Six of Kites

تصویرسازی و نمادشناسی

در تاروت پکن، شش بادبادکها رژه پیروزی در میان هوتونگ است. نبرد بادبادک‌های محله به پایان رسیده، پسری که برنده شده بر دوش‌ها در کوچه بازار حمل می‌شود، و بادبادک اژدهای بزرگ او هنوز با نخ بلند خود همچون پرچمی بالای سر در پرواز است. این بار حتی بازندگان نیز هورا می‌کشند. کارت کلاسیکِ ظفر و قدردانی عمومی به صحنه‌ای بدل می‌شود که در آن افتخار به یک خیابان کامل تعلق دارد.

پسرِ بالا برده شده بر دوش‌ها، برنده‌ای است که در میان تشویق‌ها بازمی‌گردد. او نه با تلاش خود، بلکه به دست مردم بالا رفته است؛ روش این دسته‌کارت برای بیان اینکه قدردانی همواره چیزی است که دیگران می‌بخشند. دستِ افراشته او هنوز قرقره را نگه داشته است، زیرا حتی در اوج پیروزی نیز کار کنار گذاشته نمی‌شود.

بادبادک اژدهای سرخ و طلاییِ بالای سر، جایگزین تاج گل غار و عصای افراشته در دسته‌کارت‌های قدیمی‌تر می‌شود. این بادبادک با نخ خود در اوج می‌پرد، در برابر دیدگان کل کوچه نمایان است و دستاوردی را آشکار می‌سازد. اژدها امپراتور بادبادک‌هاست؛ ساختن و پرواز دادنش از همه دشوارتر است، بنابراین پروازش نشان می‌دهد که این مسابقه‌ای آسان نبوده است.

نخ بلند و کشیده، هشدار خاموش کارت و محور واقعی آن است. پیروزی تنها تا زمانی در اوج می‌ماند که کسی آن را محکم نگه دارد، و پیوند میان دستِ پایین و شکوهِ بالا نباید در میان هیجان رها شود. گرداگرد برنده، جمعیتی به شادی پرداخته‌اند: کودکان می‌دوند، همسایه‌ها دست می‌زنند و پیرمردی جام خود را به سلامتی بالا می‌برد. این که پروازدهندگان شکست‌خورده نیز هورا می‌کشند و بادبادک‌های خودشان از پیش در پشت سر رژه دوباره به آسمان اوج می‌گیرند، نشان‌دهنده پیروزیِ عادلانه‌ای است که در رقابتی آشکار به دست آمده و هیچ کینه‌ای در کوچه به جای نگذاشته است.

خرده‌های طلا بر پهنه آسمان کاغذیِ کرافت پراکنده‌اند و مانند نقل و خودِ خوش‌اقبالی فرومی‌ریزند. ورق طلای این دسته‌کارت در این کارت از همه جا متراکم‌تر است و روزی را نشان می‌دهد که بخت و تلاش به هم می‌رسند. شنگرفِ ژاکت پسر و بدن اژدها، رنگ جشن و آتشِ خال بادبادکهاست؛ اراده‌ای که مجسم شده است. همانند هر کارت دیگر این دسته‌کارت، مهر سرخ کوچکی بر گوشه آن نقش بسته است: این پیروزی امضا شده و گواهی یافته است.

معنی اصلی

شش بادبادکها همان شش عصای پکن است، کارت ظفرِ به‌دست‌آمده، و این دسته‌کارت کل استدلال خود را در این رژه بیان می‌کند: قدردانی یک رابطه است که دیگران می‌بخشند و به خود آنان بازگردانده می‌شود. در حالی که کارت مرسوم، سواری تنها را نشان می‌دهد که بر فراز جمعیت افراشته شده، این کارت برنده‌ای را به تصویر می‌کشد که به دست همان کسانی که با آنان رقابت کرده بالا برده شده است، و بازندگانی که هورا می‌کشند زیرا مسابقه عادلانه بوده است.

پس از آزمون‌های واقعی، هدف به دست آمده است. نخ‌ها متقاطع شدند، بریدند و گره خوردند، و نخ شما استوار ماند. اکنون پاداش و ستایشی فرامی‌رسد که در برابر دیدگان همگان آشکار می‌شود و کل کوچه می‌بیند که پرچم چه کسی بالای سر است. مهارت و شکیبایی فراوانی صرف شده، و زمان آن است که اندکی بر دوش دیگران حمل شوید.

این دسته‌کارت یادداشتی می‌افزاید که کارت‌های قدیمی‌تر آن را پوشیده می‌گذارند. سواری بر دوش‌ها به اندازه طول یک کوچه است و فردا آسمان دوباره بر روی همگان باز خواهد بود. اژدها تنها تا زمانی در اوج می‌ماند که کسی حواسش به باد باشد، پس شتابِ امروز سوخت پرواز بعدی است نه یک مستمری دائم. از رژه لذت ببرید، یک دست را روی نخ نگه دارید، سپس بادبادک را به درستی فرود آورید و پیش از نبرد بعدی استراحت کنید.

معنی مستقیم

در حالت مستقیم، کارت یک پیروزی آشکار و به رسمیت شناخته‌شده پس از تلاشی صادقانه است. چیزی که برایش تلاش کرده‌اید آماده دیده شدن است و دیده خواهد شد. اجازه دهید از شما قدردانی شود و پیش از پایان کوچه خود را از روی دوش‌ها پایین نکشید. در این دسته‌کارت حتی بازندگان نیز هورا می‌کشند، و رد کردن تشویق آنان به اندازه تکبر ورزیدن توهین‌آمیز است. بادبادک را آن‌قدر بالا ببرید که همه ببینند، برای لحظه‌ای قرقره را به دست کودکی بسپارید، از هر کس که پرواز را به شما آموخت سپاسگزاری کنید و نخ را محکم نگه دارید.

در عشق. پیوندی که از نبرد بادبادک‌های خود گذشته و اکنون در برابر دیدگان کل کوچه می‌پرد. این حالت وعده افتخار متقابل و غالباً گامی علنی را می‌دهد: به رسمیت شناخته شدن رابطه در برابر خانواده و همسایگان، خواستگاری، یا رژه عروسی در میان هوتونگ. احترام و تحسین متقابل نخی است که این اژدها را در اوج نگه می‌دارد و هر یک از دو طرف صادقانه پیروزی‌های دیگری را تشویق می‌کند.

در شغل. تلاشی که با نتایجی ملموس در برابر دیدگان کل کارگاه به بار نشسته است. پروژه تکمیل‌شده، آزمون پذیرفته‌شده، یا خبر ارتقای شغلی که همکاران می‌شنوند. این حالت به شدت به کار تیمی اشاره دارد، زیرا برنده بر دوش‌های بسیار حمل می‌شود، و رهبری‌ای را تأیید می‌کند که دیگران را بالا می‌برد. قدردانی را بدون شانه خالی کردن بپذیرید؛ این موفقیت نخ به نخ به دست آمده است.

در امور مالی. روزی که شرط‌بندی روی بادبادک خودتان به ثمر می‌نشیند. بازده سرمایه‌گذاری‌ها، افزایش دستمزد، پاداش، جایزه، یا معامله‌ای که در حضور شاهدان نهایی می‌شود. نخی که در بهار رها شده بود، در پاییز همراه با سود جمع می‌شود و پول همراه با احترام فرامی‌رسد. در حالی که جمعیت هورا می‌کشند، قرقره را محکم در دست نگه دارید.

در سلامت. پیروزی‌های بدن که صادقانه به دست آمده‌اند: برنامه ورزشیِ حفظ‌شده، تثبیتِ شکسته‌شده، و بهبودیِ تأییدشده‌ای که اکنون برای دیگران نمایان است. انرژی در اوج است و اعتمادبه‌نفس قامت را راست می‌کند. این حالت از تمرینات فعال و حتی رقابتی، دویدن‌ها و نشست‌های گروهی در پارک هنگام سپیده‌دم پشتیبانی می‌کند، جایی که تشویق دیگران تلاش شما را چند برابر می‌سازد.

معنی معکوس

در حالت معکوس، کارت رژه‌ای بدون بادبادک را نشان می‌دهد. به مردم وعده برنده داده شده بود، اما نخ پاره شد یا باد افتاد. این حالت به قدردانیِ دریغ‌شده، موانع درست پیش از موفقیت، یا پیروزی‌ای اشاره دارد که هیچ رضایت درونی به همراه ندارد. طرح‌هایی که در پروازهای آزمایشی عالی می‌پریدند، در روز نبرد شکست می‌خورند. خطا در دو جهت مخالف جریان دارد و تعبیر کارت به این بستگی دارد که کدام یک از آن شماست.

برخی از سر شرم از آسمان پنهان می‌شوند: ناامن، ترسان از رقابت آشکار، که تنها در زمین‌های خالی هنگام سپیده‌دم بادبادک می‌پرانند و به محض اینکه کسی برای تماشا می‌ایستد فرود می‌آیند. برخی دیگر نمی‌توانند از روی دوش‌ها پایین بیایند، هر روز تقاضای رژه دارند و تشویق دیروز را با دستمزدی همیشگی اشتباه می‌گیرند. هر دو فراموش کرده‌اند که بادبادک نخست برای آسمان به پرواز درمی‌آید و سپس برای مردم.

در عشق. رابطه‌ای که از خیابان باشکوه به نظر می‌رسد اما پروازش متوقف شده است. این می‌تواند به معنای عدم برابری باشد؛ یکی همیشه بر دوش حمل می‌شود و دیگری همیشه حمل می‌کند، یا پیوندی که بیشتر برای تشویق مردم حفظ شده تا خود رابطه. ممکن است حسادت به موفقیت‌های یکدیگر رخنه کرده باشد. صادقانه از یکدیگر قدردانی کنید و کارِ خاموش روی نخ را انجام دهید که عشق را در زمانی که کسی تماشا نمی‌کند در اوج نگه می‌دارد.

در شغل. پروازدهنده‌ای که بادبادکش درست پیش از نگاه کردن داوران فرود آمد. اعتباری که دیگری ربوده، فقدان پشتیبانی، یا رقابتی نامهربانانه که در آن نخ‌ها به جای تلاقی عادلانه بریده می‌شوند. همچنین می‌تواند نشان‌دهنده متکی بودن به یک پیروزی قدیمی باشد؛ بازگو کردن روز بادبادک اژدها در حالی که آسمان از کار دیگران پر می‌شود. بادبادک را صادقانه ترمیم کنید، سپس دوباره به پرواز درآیید.

در امور مالی. بادبادکِ برنده پیش از پایان بازار فرود می‌آید. سودهایی که پیش از واریز شدن جشن گرفته شده‌اند، بردهایی که در زمان پرواز بادبادک خرج شده‌اند، یا معامله‌ای که در آخرین لحظه از هم می‌پاشد. از شرط‌بندی‌های پرریسک برای تحت تأثیر قرار دادن کوچه بپرهیزید، مراقب هزینه‌های خود باشید و به یاد داشته باشید بادبادکی که آرام فرود آمده می‌تواند فردا دوباره به پرواز درآید.

در سلامت. افتادن باد از بادبان‌های بدن: کاهش انرژی، سست شدن انضباط، و فرسودگی ناشی از پروازِ بسیار سخت و طولانی. همچنین می‌تواند به معنای ورزشی برای دیدگان مردم باشد تا سلامت، و مقایسه بدن خود با هر بادبادک دیگری در آسمان. خستگی نشانه‌ای برای بازارزیابی است، نه برای فشار بیشتر. انگشتان سوخته را استراحت دهید و موفقیت را با گذشته خود بسنجید.

یادداشت‌های تاریخی

شش عصا شکل آشنای خود را در دسته‌کارت رایدر-ویت-اسمیت در سال ۱۹۰۹ یافت که به دست پاملا کولمن اسمیت و تحت نظر آرتور ادوارد ویت تصویرسازی شد. این کارت سواری را بر اسبی سفید در حال عبور از میان جمعیت نشان می‌دهد، با تاج گل غار بر سر سوار و تاج دیگری که به عصای افراشته بسته شده است، در حالی که پیکره‌های اطراف عصاهای خود را بالا نگه داشته‌اند. تاج غار از سنت یونانی-رومی می‌آید که برندگان مسابقات ورزشی، شعری و نظامی را تاج‌گذاری می‌کرد، و جمعیت این اصلِ کارت را بیان می‌کند که موفقیت به دست جامعه‌ای که گواه آن است تأیید می‌شود.

صحنه‌آرایی اسمیت نکته ظریف‌تری دارد. اسب به طرز عجیبی پوشانده شده و پاهایش زیر پارچه‌ای سنگین پنهان است، به طوری که مانند اسبِ صحنه نمایش یا لباسی است که دو بازیگر آن را به حرکت درمی‌آورند، و هیچ افساری ندارد؛ ویژگی‌ای که تنها با اسب کارت خورشید مشترک است. تعبیرکنندگان مدت‌هاست این را پرسشی دانسته‌اند درباره اینکه آیا این ظفر واقعی است یا نمایشی است که برای بینندگان ترتیب داده شده.

الگوهای قدیمی‌تر با این کارت به گونه دیگری رفتار می‌کردند. تاروت مارسی شش چوب‌دست را به صورت شبکه‌ای متقاطع نشان می‌دهد که گل‌ها از میان آن بیرون زده‌اند؛ ظفری که به جای صحنه، به عنوان ساختار بازنمایی شده است. دسته‌کارت سولا بوسکا در سده پانزدهم، که بر اسمیت تأثیر گذاشت، به کارت پیکره‌ای سورئال در میان مردمان‌درختیِ شناور زیر ماهی به رنگ سرخِ خون داد؛ اسمیت آن تصویرسازی را رها کرد اما نوآوری آن را در مصور ساختن کامل کارت‌های شماره‌دار حفظ نمود. کرولی و فریدا هریس نسخه توث خود را «پیروزی» نامیدند که شش عصا را آراسته به نیلوفرها، موجودات سِت و قرص‌های خورشیدی در برابر نارنجیِ اسد و بنفشِ مشتری نشان می‌دهد.

تاروت پکن معنی را حفظ کرده و صحنه را تغییر می‌دهد. سوار به پسری بدل می‌شود که بر دوش‌ها حمل می‌شود، تاج غار و عصای افراشته به بادبادک اژدها با نخی بلند تبدیل می‌شوند، و ظفر رومی به رژه‌ای در هوتونگ بدل می‌گردد که در آن پروازدهندگان شکست‌خورده هورا می‌کشند و بادبادک‌های خود را دوباره بالا می‌فرستند.

تطبیق‌ها و تناظرات

عدد. شش، عدد هماهنگی و تعادلِ بازیافته پس از کشمکش. در سیر خال بادبادکها این امر کاملاً دقیق است: پنج گرهِ بالای هوتونگ بود، نخ‌های آغشته به شیشه پنج پسر که می‌بریدند و متقاطع می‌شدند، و شش آن رقابت پرهیاهو را به نتیجه‌ای آرام می‌کند که کل کوچه می‌تواند آن را جشن بگیرد. شش همچنین عدد جامعه و مراقبت است، و به همین دلیل این پیروزی به جای آنکه به تنهایی روی یک تپه به دست آید، در ارتفاع دوش‌ها حمل می‌شود.

اخترشناسی. مشتری در دکان دوم اسد، تقریباً از ۲ اوت تا ۱۱ اوت. اسد غرور و اشتیاق برای دیده شدن را فراهم می‌کند، بادبادک اژدهایی که ساخته شده تا همه چشم‌ها را به خود جلب کند. مشتری، بخشنده بزرگ، شانس در باد و سخاوتی را می‌آورد که اجازه می‌دهد پیروزی به جای کوچک کردن اطرافیان، آنان را بزرگ گرداند: برنده حمل می‌شود، بازندگان هورا می‌کشند و طلا بر همگان در کوچه فرومی‌ریزد.

عنصر. آتش، در این دسته‌کارت آتشِ خال بادبادکها، اراده و جاه‌طلبی که بر دوش باد سوار است. نه آتشِ اجاق، بلکه آتشِ جشنواره؛ انرژی‌ای که در عمل متمرکز شده و با موفقیت تاج‌گذاری یافته است.

کابالا. همه شش‌ها به تیفرت (زیبایی) تعلق دارند، تجلی‌گاهِ زیبایی در مرکز درخت زندگی، نقطه تعادل و جایگاه خورشید. در اینجا، این زیباییِ اراده‌ای است که از نزاع‌های کوچکِ پایین پاک شده و برای مدتی کوتاه با هدفی والاتر همسو گشته است، اگرچه این تجلی‌گاه یک پهنه هموار است و انرژی باید به راه خود ادامه دهد.

دیدگاه روان‌شناختی

شخصیت این کارت قهرمان کوچه است: کسی که با آگاهی از اینکه نخ‌ها آغشته به شیشه‌اند وارد نبرد بادبادک‌ها می‌شود و در هر حال وارد می‌گردد. آن‌ها اهدافی جاه‌طلبانه تعیین می‌کنند، هنگامی که نخ‌های رقیب در برابر نخ آنان بالا می‌آید عقب‌نشینی نمی‌کنند و اراده‌ای قوی برای پیروزی دارند. موهبت کمیاب‌تر آنان، پیروزی به روشی است که حتی بازندگان را به هورا کشیدن وامی‌دارد. آنان پیروزی‌های خود را به سبکی و روشنی بر تن می‌کنند، مانند اژدهایی با نخی بلند که همه می‌توانند ببیند و سایه بر کسی نمی‌اندازد، و مردم آنان را با اشتیاق بالا می‌برند زیرا شادی‌شان واگیردار است، نه به این دلیل که تقاضایش کرده باشند.

سایه در دو جهت حرکت می‌کند. یک گروه کلاً از نبرد اجتناب می‌کنند، از رقابت و باختِ علنی می‌ترسند، تنها هنگام سپیده‌دم در زمین‌های خالی بادبادک می‌پرانند و به محض اینکه کسی تماشا می‌کند فرود می‌آیند. گروه دیگر نمی‌توانند دوش‌ها را رها کنند، تشویق یک روز را با دستمزدی همیشگی اشتباه می‌گیرند، به هر بادبادک بالاتری حسادت می‌ورزند و شتابان درباره اینکه نخ چه کسی ناعادلانه بریده شده مشاجره می‌کنند. هر دو فراموش کرده‌اند که بادبادک نخست برای آسمان به پرواز درمی‌آید، و به دلایلی مخالف، هر دو از پروازِ درست دست کشیده‌اند.

شش بادبادکها در دسته‌های مختلف تاروت

رایدر-ویت-اسمیت. شش عصای مرسوم، سواری با تاج غار را بر اسبی سفید در حال عبور از میان جمعیتی مشتاق نشان می‌دهد که تاجی نیز به عصای افراشته بسته شده است. شش بادبادکها ظفر عمومی را حفظ می‌کند اما سوار را بر دوش‌های کوچه پایین می‌آورد و تاج غار را با بادبادک اژدهایی که با نخی نمایان می‌پرد معاوضه می‌کند.

تاروت مارسی. کارت مارسی پیروزی را به عنوان هندسه بازنمایی می‌کند: شش چوب‌دست متقاطع در شبکه‌ای گل‌دار و بدون هیچ پیکره انسانی. پکن حس نتیجه‌ای استوار پس از کشمکش را حفظ می‌کند اما آن را به صحنه‌ای شلوغ و ویژه بازمی‌گرداند.

کرولی-توث. کرولی این کارت را «پیروزی» نامید و آن را به شکل شش عصا آراسته به نیلوفرها، موجودات سِت و قرص‌های خورشیدی در برابر نارنجیِ اسد و بنفشِ مشتری، یعنی حل‌وفصلِ «کشمکشِ» پنج، نقاشی کرد. کارت پکن همان امضای مشتری در اسد را وارد رنگ‌های رژه می‌کند: ژاکت شنگرف، اژدهای سرخ و طلایی، و طلایی که مانند بخت فرومی‌ریزد.

بازآفرینی‌های مدرن. دسته‌کارت‌های اخیر غالباً کارت را به درون متوجه می‌سازند، چنان‌که «ناشناخته وحشی» (The Wild Unknown) پروانه‌ای را در حال برخاستن از میان شاخه‌های تاریک نشان می‌دهد؛ پیروزی به عنوان رهاییِ فردی. تاروت پکن در جهت مخالف حرکت می‌کند و تأکید می‌ورزد که ظفر امر اجتماعی است، و یادداشت خود را می‌افزاید که سواری بر دوش‌ها به اندازه یک کوچه است و فردا آسمان دوباره بر روی همگان باز می‌شود.

در ترکیب و زمینه

شش بادبادکها چیدمان را به سوی قدردانی، پاداش و شتاب می‌کشد، و کارت‌های مجاور نشان می‌دهند که آیا این شتاب به‌دست‌آمده و به اشتراک گذاشته‌شده است یا عاریه‌ای و زودهنگام. این کارت در ترتیبی روشن در خال خود قرار دارد. پس از نخ‌های متقاطعِ پنج، این کارت پیروزیِ تثبیت‌شده است؛ یک گام بعد، هفتِ این خال برنده‌ای است که از موقعیتی دفاع می‌کند که اکنون همه خواهان آنند، و نه، پروازدهنده‌ای زخمی اما شکست‌ناپذیر است که در بادی سخت هوشیار می‌ماند.

همراه با کارت‌های پشتیبان، پیروزی به طور مستقیم تعبیر می‌شود: پولِ همراه با احترام، رونمایی‌ای که کل بازار می‌تواند ببیند، یا شراکت به رسمیت شناخته‌شده در برابر خانواده. در کنار کارت‌های تاریک‌تر، هشدارهای این دسته‌کارت تیزتر می‌شوند. همراه با کارت‌های اسارت یا فریب، قدردانی می‌تواند به جام نصرتی بدل شود که تنها برای تقویت منیت خواسته شده، و همسر نه به عنوان شخص، بلکه به عنوان پرستیژ ارزش‌گذاری شود. همراه با کارت‌های فروپاشی، ظفر ممکن است بر پایه‌ای مبتنی بر غرور استوار باشد؛ پیروزی‌ای که بسیار زودهنگام و پرصدا جشن گرفته شده، و نخ از دست سرمی‌خورد در حالی که جمعیت هنوز هورا می‌کشند.

وقتی این کارت مدام تکرار می‌شود، با آن کمتر مانند یک جایزه و بیشتر به عنوان یک راهنمایی رفتار کنید. اجازه دهید برای کاری که به خوبی انجام داده‌اید دیده شوید، توجه کنید چه کسی دوش‌های شما را نگه داشته است، و حواستان به باد باشد تا بادبادک بعدی جایی برای اوج گرفتن داشته باشد.