخستین «دوستت دارم»ها که با تلاش روزانه زنده می‌ماند. اما عشاق کارتی کبیر و کهن‌الگویی است؛ برخوردی کارمایی میان دو قطب مخالف که برای کامل کردن درس‌های یکدیگر به هم جذب شده‌اند. یکی دعوتی برای به اشتراک گذاشتن زندگی است، و دیگری فرمانی برای دگرگونی روح.

در پرسش‌های مربوط به وفاداری، این کارت پیش از بیان هر سخن تندی به کارت‌های مجاور تکیه می‌کند. اگر در کنار هفت شمشیر قرار گیرد به پنهان‌کاری و فریب اشاره دارد، در کنار سه شمشیر به مثلث عشقی و شکست عشقی، در کنار ماه به رازهای پنهان، و در کنار شوالیه چوبدست به بی‌قراری خستگی‌ناپذیر در پی هیجان. این کارت به تنهایی هیچ‌کس را متهم نمی‌کند؛ اما در آن همسایگی‌ها به آزمون وفاداری تبدیل می‌شود.