The Tianqiao Acrobat

Απεικόνιση και συμβολισμός

Στο Ταρώ του Πεκίνου, ο Κρεμασμένος είναι ο Ακροβάτης του Τιανκιάο (天桥艺人), ένας καλλιτέχνης του δρόμου στο παλιό πανηγύρι του Τιανκιάο που κρέμεται ανάποδα από ένα πλαίσιο από μπαμπού στη μέση της παράστασής του, πίνοντας ήρεμα τσάι. Η αγχόνη της κλασικής κάρτας έχει εξαφανιστεί. Τη θέση της παίρνει μια σκηνή που ο άνδρας έφτιαξε μόνος του, δεμένη με σκοινί, αρκετά ελαφριά για να κατέβει όποτε το επιλέξει. Η αιώρησή του είναι τέχνη, όχι τιμωρία, και αυτή η αλλαγή επαναπροσδιορίζει ολόκληρο το αρκάνο: δεν είναι καταδικασμένος, εργάζεται.

Κρέμεται από το ένα πόδι γαντζωμένο στην οριζόντια ράβδο, με το άλλο λυγισμένο, ως η εκδοχή της τράπουλας για το ανεστραμμένο τέσσερα που σχηματίζει με τα πόδια της η φιγούρα της Rider-Waite-Smith. Πίσω του μια χάρτινη ομπρέλα από λαδόχαρτο ανοίγει σαν βεντάλια, με τις ακτίνες της να εκπέμπουν εκεί που θα βρισκόταν το χρυσό φωτοστέφανο. Μέσα στην ομπρέλα, μια μικρή παγόδα στέκεται όρθια κόντρα στο φως. Αυτή είναι η κάρτα συμπυκνωμένη σε μια λεπτομέρεια. Ο άνδρας είναι ανεστραμμένος, αλλά η ιερή πόλη στο μυαλό του έχει τη σωστή φορά, και βλέπει τον Πύργο του Τυμπάνου, το τείχος και τον ουρανό σωστά για πρώτη φορά.

Το πρόσωπό του είναι γαλήνιο, με κλειστά μάτια στο στυλ μιας μάσκας όπερας, βαμμένο λευκό με ήρεμα φρύδια. Ένα μακρύ καλάμι από μπαμπού ισορροπεί από το πηγούνι του καταλήγοντας σε ένα μπολ με τσάι στο έδαφος, ενώνοντας με ένα λεπτό νήμα τον ανεστραμμένο κόσμο του με τον καθημερινό. Χάλκινα νομίσματα πέφτουν δίπλα από το πρόσωπό του σαν αργή βροχή, τα χρήματα που πετάει το πλήθος, και εκείνος δεν απλώνει το χέρι σε κανένα. Έξι θεατές με γκρι, ροζ και γαλαζοπράσινες ρόμπες δείχνουν και γελούν από κάτω, θεωρώντας το όλο ως ένα κόλπο. Κανένας τους δεν βλέπει την παγόδα στην ομπρέλα. Το χάσμα ανάμεσα σε αυτό που παρακολουθεί το πλήθος και σε αυτό που βιώνει ο ακροβάτης είναι το κεντρικό δίδαγμα της κάρτας. Ο χρυσός στιγματίζει το ζεστό χαρτί κραφτ γύρω από την ομπρέλα, ως το διακριτικό υποκατάστατο της τράπουλας για το πνευματικό φως, ενώ το κόκκινο χρώμα αγγίζει το ζωνάρι και τις φούντες, διατηρώντας τη ζεστασιά της θέλησης ζωντανή μέσα στην ακινησία.

Βασική σημασία

Ο Ακροβάτης του Τιανκιάο είναι ο Κρεμασμένος της τράπουλας του Πεκίνου. Το επιχείρημα της κάρτας είναι ότι μια σκόπιμη παύση αποτελεί πλεονέκτημα, όχι αποτυχία. Η πράξη σας έχει σταματήσει στη μέση της κίνησης. Οι περιστάσεις σας έχουν θέσει σε αιώρηση και, από αυτή την ανεστραμμένη θέση, η γνώριμη πόλη της ζωής σας ξαφνικά τακτοποιείται σωστά. Το αρχέτυπο που ήδη γνωρίζετε, η εκούσια θυσία και η σοφία που έρχεται από την ανατροπή της οπτικής σας, επιβιώνει ανέπαφο κάτω από τη νέα εικόνα. Αυτό που προσθέτει η τράπουλα είναι το πανηγύρι. Το πλήθος, τα νομίσματα, το γέλιο, το τσάι.

Ο κλασικός Κρεμασμένος κρέμεται μόνος του μπροστά από ένα κενό φόντο. Αυτός εδώ κρέμεται πάνω από την πιο θορυβώδη πλατεία της πόλης, και αυτή η τοποθέτηση φέρει το νόημα. Δεν χρειάζεται ένα ορεινό ερημητήριο για να βρει ακινησία. Ένα πλαίσιο από μπαμπού στη μέση του θορύβου είναι αρκετό, αρκεί να μπορέσει πραγματικά να σταματήσει. Νομίσματα πέφτουν μπροστά από το πρόσωπό του και τα αφήνει να πέσουν. Αυτό το άφημα είναι το τίμημα της θέας. Ανταλλάσσει το χειροκρότημα, το εισόδημα και την ορμή με έναν τρόπο να βλέπει τον κόσμο που μόνο οι ανεστραμμένοι μπορούν να προσεγγίσουν. Η ίδια η ακινησία είναι η παράσταση και η επίγνωση είναι η πληρωμή.

Όρθια σημασία

Σε όρθια θέση, η κάρτα σηματοδοτεί μια περίοδο όπου η συνήθης ορμή σας έχει σταματήσει και η σωστή αντίδραση είναι να κρέμεστε ήσυχα, αφήνοντας τα μάτια σας να προσαρμοστούν. Αυτό που έμοιαζε με έδαφος μπορεί να αποδειχθεί ουρανός. Δεν είναι η στιγμή να κατεβείτε βιαστικά και να εκβιάσετε μια λύση. Είναι η στιγμή να κοιτάξετε το πρόβλημα από την αντίθετη γωνία και να αποδεχτείτε ότι οι προσφορές και τα μικρά κέρδη θα περάσουν από δίπλα σας χωρίς να τα πιάσετε για λίγο. Σε ερωτήσεις ναι ή όχι, ο Ακροβάτης του Τιανκιάο σπάνια δίνει ξεκάθαρη απάντηση. Λέει όχι ακόμα, επειδή η βιαστική δράση κλείνει τις πιθανότητες που ακόμη διαμορφώνονται.

Στον έρωτα. Μια σχέση σε αιώρηση στη μέση της πράξης, που ούτε έχει τελειώσει ούτε προχωρά, και πιθανώς νιώθετε ότι την παρακολουθούν όλοι όσοι γνωρίζετε. Αντισταθείτε στην παρόρμηση να εκβιάσετε μια λύση για χάρη του κοινού. Αυτή η φάση απαιτεί συχνά πραγματική υπομονή με τη σιωπή, την απόσταση ή την κρίση του συντρόφου και δοκιμάζει την ισορροπία σας. Αν δεσμός εξεταστεί από την ανεστραμμένη γωνία, ίσως αποκαλύψει μια μορφή που δεν παρατηρήσατε ποτέ όταν ήσασταν όρθιοι.

Στην καριέρα. Μια ορατή στασιμότητα: τα έργα κρέμονται, οι αποφάσεις περιμένουν και όλοι βλέπουν ότι δεν κινείστε. Αποδεχτείτε το ως μια αναγκαία πράξη παρά ως ντροπή. Χρησιμοποιήστε την αιώρηση για να επαναξιολογήσετε από την αντίθετη γωνία, καθώς η προαγωγή που κυνηγάτε ίσως είναι ένα σκαλί σε μια σκάλα που στηρίζεται σε λάθος τοίχο. Η εγκατάλειψη ενός τρέχοντος έργου για ένα πιο αληθινό μονοπάτι ευνοείται τώρα.

Στα οικονομικά. Το εισόδημα είναι κοντά, ίσως και να βρέχει γύρω σας, αλλά δεν είναι η στιγμή να αρπάξετε. Αποφύγετε νέες επενδύσεις και μεγάλες συμφωνίες. Τα χέρια που αρπάζουν στη μέση της παράστασης πέφτουν από το πλαίσιο. Ίσως χρειαστεί να αφήσετε μερικά νομίσματα να πέσουν στο χώμα, θυσιάζοντας βραχυπρόθεσμα μετρητά για να προστατεύσετε μια πολύ μεγαλύτερη μακροπρόθεσμη θέση. Κάντε υπομονή και μετρήστε τα χρήματά σας αφού κατεβείτε.

Στην υγεία. Μια πλήρης παύση για να επαναξιολογήσετε τις συνήθειές σας, με την υπενθύμιση ότι πίσω από κάθε αβίαστο σώμα κρύβονται χρόνια αθόρυβης πειθαρχίας. Αντιστρέψτε τη συνήθη προσέγγισή σας. Ξεκουραστείτε εκεί που πιέζατε, τεντωθείτε εκεί που καταπονούσατε, αναπνεύστε εκεί που μετρούσατε. Οι πρακτικές ακινησίας και ισορροπίας ταιριάζουν σε αυτή την περίοδο. Τάι Τσι τα ξημερώματα, μεγάλες αργές βόλτες στα σοκάκια.

Ανεστραμμένη σημασία

Ο ανεστραμμένος ακροβάτης έχει μείνει κρεμασμένος ανάποδα για τόσο πολύ καιρό που η στάση έγινε συνήθεια παρά αποκάλυψη. Γαντζώνεται στο πλαίσιο από μπαμπού από φόβο για το έδαφος και ονομάζει την παράλυσή του υπομονή. Στο μεταξύ, το πλήθος έχει προ πολλού περιπλανηθεί στην επόμενη παράσταση και το τσάι στο φλιτζάνι του πάγωσε το μεσημέρι. Η αναμονή έχει μετατραπεί σε αποφυγή. Το ειλικρινές ερώτημα είναι αν βλέπετε ακόμα κάτι καινούργιο από εκεί πάνω ή αν απλώς αρνείστε να κατεβείτε, επειδή μια παύση που δεν διδάσκει τίποτα είναι απλώς χαμένος χρόνος.

Στον έρωτα. Μια στάση μάρτυρα έχει αντικαταστήσει τον δεσμό. Ο ένας σύντροφος κρέμεται σε μια φανταχτερή αυτοθυσία ενώ ο άλλος δεν δίνει τίποτα. Η κατάσταση αιώρησης έχει γίνει ολόκληρη η σχέση, ένα κόλπο χωρίς τέλος. Η δυσαρέσκεια μαζεύεται σαν το κρύο τσάι. Κατεβείτε, ονομάστε ξεκάθαρα τις δικές σας ανάγκες και είτε ξεκινήστε μαζί μια πραγματικά νέα πράξη είτε αποχωρήστε από αυτήν.

Στην καριέρα. Το πείσμα μεταμφιεσμένο σε αντοχή. Χάνετε μήνες σε μια διακοσμητική αναμονή, μένοντας στάσιμοι επειδή η κάθοδος μοιάζει με ήττα. Οι διαδικασίες σταματούν επειδή σας λείπει η θέληση να αλλάξετε τακτική, όχι επειδή η στιγμή είναι ακατάλληλη. Ξεγκαντζώστε το πόδι σας, προσγειωθείτε και επιβάλετε μια νέα προσέγγιση, προτού η συνήθεια της αιώρησης γίνει ολόκληρο το βιογραφικό σας.

Στα οικονομικά. Μια άρνηση να αντιμετωπίσετε την οικονομική πραγματικότητα, ενώ πραγματικές ευκαιρίες πέφτουν μπροστά στο πρόσωπό σας και χάνονται στο πλήθος. Δικαιολογείτε την αδράνεια ως αναμονή για διαύγεια και δεν μπορείτε πλέον να ξεχωρίσετε τις αληθινές ανάγκες από τις απλές επιθυμίες. Η κάρτα προειδοποιεί ενάντια στον δανεισμό έναντι μιας πράξης που συνεχώς αναβάλλετε. Μαζέψτε ό,τι μπορεί ακόμα να μαζευτεί και σταματήστε τα έξοδα πριν το πανηγύρι κλείσει με κρίση.

Στην υγεία. Μια ριψοκίνδυνη αδιαφορία για τα προειδοποιητικά σημάδια του σώματος, ενώ παραμένετε γαντζωμένοι από το ένα πόδι σε κακές συνήθειες. Παραμελείτε τον ύπνο, το φαγητό και την κίνηση. Περιμένετε κάποιο εξωτερικό γεγονός να φτιάξει αυτό που μόνο η ρουτίνα μπορεί. Το πλαίσιο δεν θα αντέξει για πάντα. Επιβάλετε μια μικρή διόρθωση τώρα. Ένα μπολ με αληθινό φαγητό, έναν πραγματικό νυχτερινό ύπνο, μια βόλτα πριν γεμίσουν τα σοκάκια.

Ιστορικές σημειώσεις

Ο Κρεμασμένος ξεκίνησε ως όργανο ντροπής. Στις τράπουλες της βόρειας Ιταλίας της δεκαετίας του 1440, η κάρτα είχε τις ρίζες της στη δημοτική δικαιοσύνη. Αντλούσε από την pittura infamante, το δυσφημιστικό πορτρέτο που οι πόλεις-κράτη όπως η Φλωρεντία, η Μπολόνια και το Μιλάνο ζωγράφιζαν σε δημόσιους τοίχους για να ντροπιάσουν προδότες, κλέφτες και οφειλέτες που είχαν διαφύγει της δικαιοσύνης. Το κρέμασμα μιας φιγούρας ανάποδα από το ένα πόδι ήταν το τυπικό μοτίβο για έναν condottiero που είχε προδώσει τον εργοδότη του. Κάθε Ιταλός της εποχής που τραβούσε το δωδέκατο αρκάνο, θα αναγνώριζε αμέσως έναν ατιμασμένο προδότη. Οι πρώτες εκδοχές είχαν τον τίτλο Il Traditore (Ο Προδότης), και στις κάρτες του Καρόλου ΣΤ' του 15ου αιώνα ο κρεμασμένος άνδρας κρατά σφιχτά δύο σάκους με χρήματα, μια εικόνα που θύμιζε τον Ιούδα και τα τριάντα αργύριά του.

Η εγκληματικότητα μαλάκωσε με την πάροδο του χρόνου. Η φιγούρα Visconti-Sforza έχασε τους σάκους με τα χρήματα και έγινε ένας ήρεμος, χρυσομάλλης άνδρας με κρυμμένα χέρια. Οι τράπουλες Minchiate τον μετέτρεψαν σχεδόν σε ακροβάτη που κρατά δύο δίσκους. Μέχρι το Ταρώ της Μασσαλίας και στη συνέχεια την τράπουλα Rider-Waite-Smith του 1909, η έκφρασή του είχε μεταβληθεί πλήρως από πόνο σε μια γαλήνη που έμοιαζε με έκσταση, και η κάρτα άφησε πίσω τις δημοτικές της ρίζες για τον πνευματικό ασκητισμό. Ο Waite υπαγόρευσε ότι η αγχόνη θα σχηματίζει έναν σταυρό Ταυ από ζωντανό ξύλο με φύλλα πάνω του, μετατρέποντας ένα όργανο θανάτου σε Δέντρο της Ζωής. Το Ταρώ του Πεκίνου πηγαίνει αυτή την αντιστροφή ένα βήμα παραπέρα. Το πλαίσιο από μπαμπού δεν είναι ούτε αγχόνη ούτε ιερό δέντρο, αλλά μια σκηνή εργασίας. Ο υπαινιγμός του ακροβάτη της Minchiate γίνεται ολόκληρη η κάρτα: ο ατιμασμένος προδότης είναι πλέον ένας καλλιτέχνης του δρόμου, του οποίου η αντιστροφή είναι ταυτόχρονα ένα πληρωμένο κόλπο και μια προσωπική αποκάλυψη.

Αντιστοιχίες

Αριθμός. XII, το οποίο ανάγεται στο 3 (1+2), τον αριθμό της δημιουργικής έκφρασης, συνδέοντας το αρκάνο με την Αυτοκράτειρα και με τη στιγμή που η πειθαρχία και η αντιστροφή συγχωνεύονται σε κάτι που κάνει όλο το πανηγύρι να σταματήσει για να παρακολουθήσει. Σε αυτή την τράπουλα, το 1 είναι ο ακροβάτης μόνος του στο πλαίσιο, η μόνη κάθετη γραμμή του ισορροπημένου καλαμιού από μπαμπού. Το 2 είναι το ζευγάρωμα που δεν μπορεί να αποφύγει. Καλλιτέχνης και πλήθος, ο κόσμος ανάποδα και ο κόσμος με τη σωστή φορά, οι δύο όψεις του νομίσματος που γυρίζουν καθώς αυτό πέφτει.

Αστρολογία. Ποσειδώνας, κυβερνήτης των ονείρων, της ψευδαίσθησης και της πνευματικής παράδοσης. Παραδοσιακά συνδέεται με το ζώδιο του Νερού, τους Ιχθύες, και τον δωδέκατο οίκο του κρυμμένου και του ασυνείδητου. Ο χώρος του Τιανκιάο ήταν από μόνος του ένα Ποσειδώνιο μέρος, ένα πανηγύρι με καταπότες σπαθιών και παραμυθάδες όπου η γραμμή μεταξύ κόλπου και αλήθειας διαλυόταν. Ο Ποσειδώνας μαλακώνει τις σκληρές ακμές, και η αντιστροφή του ακροβάτη διαλύει τη σταθερή εικόνα του κόσμου, ώστε η διαίσθηση να του δείξει την πόλη σωστά, ενώ όλοι όσοι στέκονται όρθιοι τη βλέπουν λάθος.

Στοιχείο. Νερό, το στοιχείο της αυτοαναστοχασμού, του συναισθήματος και του υποσυνείδητου, που συγκρατείται εδώ δίπλα στη φωτιά της προσπάθειας. Πίνει τσάι στη μέση της παράστασης, το νερό της ηρεμίας και η φωτιά της θέλησης σε μια μόνο χειρονομία, στενός συγγενής της Εγκράτειας.

Καμπαλά. Το εβραϊκό του γράμμα στο σύστημα Golden Dawn είναι το Μεμ, που σημαίνει νερό, στο μονοπάτι μεταξύ της Γκεμπούρα, της σφαίρας της αυστηρότητας και του σπασίματος των παλιών προτύπων, και του Χοντ, της σφαίρας της νόησης. Η παλαιότερη γαλλική σχολή, μετά τον Ελιφάς Λεβί, του ανέθεσε αντ' αυτού το Λάμεντ, το γράμμα της πειθαρχίας, αν και οι περισσότεροι σύγχρονοι αναγνώστες διατηρούν το Μεμ και το νερό του.

Ψυχολογική προοπτική

Το άτομο αυτού του αρκάνου μπορεί να σταματήσει απότομα στη μέση της δικής του παράστασης και να σκεφτεί. Πίσω από κάθε δημόσια στιγμή άνεσης κρύβονται χρόνια προσωπικής πειθαρχίας. Στερούνται πρόθυμα άμεσες χαρές, χρήματα που πέφτουν σε απόσταση αναπνοής, την επιδοκιμασία του πλήθους, για ένα ανώτερο πλεονέκτημα θέασης. Το να λειτουργούν από μια ασυνήθιστη γωνία δεν είναι κόλπο γι' αυτούς, αλλά ανάγκη. Πραγματικά σκέφτονται καλύτερα ανάποδα και η υπομονή τους μπορεί να εκνευρίσει τους γύρω τους.

Ο Γιουνγκ διατύπωσε αυτή την αιώρηση ως ωρίμανση μέσω αφαίρεσης παρά μέσω πρόσθεσης. Η συνειδητότητα βαθαίνει, όχι συσσωρεύοντας περισσότερη εμπειρία, αλλά αφήνοντας να πέσουν οι ψευδείς βεβαιότητες και οι προστατευτικές μάσκες. Το εγώ πολεμά αυτή την πτώση, επειδή ο σύγχρονος κόσμος μετρά την αξία με την κίνηση και απορρίπτει την ακινησία ως αδυναμία. Η σκιά του ακροβάτη είναι η ίδια χαμένη μάχη. Στη χειρότερη εκδοχή τους, αυτά τα άτομα μπερδεύουν τη στάση του στοχασμού με την ουσία του και κρέμονται επ' αόριστον αντί να δράσουν, με την ορμή τους για θυσία να μετατρέπεται σε μαρτύριο που εκτελείται για ένα κοινό. Προσηλωμένοι στην αληθινή θέα, μπορεί να χάσουν εντελώς την επαφή με το έδαφος και να ξεχάσουν ότι ακόμη και η καλύτερη πράξη πρέπει να τελειώσει, και ο ακροβάτης να κατέβει και να φάει το δείπνο του.

Ο Ακροβάτης του Τιανκιάο σε διάφορες τράπουλες

Rider-Waite-Smith. Ο κλασικός Κρεμασμένος κρέμεται από έναν σταυρό Ταυ από ζωντανό ξύλο, με ένα χρυσό φωτοστέφανο πίσω από το γαλήνιο κεφάλι του, και τα πόδια του σταυρωμένα σε ένα τέσσερα. Ο Ακροβάτης του Τιανκιάο διατηρεί τη γαλήνη και το ανεστραμμένο τέσσερα, αλλά ανταλλάσσει το ιερό δέντρο με ένα πλαίσιο παράστασης από μπαμπού. Επίσης, αντικαθιστά το φωτοστέφανο με μια χάρτινη ομπρέλα από λαδόχαρτο, η οποία έχει μια παγόδα να στέκεται όρθια στο εσωτερικό της.

Ταρώ της Μασσαλίας. Η παλαιότερη γαλλική κάρτα κρύβει αλχημικές λεπτομέρειες στην αγχόνη της: κομμένα κόκκινα κούτσουρα κλαδιών που οι αποκρυφιστές συνδέουν με τον ζωδιακό κύκλο, ένα σχοινί που μερικές φορές έχει σχήμα κουταλιού, ηλιακά και σεληνιακά αναχώματα που εμφανίζονται όταν η κάρτα γυρίσει όρθια. Το Ταρώ του Πεκίνου αφήνει την κρυπτική γεωμετρία και διατυπώνει την ίδια ιδέα απλά. Ο άνδρας είναι ανεστραμμένος ενώ η ιερή πόλη παραμένει με τη σωστή φορά στο μυαλό του.

Crowley-Thoth και Golden Dawn. Αυτή η παράδοση καθόρισε το Νερό ως στοιχείο της κάρτας, μέσω του εβραϊκού γράμματος Μεμ, και ερμήνευσε τη φιγούρα ως το εγώ που διαλύεται στα νερά της δημιουργίας. Η κάρτα του Πεκίνου συναντά αυτό το νερό στο μπολ του τσαγιού και στην αντιστοιχία της με τον Ποσειδώνα, όπου το υποσυνείδητο ανοίγει ενώ ο άνδρας κρέμεται ακίνητος.

Σύγχρονοι επαναπροσδιορισμοί. Οι πρόσφατες τράπουλες αφαιρούν το αρχαϊκό φύλο από την κάρτα, μετονομάζοντάς την σε Κρεμασμένο Άτομο (The Hanged One). Το Next World Tarot φαντάζεται τη φιγούρα ως χορεύτρια σε στύλο, με την εκούσια αντιστροφή να αναδιατυπώνεται ως σωματική αυτονομία και σκόπιμη δύναμη. Το Ταρώ του Πεκίνου ανήκει σε αυτό το κίνημα. Ο ακροβάτης της επιλέγει την αιώρησή του ως τέχνη και μπορεί να κατέβει όποτε το επιθυμεί, κάτι που μετατρέπει την παθητική θυματοποίηση στην πειθαρχία ενός καλλιτέχνη.

Σε συνδυασμό και πλαίσιο

Ο Ακροβάτης του Τιανκιάο επιβραδύνει οποιοδήποτε άνοιγμα στο οποίο προσγειώνεται και το τραβάει προς την παύση, τη θυσία και την ανεστραμμένη όραση. Βρίσκεται στην αφήγηση της Μεγάλης Αρκάνα μεταξύ της Δύναμης και του Θανάτου. Αποτελεί τη συνειδητή παράδοση που πρέπει να συμβεί πριν από την απόλυτη εκκαθάριση που φέρνει η κάρτα του Θανάτου. Έτσι, γειτονικές κάρτες που μιλούν για τέλος τον επισημαίνουν συχνά ως την απαραίτητη ακινησία λίγο πριν από την πραγματική αλλαγή.

Η σημασία του αλλάζει με τον ρυθμό των καρτών γύρω του. Δίπλα σε μια γρήγορη κάρτα όπως το Οκτώ των Ράβδων, γεμάτη γρήγορες απαντήσεις και ορμή, ερμηνεύεται ως το σκόπιμο φρένο. Μια ερωτική προοπτική δεμένη με την καριέρα ή την οικογένεια, που έχει ακεραιότητα αλλά καμία ελευθερία να κινηθεί ακόμα. Με κάρτες υλικής απληστίας, αποτελεί την προειδοποίηση ενάντια στην αρπαγή, τα νομίσματα που πρέπει να αφεθούν να πέσουν. Σε ανοίγματα για τον έρωτα, οι γείτονές του αποκαλύπτουν αν η αναμονή είναι γόνιμη ή απλώς κολλημένη. Με κάρτες ανανέωσης, η αιώρηση είναι διαφωτιστική. Με κάρτες εξάντλησης, έχει μετατραπεί στον ανεστραμμένο μάρτυρα που κρέμεται για ένα κοινό δύο ατόμων.

Όταν επιστρέφει συνεχώς σε μια ανάγνωση, μην τον αντιμετωπίζετε ως καταδίκη αλλά ως οδηγία. Σταματήστε στη μέση της εργασίας, κοιτάξτε την ερώτηση από την αντίθετη γωνία, αφήστε κάποιο νόμισμα επείγουσας ανάγκης να πέσει χωρίς να το πιάσετε, και πιείτε το τσάι σας μέχρι να σταθεί σιωπηλά όρθιο το ουσιώδες. Όπως ακριβώς η παγόδα μέσα στην ομπρέλα.