Two of Kites

Απεικόνιση και συμβολισμός

Στο Ταρώ του Πεκίνου (Tarot of Beijing) το Δύο των Ραβδιών γίνεται το Δύο των Χαρταετών, και ο έμπορος με την υδρόγειο σφαίρα του αντικαθίσταται από έναν άνδρα στην κορυφή της δικής του στέγης. Το πάτημά του στα γκρίζα κεραμίδια είναι σταθερό και σίγουρο: αυτό είναι το σπίτι του, το δρομάκι του, ο κόσμος που έχει ήδη κερδίσει. Ολόκληρο το σώμα του γέρνει προς τα πάνω. Στο υψωμένο του χέρι κρατά το τεντωμένο σκοινί ενός κατακόκκινου χαρταετού που πετάει ψηλά πάνω από τις στέγες, με τη μακριά ουρά του να ανεμίζει προς τον ανοιχτό ορίζοντα πέρα από το τείχος της πόλης. Ο χαρταετός είναι η θέληση και η φιλοδοξία που γίνονται ορατές. Το σκοινί είναι η διάνοια που δένει αυτή τη φιλοδοξία στο χέρι, η επιθυμία που κρατιέται σε μια γραμμή.

Ένας δεύτερος χαρταετός, ολόιδιος αλλά τυλιγμένος, ακουμπά στην κάτω πλαγιά της στέγης δίπλα στο παράθυρο. Είναι η προηγούμενη εκτόξευση, το εγχείρημα που έχει ήδη πετάξει και επιστρέψει με ασφάλεια στο σπίτι, απόδειξη ότι οι επιτυχίες του είναι πραγματικές. Είναι επίσης μια ήσυχη υπενθύμιση ότι ένας χαρταετός στα κεραμίδια, όσο καλοφτιαγμένος κι αν είναι, δεν κινεί τίποτα. Δύο χαρταετοί, μία επιλογή: να κρατήσει αυτό που έχει προσγειωθεί ή να ταΐσει αυτόν που πετάει. Δίπλα του μια τεράστια καμινάδα αντιπροσωπεύει την εστία του νοικοκυριού, τη ζεστασιά και τη σταθερότητα που κάνουν τη στέγη δύσκολο να την εγκαταλείψει κανείς. Στέκεται ανάμεσα σε αυτή την καμινάδα και τον ανοιχτό ουρανό, που είναι όλο το ερώτημα της κάρτας.

Κάτω από αυτόν, η γκρίζα θάλασσα από τις στέγες των χουτόνγκ (hutong) και τα δέντρα των αυλών απλώνεται σε έναν χλωμό ορίζοντα, τον κόσμο που ήδη γνωρίζει, απλωμένο σαν χάρτη. Ο βραδινός ουρανός είναι γκριζογάλανος γεμάτος ροζ και γαλαζοπράσινα χρώματα, διάστικτος με χρυσό πάνω σε ζεστό χαρτί κραφτ, το ίδιο το πεδίο των πιθανοτήτων, ταραγμένος και αναποφάσιστος. Αυτές οι χρυσές κηλίδες είναι ευκαιρίες που καβαλάνε τον ίδιο άνεμο, ορατές μόνο σε έναν πεταχτή που κοιτάζει ψηλά. Το κατακόκκινο χρώμα του χαρταετού είναι το χρώμα της φωτιάς και της θέλησης της τράπουλας, το μοναδικό κορεσμένο κόκκινο σε μια κατά τα άλλα υποτονική σκηνή: όλα όσα του ανήκουν είναι βαμμένα με μελάνι, και μόνο ό,τι επιθυμεί φλέγεται.

Βασική σημασία

Το Δύο των Χαρταετών είναι το Δύο των Ραβδιών του Πεκίνου και κρύβει τη στιγμή ανάμεσα στο να κατέχεις έναν κόσμο και να θέλεις έναν μεγαλύτερο. Ο Άσος ήταν η ακατέργαστη σπίθα της φωτιάς. Αυτή η κάρτα είναι εκείνη η σπίθα που παίρνει την πρώτη της δομημένη μορφή: όραμα, σχεδιασμός και η συνειδητή επιλογή να στρέψει κανείς τη φιλοδοξία του κάπου. Ο χαρταετός είναι ήδη ψηλά και τραβάει δυνατά, οπότε το ερώτημα δεν είναι ποτέ αν πρέπει να έχεις φιλοδοξίες. Το ερώτημα είναι πόσο σκοινί θα αφήσεις και προς ποια κατεύθυνση.

Εκεί όπου το κλασικό Δύο των Ραβδιών δείχνει έναν άρχοντα που έχει κατακτήσει το έδαφός του και έχει γίνει ανήσυχος κρατώντας ολόκληρο τον γνωστό κόσμο σε μια μικρή υδρόγειο, ο πεταχτής του Πεκίνου αλλάζει ένα πράγμα που τα αλλάζει όλα. Δεν προστάζει τον άνεμο. Μόνο αυτός αποφασίζει πόσο σκοινί θα του δώσει. Αυτό είναι το επιχείρημα της τράπουλας σχετικά με τη δύναμη σε αυτό το στάδιο: μπορείς να ελέγξεις μόνο το δικό σου χέρι στο καρούλι, όχι τις συνθήκες. Η κάρτα συνδέει τη φιλοδοξία με τη στρατηγική, αφού η πτήση είναι πραγματική, αλλά η απόστασή της είναι δική σου επιλογή. Μιλάει για διεύρυνση των οριζόντων, ταξίδια πέρα από τους γνωστούς τοίχους και τη σκόπιμη επέκταση της εμβέλειας κάποιου, όλα σε αναμονή πριν παρθεί η απόφαση.

Σημασία σε όρθια θέση

Όταν εμφανίζεται όρθιο, το Δύο των Χαρταετών είναι σχεδιασμός και προνοητικότητα. Νέες ευκαιρίες έχουν πιάσει τον άνεμο και πρέπει να παρθεί μια απόφαση για το πόσο σκοινί θα αφεθεί. Άκου το τράβηγμα της γραμμής, που είναι η διαίσθηση η οποία σου λέει πού πηγαίνει ο άνεμος. Μην το εκτοξεύσεις πανικόβλητος και μην προσκολλάσαι στα κεραμίδια. Κάνε μια παύση στην κορυφή, ζύγισε και τους δύο χαρταετούς, αυτόν που πετάει και αυτόν που αναπαύεται, και μετά δεσμεύσου. Ο άνεμος μπορεί να διαβαστεί και το σκοινί μπορεί να μετρηθεί, και ο πεταχτής που μελετά τον ουρανό πριν αφήσει το καρούλι σπάνια χάνει τον χαρταετό.

Στην αγάπη. Μια στιγμή επιλογής και κοινής κατεύθυνσης: δύο άνθρωποι αποφασίζουν αν οι χαρταετοί τους θα καβαλήσουν τον ίδιο άνεμο. Ευνοεί τα κοινά σχέδια, τα ταξίδια πέρα από τα συνηθισμένα μονοπάτια και μια κοινή θέα του ορίζοντα, σηματοδοτώντας συχνά τη μετάβαση από τον ενθουσιασμό σε κάτι μακροπρόθεσμο, όταν η πτήση παύει να είναι απλό κατόρθωμα και γίνεται διαδρομή. Υπενθυμίζει επίσης στους συντρόφους να σέβονται τη γραμμή του καθενός, αφού δύο χαρταετοί μπορούν να μοιράζονται έναν ουρανό χωρίς να μοιράζονται το ίδιο σκοινί.

Στην καριέρα. Μια περίοδος σχεδιασμού και ανάλυσης με τον χαρταετό της καριέρας σου ήδη ψηλά και νέα ύψη ορατά από τη στέγη. Ευνοεί μια μελετημένη επιλογή πορείας, είτε να εμβαθύνεις τη δεξιοτεχνία σου στην τρέχουσα στέγη είτε να πετάξεις προς έναν διαφορετικό ουρανό, και υπόσχεται πραγματικές δυνατότητες ανάπτυξης όταν η απόφαση λαμβάνεται σκόπιμα. Βελτίωσε τις δεξιότητές σου, βάλε νέους στόχους και διάβασε τον άνεμο του γραφείου πριν δεσμεύσεις το σκοινί.

Στα οικονομικά. Η παρόρμηση να στείλεις πόρους πέρα από το τείχος, να κάνεις τα χρήματα που κάθονται στη στέγη να αρχίσουν να πετάνε. Υποδεικνύει επενδύσεις, νέες ευκαιρίες κέρδους και στρατηγικές αποφάσεις σχετικά με το ποιον χαρταετό θα χρηματοδοτήσεις και πόσο σκοινί αξίζει στον καθένα. Μελέτησε όλα τα ρεύματα και επίλεξε το πιο υποσχόμενο, επειδή τα χρήματα αυξάνονται με διαχειριζόμενη ένταση και όχι με ελπίδα.

Στην υγεία. Το στάδιο σχεδιασμού μιας σωματικής αλλαγής: ο χαρταετός του σώματος είναι χτισμένος και εσύ επιλέγεις τον ουρανό του. Μια νέα πειθαρχία, μια καλύτερη διατροφή ή μια αλλαγή ρουτίνας παίρνει οριστική μορφή. Εξέτασε τις τρέχουσες συνήθειές σου ειλικρινά, στη συνέχεια σχεδίασε τη βελτίωση με τον τρόπο που ένας πεταχτής σχεδιάζει μια εκτόξευση, διαβάζοντας τις συνθήκες και μετρώντας το σκοινί πριν ξεκινήσεις.

Σημασία σε ανεστραμμένη θέση

Σε ανεστραμμένη θέση, το Δύο των Χαρταετών δείχνει τον δεύτερο χαρταετό, αυτόν που κείτεται τυλιγμένος πάνω στα κεραμίδια, ενώ ο άνεμος περνάει από πάνω του ανεκμετάλλευτος. Υποδεικνύει καθυστερήσεις και εμπόδια στην πορεία προς έναν στόχο, συνήθως επειδή δεν έχει παρθεί κάποια απόφαση. Η επιλογή ανάμεσα στη γνωστή αυλή και στον ανοιχτό ορίζοντα φαντάζει πολύ δύσκολη, και η απροθυμία να εγκαταλείψεις την άνεση της στέγης σκληραίνει και μετατρέπεται σε στασιμότητα. Ο άνεμος είναι εκεί, αλλά το χέρι δεν ανοίγει το καρούλι. Η διόρθωση είναι απλή και δύσκολη: ξεπέρασε τον φόβο, ανέβα ξανά στην κορυφή και δώσε στον άνεμο κάτι για να δουλέψει. Ένας χαρταετός που μένει σε εσωτερικούς χώρους είναι ασφαλής και άχρηστος.

Στην αγάπη. Ο δεσμός αιωρείται, ούτε ανεβαίνει ούτε προσγειώνεται, επειδή μια σημαντική απόφαση αναβάλλεται διαρκώς. Μπορεί να δείχνει αντικρουόμενες κατευθύνσεις, δύο χαρταετούς που τραβούν σε αντίθετες κατευθύνσεις στο ίδιο σκοινί, ή το αντίθετο σφάλμα, να τρέχεις μπροστά και να αφήνεις όλο το σκοινί μεμιάς χωρίς να έχεις συμφωνήσει πού προορίζεται να πάει η πτήση. Κάντε μια παύση στην κορυφή μαζί, μιλήστε ειλικρινά για τον τελικό στόχο και μείνετε ευέλικτοι, γιατί ένα άκαμπτο σκοινί σπάει στην πρώτη δυνατή ριπή.

Στην καριέρα. Αβεβαιότητα, φόβος για αποφάσεις και ανησυχία για δέσμευση. Η προαγωγή, το έργο ή η μετακίνηση περιμένουν τυλιγμένα ενώ μελετάς τα κεραμίδια κάτω από τα πόδια σου, και η αναποφασιστικότητα χάνει αθόρυβα την ευκαιρία, αφού ο άνεμος δεν περιμένει. Απόφυγε μεγάλα απερίσκεπτα ρίσκα προς το παρόν, αλλά αναγνώρισε ότι η μόνιμη προσοχή είναι από μόνη της αποτυχία. Βγες από την άνετη πλαγιά και κάνε μια επιλογή.

Στα οικονομικά. Έλλειψη οικονομικών σχεδίων, χαμένος άνεμος και βαλτωμένες ευκαιρίες. Το κεφάλαιο μένει τυλιγμένο κάτω από τις μαρκίζες ενώ η εποχή περνάει, οι αποφάσεις για τα χρήματα αποφεύγονται και γίνεται δύσκολο να προβλέψεις ένα μέλλον στο οποίο δεν έχει δεσμευτεί καμία γραμμή. Πάρε ξανά το καρούλι στα χέρια σου και πάρε μια απόφαση παρά τον φόβο, διατηρώντας το σκοινί μετρημένο αντί να τζογάρεις όλη τη γραμμή σε μια ριπή.

Στην υγεία. Αναποφασιστικότητα και απουσία σχεδίου. Οι αμφιβολίες για την έναρξη μιας ρουτίνας ή την αλλαγή συνηθειών αφήνουν το νέο σχήμα τυλιγμένο δίπλα στο παράθυρο, και ακολουθεί παραμέληση λόγω μιας απόφασης που δεν πάρθηκε, όχι λόγω τεμπελιάς. Το εμπόδιο είναι ο δισταγμός, όχι οι συνθήκες. Διάλεξε μια μικρή αλλαγή και εφάρμοσέ την.

Ιστορικές σημειώσεις

Το Δύο των Ραβδιών έχει μια ασυνήθιστα μικτή γενεαλογία. Η τράπουλα Sola Busca του 1491 περίπου, χαραγμένη στη Φερράρα και η παλαιότερη γνωστή πλήρης τράπουλα ταρώ εβδομήντα οκτώ καρτών, ήταν η πρώτη που εικονογράφησε πλήρως τη Μικρή Αρκάνα, ωστόσο το δικό της Δύο των Ραβδιών δείχνει μια γυμνή φιγούρα που αγνοεί το περιβάλλον της, χωρίς καθόλου την κυριαρχία ή τον σχεδιασμό που αργότερα καθόρισαν την κάρτα. Στο Ταρώ της Μασσαλίας (Tarot de Marseille) η κάρτα ήταν μια μη εικονογραφημένη pip κάρτα: δύο σταυρωτά ξύλινα ραβδιά πλεγμένα με μοτίβα λουλουδιών, με τη σημασία της να διαβάζεται από το σύμβολο της εργασίας και της ενέργειας, και την αίσθηση του αριθμού για δυαδικότητα και σταυροδρόμια.

Η σύγχρονη εικόνα καθιερώθηκε το 1909 από τους Arthur Edward Waite και Pamela Colman Smith. Η κάρτα τους δείχνει έναν ψηλό άνδρα στην οχυρωμένη στέγη να κοιτάζει έξω από τη θάλασσα και την ακτή, με μια μικρή υδρόγειο στο δεξί του χέρι και ένα ραβδί βιδωμένο στην πολεμίστρα, ενώ το άλλο στηρίζεται ελεύθερο. Ο Waite συνέδεσε αντίθετες έννοιες για αυτήν, πλούτο και μεγαλοπρέπεια ενάντια στον σωματικό πόνο και τη θλίψη, και συνέδεσε την εικόνα με τον Μέγα Αλέξανδρο, ο οποίος έκλαψε όταν δεν υπήρχαν πλέον άλλοι κόσμοι για να κατακτήσει. Αυτή η μελαγχολία της κυριαρχίας, η ανησυχία ενός ανθρώπου που κρατά τον γνωστό κόσμο και αναρωτιέται τι απομένει, είναι ο συναισθηματικός πυρήνας που πρόσθεσε η κάρτα RWS.

Το Ταρώ του Πεκίνου διατηρεί τη σύνθεση μιας φιγούρας ψηλά πάνω από ένα τοπίο που επιλέγει αν θα τολμήσει να βγει έξω, και ανταλλάσσει τα στηρίγματά της με τοπικά. Η υδρόγειος και τα δύο ραβδιά γίνονται δύο χαρταετοί, ο ένας να πετάει και ο άλλος τυλιγμένος. Το στηθαίο πάνω από τη θάλασσα γίνεται μια κεραμοσκεπή πάνω από ένα γκρίζο πεδίο από στέγες hutong. Η μελαγχολία του Αλέξανδρου μαλακώνει σε ένα πιο ήσυχο αστικό ερώτημα, αφού αυτός ο πεταχτής δεν κατέκτησε ποτέ τίποτα και απλά θέλει να μάθει πόσο μακριά θα στείλει τη γραμμή του.

Αντιστοιχίες

Αριθμός. Το Δύο, ο αριθμός της δυαδικότητας και της έντασης ανάμεσα σε δύο πόλους: εδώ ο χαρταετός ψηλά και ο χαρταετός σε ανάπαυση, ο ορίζοντας και η εστία, αυτό που είναι επιθυμητό και αυτό που ανήκει, κρατημένα μαζί από ένα μόνο σκοινί. Ο αριθμός βάζει τον πεταχτή ακριβώς στο σημείο ισορροπίας, το ένα χέρι στο τράβηγμα του μέλλοντος και τα πόδια του στο βάρος του παρόντος, και πλαισιώνει την κάρτα ως μια επιλογή που δεν έχει ακόμη επιλυθεί.

Αστρολογία. Άρης στον Κριό, ο πρώτος δεκανός του ζωδίου, περίπου 0° έως 10° και οι ημερομηνίες περίπου 21 έως 30 Μαρτίου, ο πρώτος πραγματικός άνεμος χαρταετού της άνοιξης. Ο Άρης είναι ο φυσικός κυβερνήτης του Κριού, επομένως ο πλανήτης της ορμής κάθεται στο δικό του ζώδιο της παρορμητικής φωτιάς, μια τοποθέτηση καθαρής και μαχητικής φιλοδοξίας. Μια δευτερεύουσα ένταση τρέχει από κάτω: ο αριθμός δύο συνδέεται παραδοσιακά με την δεκτική, στοχαστική Σελήνη, έτσι η εμπρόσθια φωτιά του Άρη αναγκάζεται να κατοικήσει σε ένα στοχαστικό Δύο. Αυτή η τριβή είναι ο λόγος για τον οποίο η κάρτα διαβάζεται συχνά ως σχεδιασμός παρά ως δράση, φιλοδοξία που κρατιέται σε ένα στρατηγικό μοτίβο αναμονής.

Στοιχείο. Φωτιά, το στοιχείο της σειράς των Χαρταετών, που αντιπροσωπεύει την αρχέγονη ενέργεια, τη δύναμη της θέλησης και τη δημιουργική ορμή. Εδώ είναι η ορμή σε ένα σκοινί, το πάθος που έχει μάθει να κατευθύνεται παρά να ξοδεύεται.

Καμπαλά. Χοκμά, η δεύτερη Σεφίρα και η σφαίρα της Σοφίας, στον Ατζίλουθ, τον Αρχετυπικό Κόσμο της καθαρής θεϊκής Φωτιάς. Τα Δυάρια κάθονται στο Χοκμά, την πρώτη ενεργή έκχυση ενέργειας από την αδήλωτη πηγή του Κέτερ, οπότε το Δύο των Ραβδιών είναι το Χοκμά στον Ατζίλουθ: η ριζική δύναμη της φωτιάς στην υψηλότερη και πιο αρμονική της μορφή, το προσχέδιο της δύναμης πριν κατέβει σε πιο πυκνούς κόσμους.

Στοιχειακή αξιοπρέπεια. Μια κάρτα φωτιάς που δυναμώνει δίπλα σε άλλους Χαρταετούς και κάρτες ορμής, και διαβάζεται με μεγαλύτερη τριβή ενάντια στο νερό των Κυπέλλων. Σε ένα διάβασμα αγάπης αυτή η αντίθεση έχει σημασία, αφού οι Χαρταετοί φέρνουν ατομική φιλοδοξία και ευθυγραμμισμένο όραμα, ενώ τα Κύπελλα φέρνουν συναισθηματικό δέσιμο.

Ψυχολογική οπτική

Το πρόσωπο αυτής της κάρτας κρατά ένα καρούλι στο ένα χέρι και ένα σχέδιο στο άλλο. Στέκονται άνετα σε αυτό που έχουν χτίσει, τη στέγη, το νοικοκυριό, τη θέση, ενώ νιώθουν μέσα από το σκοινί ό,τι συμβαίνει στον ευρύτερο ουρανό. Διαβάζουν τα ρεύματα σε μια κατάσταση και επιλέγουν αυτό που αξίζει να οδηγήσουν, και κρατούν πραγματικές δυνατότητες για θετική αλλαγή: μια μετακόμιση, ένα νέο εγχείρημα, ένα μονοπάτι που διασχίζει το παλιό τείχος της πόλης. Η φιλοδοξία τους είναι ένα σταθερό τράβηγμα σε μια καλοδιατηρημένη γραμμή.

Η σκιά είναι ο χαρταετός που είναι έτοιμος εδώ και χρόνια και δεν έφυγε ποτέ από την αυλή. Εδώ το σχέδιο είναι όμορφα φτιαγμένο, κάθε άρθρωση μπαμπού κολλημένη, αλλά ο πεταχτής δεν μπορεί να επιλέξει μια μέρα εκτόξευσης και παρακολουθεί άλλους χαρταετούς να περνούν τον τοίχο, ενώ ο δικός του μαζεύει σκόνη κάτω από τις μαρκίζες. Οι αναγνώστες στο διαδίκτυο διαφωνούν ατελείωτα για το αν αυτή η κάρτα σημαίνει δράση ή αδράνεια, και η ειλικρινής απάντηση είναι ότι είναι η αγωνιώδης παύση μεταξύ τους, η παράλυση ανάλυσης του να κάθεσαι στον φράχτη και να φοβάσαι τις συνέπειες μιας επιλογής. Η φλογερή ορμή είναι γνήσια. Αυτό που λείπει είναι το θάρρος να ανοίξει κανείς το χέρι και να αφήσει το σκοινί να τρέξει.

Το Δύο των Χαρταετών σε άλλες τράπουλες

Rider-Waite-Smith. Το κλασικό Δύο των Ραβδιών δείχνει έναν πλούσιο άρχοντα σε ένα οχυρωμένο στηθαίο, με μια μικρή υδρόγειο στο ένα χέρι και δύο ραβδιά, το ένα βιδωμένο και το άλλο ελεύθερο, να ατενίζει τη θάλασσα και τα βουνά με τη μελαγχολία ενός ανθρώπου που έχει ξεμείνει από κόσμους για να κατακτήσει. Ο πεταχτής του Πεκίνου διατηρεί αυτή τη στάση της επιθεώρησης ενός τοπίου από ψηλά, ενώ είναι έτοιμος να βγει έξω, και ανταλλάσσει την υδρόγειο της κυριαρχίας με έναν χαρταετό που ακόμα αποφασίζει πόσο μακριά θα πετάξει.

Ταρώ της Μασσαλίας. Το Δύο των Ραβδιών (Batons) της Μασσαλίας είναι μια μη εικονογραφημένη pip κάρτα, δύο σταυρωτά ξύλινα ραβδιά ανάμεσα σε μοτίβα λουλουδιών, που διαβάζονται μέσω της αριθμολογίας και της συνάντησης των ενεργειών, παρά μέσω μιας ανθρώπινης σκηνής. Οι διασταυρούμενες γραμμές του επιβιώνουν στο Πεκίνο ως η διασταύρωση δύο προθέσεων, του χαρταετού που πετάει και του χαρταετού που αναπαύεται.

Crowley-Thoth. Ο Crowley ονόμασε το Δύο των Ραβδιών του «Κυριαρχία» (Dominion) και απέβαλε εντελώς την ανθρώπινη φιγούρα, δείχνοντας δύο σταυρωμένα θιβετιανά ντόρτζε με έξι φλόγες να ξεπηδούν από αυτά. Στηρίχτηκε στη δύναμη του Άρη στον Κριό και ονόμασε την καταστροφή το πρώτο βήμα στη δημιουργική διαδικασία, μια θέληση αρκετά καθαρή για να εκμηδενίσει τα εμπόδια με την παρουσία, χωρίς καθόλου τη μελαγχολία του Waite. Το Πεκίνο κάθεται ανάμεσα στους δύο πόλους, κρατώντας την αίσθηση μιας επιλογής από τη Μασσαλία και το RWS, δίνοντας παράλληλα στη μαρτιανή φωτιά έναν ορατό περιορισμό στο τεντωμένο, μετρημένο σκοινί.

Σύγχρονες αναδιαμορφώσεις. Πρόσφατες τράπουλες ενημερώνουν την εικόνα με τους δικούς τους τρόπους. Το Modern Witch Tarot της Lisa Sterle αντικαθιστά τον έμπορο με μια σύγχρονη γυναίκα και αφήνει τους αναγνώστες να δουν την υδρόγειο ως smartphone, με ολόκληρο τον κόσμο να κρατιέται στο ένα χέρι. Το Wild Unknown αφαιρεί τη φιγούρα και αφήνει δύο ραβδιά να τέμνονται πάνω από ζώνες χρώματος για να μεταφέρουν ωμές, μη κατευθυνόμενες δυνατότητες. Το Ταρώ του Πεκίνου ανήκει σε αυτή την ανανέωση, διατηρώντας το θέμα της κάρτας για τις λανθάνουσες δυνατότητες και μετατρέποντας το βάρος της φιλοδοξίας στον άνεμο, το σκοινί και το ίδιο το χέρι του πεταχτή στο καρούλι.

Σε συνδυασμό και πλαίσιο

Το Δύο των Χαρταετών τραβάει ένα άνοιγμα προς τον σχεδιασμό, την εκτίμηση και τη στιγμή πριν από μια απόφαση. Η πιο χρήσιμη αντίθεσή του είναι με το Τρία των Χαρταετών που το ακολουθεί στη σειρά: αν το Δύο είναι το προσχέδιο, η οικοδόμηση του κόσμου και οι λίστες χαρακτήρων, το Τρία ανοίγει το έγγραφο και γράφει το προσχέδιο. Το Δύο ρωτά τι θέλεις να κάνεις, και το Τρία ρωτά πώς θα το κάνεις. Όταν εμφανίζεται το Δύο, ο ερωτών είναι ακόμα στη στέγη αποφασίζοντας αν θα μείνει ή θα αναζητήσει μια ψηλότερη κορυφή.

Δίπλα σε κάρτες θλίψης και τέλους, η κάρτα αλλάζει το ρεύμα. Σε μια γραμμή με τον Θάνατο και το Πέντε των Κυπέλλων, όπου ένα τέλος είναι αναπόφευκτο και οι παλιές απώλειες εξακολουθούν να πονούν, η άφιξη του Δύο των Χαρταετών τελευταία σηματοδοτεί ότι το πένθος έχει κάνει τη δουλειά του και η ενέργειά του είναι πλέον καύσιμο για μια τολμηρή νέα πορεία. Σε ανοίγματα αγάπης, οι γείτονές του αποκαλύπτουν αν η πτήση είναι κοινή ή μοναχική: κοντά σε κύπελλα μπορεί να προειδοποιήσει ότι ο ένας πεταχτής ατενίζει τον ορίζοντα παρά το άτομο δίπλα του, ενώ κοντά σε άλλους χαρταετούς διαβάζεται ως δύο μονοπάτια που ευθυγραμμίζονται πραγματικά.

Όταν το Δύο των Χαρταετών επανέρχεται συνεχώς σε ένα διάβασμα, αντιμετώπισέ το ως προτροπή παρά ως ετυμηγορία. Ανέβα στη δική σου στέγη, ζύγισε με ειλικρίνεια και τους δύο χαρταετούς και μέτρησε το επόμενο μήκος του σκοινιού, επειδή η γραμμή που αφήνεις τώρα καθορίζει την πορεία πτήσης για πολλά από αυτά που ακολουθούν.