Οκτώ των Μαρκών

Εικόνα και συμβολισμός

Στην Ταρώ της Νέας Υόρκης, το Οκτώ των Μαρκών μετονομάζει τη σειρά των Πεντάλφα στο νόμισμα με το οποίο λειτουργούσε πραγματικά η πόλη, τη μάρκα του μετρό, και αναδημιουργεί την παλιά σκηνή του τεχνίτη μέσα από τη γλώσσα της ποπ αρτ της τράπουλας, με κορεσμένα χρωματικά μπλοκ, πεδία με ημιτονικές κουκκίδες και σκληρές μαύρες σιλουέτες. Ένας τεχνίτης κάθεται σκυμμένος πάνω από τον πάγκο εργασίας του, με τα δύο χέρια σε μια πρέσα, χτυπώντας μάρκες μία-μία. Η στάση του μεταφέρει ολόκληρο το νόημα της κάρτας: το κεφάλι του είναι σκυμμένο, οι ώμοι του λυγισμένοι προς την εργασία και το σώμα του είναι οργανωμένο εξ ολοκλήρου γύρω από τη δουλειά που βρίσκεται μπροστά του.

Στη δεξιά άκρη εκτείνεται μια λωρίδα από έτοιμες μάρκες, η οποία εμφανίζεται σαν ένα καθολικό ολοκληρωμένων επαναλήψεων. Κάθε μία αντιπροσωπεύει μια βάρδια που πέρασε και μια δεξιότητα που ακονίστηκε, αποδεικνύοντας ότι η μαεστρία εδώ είναι μια συσσώρευση και όχι ένα άλμα. Πάνω στον πάγκο υπάρχουν και άλλες σκόρπιες μάρκες, επειδή η δουλειά δεν τελειώνει ποτέ εντελώς. Σε αυτή τη σειρά, το ζητούμενο είναι η πρακτική και όχι ο σωρός. Πίσω του περιμένει ο ορίζοντας, το Άγαλμα της Ελευθερίας, το Empire State Building και ολόκληρη η σιλουέτα της πόλης που ο κόπος του κρατά αθόρυβα σε λειτουργία. Ο ίδιος δεν την κοιτάζει. Η πόλη είναι ο αποδέκτης της τέχνης του, όχι το κοινό του, και η δουλειά γίνεται με βάση ένα προσωπικό πρότυπο.

Δύο πινελιές κάνουν την κάρτα μοναδική στην τράπουλα. Γύρω από το σκυμμένο κεφάλι του λάμπει μια ποπ αρτ ηλιαχτίδα, ένα φωτοστέφανο από ακτίνες και ημιτονικές κουκκίδες, που είναι ο τρόπος της τράπουλας να δηλώσει ότι στη Νέα Υόρκη το άτομο που γίνεται πραγματικά καλό σε κάτι εκτελεί ένα είδος αγιοσύνης, την οποία η πόλη ανταμείβει πιο σιωπηλά από ό,τι θα έπρεπε. Το μπουφάν του είναι μια πανδαισία από χρωματικά μπλοκ και κουκκίδες, με κάθε γειτονιά της πόλης ραμμένη σε ένα ρούχο εργασίας, ενώ η σκοτεινή του σιλουέτα παραμένει το σταθερό σημείο μέσα σε όλο αυτόν τον θόρυβο. Η ίδια η μάρκα κρύβει το νόημα της σειράς. Είναι χρήματα, αλλά χρήματα που κερδίζονται ένα-ένα. Είναι πρόσβαση, το νόμισμα που ανοίγει το τουρνικέ. Το να κόβεις μάρκες σημαίνει να χαράζεις το δικό σου πέρασμα μέσα στην πόλη, εισιτήριο-εισιτήριο και επανάληψη-επανάληψη.

Βασική σημασία

Το Οκτώ των Μαρκών είναι η φάση του τεχνίτη, η περίοδος όπου δεν είστε πλέον ο νεοφερμένος αλλά ούτε και το όνομα στην πόρτα, και ο μόνος δρόμος είναι η επανάληψη. Ο πρόγονός του στο Rider-Waite-Smith, το Οκτώ των Πεντάλφα, είναι ο μαθητευόμενος που έχει κλείσει έξω την πόλη για να τελειοποιήσει μια τέχνη. Η τράπουλα της Νέας Υόρκης διατηρεί αυτή τη σημασία, γειώνοντάς την παράλληλα στην εργασιακή πραγματικότητα της πόλης. Αυτή είναι η κάρτα του μάγειρα που στήνει το ίδιο πιάτο μέχρι η κίνηση να γίνει αυτόματη, του ράφτη που τα χέρια του γνωρίζουν τη ραφή πριν από τα μάτια, του προγραμματιστή που παραδίδει τις αθόρυβες διορθώσεις οι οποίες κάνουν όλα τα υπόλοιπα δυνατά.

Αυτό που υπόσχεται η κάρτα είναι η συσσώρευση. Οι δεξιότητές σας χτίζονται, η φήμη σας διαμορφώνεται αθόρυβα, και η τρέχουσα σκληρή δουλειά είναι επένδυση και όχι χαμένος χρόνος. Η έκτη μάρκα βγαίνει πιο καθαρή από την πρώτη. Μπορεί να υποδεικνύει εξίσου εύκολα μια επίσημη εκπαίδευση, μια πιστοποίηση, μια μαθητεία, ή το απότομο μέρος μιας καμπύλης μάθησης όπου κάθε μέρα σας διδάσκει κάτι. Η ανταμοιβή για αυτόν τον κόπο φτάνει χωρίς τυμπανοκρουσίες, με μια καλύτερη αμοιβή, ένα καλύτερο πόστο, και πόρτες που αρχίζουν να ανοίγουν από μόνες τους. Η τράπουλα ωστόσο επιμένει ότι η ανταμοιβή όντως έρχεται για το άτομο που συνεχίζει την προσπάθεια.

Όρθια σημασία

Σε όρθια θέση, το Οκτώ των Μαρκών σας λέει να μείνετε στον πάγκο. Είστε βαθιά στις επαναλήψεις και γίνεστε εμφανώς καλύτεροι, και η πόλη σας παρακολουθεί ακόμα και όταν δεν λέει τίποτα. Η συμβουλή είναι να προστατεύσετε τις ώρες εστίασής σας, να αντιμετωπίζετε κάθε μικρή εργασία ως εξάσκηση για την πιο σημαντική, και να μετράτε την πρόοδο σε σύγκριση με τη δική σας τελευταία προσπάθεια και όχι με τις καλύτερες στιγμές κάποιου άλλου. Παρακολουθήστε το μάθημα, ζητήστε από τον βετεράνο να σας δείξει την τεχνική, κρατήστε σημειώσεις για το τι διορθώνετε. Μην κυνηγάτε τις συντομεύσεις ή τον τίτλο πριν από τη δεξιότητα, διότι σε αυτή την πόλη αυτά εξατμίζονται, ενώ η τέχνη παραμένει.

Στις ρομαντικές σχέσεις. Μια σχέση χτισμένη με τον τρόπο που χτίζεται η μαεστρία, μέσα από την επανάληψη της μικρής σκόπιμης φροντίδας: ο καφές που φέρνετε χωρίς να σας το ζητήσουν, η διαφωνία που διαχειρίζεστε καλύτερα από την προηγούμενη, το πρόγραμμα που προσαρμόζεται ώστε δύο άνθρωποι να καταφέρουν πραγματικά να βρεθούν. Για τα πιο νέα ζευγάρια σηματοδοτεί τη φάση της ουσιαστικής γνωριμίας του ενός με τον άλλον, κάτι που αποτελεί μια δεξιότητα προς απόκτηση.

Στην εργασία. Έχετε περάσει την αρχική προσαρμογή και βρίσκεστε βαθιά στην ανάπτυξη δεξιοτήτων, με μια πιστοποίηση σε εξέλιξη ή ένα δύσκολο έργο που σας πιέζει όσο ακριβώς χρειάζεται. Η επιμέλεια γίνεται αντιληπτή ακόμα και όταν δεν ανακοινώνεται, και η προσπάθεια στον τρέχοντα ρόλο σας συσσωρεύεται με κατεύθυνση την προαγωγή, τις καλύτερες αμοιβές ή μια φήμη που προηγείται της παρουσίας σας.

Στα χρήματα. Το εισόδημα που κερδίζεται με τον έντιμο τρόπο, αμοιβή-αμοιβή και τιμολόγιο-τιμολόγιο. Είναι η αύξηση που ακολουθεί την πιστοποίηση, η δευτερεύουσα απασχόληση που αρχίζει να καλύπτει έναν λογαριασμό. Ευνοεί την αντιμετώπιση των δεξιοτήτων ως το κύριο περιουσιακό σας στοιχείο και τη σταθερή συσσώρευση έναντι της κερδοσκοπίας.

Στη σωματική πτυχή. Τα αποτελέσματα επιτυγχάνονται με τον μόνο αξιόπιστο τρόπο: επανάληψη-επανάληψη, γεύμα-γεύμα, και μέσα από κάθε νύχτα καλού ύπνου. Η συνδρομή στο γυμναστήριο που χρησιμοποιείται πραγματικά, η τεχνική που μελετάται αντί να βασίζεται σε υποθέσεις, και η ανάρρωση που αντιμετωπίζεται ως μέρος του προγράμματος.

Ανεστραμμένη σημασία

Ανεστραμμένο, το Οκτώ των Μαρκών είναι η σκληρή δουλειά που έχει γίνει κενή. Οι επαναλήψεις συνεχίζονται αλλά τίποτα δεν βελτιώνεται: η ίδια βάρδια, το ίδιο πόστο, η ίδια διαδρομή, και η καμπύλη των δεξιοτήτων έμεινε επίπεδη εδώ και μήνες. Μπορεί να υποδεικνύει εξουθένωση, τόσες πολλές ώρες εργασίας που η ίδια η τέχνη έχει πλέον παραγκωνιστεί. Μπορεί επίσης να υποδεικνύει το αντίθετο, δηλαδή προχειρότητα, συμβιβασμούς και μάρκες κομμένες στραβά επειδή κανείς δεν ελέγχει. Μερικές φορές είναι η τελειομανία που γίνεται τοξική, όταν μια λεπτομέρεια γυαλίζεται την ώρα που η προθεσμία και το ενοίκιο λήγουν ταυτόχρονα. Το πρώτο βήμα είναι να καταλάβετε για ποια αποτυχία πρόκειται πριν τη διορθώσετε, διότι η εξουθένωση απαιτεί ξεκούραση, ενώ η στασιμότητα απαιτεί ένα πιο δύσκολο πρόβλημα.

Στις ρομαντικές σχέσεις. Ο πάγκος εργασίας καταβροχθίζει τη σχέση, ή η σχέση πεθαίνει από παραλειπόμενη συντήρηση. Ραντεβού ακυρώνονται λόγω προθεσμιών, οι μικρές ενδείξεις προσοχής έχουν σταματήσει, και ο ένας σύντροφος επωμίζεται όλο το βάρος της σχέσης αρχίζοντας να μετράει τι προσφέρει. Εντάξτε ξανά τη σχέση στο πρόγραμμά σας με την ίδια σοβαρότητα που αντιμετωπίζετε τη δουλειά σας.

Στην εργασία. Ο διάδρομος. Ίδια αμοιβή και αρμοδιότητες με πριν από δύο χρόνια, μια δουλειά που δεν σας εκπαιδεύει σε τίποτα, ή η δική σας αδράνεια καθώς τα πρότυπα πέφτουν και η τέχνη γίνεται μια βάρδια που απλώς επιβιώνετε. Αν η δουλειά σταμάτησε να σας διδάσκει, αντλήστε μια νέα πρόκληση από αυτήν ή μεταφέρετε τις δεξιότητές σας σε έναν πάγκο εργασίας που θα σας προσφέρει εξέλιξη.

Στα χρήματα. Η μηχανή κερδών υπολειτουργεί, συχνότερα υπό τη μορφή υποαμοιβής. Πρόκειται για δεξιότητες που αναπτύχθηκαν ενώ η αμοιβή έμεινε στάσιμη, ή για πίστη σε μια επιχείρηση που δεν πρόκειται ποτέ να σας προάγει. Συγκρίνετε την αμοιβή σας με τις τρέχουσες δεξιότητές σας, επαναδιαπραγματευτείτε και σταματήστε να χρηματοδοτείτε εκπαίδευση που δεν μετατρέπεται ποτέ σε εισόδημα.

Στη σωματική πτυχή. Η ρουτίνα που διαλύθηκε από τις υπερωρίες, ή η πειθαρχία που μετετράπη σε καταναγκασμό, όπως η προπόνηση παρά τον πόνο, η ακαμψία γύρω από το φαγητό, και η ξεκούραση που βιώνεται ως αποτυχία. Και οι δύο περιπτώσεις αποτελούν τον ίδιο σπασμένο δεσμό μεταξύ προσπάθειας και ευεξίας. Η διόρθωση αφορά την επανασύνδεση αυτή, και όχι απλώς το πρόγραμμα.

Ιστορικές σημειώσεις

Ο τεχνίτης της τράπουλας της Νέας Υόρκης κατάγεται απευθείας από το Οκτώ των Πεντάλφα του Rider-Waite-Smith του 1909. Εκεί η Pamela Colman Smith, εργαζόμενη υπό τον Arthur Edward Waite, σχεδίασε έναν νεαρό τεχνίτη σε έναν ξύλινο πάγκο να σκαλίζει μια πεντάλφα σε ένα χρυσό νόμισμα. Έξι ολοκληρωμένα πεντάλφα κρέμονται σε έναν στύλο δίπλα του, ένα βρίσκεται στα πόδια του και ένα είναι κάτω από τη σμίλη του, εκθέτοντας το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον ως μια συνέχεια προσπάθειας. Η πλάτη του είναι γυρισμένη σε μια μικρή πόλη στο βάθος, με την εικόνα να επιμένει ότι η αριστεία απαιτεί να κλείσετε έξω τους περισπασμούς και την επιθυμία για άμεσο χειροκρότημα. Η τράπουλα της Νέας Υόρκης διατηρεί όλη αυτή τη γραμματική, αντικαθιστώντας τη σμίλη και το νόμισμα με μια πρέσα και μια μάρκα του μετρό, και τη μακρινή πόλη με τον ορίζοντα που ο τεχνίτης φροντίζει να συνεχίζει να λειτουργεί.

Προτού η Smith δώσει στην κάρτα τη σκηνή της, το παλαιότερο Ταρώ της Μασσαλίας έδειχνε μόνο μια αφηρημένη διάταξη. Εκεί, το Οκτώ των Νομισμάτων εμφανίζεται ως δύο στήλες από τέσσερα νομίσματα υφασμένα με φλοράλ μοτίβα. Εκείνη η παράδοση ερμήνευε το οκτώ ως αξιολόγηση και απογραφή, τον προσεκτικό έλεγχο των πόρων και όχι τη δημιουργία νέων. Η εσωτερική δομή της κάρτας καθορίστηκε από το Ερμητικό Τάγμα της Χρυσής Αυγής, το οποίο της έδωσε τον τίτλο «Ο Άρχοντας της Σύνεσης» και τη σύνδεσε με τον πρώτο δεκανό της Παρθένου υπό τον Ήλιο. Η Ταρώ της Νέας Υόρκης κληρονομεί αυτό το νόημα, τη σύνεση και την επιμέλεια, και το αναπαράγει στο νόμισμα μιας εργαζόμενης πόλης.

Αντιστοιχίες

Αριθμός. Το Οκτώ, ο αριθμός της ισορροπίας, της τάξης και της υλικής δύναμης, το σχήμα του απείρου σε όρθια θέση ώστε η προσπάθεια να ρέει στο αποτέλεσμα και το αποτέλεσμα να απαιτεί νέα προσπάθεια. Είναι το κάρμα στην πιο πρακτική του μορφή: παίρνετε από τον πάγκο ό,τι δίνετε, μάρκα προς μάρκα. Ως το τρίτο οκτώ της Μικρής Αρκάνας, σηματοδοτεί το στάδιο όπου ένα έργο παύει να είναι πείραμα και μετατρέπεται σε πειθαρχία.

Αστρολογία. Ήλιος στην Παρθένο, ο πρώτος δεκανός, που καλύπτει περίπου την περίοδο από τις 23 Αυγούστου έως την 1η Σεπτεμβρίου. Ο πρώτος δεκανός της Παρθένου είναι η ενέργεια του τεχνίτη στο ζωδιακό κύκλο, και αντιπροσωπεύει την ακρίβεια, την υπηρεσία και το μάτι για τη λεπτομέρεια που όλοι οι άλλοι παραβλέπουν. Η κυριαρχία του Ήλιου προσθέτει το φωτοστέφανο που λάμπει πίσω από το σκυμμένο κεφάλι του τεχνίτη, δηλώνοντας την υπόσχεση ότι η διαρκής, προσεκτική δουλειά δεν μένει αόρατη για πάντα.

Στοιχείο. Η Γη, το στοιχείο της σειράς, ο κόσμος του χρήματος, του ενοικίου και της εργασίας που αποκτούν υλική υπόσταση. Η μάρκα είναι αυτός ο κόσμος αναγόμενος σε ένα μόνο αντικείμενο το οποίο μπορείτε να κρατήσετε και να μετρήσετε.

Καμπάλα. Η κάρτα βρίσκεται στο Χοντ, την όγδοη σφαίρα στο Δέντρο της Ζωής, που σημαίνει «Μεγαλείο». Είναι η κυριαρχία της νόησης και της δομημένης ψυχικής διαδικασίας, η οποία γειώνεται εδώ στον υλικό κόσμο του Ασσία. Τα οκτάρια κυβερνώνται από τον Ερμή, γεγονός που εκδηλώνεται στην κάρτα ως υπερ-εστιασμένη προσοχή στη λεπτομέρεια και τον διαχωρισμό ενός συντριπτικού στόχου σε διαχειρίσιμες, επαναλαμβανόμενες εργασίες.

Στοιχειακή αξιοπρέπεια. Ως κάρτα της Γης, ενισχύεται δίπλα σε άλλες κάρτες της Γης και του Νερού, και γίνεται τεταμένη δίπλα στην ανυπόμονη Φωτιά. Κοντά στον Ερημίτη εμβαθύνει σε μια μοναχική μαεστρία, ενώ κοντά στο Πέντε των Μαρκών κλίνει προς τη σκληρή δουλειά χωρίς ανταμοιβή.

Ψυχολογική οπτική

Το Οκτώ των Μαρκών περιγράφει μια συγκεκριμένη εσωτερική κατάσταση, αυτό που η εσωτερική συγγραφέας Susan Chang ονόμασε «παραγωγική μυωπία». Πρόκειται για μια εστίαση τύπου Ζεν, όπου το άτομο γοητεύεται τόσο πολύ από την επιδίωξη του σωστού αποτελέσματος που το εγώ διαλύεται μέσα στο έργο. Κάθε εργασία, όσο αντικειμενικά κουραστική κι αν είναι, γίνεται συναρπαστική μόλις το μυαλό εξετάσει αρκετά προσεκτικά τον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί. Η ποπ αρτ ηλιαχτίδα γύρω από το κεφάλι του τεχνίτη κάνει αυτή την κατάσταση ροής ορατή. Είναι η ανταμοιβή που βρίσκεται στην ίδια την πράξη και όχι στην πληρωμή.

Η σκιά ανήκει στην ίδια την Παρθένο. Η επιθυμία για τελειότητα μπορεί να σκληρύνει μετατρεπόμενη σε υπερβολική κριτική, άγχος για μικρά ελαττώματα και μια σχολαστική ακαμψία που καθυστερεί το έργο που υποτίθεται ότι θα βελτίωνε. Στη διάλεκτο της πόλης, η τράπουλα κατονομάζει και τη σύγχρονη εκδοχή: η τέχνη γίνεται μια αμυντική πανοπλία, όπου ατελείωτες επαναλήψεις χρησιμοποιούνται για την αποφυγή της πιο ακατάστατης, πιο ευάλωτης πραγματικότητας της ανθρώπινης σύνδεσης. Κάτω από όλη αυτή την επιμέλεια, η κάρτα θέτει ένα διαπεραστικό ερώτημα. Εργάζεστε για να αναπτυχθείτε ή για να αποδείξετε ότι αξίζετε να υπάρχετε; Η απάντηση στην όρθια θέση είναι η τέχνη ως αφοσίωση. Στην ανεστραμμένη θέση, η απάντηση είναι η βιομηχανική μηχανή στην οποία ένα άτομο μπορεί να μετατραπεί όταν η προσπάθεια παύει να σημαίνει οτιδήποτε.

Το Οκτώ των Μαρκών σε διάφορες τράπουλες

Rider-Waite-Smith. Ο μοναχικός τεχνίτης στον πάγκο του, να σκαλίζει πεντάλφα σε νομίσματα, με την πλάτη του στραμμένη στην πόλη. Αυτός είναι ο άμεσος πρόγονος της κάρτας της Νέας Υόρκης, η πηγή έμπνευσης για τον πάγκο, τη λωρίδα της ολοκληρωμένης εργασίας και την απομόνωση από το χειροκρότημα.

Ταρώ της Μασσαλίας. Το Οκτώ των Νομισμάτων, μια αφηρημένη διάταξη οκτώ νομισμάτων ανάμεσα σε φλοράλ μοτίβα, χωρίς ανθρώπινη φιγούρα. Η ερμηνεία κλίνει προς την αξιολόγηση και την απογραφή, δηλαδή τον έλεγχο αυτών που έχουν ήδη συγκεντρωθεί και όχι τη δημιουργία νέων.

Thoth (Crowley-Harris). Με τίτλο «Σύνεση», το Οκτώ των Δίσκων παραλείπει τον ανθρώπινο εργάτη για χάρη ενός φυτού που φέρει οκτώ άνθη με κέντρο έναν δίσκο, μετατοπίζοντας τη μεταφορά από τη μηχανική εργασία στην οργανική καλλιέργεια. Η προειδοποίησή του είναι ότι η ανάπτυξη χωρίς ξεχορτάριασμα πνίγεται, επομένως η σύνεση μεταφράζεται σε συνεχή, προσεκτική φροντίδα.

Σύγχρονες τράπουλες. Στην τράπουλα Wild Unknown της Kim Krans τοποθετείται μια επιμελής αράχνη στο κέντρο ενός περίπλοκου ιστού που περιβάλλεται από οκτώ πεντάλφα. Η μαεστρία εδώ απεικονίζεται ως η υπομονετική αρχιτεκτονική της προσωπικής επιβίωσης. Η τράπουλα Light Seer's της Chris-Anne κλίνει προς τη ροή και τον θεϊκό συγχρονισμό. Η Ταρώ της Νέας Υόρκης βρίσκεται σε αυτή τη σύγχρονη γραμμή. Διατηρεί τον πάγκο και την έτοιμη λωρίδα, ενώ ανταλλάσσει τη σμίλη και το νόμισμα με την πρέσα και τη μάρκα του μετρό, και τη μακρινή πόλη με τον ορίζοντα που ο εργάτης κρατά ζωντανό.

Σε συνδυασμό και πλαίσιο

Το Οκτώ των Μαρκών ερμηνεύεται συχνά σε σχέση με το Τρία των Μαρκών, καθώς και οι δύο κάρτες αφορούν την εργασία και την τέχνη. Το Τρία είναι το στάδιο της συνεργασίας και του σχεδιασμού, όπου ο εργάτης συμβουλεύεται άλλους και αναζητά έγκριση. Το Οκτώ είναι η ανεξάρτητη εκτέλεση που ακολουθεί. Είναι ο τεχνίτης που δεν χρειάζεται αρχιτέκτονα και εργάζεται σε μια αυτάρκη κατάσταση ροής. Εκεί που το Τρία σχεδιάζει και συνθέτει, το Οκτώ βελτιώνει και επαναλαμβάνει.

Η θέση στο άνοιγμα οξύνει την ερμηνεία. Δίπλα στον Ερημίτη, οι δύο φιγούρες τείνουν να κοιτούν προς αντίθετες κατευθύνσεις, εντείνοντας τη μοναχική αυτοβελτίωση. Παράλληλα, σε ένα άνοιγμα για τις ρομαντικές σχέσεις, η θέση αυτή υποδηλώνει δύο άτομα σε ξεχωριστά μονοπάτια αυτοανακάλυψης. Δίπλα σε απαιτητικές κάρτες όπως το Πέντε των Μαρκών ή το Εννέα του Μετρό, η κάρτα κλίνει προς τη σκιά της. Πρόκειται για την εξαντλητική προσπάθεια που έχει μετατραπεί σε εξουθένωση ή αγχώδη τελειομανία. Σε ένα απλό άνοιγμα με ερώτηση ναι ή όχι, αποτελεί ένα υπό προϋποθέσεις ναι. Το επιθυμητό αποτέλεσμα είναι διαθέσιμο, αλλά μόνο για το άτομο που είναι διατεθειμένο να αφιερώσει τον κόπο, τον χρόνο και την προσοχή στη λεπτομέρεια. Σε ανεστραμμένη θέση στην ίδια περίπτωση, το αποτέλεσμα γίνεται ένα σταθερό όχι. Είναι ένα σημάδι επιστροφής στον πάγκο για εξάσκηση των δεξιοτήτων πριν προχωρήσετε. Όταν τραβιέται ως συμβουλή, η οδηγία της είναι απλή και πρακτική. Καθίστε στον πάγκο, κάντε καθαρή δουλειά και εμπιστευτείτε το μέτρημα, επειδή σε αυτή τη σειρά, οι μάρκες προστίθενται μόνο για όποιον συνεχίζει να τις χτυπάει στην πρέσα.