رون‌ها: چهارشنبه، ۲۱ اکتبر

Uruz گاو وحشی است، ورزاوِ سرکش و شاخدار و رهپوی جسور دشت‌ها در شعر انگلیسی کهن، که با شاخ‌هایش می‌جنگد. در گذر یک روز، این رون نه خیزش هفته بلکه تندبادی از آن است: نیروی خامی که با شرایط خودش از راه می‌رسد، چه در درون شما و چه در آن سوی میز در برابرتان. پیش از ظهر نکوشید آن را به بند بکشید. جهتی را که پیش‌تر در آن حرکت می‌کند بیابید، وزن خود را پشت همان بگذارید، و اگر این جهت جهتِ شما نیست از سر راهش کنار بروید. نیروی وحشی برای همان ساعتی که دوام می‌آورد یک منبع است، و برای هر کس که گمان کند می‌توان با آن از درِ استدلال وارد شد یک خطر.

ثورس غول شعرهای نورس است: عذاب زنان، ساکن میان صخره‌ها، نیرویی خصمانه بیرون از آبادی که مذاکره نمی‌کند. فوثارک جوانتر غول را نگه داشت و خار را کنار گذاشت. امروز چیزی از بیرونِ قرارهای شما فشار می‌آورد و قرار نیست با استدلال کنار بیاید. به پیشوازش نروید. دروازه را نگه دارید، روال را نگه دارید و بگذارید خودش را به جای شما روی دیوار فرسوده کند.

Þorn خود خار است، بدون هیچ غولی پشت سرش. شعر انگلیسی آن را بی‌اندازه تیز، بدقلق در دست گرفتن، و برای هر کس که میانشان بیارامد به غایت بی‌رحم می‌خواند. پرچین است: دفاعی که در تماس آسیب می‌زند و هیچ چیز دیگری از شما نمی‌خواهد. امروز بگذارید مرز کار خودش را بدون توضیح انجام دهد. نیازی نیست به سود پرچین استدلال آورید. هر کس دست به آن بگیرد درخواهد یافت برای چه کاری است.

Úath ترس است: واکنش بدنی پیش از آنکه ذهن به آن برسد. امروز چیزی ابتدا واکنش را ایجاد می‌کند و استدلال را بعد از آن، و رون توصیه می‌کند این ترتیب را جدی بگیرید. بدن متوجه چیزی شد. این لزوماً آن را درست نمی‌کند، اما داده است نه پارازیت. پیش از تصمیم‌گیری درباره اقدام کردن بر اساس آن، بفهمید چه چیزی دیده است.