دو میزان

در اوایل این یکی از عاشقانه‌های ساده تر در زودیاک است. دو میزان به خوبی محافل می‌شوند: رستوران‌های خوب، مکالمات طولانی، نگاه مشترک به آنچه در یک اتاق به نظر می‌رسد. هیچ‌کدام در ملاء عام فریاد نمی‌زنند، هیچ‌کدام اخم نمی‌کنند، و هر دو واقعاً تلاش می‌کنند تا دیگری احساس کند انتخاب شده است.

درگیری موضوع دیگری است. هر میزان ترجیح می‌دهد یک آسیب کوچک را جذب کند تا اینکه صحنه‌ای را به خطر بیندازد، بنابراین اختلافات پنهان می‌شوند. یکی از شریک تعطیلات را رزرو می‌کند که دیگری نمی‌خواهد. دیگری ادامه می‌دهد، چیزی نمی‌گوید و هشت ماه بعد آن را در یک بحث متفاوت مطرح می‌کند. از آنجایی که هر دو چهره را به خوبی می‌خوانند، هر کدام می‌توانند بگویند چیزی اشتباه است در حالی که وانمود می‌کند که هیچ چیز اشتباه است. نتیجه می‌تواند یک رابطه منظم و دلپذیر باشد که در آن سوژه‌های واقعی هرگز روی میز نیستند.

اختلاف نظر برای آنها به عنوان یک رویداد معمولی بهتر عمل می‌کند تا به عنوان یک موقعیت اضطراری: صحبت‌های ناخوشایند برنامه ریزی شده، تصمیمات به نوبت گرفته شده، و درک مشترک که صدای بلند گهگاهی به رابطه پایان نمی‌دهد. نمودار کامل در اینجا به شما کمک می‌کند: یک مریخ یا ماه در یک نشان واضح تر اغلب به یکی از شریک زندگی عصب می‌دهد که اول صحبت کند.

دو میزان یک هم‌نشینی دلپذیر ایجاد می‌کنند. با کارکنان منصفانه رفتار می‌شود، مشتریان احساس می‌کنند به آنها گوش داده می‌شود، برندینگ در نظر گرفته می‌شود و دفتر جایی است که مردم می‌خواهند باشند. در طراحی، قانون، میانجیگری، مهمان نوازی یا هر کاری که به خواندن افراد و ارائه خوب بستگی دارد، این زوج برتری واقعی دارند و جلسات طوفان فکری آنها بیشتر از آنچه که اکثر تیم‌ها در یک چهارم مدیریت می‌کنند، تولید می‌کند.

گزینه‌ها روی هم انباشته می‌شوند و اینجاست که مشارکت کند می‌شود. هر دو طرف می‌خواهند هر زاویه ای را بسنجید، با همه مشورت کنند و از تصمیمی که همکار را ناراحت می‌کند اجتناب کنند. یک تامین کننده تا جمعه نیاز به پاسخ دارد. دو میزان یک هفته دیگر مقایسه می‌خواهند. هیچ یک مایل به غلبه بر دیگری نیستند، بنابراین ضرب الاجل‌ها با اجماع از بین می‌روند. تماس‌های پرسنل سخت، مانند اخراج شخصی که مورد پسند است، می‌تواند ماه‌ها به تعویق بیفتد.

شراکت به مکانیزمی نیاز دارد تا شریک قاطعی را که فاقد آن است جایگزین کند. برخی از جفت‌ها یک سرنخ عملیات بی‌پرده استخدام می‌کنند یا مشاوری را با رای قاطع وارد می‌کنند. برخی دیگر کسب و کار را به گونه ای تقسیم می‌کنند که هر میزان دارای اختیارات انحصاری در یک منطقه تعریف شده است و دیگری از قبل موافقت می‌کند که آن تماس‌ها را دوباره باز نکند.

دوستان میزان به سرعت همدیگر را پیدا می‌کنند، معمولاً در جمعی که هر دو از حضور دیگران مطمئن می‌شوند. آنها چیزهای مشابهی را دوست دارند: یک نمایشگاه خوب، بحث در مورد فیلمی که مدنی باقی می‌ماند، یک شب با افراد مناسب در مکان مناسب. هر کدام یک میزبان طبیعی هستند و در بین آنها تمایل دارند به مرکز یک دایره اجتماعی گسترده تبدیل شوند.

دوستی بر اساس ادب متقابل اجرا می‌شود. هیچ کدام روز تولد را فراموش نمی‌کنند، هیچ یک پیامی را برای مدت طولانی بی‌پاسخ نمی‌گذارند، و هر دو از هر زاویه ممکن درباره مشکلات روابط یکدیگر صحبت خواهند کرد. جایی که لنگ می‌زند صداقت است. اگر یکی از ترازوها آسیب ببیند، دیگری ممکن است هرگز در مورد آن چیزی نشنود و دوستی می‌تواند بی‌سر و صدا سرد شود بدون اینکه هیچ کدام بدانند چرا. رقابت بر سر سلیقه یا موقعیت اجتماعی نیز می‌تواند به وجود بیاید، زیرا هر دو به ظاهر همه چیز اهمیت می‌دهند.

هر میزان در دیگری شنونده نادری پیدا می‌کند که برای قضاوت عجله نمی‌کند و این باعث می‌شود دوستی ادامه یابد. دو نفر که هر دو طرف را می‌بینند، برای بلند بلند فکر کردن، شرکت خوبی می‌کنند.

خانه‌ای که توسط متولدین میزان اداره می‌شود معمولاً آرام، مرتب و پر از بازدیدکننده است. دعواها نادر هستند، آداب و رسوم مهم است و خانواده تمایل دارند اختلافات را با بحث حل و فصل کنند نه با فریاد. مهمانان به مراقبت از میز و نورپردازی توجه می‌کنند. کودکان با انتظار شنیده شدن بزرگ می‌شوند.

همین غریزه صلح هزینه دارد. کارها و پول می‌توانند بدون تخصیص باقی بمانند، زیرا هیچ کس نمی‌خواهد اصرار کند، و قوانین ممکن است به آرامی بیان شوند و سپس اجرا نشوند. خواهر و برادرهای میزان معمولاً با هم خوب هستند، اگرچه می‌توانند بر سر لباس‌ها، اتاق‌ها و دارایی‌هایشان دعوا کنند، زیرا هر دو به ظاهر همه چیز اهمیت می‌دهند و هر دو دوست دارند زیباتر باشند. آنها اغلب از آن بیرون می‌آیند و تبدیل به دوستان نزدیک بزرگسالی می‌شوند که در رویدادهای خانوادگی به یکدیگر مشاوره می‌دهند و پوشش می‌دهند.

بعداً در زندگی، دو میزان اغلب واسطه‌های خانواده می‌شوند، همان‌هایی که بستگان زمانی که یک نزاع نیاز به شنیدن منصفانه دارد با آنها تماس می‌گیرند. این نقش برای آنها مناسب است، مشروط بر اینکه آنها نیز نارضایتی‌های خود را آشکار کنند.