سرطان و اسد

دادگاه اسد در فضای باز: گل‌های تحویل شده به دفتر، یک رستوران خوب انتخاب شده، یک اعلامیه عمومی. سرطان در عین حال متملق و محتاط است، زیرا آنچه سرطان به آن اعتماد دارد نشان خصوصی کوچک است، شریک زندگی که متوجه چهره ای خسته می‌شود یا نام یک دوست قدیمی را به خاطر می‌آورد. اسد تمایل دارد فرض کند که یک بیانیه بزرگ موضوع را حل می‌کند. سرطان به این پیام نیاز دارد که بی‌سر و صدا، اغلب، به روش‌های مختلف تکرار شود.

نقاط اصطکاک قابل پیش بینی هستند. صراحت اسد می‌تواند به شدت بر روی سرطان فرود بیاید، سرطانی که ممکن است چیزی نگوید و برای یک روز غمگین شود. تغییر خلق و خوی سرطان اسد را که خلق و خوی خود ثابت و آفتابی است معمای خود می‌کند و اسد می‌تواند کناره گیری سرطان را به عنوان یک غرور شخصی تلقی کند. هر دو می‌خواهند در زندگی دیگری احساس مرکزیت داشته باشند، و هر کدام می‌توانند نسبت به زمانی که دیگری صرف دوستان یا خانواده می‌کند حسادت کنند.

نقطه مشترک وفاداری و محافظت است. اسد بدون تردید از شریک زندگی خود در ملاء عام دفاع می‌کند که سرطان برای آن ارزش بسیار زیادی قائل است. سرطان خانه ای می‌سازد که در آن اسد هر روز مورد تحسین قرار می‌گیرد و اسد به همان اندازه برای آن ارزش قائل است. عادتی که بیشتر کمک می‌کند ستایش است که با کلمات گفته می‌شود، نه تنها در حرکات نشان داده می‌شود.

یک کسب و کار به طور منظم بین این دو تقسیم می‌شود. اسد می‌خواهد چهره باشد: زمین مسابقه، برند، جشن راه اندازی، مصاحبه. سرطان پشت پیشخوان یا پشت صفحه‌گسترده خوشحال‌تر است، کتاب‌ها را نگه می‌دارد، مراقب کارکنان است و به یاد می‌آورد که کدام مشتری کدام تامین‌کننده را ترجیح می‌دهد. یک رستوران، یک استودیو یا آژانس کوچکی که به این روش اداره می‌شود، می‌تواند عملکرد خوبی داشته باشد، زیرا مشتریان با یک میزبان مطمئن و کارکنان با مدیری ملاقات می‌کنند که به آنها اهمیت می‌دهد.

مشکل از اعتبار و پول شروع می‌شود. اسد برای تحت تاثیر قرار دادن محل‌ها، رویدادها و ارائه هزینه می‌کند و آن را به عنوان سرمایه گذاری در نظر می‌گیرد. سرطان ذخیره را در حال کوچک شدن می‌بیند و مضطرب می‌شود، اغلب بدون گفتن این موضوع تا زمانی که اضطراب سخت تر شود. محور ودیک 2-12، با ارتباط قدیمی اش با پول درز می‌کند، این تنش را به خوبی توصیف می‌کند. خطر دیگر شناخت است: سرطان بیشتر کارهایی را انجام می‌دهد که کسب و کار را حفظ می‌کند، و اگر اسد همه ستایش‌های عمومی را بپذیرد، وفاداری سرطان می‌تواند بی‌سر و صدا ترش کند.

این ترتیب زمانی برقرار می‌شود که هر دو نقش نامگذاری و ارزش گذاری شده باشند، و زمانی که هزینه‌ها دارای محدودیت‌هایی باشد که از قبل توافق شده باشد.

دوستی‌های سرطان و اسد اغلب حول غذا و گردهمایی‌ها شکل می‌گیرد. سرطان دوست دارد میزبان یک شام کوچک و با دقت پخته شود. اسد دوست دارد کسی باشد که شام ​​را با داستان‌ها، نان تست‌ها و انرژی که مردم را تا دیروقت پشت میز نگه می‌دارد، به یاد ماندنی می‌کند. هر کدام از چیزهایی که دیگری به ارمغان می‌آورد لذت می‌برد، و هر دو با زمان و پول سخاوتمندانه زمانی که یک دوست در مشکل است.

سویه‌ها از مقیاس و حساسیت ناشی می‌شوند. اسد یک دایره وسیع می‌خواهد و ممکن است شش نفر جدید را به چیزی که سرطان به عنوان یک شب سه نفره برنامه ریزی کرده بود بیاورد. سرطان می‌خواهد دوست صمیمی‌اش باشد، نه یکی از خیلی‌ها، و زمانی که اسد مشغول محبوبیت است، احساس می‌کند که در حاشیه است. در همین حال اسد می‌تواند در جمع چیزی بی‌احتیاطی بگوید و متوجه آسیب نشود، در حالی که سرطان متوجه می‌شود و به یاد می‌آورد.

چیزی که آنها را نزدیک نگه می‌دارد این است که هیچ کدام دوستی را رها نمی‌کنند. هنگامی که اسد دچار شکست می‌شود، سرطان اولین کسی است که تماس می‌گیرد. وقتی با سرطان ناعادلانه رفتار می‌شود، اسد اولین کسی است که صحبت می‌کند.

زندگی خانوادگی جایی است که این دو نشانه به بهترین وجه مناسب هستند. اسد به طور طبیعی نقش محافظ و تامین کننده را بر عهده می‌گیرد، پدر و مادری که در هر بازی مدرسه حاضر می‌شود و در هر جلسه صحبت می‌کند. سرطان زاویه عاطفی خانواده را حفظ می‌کند: چه کسی ناراحت است، چه کسی به یک کلمه آرام نیاز دارد، چه سنت‌ها اهمیت دارند و چه زمانی پدربزرگ و مادربزرگ برای آخرین بار ملاقات کرده‌اند. اسد جشن‌ها را به ارمغان می‌آورد. سرطان مطمئن می‌شود که آنها در خانه اتفاق می‌افتند.

مشاجرات در خانه معمولاً در مورد توجه است و اینکه چه کسی خانه را کنترل می‌کند. اسد دوست دارد به عنوان رئیس خانواده به رسمیت شناخته شود. سرطان روز به روز آن را اداره می‌کند و همیشه نمی‌خواهد بر او نادیده گرفته شود. در بین خواهر و برادرها، یک کودک اسد ممکن است در هر جمعی مورد توجه قرار گیرد در حالی که یک برادر یا خواهر سرطانی احساس می‌کند نادیده گرفته شده است، و والدین به خوبی به هر کودک مکانی برای درخشش اختصاص می‌دهند.

در بزرگسالی، خواهر و برادر سرطانی و اسد اغلب به دو نفر تبدیل می‌شوند که خانواده بزرگتر را کنار هم نگه می‌دارند، اسد تشکیل جلسه می‌دهد و سرطان به بستگانی که دفعه قبل دعوت نشده بودند تلفن می‌کند.