𐳉

e

dźwięk, nie słowo

Samogłoska, której niemal nigdy nie zapisywano

Glyphs are shown in Unicode and laid out left to right. Both scripts are written right to left, so these rows are a convenience rather than a facsimile.

Sound
e /ɛ/
Pozycja
3
Group
Samogłoski
Unicode
U+10CC9

Domyślna w nazwie każdej spółgłoski

W historycznym rovás literę e pomijano bardziej konsekwentnie niż jakąkolwiek inną samogłoskę, co miało swoją konkretną przyczynę.

Litery recytuje się z początkowym e: eb, ec, ed, ef, eg (a nie bé, cé, dé). Samogłoska jest już obecna w nazwie każdej spółgłoski. Snycerz zapisujący spółgłoskę w pewnym sensie zapisał już tę samogłoskę, w efekcie czego zarówno e, jak i é pomijano niemal powszechnie.

Z powodu tej konwencji litera ta występuje stosunkowo rzadko w historycznych inskrypcjach, mimo że oddaje jeden z najczęstszych dźwięków w języku.

Kiedy mimo to ją zapisywano

Ogólna reguła dotycząca samogłosek brzmiała: zapisz samogłoskę, jeśli kończy wyraz, gdy dwie samogłoski występują obok siebie lub gdy jej pominięcie uczyniłoby słowo niejednoznacznym. W pozostałych przypadkach należało ją opuścić i pozwolić czytelnikowi na jej dopowiedzenie.

Współczesny rovás całkowicie to odrzuca. Odrodzone pismo zapisuje każdą samogłoskę, ponieważ jego celem jest wierna transliteracja węgierskiego alfabetu łacińskiego w relacji jeden do jednego, a nie dawna ekonomia nacięć.

Często zadawane pytania

Ponieważ nazwa każdej spółgłoski już ją zawierała. Litery recytowano jako eb, ec, ed (a nie bé, cé, dé), więc zapisanie spółgłoski niosło już w sobie tę samogłoskę. Zarówno e, jak i é pomijano niemal powszechnie.

Gdy samogłoska kończyła wyraz, gdy dwie samogłoski występowały obok siebie lub gdy pominięcie którejś powodowało wieloznaczność. W pozostałych przypadkach rytownicy je pomijali, a czytelnicy dopowiadali je w myślach.

Nie. Odrodzone pismo zapisuje każdą samogłoskę, ponieważ jego celem jest wierna transliteracja węgierskiego alfabetu łacińskiego w relacji jeden do jednego, a nie ekonomia nacięć.

Nie. Litery rovás są ściśle fonetyczne. Ich nazwy (eb, ec, ed i tak dalej) to pomoce recytacyjne złożone ze spółgłoski i poprzedzającej ją samogłoski, a nie samodzielne słowa. Brak poematów i ideogramów wyklucza pismo z tradycji wróżbiarstwa runicznego.

Węgierskie rowasze i pismo starotureckie

Najnowsze wpisy

Odkryj starożytną mądrość kart tarota i odkryj tajemnice swojej duchowej podróży. Nasz blog jest Twoją bramą do zrozumienia bogatej symboliki, znaczeń i praktycznych zastosowań czytania tarota.