Starszy Futhark
Naudhiz to potrzeba, przymus i niedostatek, o których norweski poemat mówi wprost: nędza pozostawia niewielki wybór, a nagi zamarza na mrozie. Ta runa to bezlitosny nacisk, z którym nie da się negocjować, oraz to, co ten nacisk z ciebie wydobywa. Coś dziś mocno uwiera i żaden obrót spraw tego nie zmieni. Najrozsądniejszym krokiem nie jest spieranie się z ograniczeniem, lecz odnalezienie jedynej rzeczy, która wciąż pozostaje możliwa, i zrobienie jej. Konieczność jest surowym nauczycielem, lecz uczy tylko tego, kto przestaje pytać, dlaczego się pojawiła.