Futhorc
Cweorð to szczera pusta plama w szeregu run. Nazwa nie występuje nigdzie indziej w staroangielskim, brakuje dla niej strofy, a interpretacja widząca w niej świder ogniowy to tylko domysł oparty na spekulacji o ręcznych żarnach. Staroangielski bez trudu zapisywał /kw/ za pomocą dwóch znaków, którymi już dysponował. Runa ta istnieje najpewniej dlatego, że skryba chciał dopasować alfabet runiczny do łacińskiego bez żadnej luki. Dzisiaj przyjrzyj się temu, co robisz wyłącznie w imię pozornej kompletności. Jakaś pozycja na twojej liście tkwi tam tylko po to, by spis nie wydawał się za krótki: nie zyska na wartości od tego, że wykonasz ją perfekcyjnie.