رون‌ها: جمعه، ۴ سپتامبر

وونجو شادمانی است، اما از جنسی خاص: لذتی که پس از پایان زحمت و پیش از آغاز وظیفه بعدی پدیدار می‌شود. امروز فرصتی پیش می‌آید که در آن هیچ کاری از شما مطالبه نمی‌شود. این فرصت را غنیمت شمارید. وقتی کار به سرانجام رسیده، استراحت کردن به معنای تنبلی نیست؛ و دست نکشیدن از کار فقط تیزی اراده‌تان را برای فردا کند می‌سازد.

سول خورشید است و شعر کهن آن را سپر ابرها و نابودکننده یخ می‌خواند. امروز چیزی منجمد به حرکت درمی‌آید؛ بن‌بستی شکسته می‌شود، سکوتی پایان می‌یابد و توافقی که هفته پیش قفل شده بود ممکن می‌گردد. تا وقتی نور باقی است در این مسیر تازه گام بردارید؛ با غروب آفتاب سرما بازخواهد گشت.

وین شادمانی است و شعر کهن آن را با کاستن رنج‌ها تعریف می‌کند: کسی آن را دارد که اندوه کمی می‌شناسد، و درون چهاردیواری‌اش روزی کافی و گشایش دارد. امروز با آنچه غایب است تعریف می‌شود نه با آنچه تازه رسیده است. هیچ اتفاق بدی نیفتاده، دیوارها استوارند و امکانات کافی است. این تمام وضعیت است و شایسته است در همین لحظه قدردانش باشید نه بعداً در خاطرات.

موئین سه معنا را هم‌زمان در بر دارد: پشت و گردن که بار بر آن نهاده می‌شود، ترفند و تدبیر، و مهر و احترام. امروز باری که می‌کشید، نقشه‌ای که در سر دارید و فردی که برایتان عزیز است بیش از آنچه به نظر می‌رسد به هم گره خورده‌اند. این رون تفکیکشان نمی‌کند، بلکه می‌گوید پیش از تصمیم‌گیری به هر سه بنگرید.