اوگام
ایداد به احتمال قریب به یقین همان سرخدار است، و کنایات آن درباره قدمت و سالخوردگی است: کهنترینِ درختان، زیباترینِ باستانیان. عبارت دوم واژهای را به کار میبرد که به همان اندازه که بر چیزهای کهن دلالت دارد بر سالخوردگان نیز دلالت میکند، بنابراین این حرف به سوی تبار و نیاکان پیوند میزند. این هفته امری دیرپا در کنار هر آنچه اضطراری حس میشود مینشیند: الگویی خانوادگی، ترتیبی دیرین، یک نهاد، یا فردی که پیش از مشکل کنونی اینجا بوده و پس از آن نیز خواهد بود. بگذارید این مقایسه مقیاس را تعیین کند. بسیاری از چیزهایی که فوری به نظر میرسند در کنار آن کوچک جلوه خواهند کرد، و این سودمند است نه دلسردکننده. ایداد همچنین آخرین حرف از بیست حرف، پنجمین نشانه، و نقطهای است که توالی کامل میشود. اگر چیزی رو به پایان است، با آن همچون امری پایانیافته برخورد کنید نه شکستخورده، و از فردی مسنتر بپرسید چه چیزی از آغاز آن به یاد دارد.