رون‌ها: یکشنبه، ۱۳ سپتامبر

سوویلو خورشید است، و شعرهای نروژی و ایسلندی هر دو آن را همان‌گونه به کار می‌برند که دریانوردی: چیزی که وقتی خط ساحل ناپدید شد با آن جهت می‌گیرید. این رون درباره گرما یا بخت خوش نیست. درباره داشتن یک نقطه ثابت و توانایی یافتن آن است. امروز دریابید نقطه شما کدام است. تصمیمی که یک هفته است دور خودش می‌چرخد، معمولاً از آن رو می‌چرخد که با سه مرجع هم‌زمان جهت‌یابی کرده‌اید. آن یکی را که تکان نمی‌خورد برگزینید و بگذارید دو تای دیگر آب‌وهوا باشند.

سول خورشید است: چیزی که یخ‌بندان را پایان می‌دهد، چه برای پایانش آماده بوده باشید چه نه. امروز چیزی آب می‌شود. این بیشتر خوشایند است و در عین حال هر آنچه را سرما بی‌حرکت نگه داشته بود نیز رها می‌کند. در موقعیتی که آرام‌گرفته به نظر می‌رسید انتظار حرکت داشته باشید، و به یاد داشته باشید که آن آرامش، یخ‌زدگی بود نه حل شدن ماجرا.

Sigel همان خورشید با نامی انگلیسی است، و شعر آنگلوساکسون آن را در دریا قرار می‌دهد: دریانوردان آن را بر فراز آبگاه ماهیان می‌برند تا اسب دریا آنان را به خشکی برساند. تأکید بر گذر است تا رسیدن. امروز پهنه‌ای از آب‌های باز است که کرانه دیگر هنوز در دیدرس نیست، که این وضعیتی متفاوت از گم شدن است. جهتی را که امروز صبح تعیین کردید حفظ کنید و یک بار بررسی‌اش نمایید نه هر ساعت.

Ceirt نشانه‌ای است که معنای اصلی‌اش در گذر زمان دستخوش تغییر شد؛ زمانی به بوته اشاره داشت، سپس به تکه‌پارچه‌ای تقلیل یافت و بعدها فهرست درختان سیب را به آن نسبت داد تا این جای خالی را بپوشاند. بار معنایی کنونی آن همین جابه‌جایی است. امروز به کاری بنگرید که هنوز به دلیلی انجامش می‌دهید که دیگر صدق نمی‌کند؛ عادت کاملاً پابرجاست اما منطق زیربنایی‌اش از میان رفته است. مجازید بی‌آنکه جایگزینی آماده داشته باشید، آن را متوقف کنید.