فوثورک
وین شادمانی است و شعر کهن آن را با کاستن رنجها تعریف میکند: کسی آن را دارد که اندوه کمی میشناسد، و درون چهاردیواریاش روزی کافی و گشایش دارد. امروز با آنچه غایب است تعریف میشود نه با آنچه تازه رسیده است. هیچ اتفاق بدی نیفتاده، دیوارها استوارند و امکانات کافی است. این تمام وضعیت است و شایسته است در همین لحظه قدردانش باشید نه بعداً در خاطرات.