Six of Teacups

Εικόνες και συμβολισμός

Στην Ταρώ του Πεκίνου το Έξι των Φλιτζανιών σχεδιάζεται ως ανάμνηση και όχι ως απλή σκηνή. Δύο μικρά παιδιά κάθονται κάτω από μια αψίδα χουτόνγκ από γκρίζα τούβλα και μοιράζονται γλυκό νερό με κράταιγο από ένα μόνο μπολ: το ένα πίνει από ένα κουτάλι, ενώ το άλλο κρατάει το μπολ σταθερό και με τα δύο χέρια. Το μελάνι είναι πιο αχνό εδώ από ό,τι στις άλλες κάρτες της τράπουλας και το χαρτί κραφτ φαίνεται πιο θερμό, κάνοντας την εικόνα να μοιάζει με τον τρόπο που η καρδιά φυλάει το παρελθόν, μαλακωμένη και φωτισμένη από μέσα.

Το ένα κοινό μπολ είναι το κέντρο της κάρτας. Σε μια τράπουλα όπου ένα προσφερόμενο κύπελλο είναι μια προσφερόμενη καρδιά, ένα μπολ που το κρατάει ένα παιδί για να πιει το άλλο αποτελεί την πιο απλή μορφή στοργής: βοήθεια που δίνεται πριν ζητηθεί, μια γλύκα που έχει αξία μόνο όταν περνάει στον άλλον. Κανένα από τα δύο παιδιά δεν έχει το μπολ δικό του και το πραγματικό δώρο είναι το ίδιο το κράτημα.

Το νερό με κράταιγο έχει τη γεύση της παιδικής ηλικίας στο Πεκίνο, συγγενικό με τον ζαχαρωμένο κράταιγο που πουλιέται στα πανηγύρια των ναών, και αντιπροσωπεύει τις γεύσεις που φέρνουν πίσω μια ολόκληρη εποχή με μια μόνο γουλιά. Έξι μικρά φλιτζάνια περιμένουν σε έναν δίσκο στα πόδια των παιδιών, μερίδες έτοιμες από πριν για φίλους που δεν έχουν φτάσει ακόμα, ενώ σημειώνουν και τον εξαπλό ρυθμό της σειράς, ένα συναίσθημα που έρχεται σε ισορροπία και περνάει από άνθρωπο σε άνθρωπο.

Η αψίδα πλαισιώνει το κατώφλι του χουτόνγκ, το όριο του παιδικού κόσμου, ασφαλές, γνωστό και μικρό με την καλή έννοια. Το πέρασμα κάτω από μια τέτοια αψίδα είναι ο τρόπος με τον οποίο κάθε κάτοικος του Πεκίνου φεύγει από το σπίτι και επιστρέφει σε αυτό. Οι μολόχες σκαρφαλώνουν στον τοίχο πίσω, το ταπεινό κόκκινο λουλούδι κάθε παλιάς αυλής, μια καθημερινή ευτυχία που δεν ζητάει κήπο και επιστρέφει πιστά κάθε χρόνο. Τα χρυσά στίγματα στο παλαιωμένο χαρτί και μια μικρή κόκκινη σφραγίδα ολοκληρώνουν την πρόταση της τράπουλας: η μνήμη κρατάει τη δική της λάμψη και ακόμη και μια αμυδρή ανάμνηση φέρει τη σφραγίδα κάποιου πράγματος που συνέβη αληθινά.

Βασική σημασία

Όταν διαβάζεται συνολικά, η κάρτα του Πεκίνου σημαίνει μια επιστροφή στις ρίζες που θεραπεύει: μια επίσκεψη στο παρελθόν όπως επισκέπτεται κανείς ως επισκέπτης μια αγαπημένη αυλή, με ζεστασιά και ευγνωμοσύνη, και στη συνέχεια η έξοδος πάλι μέσα από την αψίδα στο παρόν. Το άτομο γνωρίζει ήδη τον πυρήνα του αρχετύπου, το Έξι των Κυπέλλων ως νοσταλγία, παιδική ηλικία και καλοσύνη που δίνεται ελεύθερα. Η συμβολή αυτής της τράπουλας βρίσκεται στο πού τοποθετεί αυτό το νόημα. Η ευρωπαϊκή αυλή γίνεται δρομάκι χουτόνγκ και η ανταλλαγή κυπέλλων με λουλούδια γίνεται ένα μπολ που μοιράζονται δύο παιδιά.

Αυτό το μοναδικό μπολ είναι ολόκληρο το επιχείρημα. Το έξι είναι ο αριθμός της φροντίδας που γίνεται πράξη, και εδώ η φροντίδα είναι κυριολεκτική: το ένα παιδί πίνει, το άλλο κρατάει και την επόμενη φορά αλλάζουν θέσεις. Η γλύκα υπάρχει μόνο και μόνο επειδή μοιράζεται, και κανείς δεν μετράει ποιος έδωσε περισσότερα. Η κάρτα ζητά να θυμηθείτε ποιοι ήσασταν πριν ο κόσμος σας μάθει να κρατάτε λογαριασμούς και να αφήσετε αυτή τη ζεστασιά να ξεκαθαρίσει τι πραγματικά εκτιμάτε τώρα.

Σημασία σε όρθια θέση

Σε όρθια θέση, το Έξι των Φλιτζανιών σηματοδοτεί μια ήπια, επανορθωτική εποχή. Ένας παλιός φίλος επανεμφανίζεται, μια γνώριμη γεύση ή ένας δρόμος φέρνει πίσω μια ολόκληρη περίοδο της ζωής, μια οικογενειακή ιστορία έρχεται ξανά στην επιφάνεια ή ένα μικρό δώρο καταφθάνει χωρίς όρους. Οι επανενώσεις πηγαίνουν καλά τώρα, ενώ τα παιδιά, οι ηλικιωμένοι και το οικογενειακό παρελθόν έρχονται στο προσκήνιο. Η συμβουλή της κάρτας είναι να επισκεφθείτε το παρελθόν σκόπιμα και με ευγνωμοσύνη, και στη συνέχεια να μεταφέρετε αυτή τη ζεστασιά στο παρόν: τηλεφωνήστε σε έναν παλιό φίλο, περπατήστε σε έναν δρόμο που μεγαλώσατε ή μαγειρέψτε το πιάτο που έφτιαχνε η γιαγιά σας. Δεχτείτε τη βοήθεια όπως ένα παιδί δέχεται ένα μπολ που του κρατούν, χωρίς αμηχανία, και προσφέρετέ την με τον ίδιο ακριβώς τρόπο.

Στον έρωτα. Η πιο τρυφερή ανάγνωση της σειράς, στοργή με την αγνότητα του πρώτου συναισθήματος. Συχνά σηματοδοτεί την επιστροφή ενός πρώτου έρωτα ή μιας παλιάς αγάπης, μια επανένωση μετά από χωρισμό ή έναν νέο δεσμό που φαίνεται οικείος από την αρχή, σαν να είχατε μοιραστεί μια αυλή όταν ήσασταν παιδιά. Τα ζευγάρια ωφελούνται αναπολώντας τα πρώτα τους βήματα, τον δρόμο του πρώτου ραντεβού, τις παλιές φωτογραφίες και τις μικρές καθημερινές εξυπηρετήσεις που έκαναν τον δεσμό γλυκό.

Στην καριέρα. Οι παλιές επαγγελματικές διασυνδέσεις αποδίδουν καρπούς. Ένας πρώην συνάδελφος σας προτείνει, ένας παλιός εργοδότης σας καλεί πίσω ή μια δεξιότητα που μάθατε πριν από καιρό γίνεται και πάλι πολύτιμη. Αποδεδειγμένες μέθοδοι και προηγούμενες επιτυχίες μπορούν να επαναληφθούν με σιγουριά, ενώ η καθοδήγηση ευνοείται και προς τις δύο κατευθύνσεις, είτε καθοδηγείστε από έναν παλιό δάσκαλο είτε κρατάτε το μπολ σταθερό για έναν νεοφερμένο.

Στα οικονομικά. Χρήματα που φτάνουν από το παρελθόν: ένα παλιό χρέος που εξοφλείται, εισόδημα από ένα έργο που έχει ολοκληρωθεί προ πολλού, ένα δώρο ή μια κληρονομιά από την οικογένεια, ζεστή βοήθεια από έναν φίλο των παιδικών χρόνων. Οι παλιές και δοκιμασμένες πηγές αποδεικνύονται αξιόπιστες και η οικογενειακή υποστήριξη που δίνεται χωρίς όρους έχει ευνοϊκή όψη. Αυτή είναι μια περίοδος μέτριας και γλυκιάς επάρκειας μάλλον, παρά απροσδόκητων κερδών: έξι μικρά φλιτζάνια, όλα γεμάτα.

Στην υγεία. Φροντίδα που επιστρέφει σε αυτό που κάποτε σας έκανε καλό, τα φαγητά των παιδικών χρόνων μαγειρεμένα απλά, βόλτες σε γνώριμα μέρη, το παιχνίδι που αγαπούσατε πριν η άσκηση γίνει καθήκον. Η θεραπεία συμβαίνει με παρέα, μαγειρεύοντας μαζί ή περπατώντας με έναν παλιό φίλο, και το σώμα ανταποκρίνεται όταν του συμπεριφέρονται με τόση υπομονή όση έχει ένα παιδί όταν κρατάει το μπολ για ένα άλλο.

Σημασία σε ανεστραμμένη θέση

Σε ανεστραμμένη θέση, η κάρτα της μνήμης μπερδεύεται με το παρόν. Το μελάνι του παρελθόντος έχει ξεθωριάσει, ωστόσο εσείς συνεχίζετε να προσπαθείτε να ζωγραφίσετε το σήμερα με αυτό. Κάτι τέτοιο εμφανίζεται ως εγκλωβισμός στη νοσταλγία, εξιδανίκευση μιας παλιάς σχέσης ή ενός χαμένου σπιτιού, άνοιγμα παιδικών πληγών ή αναμονή για το πότε η ζωή θα έχει ξανά τη γεύση που είχε στην παλιά αυλή. Κάποιο πρόσωπο από το παρελθόν μπορεί να επιστρέψει και να ξυπνήσει συναισθήματα που θα ήταν καλύτερα να είχαν μείνει κατασταλαγμένα, ενώ παλιά παράπονα μεταξύ πρώην φίλων ή μέσα στην οικογένεια μπορούν να έρθουν ξανά στην επιφάνεια. Το αντίδοτο είναι να ευχαριστήσετε το παρελθόν και να το αφήσετε πάλι στον δίσκο: ξεχωρίστε τη ζεστή ανάμνηση από τη χρυσωμένη εκδοχή της, λύστε ή διώξτε τις παλιές μνησικακίες αντί να τις αναμοχλεύετε, και μάθετε να κρατάτε το μπολ μόνοι σας αντί να περιμένετε να το κρατήσει κάποιος άλλος για εσάς.

Στον έρωτα. Ένας πρώην σύντροφος που επιστρέφει ταράζει μια τωρινή σχέση ή ο νυν σύντροφος συγκρίνεται ατελείωτα με έναν πρώτο έρωτα και βγαίνει πάντα χαμένος. Μερικές φορές το ζευγάρι ζει με τις αναμνήσεις της δικής του πρώιμης γλύκας, ενώ το σημερινό μπολ μένει άδειο, ή ο δεσμός δεν ωριμάζει ποτέ, με τους δύο ανθρώπους να παίζουν το σπίτι και να αποφεύγουν τις ώριμες συζητήσεις. Πενθήστε αυτό που έχει πραγματικά τελειώσει και ρίξτε τη σημερινή στοργή στο σημερινό φλιτζάνι.

Στην καριέρα. Εργασία που μένει πίσω εξαιτίας του παρελθόντος: προσκόλληση σε μια παλιά θέση από βόλεμα, άρνηση νέων μεθόδων επειδή οι παλιές έχουν γνώριμη γεύση, ή νοσταλγία για μια προηγούμενη δουλειά που η μνήμη την έχει ξαναζωγραφίσει πιο ωραία από ό,τι ήταν. Παλιά εργασιακά παράπονα με έναν συνάδελφο ή ένα αφεντικό μπορούν να χαλάσουν το κλίμα στη σημερινή ομάδα. Αποφασίστε τι από το εργασιακό σας παρελθόν είναι συνταγή και τι αποτελεί απλώς συνήθεια: κρατήστε το πρώτο και αποσύρετε το δεύτερο.

Στα οικονομικά. Συνήθειες που έχουν κληρονομηθεί και δεν έχουν εξεταστεί ποτέ: πρότυπα εξόδων που έχουν αντιγραφεί από την οικογενειακή αυλή, εξάρτηση από τα χρήματα των συγγενών πέρα από την εποχή τους ή αναβίωση ενός παλιού εγχειρήματος καθαρά από συναισθηματισμό. Παλιές εμπλοκές βγαίνουν στην επιφάνεια και ζητούν έναν ειλικρινή διακανονισμό, αγύριστα δάνεια μεταξύ φίλων ή άλυτα οικογενειακά οικονομικά παράπονα. Ελέγξτε ποιο είναι το πραγματικό κόστος του παρελθόντος για εσάς.

Στην υγεία. Το σώμα παγιδευμένο στο παρελθόν: φαγητό παρηγοριάς που προσπαθεί να ξαναγευτεί την παιδική ηλικία με κάθε γλυκό, θλίψη για τα νιάτα που χάθηκαν ή άρνηση αποδοχής της τωρινής εποχής του σώματος. Παλιά πρότυπα που μαθεύτηκαν στην οικογενειακή αυλή, όπως ο τρόπος που χρησιμοποιούνταν το φαγητό ή ο τρόπος που μιλούσαν για το σώμα, ίσως κατευθύνουν αθόρυβα το παρόν. Κρατήστε τη ζεστασιά των παλιών γιατρικών και πετάξτε τις ληγμένες οδηγίες τους.

Ιστορικές σημειώσεις

Το Έξι των Κυπέλλων πήρε τη σύγχρονη μορφή του στην τράπουλα Rider-Waite-Smith του 1909, την οποία σχεδίασε η Pamela Colman Smith υπό την καθοδήγηση του Arthur Edward Waite. Η σκηνή της είναι μια παλιά πλακόστρωτη αυλή με φόντο τους πέτρινους τοίχους ενός μεγάλου κτήματος: ένα ψηλότερο παιδί δίνει ένα κύπελλο γεμάτο λουλούδια σε ένα μικρότερο, ολόγυρα υπάρχουν και άλλα δισκοπότηρα, ενώ ένας φρουρός με μια αλαβάρδα απομακρύνεται στο βάθος. Μόνο σε αυτή τη σειρά, τα κύπελλα είναι γεμάτα με λευκά λουλούδια με πέντε πέταλα, τα οποία έχουν ερμηνευτεί από συγγραφείς του εσωτερισμού ως κρίνα ή ρόδα χωρίς αγκάθια, μια αγνότητα προθέσεων που έχει ριζώσει. Ο Waite περιέγραψε την εικόνα απλά ως παιδιά που παίζουν σε έναν κήπο, κάτι που καθιέρωσε την κυρίαρχη ερμηνεία της νιότης και της γλυκιάς νοσταλγίας, αν και μεταγενέστεροι μελετητές, όπως η Rachel Pollack, διέκριναν μια άνιση δυναμική εξουσίας στο ογκώδες γάντι της ψηλότερης φιγούρας.

Παλαιότερες τράπουλες απεικόνιζαν το έξι διαφορετικά. Η Ταρώ της Μασσαλίας, από τον 15ο έως τον 17ο αιώνα, τοποθέτησε συμμετρικά έξι στυλιζαρισμένα δισκοπότηρα γύρω από ένα κεντρικό φύλλωμα, κάτι που θυμίζει περισσότερο στρώσιμο τραπεζιού παρά αφήγηση, και ερμήνευσε τον αριθμό ως εύθυμη αρμονία στο συναισθηματικό πεδίο. Το Τάγμα της Χρυσής Αυγής έδωσε στην κάρτα τον αστρολογικό της τίτλο, ο Κύριος της Απόλαυσης, από τον Ήλιο στον δεύτερο δεκανό του Σκορπιού.

Η Ταρώ του Πεκίνου διατηρεί το αρχέτυπο και το μεταφέρει εξ ολοκλήρου. Η ευρωπαϊκή αυλή γίνεται μια αψίδα χουτόνγκ, τα κύπελλα με τα λουλούδια που ανταλλάσσονται γίνονται ένα κοινό μπολ με νερό από κράταιγο, και ο φρουρός με το κάστρο δίνουν τη θέση τους στις μολόχες και το γκρίζο τούβλο. Αυτό που παραμένει άθικτο είναι το νόημα που φέρει η κάρτα Rider-Waite-Smith: ασφαλής μνήμη και καλοσύνη που δίνεται απλόχερα από τον έναν άνθρωπο στον άλλον.

Αντιστοιχίες

Αριθμός. Το έξι, ο αριθμός της αρμονίας και της αποκατάστασης μετά την απώλεια και τα χυμένα κύπελλα του πέντε. Είναι ο αριθμός του οικογενειακού τραπεζιού, της φροντίδας που γίνεται πράξη και της αγάπης που εκφράζεται ως προσφορά. Σε αυτήν την κάρτα, το έξι αποδίδεται κυριολεκτικά: έξι μικρά φλιτζάνια γλύκας στέκονται έτοιμα στον δίσκο, ενώ από πάνω τους ένα μπολ περνάει ανάμεσα σε δύο παιδιά. Το έξι κλείνει επίσης έναν μικρό κύκλο και περνάει απαλά στον επόμενο, γι' αυτό και η κάρτα κλίνει προς τη μνήμη και την επιστροφή.

Αστρολογία. Ο Ήλιος στον δεύτερο δεκανό του Σκορπιού, περίπου στις 10°–19° του ζωδίου, γύρω στις 3–12 Νοεμβρίου. Το νερό του Σκορπιού τρέχει βαθιά και κρατάει ό,τι είχε σημασία, γεγονός που δίνει στην κάρτα το βάθος της ανάμνησης, τον τρόπο με τον οποίο μια γεύση από νερό κράταιγου ζωντανεύει ένα ξεχασμένο καλοκαίρι. Ο Ήλιος, που κυβερνά τον δεκανό, κρατάει αυτή τη μνήμη ζεστή παρά βαριά, με τον χρυσό να προσθέτει λάμψη στο παλαιωμένο χαρτί: διαύγεια και χαρά, το φως του μεσημεριού που το θυμάται κανείς το σούρουπο.

Στοιχείο. Νερό, σε αυτή την τράπουλα το στοιχείο του προσφερόμενου κυπέλλου: συναίσθημα, μνήμη, διαίσθηση και οι δεσμοί που δένουν σιγά-σιγά ανάμεσα στους ανθρώπους.

Καμπαλά. Τα εξάρια αντιστοιχούν στο Tiphareth, τη σφαίρα της Ομορφιάς και της Αρμονίας στο κέντρο του Δέντρου της Ζωής, που εκφράζεται εδώ στο Briah, τον κόσμο του συναισθήματος. Το Tiphareth είναι η σφαίρα του Ήλιου, γι' αυτό και το Έξι των Φλιτζανιών δίνει την αίσθηση μιας κρυσταλλωμένης, ηλιόλουστης στιγμής που παραμένει αποκομμένη από τον συνηθισμένο χρόνο.

Ψυχολογική οπτική

Ψυχολογικά, το Έξι των Φλιτζανιών αφορά το εσωτερικό παιδί και τη μνήμη που διαμορφώνει έναν ενήλικα χωρίς να γίνεται αντιληπτή. Οι άνθρωποι που περιγράφει είναι καλόκαρδοι και πιστοί, φύλακες παλιών δεσμών και οικογενειακών ιστοριών: θυμούνται ποιος κράτησε το μπολ για αυτούς και σπάνια ξεχνούν μια καλοσύνη. Φροντίζουν τις παραδόσεις, τα γενέθλια και τις συνταγές, κάνοντας κάθε δωμάτιο να μοιάζει με μια γνώριμη αυλή. Η τρυφερότητά τους είναι γνήσια, ο συναισθηματισμός τους ειλικρινής, και δίνουν όπως μοιράζονται τα παιδιά, ολοκληρωτικά και με χαρά.

Όταν εμφανίζεται ως κάρτα stalker, αυτή που πέφτει συνέχεια από την τράπουλα μετά τα ανακατέματα, το Έξι των Φλιτζανιών δείχνει συνήθως προς τα μέσα και όχι προς τον ρομαντισμό με άλλους. Η εργασία που απαιτείται είναι η επανα-γονεϊκοποίηση: η προσφορά στον νεότερο εαυτό της ασφάλειας και της αγάπης χωρίς όρους που ίσως του έλειπαν, η απελευθέρωση μιας παλιάς μνησικακίας ή η απόφαση να κοιτάξετε επιτέλους στο φως της ημέρας μια καταπιεσμένη ανάμνηση. Η σκιά της ίδιας ιδιοσυγκρασίας είναι μια ζωή που τη ζει κανείς κοιτάζοντας προς τα πίσω, με κάθε νέο πρόσωπο να συγκρίνεται με έναν παλιό φίλο και να υστερεί, ενώ η αυλή των παιδικών χρόνων μπερδεύεται με ένα μέρος για να ζήσει κανείς αντί για ένα μέρος που απλώς επισκέπτεται.

Έξι των Φλιτζανιών σε διάφορες τράπουλες

Rider-Waite-Smith. Δύο παιδιά σε μια περιφραγμένη αυλή ανταλλάσσουν κύπελλα γεμάτα λουλούδια, ενώ ένας φρουρός περιπολεί στο βάθος, αποτελώντας την κλασική εικόνα της νοσταλγίας και της γενναιόδωρης προσφοράς μέσα σε ασφαλή τείχη. Η κάρτα του Πεκίνου διατηρεί αυτόν τον συναισθηματικό πυρήνα και τον μεταφέρει σε ένα δρομάκι χουτόνγκ, αντικαθιστώντας τα κύπελλα που ανταλλάσσονται με ένα κοινό μπολ που έχει νερό με κράταιγο.

Ταρώ της Μασσαλίας. Έξι δισκοπότηρα κάθονται συμμετρικά γύρω από ένα κεντρικό φύλλωμα, μια διακοσμητική διάταξη που ερμηνεύει τον αριθμό ως σταθερή, εύθυμη αρμονία, παρά ως ιστορία για παιδιά.

Crowley-Thoth. Ο Crowley και η Frieda Harris ονόμασαν την κάρτα Απόλαυση και ζωγράφισαν χάλκινα κύπελλα από λωτούς με νερό που ρέει σε συνεχή ροή. Στην αλχημεία τους, τα βαθιά νερά του Σκορπιού είναι η σήψη, η κατάρρευση του εγώ, και ο Ήλιος είναι ο χρυσός που ανακτάται μετά: η χαρά που κερδίζεται όταν κανείς αντιμετωπίζει τους δικούς του δαίμονες.

Σύγχρονες τράπουλες. Η τράπουλα Wild Unknown σχεδιάζει ένα απλό δέντρο πάνω από το έδαφος, το οποίο καλύπτει ένα τεράστιο ριζικό σύστημα στα χρώματα του ουράνιου τόξου, μετατοπίζοντας την κάρτα από την προσωπική νοσταλγία στη συμπόνια για τις αόρατες ιστορίες που κουβαλάει ο καθένας. Οι indie τράπουλες το πάνε ακόμα παραπέρα, με την Pavlov's Tarot να δείχνει έναν ενήλικα να φωτίζει τον δρόμο για τον νεότερο εαυτό του πριν από τη μετάβαση, και την Light Seer's να απεικονίζει έναν ηλικιωμένο άντρα με τον ηλικιωμένο σκύλο του. Η Ταρώ του Πεκίνου εντάσσεται σε αυτή τη σύγχρονη γραμμή, λέγοντας την ιστορία μέσα από το νερό του κράταιγου και ένα μοναδικό μπολ που το κρατούν, αντί για μια ανταλλαγή κυπέλλων.

Σε συνδυασμούς και με βάση το πλαίσιο

Το Έξι των Φλιτζανιών τραβάει ένα άνοιγμα προς τη μνήμη και οι κάρτες γύρω του αποφασίζουν αν αυτή η μνήμη θεραπεύει ή εγκλωβίζει. Τα ανοίγματα συμφιλίωσης το τοποθετούν συχνά ως τη γέφυρα που μπορεί να φέρει ξανά κοντά δύο ανθρώπους ή ως την ίδια την ψευδαίσθηση που τους κρατά χώρια, επομένως διαβάστε προσεκτικά τις γειτονικές κάρτες. Δίπλα σε κάρτες πένθους ή απώλειας μπορεί να αποτελεί την παρηγοριά που επαναφέρει την ισορροπία, το μπολ που προσφέρεται μετά τα χυμένα κύπελλα του πέντε. Δίπλα σε κάρτες στασιμότητας ή άρνησης, προειδοποιεί ότι η νοσταλγία έχει ξινίσει, ότι κάποιος κρατάει τα έξι φλιτζάνια γεμάτα για επισκέπτες που δεν πρόκειται να επιστρέψουν.

Σε αναγνώσεις για τον έρωτα, η κάρτα επιβεβαιώνει την αίσθηση ότι γνωρίζετε κάποιον από πάντα, αν και οι έμπειροι αναγνώστες συνιστούν προσοχή στο να μην την εκλαμβάνετε ως πράσινο φως για να αναβιώσετε μια τοξική σχέση. Αναγνωρίζει ότι το παρελθόν βρίσκεται στο μυαλό σας, όχι ότι το παρελθόν πρέπει να αναστηθεί. Όταν συνεχίζει να επιστρέφει σε μια ανάγνωση, εκλάβετε το ως κάλεσμα για δουλειά με το εσωτερικό παιδί, ένα κάλεσμα να σταθεροποιήσετε το δικό σας μπολ και να γίνετε ο γονιός του παιδιού που κάποτε χρειαζόταν κάποιον άλλον για να του το κρατήσει.