Το Αστέρι

Εικονογραφία και συμβολισμός

Στην Ταρώ της Νέας Υόρκης η όχθη του ποταμού μετατρέπεται σε μια ταράτσα του Μπρούκλιν μετά το σούρουπο. Η σκηνή αποδίδεται με την ποπ αρτ γλώσσα της τράπουλας μέσα από κορεσμένα χρωματικά μπλοκ, πεδία με ημιτονικές κουκκίδες, ακτινωτά φόντα και γραμμές μαύρης σιλουέτας. Μια νεαρή γυναίκα στέκεται προφίλ στην οροφή, με το πρόσωπο στραμμένο στον ουρανό. Ενώ στο κλασικό Αστέρι η μορφή είναι γυμνή στην άκρη του νερού, εδώ η εξωστρέφειά της βρίσκεται στη στάση του σώματος: με το σαγόνι ψηλά και την άμυνα πεσμένη. Σε μια πόλη που σας μαθαίνει να προσέχετε τον δρόμο, το να κοιτάτε ψηλά αποτελεί την πράξη πίστης αυτής της κάρτας.

Ένα κόκκινο κασκόλ είναι τυλιγμένο στον λαιμό της, κρατώντας τη ζεστασιά της καρδιάς που επέζησε από την κρύα χρονιά. Το φόρεμά της κοσμείται με ημιτονικές κουκκίδες και φωτεινό πατσγουορκ. Αποτελεί τη συντομογραφία της τράπουλας για μια ζωή συναρμολογημένη από πολλά κομμάτια που εξακολουθεί να κρατάει γερά. Πάνω της καίει ένα μεγάλο λευκό αστέρι πλαισιωμένο από μικρότερα, πάνω σε ακτίνες χρυσού, ροζ και γαλαζοπράσινου χρώματος που λούζουν ολόκληρη τη σκηνή. Το ένα αστέρι είναι το σταθερό σημείο για την πλοήγηση. Τα μικρά αστέρια αντιπροσωπεύουν τους φίλους και τις μικρές καθημερινές χαρές που σταθεροποιούν έναν άνθρωπο. Το γεγονός ότι οποιοδήποτε αστέρι είναι ορατό πάνω από μια φωτισμένη πόλη αποτελεί το ήσυχο θαύμα του αρκάνου.

Από κάτω και πίσω της, ο ορίζοντας αστράφτει κατά μήκος του λιμανιού, με τα φώτα του να τρέχουν σε μακριές αντανακλάσεις πάνω στο μαύρο νερό. Αυτή είναι η εκδοχή της τράπουλας για τις δύο στάμνες. Το φως του αστεριού χύνεται δύο φορές, μία στο νερό και μία στους δρόμους, ευλογώντας εξίσου την εσωτερική ζωή και την εργαζόμενη πόλη. Ένας ξύλινος υδατόπυργος στέκεται στα αριστερά, αποτελώντας ήσυχη απόδειξη ότι αυτό που τη συντηρεί διατηρήθηκε ασφαλές μέσα από την καταστροφή και παραμένει γεμάτο, ενώ οι ζαρντινιέρες σπρώχνουν πράσινα φύλλα πάνω στην άσφαλτο δίπλα στο στηθαίο. Μακριά στα δεξιά, το Άγαλμα της Ελευθερίας υψώνει τον πυρσό του, συνδέοντας την κάρτα με τον Νεοφερμένο, του οποίου η τυφλή πίστη έχει μετατραπεί σε ώριμη ελπίδα μετά την επιβίωση από τον Πύργο.

Βασικό νόημα

Το Αστέρι είναι αυτό που συμβαίνει μετά τον Πύργο, και σε αυτή την τράπουλα ο Πύργος είναι το μπλακάουτ του 1977, η νύχτα που κάθε φως με το οποίο πλοηγούνταν η πόλη έσβησε μονομιάς. Το Αστέρι είναι η ανάβαση σε μια στέγη που στέκεται ακόμα και η ανακάλυψη ότι, με τη λάμψη σβησμένη, τα πραγματικά αστέρια είναι ορατά πάνω από το λιμάνι. Εκείνο που κατέστρεψε η κατάρρευση ήταν το θάμπωμα που έκρυβε το αληθινό φως.

Το νόημά του συμβολίζει την ελπίδα στην ενήλικη μορφή της. Μια ελπίδα με ιστορία, η οποία έχει διαβάσει το ειδοποιητήριο έξωσης και παρ' όλα αυτά εξακολουθεί να κοιτάζει ψηλά. Η κάρτα παραμένει ένας ορίζοντας αντί για μια υπόσχεση. Απορρίπτει το ψέμα της καρτ ποστάλ ότι η Νέα Υόρκη εγγυάται το όνειρό σας, βρίσκοντας μια πιο αληθινή θέση: μετά την ολοκλήρωση του χειρότερου σεναρίου, το φως παραμένει για όποιον είναι διατεθειμένος να κοιτάξει ψηλά, και η ορατότητα αρκεί για να πλοηγηθείτε. Η επίτευξή της απαιτεί υπομονή και τη σταθερή, συνεχή εργασία του να ρίχνετε ξανά τα νερά της ελπίδας στους δρόμους.

Όρθια ερμηνεία

Σε όρθια θέση, το Αστέρι είναι η ταράτσα μετά το μπλακάουτ, η κάρτα που λέει ότι το πιο δύσκολο κομμάτι βρίσκεται πίσω σας. Ένα νέο στάδιο ανοίγει, πιο ήσυχο και καθαρό, γεμάτο ειλικρινή ελπίδα. Αυτό περιλαμβάνει την ανάκαμψη μετά την απώλεια, τη θεραπεία μετά την εξουθένωση, την επιστροφή της έμπνευσης σε μια δουλειά που είχε γίνει γκρίζα, ή ένα διπλωμένο όνειρο που βγαίνει ξανά από το συρτάρι. Πρόκειται για το ελπιδοφόρο άτομο που μόλις κατέβηκε από το λεωφορείο με μια φωτογραφία στο σακίδιο, έχοντας περάσει τρία δύσκολα χρόνια και εξακολουθώντας να πιστεύει ότι το Μπρόντγουεϊ είναι αληθινό. Η κάρτα σας ζητά να πιστέψετε ξανά με τον τρόπο που επιβιώνουν οι Νεοϋορκέζοι, με υπομονή και θάρρος. Σας προτρέπει να περπατήσετε προς τον ορίζοντα ήρεμα, αντί να τον περιμένετε από τη μια μέρα στην άλλη.

Στις ρομαντικές σχέσεις. Για τα ζευγάρια που περνούν ένα δύσκολο κεφάλαιο, υποδηλώνει θεραπεία. Η τρυφερότητα επιστρέφει και κάνετε ξανά σχέδια με προοπτική. Η κάρτα φέρει επίσης μια πιο λεπτή προειδοποίηση, αφού ένα αστέρι είναι μακρινό και ανέγγιχτο, και μπορεί να σηματοδοτήσει το φαινόμενο του βάθρου. Προβάλλετε μια άψογη εικόνα πάνω σε ένα άτομο, μέχρι που η ανθρώπινη πραγματικότητά του εξαφανίζεται. Ερμηνευμένη με αυτόν τον τρόπο, υποδεικνύει ανεκπλήρωτα συναισθήματα ή αγάπη για τις δυνατότητες μιας σχέσης αντί για την ίδια την πραγματικότητα.

Στην εργασία. Το τηλεφώνημα μετά την κούραση. Η συνέντευξη πηγαίνει καλά ή το έργο χρησιμοποιεί επιτέλους το πραγματικό σας ταλέντο, και το νόημα επιστρέφει στην εργασία που είχε γίνει ρουτίνα. Η πρόοδος έρχεται μέσω της υπομονετικής πλοήγησης, όχι ενός ξαφνικού άλματος.

Στα χρήματα. Το πρώτο φως μετά από μια δύσκολη περίοδο. Η καμπύλη του χρέους κάμπτεται, η επιταγή εκκαθαρίζεται, ή το δευτερεύον εισόδημα που φυτεύτηκε πέρυσι δείχνει τους πρώτους του καρπούς. Η τύχη του Αστεριού είναι ήσυχη και σωρευτική αντί για ένα τζακ ποτ, και ανταμείβει εκείνους που χτίζουν ξανά το απόθεμά τους με μικρές καταθέσεις.

Στη σωματική πτυχή. Ανάκαμψη και επιδιόρθωση, η θεραπευτική κάρτα της τράπουλας. Ο ύπνος αρχίζει να λειτουργεί ξανά και η ενέργεια επιστρέφει σε σταθερές αυξήσεις, ευνοώντας την ξεκούραστη φροντίδα έναντι της τιμωρίας του σώματος.

Ανεστραμμένη ερμηνεία

Το ανεστραμμένο Αστέρι είναι η ίδια ταράτσα κάτω από έναν ουρανό όπου δεν διακρίνεται τίποτα, επειδή το άτομο έχει σταματήσει να κοιτάζει ψηλά. Υποδηλώνει χαμένη πίστη. Ο κύκλος των οντισιόν εξάλειψε την πεποίθησή σας, η ανάκαμψη σταμάτησε, ή η ελπίδα αναβλήθηκε τόσο συχνά που μετατράπηκε αθόρυβα στον κυνισμό που διδάσκει η πόλη. Μπορεί επίσης να προειδοποιεί για ψευδαισθήσεις, όπως το να πιστεύετε σε μια εκδοχή του μέλλοντος βγαλμένη από καρτ ποστάλ ή στις αστραφτερές άδειες υποσχέσεις κάποιου. Ορισμένες φορές δείχνει ένα άτομο τόσο προετοιμασμένο για την απογοήτευση, που αρνείται ένα πραγματικά καλό σημάδι όταν αυτό εμφανίζεται.

Υπάρχει και μια πιο ήπια ανάγνωση. Η απελπισία δεν είναι πάντα ο εχθρός. Σε μια πραγματικά αμετακίνητη ή επιβλαβή κατάσταση, η απελευθέρωση μιας συγκεκριμένης επώδυνης ελπίδας μπορεί να αποτελεί πράξη αυτοσυντήρησης. Σε αυτή την περίπτωση, η ανεστραμμένη κάρτα σας επιβεβαιώνει απλώς ότι η εξάντλησή σας είναι απολύτως λογική.

Στις ρομαντικές σχέσεις. Η ελπίδα μεταξύ δύο ανθρώπων έχει σβήσει, με το ζευγάρι να μοιράζεται το ενοίκιο και τη σιωπή μετά την απώλεια της σπίθας. Για όσους αναζητούν, ίσως δείχνει ότι βγαίνουν ραντεβού με κατεβασμένα τα στόρια, προετοιμασμένοι τόσο έντονα απέναντι στην απογοήτευση που κανένας πραγματικός άνθρωπος δεν καταφέρνει να μπει. Εναλλακτικά, κυνηγούν μια καρτ ποστάλ, προβάλλοντας έναν ονειρεμένο σύντροφο σε όποιον στέκεται πιο κοντά.

Στην εργασία. Η αποθηκευμένη φωτογραφία. Το ταλέντο παρκαρισμένο, το νόημα εξαντλημένο, και ένας ρόλος που πληρώνει ίσα ίσα για να αναβάλει την πραγματική φιλοδοξία άλλη μια χρονιά. Μπορεί επίσης να σηματοδοτεί την προαγωγή που υποτίθεται ότι θα έρθει, ή έναν κλάδο που ακολουθείται ως φαντασία αντί για τέχνη.

Στα χρήματα. Η ανάκαμψη καθυστερεί, ένα αναπάντεχο κέρδος που συνεχώς δεν φτάνει, ή η αισιοδοξία που κάνει τη δουλειά την οποία θα έπρεπε να κάνει η αριθμητική. Στον αντίποδα, υποδηλώνει μια αποθάρρυνση τόσο βαθιά που ο σχεδιασμός σταματά εντελώς, εγγυώμενη τη στασιμότητα που φοβόσασταν.

Στη σωματική πτυχή. Η εξάντληση που φοριέται ως παράσημο. Το χρέος του ύπνου που ονομάζεται τρόπος ζωής, ή η ανάκαμψη που αναβάλλεται επειδή η πόλη δεν κατεβάζει ταχύτητα.

Ιστορικές σημειώσεις

Ο γονατιστός φορέας του νερού αποτελεί μια σχετικά καθυστερημένη άφιξη. Στις ιταλικές τράπουλες του δέκατου πέμπτου αιώνα, η εικόνα της κάρτας παρέμενε ασταθής. Η τράπουλα Visconti-Sforza έδειχνε μια ντυμένη γυναίκα να κρατά ένα μόνο αστέρι, ενώ η τράπουλα της Βουδαπέστης εμφάνιζε μια γυμνή γυναίκα να τεντώνεται για να πιάσει ένα. Οι κάρτες Rothschild και d'Este απεικόνιζαν τρεις άνδρες με φρυγικούς σκούφους να δείχνουν τον ουρανό, οι οποίοι διαβάζονται εύκολα ως οι Μάγοι που ακολουθούν το Άστρο της Βηθλεέμ. Η τράπουλα Minchiate δείχνει ακόμη και έναν εστεμμένο ταξιδιώτη να υψώνει ένα δισκοπότηρο προς ένα οκτάκτινο αστέρι. Μέχρι τον δέκατο έκτο και δέκατο έβδομο αιώνα, οι γαλλικές τράπουλες στράφηκαν σε αστρονόμους που κάθονταν με διαβήτες, μετρώντας τον ουρανό.

Η γνώριμη εικόνα καθιερώθηκε από το Ταρώ της Μασσαλίας. Αφαίρεσε τους αστρονόμους και τους Μάγους για να απεικονίσει μια γυμνή γυναίκα που αδειάζει δύο κανάτες δίπλα στο νερό, ένα πουλί σε ένα δέντρο, και ένα μεγάλο αστέρι ανάμεσα σε επτά μικρότερα. Ο αρχαιότερος πρόδρομός της είναι το Cary Sheet από το 1500 περίπου. Ο Waite και η Pamela Colman Smith τελειοποίησαν αυτό το σχέδιο το 1909, προσθέτοντας την ίβιδα και τα ξεχωριστά ρεύματα στη στεριά και στο νερό. Ωστόσο, ο Waite εξακολουθούσε να αναφέρει τα παλιά μαντικά νοήματα της κάρτας ως απώλεια και εγκατάλειψη, μια ανάμνηση της θεάς Αστραίας που άφησε έναν διεφθαρμένο κόσμο έχοντας μόνο την ελπίδα πίσω της. Η Ταρώ της Νέας Υόρκης διατηρεί κάθε ένα από αυτά τα νοήματα και μεταφέρει την όχθη του ποταμού σε μια ταράτσα του Μπρούκλιν.

Αντιστοιχίες

Αριθμολογία του αρκάνου. XVII, το δεκαεπτά, του οποίου τα δύο ψηφία διαβάζονται σαν τη βιογραφία ενός Νεοϋορκέζου. Το 1 αντιπροσωπεύει τον Νεοφερμένο που κατεβαίνει από το λεωφορείο στο Port Authority, και το 7 παραπέμπει στη λάμπα του Ερημίτη που ανάβει σε ένα παράθυρο ενός σκοτεινού κτιρίου. Μαζί δημιουργούν μια νέα αρχή που καθοδηγείται από μέσα. Αν προστεθούν, το 1 και το 7 κάνουν 8. Σε αυτή την τράπουλα το όγδοο αρκάνο είναι το Υπομονή & Θάρρος, τα δύο μαρμάρινα λιοντάρια που πήραν το όνομά τους στα σκαλιά της βιβλιοθήκης κατά τη διάρκεια της Ύφεσης, ώστε η πόλη να θυμάται πώς να επιβιώνει. Η πραγματική ελπίδα στηρίζεται στην υπομονή και το θάρρος, όπως ακριβώς τα λιοντάρια στηρίζονται στα βάθρα τους.

Αστρολογική αντιστοιχία. Ο Υδροχόος. Είναι το σταθερό ζώδιο του αέρα, του οραματιστή και του ανθρωπιστή. Παραδοσιακά κυβερνάται από τον Κρόνο και στη σύγχρονη αστρολογία από τον Ουρανό. Η Νέα Υόρκη είναι η υδροχοϊκή πόλη, οκτώ εκατομμύρια άγνωστοι που τρέχουν ένα κοινό πείραμα συμβίωσης, και ο φορέας του νερού χύνει το φως του πάνω στο λιμάνι και τους δρόμους εξίσου.

Στοιχείο. Ο Αέρας, το στοιχείο του Υδροχόου, που λειτουργεί ως ο καθαρός νοητικός ουρανός πίσω από τα θεραπευτικά νερά της κάρτας.

Καμπαλά. Στο σύστημα της Χρυσής Αυγής, το εβραϊκό γράμμα είναι το Τζάντι, το «αγκίστρι», ρίζα της λέξης tzadik (ο δίκαιος). Το αγκίστρι αντιπροσωπεύει τη νοητική αλιεία, ρίχνοντας μια πετονιά στα βαθιά νερά του υποσυνείδητου για να ανασύρει μια ανώτερη αλήθεια. Βρίσκεται στο εικοστό όγδοο μονοπάτι από το Νέτζαχ στο Γεσόντ. Ο Crowley αργότερα το ανέτρεψε αυτό. Διαβάζοντας τη φράση «Το Τζάντι δεν είναι το Αστέρι» στο Βιβλίο του Νόμου, αντάλλαξε την κάρτα με τον Αυτοκράτορα. Την ανέθεσε ξανά στο γράμμα Χε, το «παράθυρο», στο δέκατο πέμπτο μονοπάτι από το Χοχμά στο Τιφερέτ.

Χρονισμός. Η εποχή του Υδροχόου, με αργό και υπομονετικό ρυθμό. Ως απάντηση ναι ή όχι, η κάρτα είναι ένα ήπιο ναι, που σας ζητά να συνεχίσετε να κατευθύνεστε προς τον στόχο.

Ψυχολογία της προσωπικότητας

Το Αστέρι περιγράφει τον αισιόδοξο επιζώντα. Είναι ο Νεοϋορκέζος που πέρασε ένα προσωπικό μπλακάουτ, έχασε τη δουλειά ή μια αγάπη, και βγήκε πιο ευγενικός αντί για πιο σκληρός. Τέτοια άτομα παρατηρούν αντανακλαστικά το μικρό φως: τα αστέρια πάνω από το λιμάνι και τον ευγενικό άγνωστο. Αποκαθιστούν τις δυνάμεις τους μέσα από παύσεις και εκπέμπουν μια ηρεμία που οι άλλοι δανείζονται. Παραμένουν ειλικρινείς σε μια πόλη που ανταμείβει την πανοπλία και ανεξάρτητοι σε ένα περιβάλλον που βασίζεται στη φασαρία.

Η κλασική εικονογραφία διαβάζει την ίδια ισορροπία μέσα από το σώμα. Τα δύο χέρια του φορέα του νερού κάνουν ξεχωριστή δουλειά. Το δεξί χέρι, που κυβερνάται από το λογικό αριστερό ημισφαίριο, ρίχνει νερό στη στεριά και γειώνει τη διορατικότητα στην πρακτική πραγματικότητα. Το αριστερό χέρι, που κυβερνάται από το διαισθητικό δεξί ημισφαίριο, ρίχνει πίσω στη λίμνη και διατηρεί την υποσυνείδητη πηγή γεμάτη. Η υγεία είναι η ισορροπία μεταξύ των δύο. Ο Alejandro Jodorowsky ονομάζει με ακρίβεια τη σκιά της κάρτας. Στα καλύτερά του, το Αστέρι αποτελεί την τελειότητα του δώρου, το οποίο προσφέρεται χωρίς να απαιτείται τίποτα πίσω. Εάν εφαρμοστεί λανθασμένα, γίνεται βαμπιρικό. Εάν η μορφή ρίχνει νερό μόνο στη λίμνη των παλιών πληγών, μετατρέπεται σε ένα απύθμενο πηγάδι συναισθηματικής διεκδίκησης, νιώθοντας πάντα ότι δεν την αγαπούν και απαιτώντας επιβεβαίωση από όλους γύρω της. Υπάρχει επίσης μια υδροχοϊκή μοναξιά στην κάρτα. Πρόκειται για το άτομο που νιώθει εκτός ομάδας, το οποίο μεταφέρει κοσμικό νερό σε μια συλλογικότητα με την οποία δεν συγχωνεύεται ποτέ απόλυτα. Ορισμένες φορές μένει υπερβολικά πολύ στην ταράτσα, όταν η κατάσταση χρειάζεται κάποιον στο επίπεδο του δρόμου.

Το Αστέρι σε άλλες τράπουλες

Πρώιμες ιταλικές και γαλλικές τράπουλες. Προτού καθιερωθεί ο φορέας του νερού, η κάρτα περιπλανήθηκε ανάμεσα σε αστρονόμους με διαβήτες που μετρούσαν το στερέωμα και σε Μάγους με φρυγικούς σκούφους που έδειχναν το Άστρο της Βηθλεέμ. Πρόκειται για μια ουράνια και διανοητική ερμηνεία που αργότερα αντικαταστάθηκε από τη γονατιστή μορφή δίπλα στο νερό.

Crowley-Thoth. Ο Crowley και η Lady Frieda Harris εμποτίζουν την κάρτα με τη θεολογία του Θελήματος. Η μορφή μετατρέπεται στη Νουίτ, θεά του άπειρου νυχτερινού ουρανού και του συνόλου των πιθανοτήτων. Ρίχνει από ένα χρυσό και ένα ασημένιο κύπελλο για να διοχετεύσει την ενέργειά της στον υλικό κόσμο, με απηχήσεις από την Μπάμπαλον, που αποδέχεται κάθε εμπειρία. Εδώ η κάρτα είναι η πραγμάτωση της Αληθινής Θέλησης του ατόμου μέσα στην απεραντοσύνη του διαστήματος.

Σύγχρονες ανακτήσεις. Κουίρ και φεμινιστικές τράπουλες, όπως το Earth Mother Magic Tarot, επαναπροσδιορίζουν το γυμνό ως ευπάθεια αντί για θέαμα. Τονίζουν τη δύναμη του να υπάρχει κανείς ανοιχτά και χωρίς ντροπή, επιμένοντας ότι ένα άτομο δεν χρειάζεται να έχει θεραπευτεί πλήρως για να αξίζει την ορατότητα. Το Slow Tarot της Lacey Bryant μεταφέρει τη θεραπεία της κάρτας σε έναν ήσυχο οικιακό σουρεαλισμό και στο βάρος της συνηθισμένης μνήμης.

Η Ταρώ της Νέας Υόρκης. Η τράπουλα διατηρεί ανέπαφα τα νοήματα της Rider-Waite και ανταλλάσσει την όχθη του ποταμού με μια ταράτσα του Μπρούκλιν μετά το μπλακάουτ του 1977. Τα φώτα του λιμανιού και ο πυρσός του Αγάλματος της Ελευθερίας αντικαθιστούν το νερό και το καθοδηγητικό αστέρι.

Σε συνδυασμό και πλαίσιο

Το Αστέρι βγάζει απόλυτο νόημα μόνο μέσα σε μια αλληλουχία. Σε αυτή την τράπουλα προσγειώνεται ακριβώς μετά τον Πύργο, το μπλακάουτ του 1977. Μόνο όταν τα φώτα της πόλης έσβησαν, τα αστέρια μπόρεσαν να φανούν. Ο Πύργος απογυμνώνει τον ψεύτικο εαυτό, ενώ το Αστέρι αποτελεί τον αυθεντικό εαυτό και την ειρήνη που δεν θα μπορούσε να υπάρξει πριν πέσει η ψευδαίσθηση. Τοποθετημένο δίπλα στον Τροχό, η αντίθεση οξύνει το νόημά του. Η τύχη του Τροχού είναι ξαφνική, ενώ του Αστεριού είναι ήσυχη και κερδίζεται μέσω της υπομονετικής πλοήγησης.

Στα αναπτύγματα για ρομαντικές σχέσεις, η κάρτα παίρνει το χρώμα της από τους γείτονές της. Αν συνδυαστεί με το Τέσσερα των Κυπέλλων ή το Οκτώ των Κυπέλλων, συχνά επιβεβαιώνει το ανεκπλήρωτο συναίσθημα. Υποδηλώνει μια σχέση που παραμένει μια μακρινή επιθυμία αντί για μια βιωμένη πραγματικότητα, με το άτομο ερωτευμένο με ένα ιδανικό πάνω σε ένα βάθρο. Ως εμπόδιο, κατονομάζει ακριβώς αυτό το βάθρο. Μια άψογη εικόνα που κανένας πραγματικός άνθρωπος δεν μπορεί να φτάσει.

Ως απάντηση ναι ή όχι, απαντάει απαλά. Εάν τραβηχτεί για μια αγωνιώδη ερώτηση, όπως το αν οι εξετάσεις θα πάνε άσχημα, αποτελεί λιγότερο μια πρόβλεψη και περισσότερο μια καθησύχαση. Σας προτρέπει να σταματήσετε την καταστροφολογία, να εμπιστευτείτε τη διαδικασία και να αφήσετε το αποτέλεσμα να φέρει θεραπεία αντί για φόβο.