Ρούνοι: Παρασκευή, 25 Σεπτεμβρίου

Το Othala είναι η κληρονομική γη: ό,τι περιήλθε στα χέρια σας χωρίς δικό σας κόπο και δεν μπορεί απλώς να πωληθεί. Σήμερα καλείστε να φροντίσετε κάτι που δεν δημιουργήσατε εσείς: μια οικογενειακή υπόθεση, μια υπόληψη ή μια δεξιότητα που σας δίδαξε κάποιος. Φροντίστε το αντί να το σπαταλήσετε. Η κληρονομιά γεννά σιωπηλές υποχρεώσεις που γίνονται αντιληπτές μόνο όταν παραμελούνται. Αναρωτηθείτε από ποιον προήλθε και αν θα αναγνώριζε τον τρόπο που το φυλάτε.

Το Úr είναι η σκουριά και το υπόλειμμα που μένει όταν αφαιρεθεί το χρήσιμο μέταλλο. Η σημερινή ημέρα περιλαμβάνει ένα κατάλοιπο μάλλον παρά μια ουσία: το καθήκον που κανείς δεν ήθελε, το κομμάτι του έργου χωρίς λάμψη, το καθάρισμα μετά από μια επιτυχία που έχει ήδη γιορταστεί. Χρειάζεται παρ' όλα αυτά να γίνει. Η μόνη παρηγοριά του ρούνου είναι ότι η παρατήρηση των υπολειμμάτων διατηρεί το μέταλλο καθαρό.

Το Eþel είναι το πατρογονικό κτήμα: ό,τι σας δόθηκε αντί να το αποκτήσετε και αγαπάτε περισσότερο από όσο σας κάνει καλό. Το ποίημα το χαρακτηρίζει αγαπητό σε κάθε άνθρωπο, αν μπορεί να απολαμβάνει εκεί ό,τι είναι σωστό και πρέπον με συνεχή ευημερία. Σήμερα κάτι κληρονομημένο χρειάζεται είτε φροντίδα είτε να το αφήσετε να φύγει, και ο ρούνος είναι ειλικρινής ότι η προσκόλληση σε αυτό σπάνια είναι ανάλογη.

Το Ruis είναι η κοκκινίλα, λένε τα κένινγκ: το κοκκίνισμα των προσώπων, το εντονότερο κοκκίνισμα, το κοκκίνισμα της ντροπής. Είναι αυτό που λέει το σώμα πριν μιλήσει το άτομο. Σήμερα προσέξτε το κοκκίνισμα, στον εαυτό σας ή απέναντί σας στο τραπέζι. Το πρόσωπο κάποιου θα φανερώσει την αλήθεια έναν χτύπο πριν από τη φράση του, και ο ρούνος λέει να εμπιστευτείτε το πρόσωπο. Αν είναι το δικό σας, αφήστε το. Το κοκκίνισμα είναι ένα ειλικρινές σημάδι σε μια μέρα που ίσως δεν προσφέρει πολλά τέτοια, και ο κόπος να το κρύψετε είναι εκεί όπου βρίσκεται η πραγματική ντροπή.