Επτά των Σπαθιών

Εικόνα και συμβολισμός

Η Pamela Colman Smith δίνει στο Επτά των Σπαθιών μια πλήρη σκηνή, σε αντίθεση με τις παλαιότερες τράπουλες που έδειχναν μόνο διασταυρωμένες λεπίδες. Η φιγούρα της φοράει έναν πουά χιτώνα, ένα φέσι και μαλακές κόκκινες μπότες, και απομακρύνεται αθόρυβα στις μύτες των ποδιών από ένα στρατιωτικό στρατόπεδο. Κουβαλάει πέντε σπαθιά μαζεμένα πάνω στο σώμα του, κρατώντας τα από τις γυμνές λεπίδες, και γυρίζει το κεφάλι του πίσω πάνω από τον ώμο του με ένα αμυδρό μειδίαμα, κοιτάζοντας δύο σπαθιά που είναι ακόμα καρφωμένα όρθια στο έδαφος. Πίσω του, τρεις μικρές φιγούρες στέκονται και μιλούν κοντά στις σκηνές, αγνοώντας τι ακριβώς φεύγει από το στρατόπεδο.

Η επιλογή των χρωμάτων από την Smith κάνει μεγάλο μέρος της δουλειάς. Το κυρίαρχο κίτρινο εκλαμβάνεται ως ενέργεια, δραστηριότητα και το θάρρος που απαιτεί η αποφασιστική δράση, προσδίδοντας στη σκηνή τόλμη αντί για ντροπή. Οι ίδιες οι σκηνές αποτελούν καταφύγιο και προστασία, οπότε η αφαίρεση σπαθιών από αυτές φαίνεται ως παραβίαση της εμπιστοσύνης και όχι ως μια δίκαιη μάχη. Ο διαχωρισμός των σπαθιών σε δύο ομάδες, πέντε που μεταφέρονται και δύο που μένουν πίσω, υποδηλώνει την ικανότητα να σταθμίζει κανείς τι είναι σημαντικό και να βάζει προτεραιότητες, παίρνοντας τα χρήσιμα και αφήνοντας τα υπόλοιπα.

Αρκετές λεπτομέρειες κρατούν τη στιγμή ασταθή. Το σώμα του κινείται προς τα εμπρός ενώ το κεφάλι του κοιτάζει πίσω, με το παρελθόν και το μέλλον να τραβούν σε αντίθετες κατευθύνσεις. Το πιάσιμο του στις γυμνές λεπίδες διχάζει τους αναγνώστες: ορισμένοι βλέπουν έναν στρατηγό αρκετά ικανό ώστε να μην κοπεί, ενώ άλλοι διακρίνουν παρορμητική απληστία που τον πληγώνει καθώς φεύγει και ένα σχέδιο λιγότερο αλάνθαστο από όσο νομίζει. Τα δύο σπαθιά που μένουν πίσω απηχούν το Δύο των Σπαθιών, την έντιμη διαπραγμάτευση στην οποία έχει γυρίσει την πλάτη. Μια διαγώνια γραμμή διατρέχει από το πόδι του μέχρι το ψηλότερο σπαθί, σαν ο δισταγμός να τον τραβάει προς τα πίσω, προς το στρατόπεδο που ληστεύει.

Βασική σημασία

Έχετε ήδη το αρχέτυπο: μυστικότητα, εξαπάτηση, στρατηγική και η επιτυχής αποφυγή των συνεπειών. Αυτό που προσθέτει η κάρτα της Rider-Waite-Smith είναι η ερμηνεία αυτού του αρχετύπου ως ικανότητα υπό πίεση. Η συγκεκριμένη τράπουλα επικεντρώνει το Επτά των Σπαθιών γύρω από την αποφασιστικότητα, την ευρηματικότητα και τη δεξιότητα να στρέφει κάποιος τις περιστάσεις προς όφελός του, επινοώντας μια στρατηγική όταν η άμεση προσέγγιση δεν φέρνει αποτέλεσμα. Ο άνδρας δεν κάνει γκάφες, αλλά σχεδιάζει, βάζει προτεραιότητες και κινείται όταν δεν τον βλέπει κανείς.

Το σκοτεινό ρεύμα τρέχει παράλληλα. Στο Δέντρο της Ζωής τα επτάρια βρίσκονται στο Νετζάχ, τη σφαίρα της επιθυμίας και του συναισθήματος, και όταν αυτό πιέζεται ενάντια στην ψυχρή λογική των Σπαθιών δημιουργεί ένα διχασμένο μυαλό, μια δράση που αναλαμβάνεται ενώ ένα μέρος του εαυτού αμφιβάλλει ή την υπονομεύει. Η Χρυσή Αυγή ονόμασε την κάρτα 'Ασταθή Προσπάθεια' και η τράπουλα Θωθ της έδωσε τον τίτλο 'Ματαιότητα'. Επομένως, η εικόνα της Smith περικλείει δύο πιθανότητες στο ίδιο πλαίσιο. Η μυστικότητα μπορεί να αποτελεί γνήσια αυτοσυντήρηση, την αθόρυβη συγκέντρωση πόρων και τον σχεδιασμό μιας εξόδου σε μια στημένη κατάσταση. Μπορεί όμως να είναι και ένας τρόπος αποφυγής μιας αλήθειας που ο ερωτών προτιμά να μην αντιμετωπίσει. Η κάρτα ρωτά ποιο από τα δύο ισχύει πραγματικά.

Όρθια σημασία

Στην όρθια θέση, το Επτά των Σπαθιών της Rider-Waite δείχνει την ανεξάρτητη και αθέατη δράση. Υποδηλώνει ένα σχέδιο που εκτελείται στα κρυφά, ένα πλεονέκτημα που κερδίζεται με την εξυπνάδα αντί για τη βία, ή μια προειδοποίηση ότι κάποιος στο περιβάλλον δεν είναι απόλυτα ειλικρινής. Ανταμείβει τον στρατηγό που βρίσκει τρόπο να παρακάμψει μια κλειστή μπροστινή πόρτα και προειδοποιεί να μην αποκαλύπτονται όλα τα χαρτιά πολύ νωρίς. Μελετήστε την κατάσταση πιο βαθιά, καθώς συνήθως υπάρχει μια αντισυμβατική λύση, και δώστε μεγάλη προσοχή στη λεπτομέρεια για να μην είστε εσείς αυτοί που θα εξαπατηθούν. Η ειλικρινής πλευρά της κάρτας ρωτά αν αυτές οι κρυφές κινήσεις είναι έξυπνη επιβίωση ή ένας τρόπος να παρακάμπτεται η αλήθεια.

Στον έρωτα. Σπάνια πρόκειται για ενεργή κακία, αλλά συχνότερα για έναν αποφευκτικό σύντροφο που κρατάει τα χαρτιά του κλειστά. Κάποιος μπορεί να τρέφει αληθινή στοργή, αλλά να κρύβεται πίσω από νοητικά τείχη και να αποφεύγει τις δύσκολες συζητήσεις για να προστατευτεί από τον πόνο. Η κάρτα συμβουλεύει υπομονή και σταθερά όρια μέχρι να κερδηθεί η εμπιστοσύνη.

Στην καριέρα. Παιχνίδια εξουσίας στο γραφείο και παρασκηνιακές συναλλαγές. Διαβάστε τα ψιλά γράμματα, προσέξτε συναδέλφους που διεκδικούν τα εύσημα για κοινή δουλειά και κρατήστε τα σχέδιά σας κρυφά μέχρι να είναι έτοιμη η στρατηγική σας. Είναι η κάρτα της αθόρυβης αναζήτησης εργασίας και της προσεκτικά σχεδιασμένης αποχώρησης.

Στα οικονομικά. Προσοχή γύρω από συμβόλαια και κρυφά κόστη, με μια ώθηση προς εφευρετικές, παρασκηνιακές διαδρομές όταν οι συνηθισμένοι δρόμοι είναι κλειστοί. Τα χρήματα που αποκτώνται με αυτόν τον τρόπο μπορούν να εγείρουν ηθικά ερωτήματα, γι' αυτό σταθμίστε το προσωπικό όφελος σε σχέση με τη γενικότερη εικόνα.

Στην υγεία. Κάτι κρυφό ή μια λανθασμένη διάγνωση, καθώς και μια παρότρυνση να αναζητήσετε μια δεύτερη γνώμη και να το ψάξετε περισσότερο. Επίσης, επισημαίνει το σωματικό τίμημα του να κουβαλάει κανείς μυστικά και να ζει σε συνεχή άγχος.

Ανεστραμμένη σημασία

Ανεστραμμένη, τα σπαθιά πέφτουν και η απόκρυψη καταρρέει. Η πιο παραδοσιακή ερμηνεία είναι ένα ψέμα που αποκαλύπτεται ή μια συνείδηση που γίνεται πολύ βαριά, ωθώντας τον ερωτώντα να ομολογήσει. Σηματοδοτεί την αποβολή τοξικών βαρών και την επιστροφή στην ειλικρίνεια, ενώ για όποιον έχει πέσει θύμα απάτης φέρνει ανακούφιση και δικαίωση καθώς τα κρυφά σχέδια έρχονται στο φως. Ως κάρτα στρατηγικής, η αναστροφή μπορεί εναλλακτικά να σημαίνει ένα κακοσχεδιασμένο πλάνο ή ότι κάποιος αποδείχτηκε πιο έξυπνος, με την ασταθή προσπάθεια να καταρρέει και τον ψεύτικο χρυσό μιας συντόμευσης να μην οδηγεί πουθενά. Σε ψυχολογικό επίπεδο παίρνει συχνά θετική χροιά: είναι το τέλος της αυτοδολιοφθοράς και η αναγνώριση ότι η απόκρυψη του αληθινού εαυτού από φόβο κοστίζει περισσότερο από όσα εξοικονομεί.

Στον έρωτα. Η αλήθεια βγαίνει στην επιφάνεια. Ένας αποφευκτικός σύντροφος ανοίγεται επιτέλους, ή μια εξαπάτηση αποκαλύπτεται φέρνοντας μαζί της την ανακούφιση που ακολουθεί.

Στην καριέρα. Μια σκευωρία διαλύεται, είτε πρόκειται για το βιαστικό σχέδιο του ίδιου του ερωτώντος είτε ενός αντιπάλου, δημιουργώντας ένα άνοιγμα για επιστροφή στις ξεκάθαρες συναλλαγές.

Στα οικονομικά. Ένα κρυφό κόστος ή μια κακόπιστη συμφωνία έρχεται στο φως, ή μια συντόμευση αποτυγχάνει και επιβάλλει μια ειλικρινή επανεκκίνηση. Τα χρήματα που βγήκαν γρήγορα μπορούν να χαθούν εξίσου γρήγορα.

Στην υγεία. Μια αιτία που είχε διαφύγει επιτέλους βρίσκεται, ή η εξάντληση της μυστικότητας δίνει τη θέση της στην αυθεντικότητα και την ανακούφιση.

Ιστορικές σημειώσεις

Οι παλαιότερες μορφές της κάρτας είναι πολύ λιγότερο κυριολεκτικές από αυτές της Smith. Στην Ταρώ της Μασσαλίας το Επτά των Σπαθιών είναι μια μη γραφική κάρτα, ένα κεντρικό σπαθί διασταυρωμένο με άλλα έξι και λουλούδια να ανθίζουν στις διασταυρώσεις. Ερμηνεύεται εσωτερικά ως ένας μάταιος έρωτας και ως η παράλυση της ανάλυσης, ο στοχαστής που σχεδιάζει κάθε έκβαση αλλά δεν σηκώνει ποτέ το σπαθί. Το Astrolabium Planum είχε ήδη σχεδιάσει το τρίτο δεκαήμερο του Υδροχόου ως μια ύπουλη φιγούρα που κρύβει κάτι κάτω από το παλτό του, έναν άμεσο πρόγονο του κλέφτη του στρατοπέδου.

Η Pamela Colman Smith παγίωσε τη σύγχρονη εικόνα το 1909, δουλεύοντας υπό την καθοδήγηση του A.E. Waite για την τράπουλα που εξέδωσε η Rider & Company. Μια περιέργεια σώζεται στο έργο του ίδιου του Waite το 1910, Το Εικονογραφημένο Κλειδί για το Ταρώ (Pictorial Key to the Tarot): δίνει στην κάρτα τις σημασίες «σχέδιο, απόπειρα, επιθυμία, ελπίδα, αυτοπεποίθηση» και «ένα σχέδιο που μπορεί να αποτύχει», ενώ στη συνέχεια προσθέτει μια θετική σημείωση που υπόσχεται «μια ζωή στην ύπαιθρο αφού εξασφαλιστεί η επάρκεια». Αυτή η βουκολική ερμηνεία έρχεται σε αντίθεση με τον κλέφτη που σχεδίασε η Smith και δεν χρησιμοποιείται σχεδόν ποτέ σήμερα. Δείχνει ότι η Smith, μυημένη και η ίδια στη Χρυσή Αυγή, ενσωμάτωσε τη δική της εσωτερική αφήγηση στο έργο τέχνης και άφησε την εικόνα να ξεπεράσει το κείμενο του Waite. Στην τράπουλα Θωθ των Crowley και Harris η ίδια κάρτα φέρει τον τίτλο «Ματαιότητα», με ένα μοναδικό ηλιακό σπαθί φθαρμένο και πελεκημένο από έξι μικρότερα πλανητικά σπαθιά, μια ευγενική ιδέα που φθείρεται από ένα ανήσυχο, υπερδραστήριο μυαλό.

Αντιστοιχίες

Αριθμός. Επτά, ο αριθμός του αναστοχασμού, της αξιολόγησης και της ανήσυχης αναζήτησης για γνώση. Όταν στρέφεται στο μυαλό παράγει ένα πλαίσιο τύπου «ναι μεν, αλλά» και, κάτω από τη συναισθηματική έλξη του Νετζάχ, ένα μυαλό διχασμένο ενάντια στον εαυτό του.

Αστρολογία. Η Σελήνη στο τρίτο δεκαήμερο του Υδροχόου, περίπου από τις 20 έως τις 29 μοίρες, γύρω στις 9 με 18 Φεβρουαρίου. Η κυμαινόμενη, απατηλή φύση της Σελήνης ξεπλένει το άκαμπτο ικρίωμα της λογικής του Υδροχόου, με αποτέλεσμα ένα άτομο να μπορεί να παραπλανήσει τον εαυτό του το ίδιο εύκολα με το να παραπλανήσει οποιονδήποτε άλλον.

Στοιχείο. Αέρας, το στοιχείο της διανόησης και της επικοινωνίας, το οποίο εδώ κλίνει προς τις ίντριγκες, τη διακριτικότητα και την κρυφή γνώση.

Καββάλα. Η κάρτα βρίσκεται στο Νετζάχ, τη Νίκη, την έβδομη σφαίρα της επιθυμίας και του συναισθήματος, μέσα στον Γετζιρά, τον διαμορφωτικό κόσμο του νου. Το συναίσθημα που διαταράσσει τη λογική σε εκείνο το σημείο παράγει την «Ασταθή Προσπάθεια» ενός συμβιβασμένου σχεδίου.

Στοιχειακή αξιοπρέπεια. Ως μια ολισθηρή κάρτα του Αέρα, κλονίζει τη βεβαιότητα στις κάρτες που την περιβάλλουν. Στη χαρτομαντεία αντιστοιχεί στο αργό Επτά Μπαστούνι, ένα χειμερινό σύμβολο, οπότε οι ερωτήσεις σχετικά με τον χρόνο υποδηλώνουν καθυστέρηση που μετριέται σε μήνες αντί για ημέρες.

Ψυχολογική προοπτική

Το Επτά των Σπαθιών λειτουργεί ως καθρέφτης της αυτοεξαπάτησης. Όταν εμφανίζεται επανειλημμένα ως μια «κάρτα παρακολούθησης» σε διαδοχικά τραβήγματα, η σοφία της κοινότητας στρέφει την υποψία προς τα μέσα και όχι προς τα έξω. Ρωτάει πού ακριβώς ο ερωτών αποφεύγει την ίδια του την αλήθεια ή ποια μάσκα φοράει για να νιώθει ασφαλής. Ονομάζει τη συγκεκαλυμμένη προσπάθεια ικανοποίησης των άλλων, το να λέει κανείς ότι όλα είναι καλά ενώ βράζει σιωπηλά για μια παραβίαση ορίων, ως έναν τρόπο διαχείρισης της δικής του πραγματικότητας για να αποφύγει τη σύγκρουση. Επίσης, περιγράφει ξεκάθαρα το σύνδρομο του απατεώνα. Η αίσθηση του ότι τη γλιτώνεις είναι ο τρόμος του απατεώνα μήπως ξεσκεπαστεί, και η κάρτα πιέζει τον ερωτώντα να σταματήσει να κλέβει από τις δικές του δυνατότητες παίζοντας συντηρητικά.

Οι μυθικές φιγούρες πίσω από αυτό το δεκαήμερο οξύνουν το θέμα. Ο Οδυσσέας είναι το πολυμήχανο, επινοητικό μυαλό που αντιμετωπίζει κάθε εμπόδιο ως έναν γρίφο για την πονηριά του. Ο Δον Κιχώτης χάνεται στα φαντάσματα της Σελήνης και μπερδεύει την παραίσθηση με το όραμα. Το μάθημα βρίσκεται ανάμεσα στους δύο: η πονηριά είναι μια πραγματική τέχνη επιβίωσης σε στημένα συστήματα, ωστόσο η ίδια διανόηση μπορεί να πείσει ένα άτομο να μην νιώσει αυτό που είναι αληθινό. Η κάρτα προειδοποιεί επίσης για την πνευματική παράκαμψη, τη χρήση δηλαδή των εσωτερικών πρακτικών για την αποφυγή πραγματικών ψυχολογικών τραυμάτων, και καλεί σε ενσάρκωση αντί για έξυπνη αποφυγή.

Το Επτά των Σπαθιών σε διάφορες τράπουλες

Η έκδοση της Rider-Waite-Smith που ακολουθεί αυτή η σελίδα δείχνει τον κλέφτη να ξεγλιστρά από το στρατόπεδο, τη μοναδική εικόνα που καθιέρωσε τη μυστικότητα και το υπολογισμένο ρίσκο στη σύγχρονη φαντασία. Τοποθετώντας την δίπλα στις άλλες παραδόσεις, η έμφασή της ξεχωρίζει.

Η κάρτα της Ταρώ της Μασσαλίας ερμηνεύεται ως μάταιος έρωτας και παράλυση της ανάλυσης, ως απόλυτος σχεδιασμός χωρίς καμία δράση, χωρίς να φαίνεται κανένας κλέφτης. Στην τράπουλα Θωθ των Crowley και Harris η κάρτα ονομάζεται «Ματαιότητα», με ένα ευγενικό ηλιακό σπαθί να πελεκιέται από έξι ανήσυχα μικρότερα σπαθιά, καθώς η ίδια η φλυαρία του μυαλού διαβρώνει μια μοναδική καλή πρόθεση.

Οι σύγχρονες τράπουλες μαλακώνουν ή αναπλαισιώνουν τη σκηνή της Smith. Η Wild Unknown δείχνει μια αλεπού να κοιμάται πάνω σε ένα σπαθί με το ένα μάτι ανοιχτό, μετατοπίζοντας την κλοπή προς τη μυστικότητα και τη φυλασσόμενη ειρήνη. Το κοράκι της Shadowscapes προειδοποιεί ενάντια στην κλοπή των ιδεών των άλλων. Η φιγούρα της Light Seer's ακροβατεί σε τεντωμένο σχοινί ανάμεσα στο να παίρνεις μόνο ό,τι χρειάζεσαι και στο να εξαπατάς τον εαυτό σου. Η Everyday Tarot εστιάζει στο σύνδρομο του απατεώνα και στον κανόνα 80/20. Σε όλες αυτές τις τράπουλες τα σπαθιά παραμένουν κρυμμένα κάτω από έναν μανδύα αντί να κρατιούνται φανερά.

Σε συνδυασμό και πλαίσιο

Το Επτά των Σπαθιών γίνεται πιο ξεκάθαρο δίπλα στις γειτονικές του κάρτες. Δίπλα στο Πέντε των Σπαθιών η διαφορά εντοπίζεται στη μέθοδο: το Πέντε είναι μια ανοιχτή, βάναυση και δημόσια μάχη εγωισμών, ενώ το Επτά είναι μια κρυφή μάχη ευφυΐας. Πρόκειται για μια ενέδρα-έκπληξη που μαθαίνει από την καταστροφή του Πέντε ότι ένα στημένο παιχνίδι μερικές φορές πρέπει να ξεπεραστεί με ελιγμούς αντί να αντιμετωπιστεί κατά μέτωπο. Σε αντίθεση με τον Ακόλουθο των Σπαθιών, είναι το επιφυλακτικό, μυστικοπαθές ξαδερφάκι αυτής της ανοιχτής περιέργειας, κρύβοντας γεγονότα εκεί που ο Ακόλουθος βιάζεται να τα πει.

Οι συνδυασμοί με τη Μεγάλη Αρκάνα του δίνουν βάθος. Με τον Πύργο, καθώς και τα δύο κυβερνώνται από τον Ουρανό, ένα κρυφό ελάττωμα γίνεται η αφορμή για μια αναπόφευκτη κατάρρευση. Με την Αρχιέρεια επιβεβαιώνει ότι ένα προαίσθημα σχετικά με μια κρυφή ατζέντα είναι ακριβές. Με τη Σελήνη πρόκειται για αυταπάτη και εξαπάτηση σε πλήρη ισχύ, με την πραγματικότητα τόσο σκοτεινή που κανένα γεγονός δεν μπορεί να θεωρηθεί αξιόπιστο. Στον χρόνο κινείται αργά, σε μήνες αντί για ημέρες. Σε ένα άνοιγμα με ναι ή όχι, η όρθια κάρτα απαντά γενικά όχι, καλώντας σε προσοχή και στρατηγική. Ανεστραμμένη, καθώς η αλήθεια βγαίνει στο φως, τείνει προς το ναι.