فوثورک
اوس دهان است: جایگاهی که جمله از آن بیرون میآید و اثری که پس از بیان بر جا میگذارد. شعر کهن آن را سرچشمه تمام گفتارها و پشتیبان خرد میخواند. امروز سخنان فراتر از حد معمول اثر میگذارند. همان کلام روشنگری را که مدتها پیرامونش درنگ کردهاید بگویید، و از گزند کلام نیشداری که مجبورید یک هفته توجیهاش کنید بپرهیزید؛ هر دو از یک سرچشمه برمیآیند.