Vissen, de Vissen

Het teken van ontbinding

Vissen is het twaalfde en laatste teken van de dierenriem: beweeglijk water aan het einde van de winter, geregeerd door Jupiter met Neptunus toegevoegd door de moderne astrologie, en gastheer van de verhoging van Venus. Zijn beginsel is ontbinding: het oplossen van grenzen waardoor mededogen, verbeelding en geloof kunnen stromen. Zijn plaats markeert het slotstuk van het rad: de zee waarin alle elf rivieren uitmonden voordat het jaar bij Ram opnieuw begint. In de geboortehoroscoop beschrijft Vissen hoe een planeet meevoelt, verbeeldt en zich overgeeft. Zijn gaven zijn empathie, artistieke scheppingskracht en vergevingsgezindheid; zijn schaduwen ontstaan wanneer die gaven onbegrensd blijven: escapisme, ontwijkend gedrag, martelaarschap en een zelf dat verloren raakt in het weerbericht van anderen.

Twee vissen aan één koord

Het zinnebeeld is Babylonisch en is altijd dubbel geweest. De Staarten, zoals de oude sterrenlijsten de constellatie noemen, zijn twee vissen verbonden door een lang koord, de ene gekoppeld aan de zwaluw, de andere aan de godin Anunitu, zwemmend op het maanpad van MUL.APIN eeuwen voordat de dierenriem werd vastgelegd, zoals de Babylonische pagina's van dit compendium verhalen. Griekenland leverde het reddingsverhaal: Aphrodite en haar zoon Eros, verrast door het monster Typhon aan de rivieroever, veranderden in vissen en ontkwamen, aan elkaar gebonden zodat de vloed hen niet kon scheiden: liefde die van vorm verandert om de ramp te overleven, verbonden met zichzelf in de stroming. De twee vissen zwemmen traditioneel in tegengestelde richtingen, naar de wereld toe en ervan weg, en het koord vormt de kern van de psychologie van dit teken: geest en verlangen, droom en plicht, aan elkaar geklonken en elk een andere kant op trekkend.

Beweeglijk water bij de dooi

Vissen sluit de winter en daarmee het hele astrologische jaar af: de dooi zet in, rivieren zwellen aan en de grenzen van akkers en wegen verdwijnen onder water, zodat de lente ze opnieuw kan uittekenen. De coördinaten van het teken zijn de meest doorlaatbare van het hele rad: water, het element van voelen en samensmelten, in de beweeglijke kwaliteit die zich aanpast en overgeeft. De getijdenstroom van Kreeft houdt vast en de bron van Schorpioen balt samen; Vissen is de open zee, waar elke stroming zich mengt en geen enkele dam standhoudt. Die doorlaatbaarheid toont het teken in zijn totaliteit: als gave brengt zij grenzeloos mededogen, de fijngevoeligheid van de kunstenaar en het opgeloste zelf van de mysticus; als risico brengt zij grenzeloze beïnvloedbaarheid, waarbij elk voorbijtrekkend gemoedsweer persoonlijk wordt aangetrokken door een deur die niet kan sluiten.

Twee heersers en een verheven gast

De waardigheden verdringen zich in dit teken als pelgrims. Traditioneel behoort Vissen toe aan Jupiter, zijn waterige nachthuis naast de vurige Boogschutter: de grote weldoener als barmhartigheid in plaats van zendingsdrang, het geloof naar binnen gekeerd en een vrijgevigheid die geen grootboek bijhoudt; Jupiters Vissen zegent waar zijn Boogschutter predikt. De modernen voegden Neptunus toe, ontdekt in 1846 te midden van anesthesie, fotografie en spiritisme, en sindsdien geduid als droom, begoocheling en ontbinding: de zee toegekend aan de zee, een toewijzing die onmiddellijk beklijfde omdat zij slechts de bewoner benoemde. En Venus staat hier in verhoging op de zevenentwintigste graad, volgens het Babylonische stelsel van geheime plaatsen: de liefde geëerd in grenzeloos water, genegenheid op het punt waarop zij alles vergeeft. De gespiegelde waardigheden dragen de waarschuwing in zich: Mercurius staat in Vissen in zowel vernietiging als val; het analytische instrument lost op in ditzelfde water dat de liefde vervolmaakt, wat het hele betoog van de Maagd-as in één stand samenvat.

Vissen in de geboortehoroscoop

De Zon in Vissen ontleent haar identiteit aan inlevingsvermogen en verbeelding: zulke mensen herkennen zichzelf in wat zij meevoelen en scheppen, en hun levenskunst ligt in het stellen van kaders, door te leren waar zijzelf ophouden en het weerbericht van de wereld begint. De Maan in Vissen is de meest doorlaatbare positie van de dierenriem: de sfeer in elke kamer wordt als de eigen gemoedstoestand ervaren, en afzondering is geen eenzaamheid maar noodzakelijk onderhoud. Een ascendant in Vissen treedt de wereld zachtmoedig tegemoet, spiegelt haar terug en wordt herinnerd als vriendelijk en moeilijk te omschrijven; de leiding van de horoscoop gaat naar Jupiter, waarbij de moderne astrologie de staat van Neptunus daarnaast duidt. Mercurius denkt hier in beelden en moet vertalen; de verheven Venus bemint voorwaardeloos en heeft bescherming nodig tegen juist dit talent; Mars in Vissen strijdt zijwaarts, voor anderen, of helemaal niet. Elke planeet in het teken van de Vissen wordt verzacht, verdiept en gedeeltelijk vloeibaar.

De voeten, Meena en het tijdperk

In het lichaam van de dierenriem regeert Vissen over de voeten: het laatste station, waar het gestel dat het rad sinds het hoofd van Ram heeft opgebouwd uiteindelijk vaste grond raakt; het teken van de voleindiging draagt het vertrekpunt van het lichaam, een correspondentie die de oude symbolisten zeer waardeerden. Het Indiase siderische stelsel behoudt het teken als Meena, beheerst door Jupiter met Venus in verhoging, van half maart tot half april, en sluit af met Revati, het maanhuis van veilige reizen en voltooiing waarvan de herdersgodheid zielen naar huis leidt: de maangordel eindigt precies waar de zonnedierenriem ophoudt. Een moderne opmerking hoort hier eveneens thuis: door precessie staat het lentepunt al circa tweeduizend jaar tegen de achtergrond van de sterren van Vissen, het 'Tijdperk van Vissen' uit de populaire astrologie, waardoor dit teken van mededogen en opoffering werd gezien als het zinnebeeld van een tijdperk dat nu, volgens uiteenlopende berekeningen, het stokje overdraagt aan Waterman. De vissen zwemmen, zoals altijd, in beide richtingen.

De spiegel van Maagd

De as van Vissen reikt naar Maagd: barmhartigheid en maat, het vergeven geheel en het vervolmaakte detail, de zee en de graanschuur. De Maagd onderscheidt; de Vissen heffen het onderscheid op. De waardigheden bevestigen deze uitwisseling: Mercurius heerst en is verheven in Maagd, maar staat in vernietiging en val in Vissen; Venus is verheven in Vissen, maar staat in val in Maagd. Liefde en analyse zijn, zo leert deze as, elkaars blinde vlekken, en beide polen rijpen door de ander: Vissen leert dat mededogen zonder bekwaamheid de geliefde onverzorgd achterlaat, terwijl Maagd leert dat sommige dingen alleen door aanvaarding helen. Het rad eindigt heel bewust op deze as: na het oordeel van de oogst volgt de vergiffenis van de zee, waarna het jaar bij Ram instemt om opnieuw te beginnen.

Hoe deze pagina te lezen

De bovenstaande kaarten tonen de twaalf facetten van het teken: voorgeschiedenis, mythe, seizoen, element en kwaliteit, beide heersers, de geëerde gast, het lichaam, posities in de horoscoop, het Vedische equivalent, de polariteit en de werkzame woordenschat. Raadpleeg voor de pagina's van de heersers zelf Jupiter en Neptunus in de planetenbibliotheek, en Venus voor de geëerde gast; voor het grotere stelsel de twaalf tekens; voor de diepere geschiedenis de Babylonische pagina's. Vissen voltooit het twaalftal, en de gehele cirkel maakt deel uit van het compendium van Tarot Academy in alle tweeënvijftig talen.