فوثورک
فئوه مال و نقدینگی است، و شعر آنگلوساکسون شرطی بر آن میافزاید: ثروت مایه آسایش همگان است، اما انسان اگر جویای نام نیک باشد باید آن را سخاوتمندانه ببخشد. امروز هر چه در دست دارید مشروط بر این است که در گردش بماند. بخشی از آن را خرج کنید، بخشی را با دیگران سهیم شوید و بخشی را به کار اندازید. ثروتی که فقط انباشته شود از دارایی بودن بازمیماند و به انبارداری بدل میشود.