𐳈

and

zbitka dźwięków, pochodzenie nieznane

Zbitka dźwięków skompresowana w jednym znaku, o nieznanym pochodzeniu

Glyphs are shown in Unicode and laid out left to right. Both scripts are written right to left, so these rows are a convenience rather than a facsimile.

Sound
and /ɒnd/
Pozycja
41
Group
Capita dictionum
Unicode
U+10CC8

Czym są capita dictionum

Niewielka grupa znaków pisma rovás nie reprezentuje pojedynczych głosek. Skupiają one całą zbitkę (dwa lub trzy dźwięki) w jednym pociągnięciu rylca i zostały odnotowane w późnośredniowiecznych spisach alfabetu pod łacińską nazwą capita dictionum, czyli nagłówki słów.

Jest ich osiem: amb, and, emp, enc, ent, unk, us oraz sporny znak tprus.

Pod względem funkcji przypominają one zbitki sylabiczne starotureckiego pisma runicznego, które posiadało znaki dla oq, ök, nt i pokrewnych grup. Czy mamy tu do czynienia ze wspólnym dziedzictwem, czy z niezależną konwergencją, pozostaje kwestią otwartą: oba systemy ryto ręcznie w twardym materiale i oba miały wyraźną potrzebę skracania zapisu.

Czego nie wiemy

Ich pochodzenia językowego. Nikt dotąd nie wyjaśnił przekonująco, skąd wzięły się akurat te konkretne zbitki i dlaczego właśnie je wyróżniono osobnymi znakami.

Gdyby były to proste skróty frekwencyjne, należałoby oczekiwać, że wybrano najczęstsze zbitki w języku węgierskim; tymczasem nic nie wskazuje, by wybrane grupy do takich należały. Nie tworzą również przejrzystego systemu.

Pojawiają się w średniowiecznych wykazach alfabetycznych, zwłaszcza w inwentarzu z Nikolsburga, obok sporej liczby ligatur. Granica między caput dictionum a zwykłą ligaturą jest płynna, dlatego część badaczy traktuje je po prostu jako skamieniałe ligatury, które włączono do abecadła tylko dlatego, że skryba ujął je w ten sposób.

W praktyce

W praktyce niemal niespotykane. Współczesny rovás zapisuje każdą z tych zbitek za pomocą zwykłych liter i większość piszących wybiera tę drogę.

Zostały zakodowane w standardach cyfrowych ze względu na obecność w zabytkach piśmiennictwa. Warto je znać, ponieważ ukazują naturalną cechę pism rytych: kompresowanie częstych sekwencji w celu oszczędności nacięć na podłożu wymagającym znacznego wysiłku.

Często zadawane pytania

To osiem znaków pisma rovás, które wyrażają całą zbitkę dźwiękową jednym pociągnięciem zamiast pojedynczej głoski. Łacińska nazwa oznacza nagłówki słów; znaki te poświadczają późnośredniowieczne spisy, w tym inwentarz z Nikolsburga.

Nie wiadomo. Lingwistyka nie znalazła dotąd wyjaśnienia, dlaczego wyodrębniono akurat te zbitki. Gdyby były to zwykłe skróty, należałoby oczekiwać, że będą to najczęstsze sekwencje w języku węgierskim, a nic nie wskazuje, by tak było; ponadto ich odróżnienie od zwykłych ligatur bywa dyskusyjne.

Są do nich zbliżone funkcjonalnie: pismo starotureckie posiadało odrębne znaki dla oq, ök, nt itp. Kwestia bezpośredniego powiązania bądź zbieżności technicznej nie została rozstrzygnięta. W obu przypadkach podłożem było drewno lub kamień.

Bardzo rzadko. Dzisiejszy rovás oddaje te sekwencje standardowymi literami alfabetu. Ich cyfrowe kodowanie wynika z wierności wobec rękopisów historycznych.

Nie. Litery rovás są ściśle fonetyczne. Ich nazwy (eb, ec, ed itd.) to jedynie ułatwienia recytacyjne z poprzedzającą samogłoską, a nie pojęcia semantyczne. Brak poematów runicznych i warstwy ideograficznej odróżnia ten alfabet od germańskich run wróżebnych.

Węgierskie rowasze i pismo starotureckie

Najnowsze wpisy

Odkryj starożytną mądrość kart tarota i odkryj tajemnice swojej duchowej podróży. Nasz blog jest Twoją bramą do zrozumienia bogatej symboliki, znaczeń i praktycznych zastosowań czytania tarota.