Η Αφροδίτη

Ο πλανήτης της αγάπης και της αξίας

Η Αφροδίτη είναι ο μικρός αγαθοποιός, ο ευμενής πλανήτης της νυχτερινής ομάδας και ο θησαυροφύλακας της αστρολογίας για καθετί πολύτιμο: αγάπη, ομορφιά, απόλαυση, τέχνη, χρήμα, ειρήνη, ομοφωνία. Στον γενέθλιο χάρτη περιγράφει τι αγαπά ένα άτομο και με ποιον τρόπο, τι βρίσκει όμορφο, τι προσελκύει και από τι έλκεται, καθώς και τι σημαίνει αξία για αυτό σε κάθε επίπεδο, από τη στοργή έως το χρήμα. Τα δώρα της είναι η χάρη, η γοητεία, η αρμονία και η ευχαρίστηση. Οι σκιές της εμφανίζονται όταν αυτά τα χαρίσματα οδηγούν στην υπερβολή: ματαιοδοξία, νωθρότητα, υποχωρητικότητα, η ανάγκη της ψυχής για διαρκή γλυκύτητα. Κανενός πλανήτη τα ερωτήματα δεν τίθενται συχνότερα στους αστρολόγους, διότι κανένα ερώτημα δεν απασχολεί περισσότερο τους ανθρώπους: τι αγαπώ και αν βρίσκει ανταπόκριση η αγάπη μου.

Ιστάρ: έρωτας, πόλεμος και είκοσι ένα χρόνια παρατηρήσεων

Η βαβυλωνιακή πορεία της Αφροδίτης είναι η καλύτερα τεκμηριωμένη από κάθε άλλου πλανήτη, και αυτό το σύγγραμμα την αφηγείται αναλυτικά. Ήταν η Ιστάρ, θεά του έρωτα και του πολέμου, η μεγάλη κυρά των ουρανών της οποίας οι οιωνοί όριζαν τη βροχή, τη σοδειά, την επιθυμία και την τύχη των βασιλέων. Το άστρο της άνοιγε και έκλεινε την ημέρα. Επί βασιλιά Αμμισαντούκα τον δέκατο έβδομο αιώνα π.Χ., οι ανατολές και οι δύσεις της καταγράφηκαν επί είκοσι ένα χρόνια. Αυτό το αρχείο, η Πινακίδα 63 της σειράς οιωνών, αποτελεί το αρχαιότερο εκτενές πλανητικό έγγραφο στη γη, θεμέλιο της χρονολόγησης της Εποχής του Χαλκού και αντικείμενο ειδικής σελίδας στη βαβυλωνιακή ενότητα. Η Βαβυλώνα γνώριζε επίσης νωρίς αυτό που η Ελλάδα χρειάστηκε αιώνες για να εδραιώσει: ότι ο αυγερινός και ο αποσπερίτης είναι ένα ενιαίο σώμα, μία θεά με δύο πρόσωπα, ανακάλυψη που βρίσκεται ενσωματωμένη στην ίδια τη δομή της πινακίδας.

Δύο πρόσωπα, δύο οίκοι, μία έξαρση

Τα δύο πρόσωπα έγιναν αστρολογικό δόγμα. Η Αφροδίτη ως αυγερινός, ανατέλλοντας πριν από τον Ήλιο, ερμηνευόταν από την ελληνιστική αστρολογία ως θερμή, διεκδικητική, να αγαπά πρώτη και να αναρωτιέται μετά. Ως αποσπερίτης, ακολουθώντας τον Ήλιο, εμφανιζόταν ευγενική, στοχαστική, να αγαπά ανταποκρινόμενη. Οι δύο κυριαρχίες της αποτυπώνουν την ίδια διπλή φύση στον ζωδιακό: ο γήινος Ταύρος, η Αφροδίτη των οπωρώνων, του δέρματος, των απολαύσεων και της κατοχής, και ο αέρινος Ζυγός, η Αφροδίτη της συμμετρίας, της ευγένειας, της σύμπραξης και της καλαισθησίας, η σωματική ηδονή και η νοητική αρμονία, όπως περιγράφουν οι σελίδες τους στη βιβλιοθήκη ζωδίων. Η έξαρσή της βρίσκεται στους Ιχθύες, στην εικοστή έβδομη μοίρα, σύμφωνα με το βαβυλωνιακό σχήμα των μυστικών τόπων: αγάπη ολοκληρωμένη εκεί όπου τα όρια διαλύονται, στοργή χωρίς όρους. Οι αντίθετες θέσεις φανερώνουν τα μαθήματά της: εξορία στον Κριό και στον Σκορπιό, όπου η επιθυμία δοκιμάζεται από την κατάκτηση και την ένταση, και πτώση στην Παρθένο, όπου το επικριτικό βλέμμα παγώνει τη ζεστασιά της καρδιάς.

Το οκταετές ρόδο

Η Αφροδίτη κατέχει την πιο αρμονική γεωμετρία στον ουρανό. Συναντά τον Ήλιο πέντε φορές σε οκτώ χρόνια, και τα σημεία συνόδου σχηματίζουν ένα σχεδόν τέλειο πεντάφυλλο ρόδο, ένα πεντάγραμμο γύρω από τον ζωδιακό, το οποίο επαναλαμβάνεται σχεδόν ακριβώς κάθε οκτώ έτη. Αυτόν τον ίδιο οκταετή ρυθμό ενσωματώνει ήδη η Πινακίδα της Αφροδίτης, ενώ η σελίδα για τα Συστήματα Α και Β δείχνει πώς τον αξιοποίησαν οι Βαβυλώνιοι μαθηματικοί. Αυτό το ρόδο εξηγεί γιατί οι ανάδρομες περίοδοι της Αφροδίτης, μία φορά κάθε δεκαεννέα μήνες για περίπου έξι εβδομάδες, ερμηνεύονται ως αναθεωρήσεις της καρδιάς: παλιοί έρωτες και παλιές αξίες επιστρέφουν για επανεκτίμηση με πρόγραμμα τόσο κανονικό όσο τα πέταλα του άνθους. Το γεγονός ότι ο πλανήτης της ομορφιάς σχεδιάζει το μοναδικό λουλούδι του ουρανού αποτελεί τη σύμπτωση που η αστρολογία δημιουργήθηκε για να εκτιμά.

Η Αφροδίτη σε ζώδια, οίκους και όψεις

Το ζώδιο της Αφροδίτης φανερώνει τον τρόπο με τον οποίο κανείς αγαπά και εκτιμά: στη φωτιά αγαπά με πάθος και ανταγωνιστικότητα, στη γη με αισθησιασμό και αφοσίωση, στον αέρα με διάλογο και αισθητική, στο νερό βαθιά και με διάθεση ένωσης. Ο οίκος της δείχνει πού συγκεντρώνεται η χάρη: τα οικονομικά στον δεύτερο, οι σχέσεις στον έβδομο, η δημόσια γοητεία στον δέκατο. Οι όψεις της αποτελούν τη διπλωματία των συναισθημάτων: σε όψη με τη Σελήνη, η στοργή και η άνεση συμπορεύονται· με τον Άρη, η επιθυμία και η διεκδίκηση συνθέτουν την κλασική όψη χημείας· με τον Δία, γενναιοδωρία και υπερβολή· με τον Κρόνο, αγάπη που κερδίζεται με κόπο και αντέχει στον χρόνο· με τον Ποσειδώνα, ο ρομαντισμός και οι ψευδαισθήσεις του. Η κατάστασή της απαντά στα διαχρονικά ερωτήματα για το πώς προσελκύει κανείς, πού ξοδεύει και ποια ομορφιά τον συγκινεί, ζητήματα που καμία ανάλυση χάρτη δεν παραλείπει, ακριβώς επειδή δεν λείπουν από καμία ανθρώπινη ζωή.

Χαλκός, Παρασκευή και το φαρμακείο της ανακούφισης

Η αλυσίδα των αντιστοιχιών της Αφροδίτης περιλαμβάνει τα πιο ευχάριστα στοιχεία κάθε παράδοσης. Το μέταλλό της είναι ο χαλκός, το μέταλλο των κατόπτρων της Κύπρου, του μυθικού νησιού της. Η ημέρα της είναι η Παρασκευή, ημέρα της Φρέγια στις γερμανικές γλώσσες και dies Veneris στις ρομανικές, με τη θεά να διατηρεί τη θέση της και στις δύο γλωσσικές οικογένειες. Οι πολύτιμοι λίθοι της είναι το σμαράγδι και ο ροζ χαλαζίας, τα φυτά της το τριαντάφυλλο, η μυρτιά και τα αρωματικά βότανα, ενώ οι τέχνες της είναι η μουσική και η αρωματοποιία. Στο σώμα κυβερνά τον λαιμό και τους νεφρούς μέσω των ζωδίων της, και το δέρμα λόγω της φύσης της, τη φωνή, την ισορροπία και την αφή. Οι θεραπείες της ήταν πάντοτε ευχάριστες: λουτρά, γλυκύτητα, αρμονία, το φαρμακείο της ανακούφισης του οποίου τις βαβυλωνιακές ρίζες ανιχνεύει η σελίδα του μικροζωδιακού.

Σούκρα και η αδιάσπαστη διαδοχή της θεάς

Η Τζιότισα τιμά την Αφροδίτη ως Σούκρα: δάσκαλο των ασούρα, κάτοχο της τέχνης της ανάστασης των νεκρών, δείκτη της αγάπης, του γάμου, της πολυτέλειας, της ποίησης και των οχημάτων, που κυβερνά τη Βρισάμπα και την Τούλα με την ίδια έξαρση στους Ιχθύες. Με διάρκεια είκοσι ετών, κατέχει τη μεγαλύτερη περίοδο ντάσα από κάθε άλλον πλανήτη, δίνοντας στην απόλαυση τη μεγαλύτερη χρονική έκταση. Προς τα δυτικά, η διαδοχή της θεάς δεν διακόπηκε ποτέ: η σουμεριακή Ινάννα έγινε η ακκαδική Ιστάρ, η φοινικική Αστάρτη, η ελληνική Αφροδίτη και η ρωμαϊκή Venus, πέντε χιλιετίες στο ίδιο λειτούργημα, ενώ η Παρασκευή εξακολουθεί να φέρει το όνομά της σε δύο γλωσσικές οικογένειες. Καμία άλλη πλανητική θεότητα δεν παρέμεινε τόσο αδιάκοπα παρούσα, γεγονός που φανερώνει τι αναζητά διαχρονικά η ανθρωπότητα από τον ουρανό.

Η σύγχρονη Αφροδίτη

Η ψυχολογική αστρολογία ερμηνεύει την Αφροδίτη ως τη λειτουργία των αξιών: τι βρίσκει κανείς όμορφο, πώς προσελκύει και συνδέεται, το γούστο, τις απολαύσεις του και τι σημαίνει το χρήμα γι' αυτόν, την αξία σε κάθε της έκφανση. Το ζώδιό της μελετάται ως γλώσσα της αγάπης, ο οίκος της ως πεδίο απόλαυσης και οι όψεις της ως το στυλ διαπραγμάτευσης της καρδιάς. Η αστρολογία των σχέσεων, η συναστρία, βασίζεται στις επαφές της Αφροδίτης περισσότερο από κάθε άλλες, πάντοτε με τη σταθερή επισήμανση αυτής της πλατφόρμας ότι η μελέτη συμβατότητας αποτελεί εργαλείο αυτογνωσίας και όχι τελεσίδικη ετυμηγορία. Από το εικοσιενός ετών ημερολόγιο της Ιστάρ έως τα αστρολογικά φίλτρα των σύγχρονων εφαρμογών γνωριμιών υπάρχει μια ευθεία γραμμή πέντε χιλιάδων ετών, όπου ρωτάμε το λαμπρότερο άστρο ποιον αξίζει να αγαπήσουμε.

Πώς να διαβάσετε αυτή τη σελίδα

Οι παραπάνω κάρτες παρουσιάζουν τις δώδεκα πτυχές της αγαθοποιού δύναμης: το βαβυλωνιακό άστρο της και την πινακίδα του, τα δύο πρόσωπά της, τη θέση της, τους δύο οίκους της, την έξαρσή της, το ρόδο της, τη λαμπρότητά της, τις αντιστοιχίες της, το σώμα, καθώς και τις βεδικές, κλασικές και σύγχρονες εκφάνσεις της. Για τα ζώδιά της, δείτε τον Ταύρο και τον Ζυγό στη βιβλιοθήκη ζωδίων, και τους Ιχθύες για την έξαρσή της· για το σπουδαίο γραπτό της μνημείο, επισκεφθείτε τη σελίδα για την Πινακίδα της Αφροδίτης στη βαβυλωνιακή ενότητα. Η Αφροδίτη και οι εννέα συνοδοιπόροι της αποτελούν μέρος της εγκυκλοπαίδειας της Tarot Academy σε όλες τις πενήντα δύο γλώσσες.