Lotus Lanterns on Houhai

Εικόνες και συμβολισμός

Στο Ταρώ του Πεκίνου το Αστέρι ονομάζεται Φανάρια Λωτού στο Χοουχάι (放河灯, αφήνοντας φανάρια στο ποτάμι). Η σκηνή διαδραματίζεται σε μια καλοκαιρινή γιορτινή νύχτα στην όχθη της λίμνης Χοουχάι στην παλιά πόλη, σχεδιασμένη με την τεχνοτροπία Φενγκ Τζικάι της τράπουλας: λίγες ήρεμες γραμμές πινέλου, ξεπλύματα μελάνης σε γκρι και μαύρο, πινελιές από κιννάβαρι και πετρόλ, ζεστό χαρτί κραφτ με χρυσές κηλίδες, μια μικρή κόκκινη σφραγίδα στη γωνία. Εδώ δεν υπάρχει η γυμνή κοπέλα που κουβαλά νερό, ούτε το λαμπερό οκτάκτινο αστέρι. Υπάρχει ένα κορίτσι, μια λίμνη και τα φώτα που έφτιαξε η ίδια και οι άλλοι.

Η κοπέλα γονατίζει στην άκρη του νερού φορώντας ένα πετρόλ τζάκετ, κρατώντας έναν φωτεινό χάρτινο λωτό και με τα δύο χέρια, έτοιμη να τον ακουμπήσει κάτω. Αυτή είναι η απάντηση της τράπουλας στην κόρη του Rider-Waite-Smith με τις δύο στάμνες. Αντί να ρίχνει νερό, δίνει φως στο νερό, και η προσφορά φτιάχνεται αντί να βρίσκεται. Μια πομπή από φανάρια απομακρύνεται ήδη από κοντά της πάνω στο μαύρο νερό, τυλιγμένη προς τον ορίζοντα σαν μια φωτεινή κορδέλα. Στο πάνω μέρος της κάρτας, αυτή η κορδέλα από φως συναντά τη ζώνη των πραγματικών άστρων, και τα δύο γίνονται δυσδιάκριτα. Το κείμενο της ίδιας της τράπουλας το θέτει απλά: πάνω της βρίσκονται τα πραγματικά αστέρια, κάτω της αυτά που έφτιαξαν οι άνθρωποι όταν τα πραγματικά φάνταζαν πολύ μακρινά.

Το μαύρο νερό παίρνει τη θέση που είχε η λιμνούλα στην κάρτα Rider-Waite-Smith, το ασυνείδητο και το άγνωστο μέλλον, το στοιχείο που δέχεται μια ευχή και τη μεταφέρει πέρα από κάθε έλεγχο. Το κορίτσι αγγίζει την ίδια την άκρη του και δεν μπαίνει μέσα. Δίπλα στο γόνατό της στέκεται ένα ακόμη φανάρι, αναμμένο αλλά όχι ελεύθερο. Αυτό το κρατημένο φως είναι η χαρακτηριστική προσθήκη της τράπουλας, ελπίδα που δεν έχει ξοδέψει ακόμα, και είναι η μικρή οικονομία που ξεχωρίζει την πίστη από τον τζόγο. Κλαδιά ιτιάς γέρνουν και από τις δύο πάνω γωνίες, το κινεζικό δέντρο του αποχωρισμού που λυγίζει και κλαίει αλλά δεν σπάει, ένας ήσυχος απόηχος των δοκιμασιών που προηγούνται αυτής της κάρτας.

Βασική σημασία

Τα Φανάρια Λωτού στο Χοουχάι είναι το Αστέρι της τράπουλας Beijing, και η τράπουλα δηλώνει όλο της το επιχείρημα με μια κίνηση: η ελπίδα είναι κάτι που φτιάχνεις, όχι ένα φως που τυχαίνει να κρέμεται στον ουρανό. Ενώ στο κλασικό Αστέρι δίνεται ένα σπουδαίο φως που ήδη περιμένει να το προσέξουν, εδώ το αστέρι πρέπει να διπλωθεί από χαρτί και κόλλα, να ανάψει με ένα απομεινάρι κεριού και να τοποθετηθεί στο νερό από συνηθισμένα χέρια. Η κοσμική διάσταση παραμένει. Φτάνει στον ορίζοντα, εκεί που η γραμμή από τα χειροποίητα φώτα συναντά τους πραγματικούς αστερισμούς και τα δύο γίνονται ένα ποτάμι.

Η τράπουλα τοποθετεί αυτή την κάρτα την πρώτη νύχτα μετά από μια κατεδάφιση. Δίπλα στον πύργο της πύλης που έπεφτε στο προηγούμενο αρκάνο, ο ήρωας παρακολούθησε τη γραμμή του ορίζοντα που μάθαινε να σχίζεται, και το Αστέρι είναι η εποχή της ήσυχης επιδιόρθωσης που ακολουθεί. Η κάρτα λέει ότι τα χειρότερα είναι πίσω σας και η περίοδος της ανάρρωσης έχει ξεκινήσει. Η ευχή σας έγινε και αφέθηκε, και αυτό που ζητείται τώρα είναι εμπιστοσύνη αντί για προσπάθεια. Το φανάρι που κρατήθηκε ολοκληρώνει το νόημα: δώστε την ευχή σας στο ρεύμα ολοκληρωτικά, και μην δώσετε ποτέ στο ρεύμα το τελευταίο σας φως.

Όρθια σημασία

Σε όρθια θέση, η κάρτα σηματοδοτεί ένα στάδιο ανάρρωσης, διαύγειας και ήπιας αισιοδοξίας μετά από μια δύσκολη περίοδο. Ένα παλιό όνειρο που είχατε βάλει στο ράφι μπορεί να επιστρέψει σιγά σιγά. Η οδηγία είναι να απελευθερώσετε ό,τι κρατούσατε σφιχτά, επειδή μια ευχή λειτουργεί μόνο όταν φύγει από τα χέρια σας. Μην στέκεστε πάνω από το νερό απαιτώντας αποτελέσματα. Το φανάρι ταξιδεύει με τον δικό του ρυθμό. Ξεκουραστείτε, ανακτήστε δυνάμεις, περπατήστε δίπλα στο νερό το βράδυ, και κρατήστε μια ελπίδα αχρησιμοποίητη ως απόθεμα που δεν ανήκει σε καμία έκβαση.

Στον έρωτα. Η γιορτινή βραδιά που έχει επιτέλους ένα ζευγάρι μετά από μια δύσκολη εποχή: η τρυφερότητα επιστρέφει μετά από σύγκρουση ή απώλεια, η ελπίδα μετά από μια περίοδο μέσα στη σκόνη της κατεδάφισης. Τα συναισθήματα κινούνται σαν φανάρια στο νερό, αβίαστα, προς την ίδια κατεύθυνση χωρίς να είναι δεμένα μεταξύ τους. Για όσους είναι μόνοι, ένα φως κινείται ήδη προς το μέρος σας πάνω στο σκοτεινό νερό, και το καθήκον σας είναι να βρίσκεστε στην όχθη με το δικό σας φανάρι αναμμένο, αντί να περιμένετε στο σκοτάδι.

Στην καριέρα. Το φως επιστρέφει σε δουλειές που έχουν περάσει από το σκοτάδι: το κίνητρο επανέρχεται μετά από εργασιακή εξουθένωση, η αναγνώριση φτάνει αθόρυβα για προσπάθειες που απελευθερώθηκαν καιρό πριν. Οι αιτήσεις και οι προτάσεις που στέλνονται τώρα συμπεριφέρονται σαν τα φανάρια στο ποτάμι. Ταξιδεύουν μακριά από τα μάτια σας, αλλά η κάρτα λέει ότι ακόμα καίνε. Η έμπνευση έρχεται ως ρεύμα μάλλον παρά ως κεραυνός, οπότε ξεκινήστε το μικρό τελετουργικό της τέχνης σας και η ευρύτερη ροή θα συνεχιστεί από μόνη της.

Στα οικονομικά. Το είδος της τύχης που ρέει, ένα ρεύμα που αρχίζει να κινείται υπέρ σας, και όχι κάποιο ξαφνικό κέρδος. Οι προηγούμενες προσπάθειες αρχίζουν να επιστρέφουν φως: μια πληρωμή φτάνει, ένα χρέος καθαρίζει, μια ροή εσόδων σταθεροποιείται. Το άθροισμα της κάρτας είναι 8, ο αριθμός ευημερίας του Πεκίνου, και τα χρήματα εδώ έρχονται σε αυτούς που τα αφήνουν να κυκλοφορούν. Η γενναιοδωρία τώρα είναι σπόρος και όχι απώλεια. Ένας κανόνας από την εικόνα ισχύει: κρατήστε ένα απόθεμα.

Στην υγεία. Ανάρρωση και ήσυχη λάμψη. Η δύναμη επιστρέφει μετά από ασθένεια ή εξάντληση όπως το χρώμα επιστρέφει στην ακτή το σούρουπο, σταδιακά και έπειτα αδιαμφισβήτητα. Η επούλωση εδώ είναι ήπια και σχετίζεται με το νερό: ξεκούραση, ύπνος, ζεστά μπάνια, βραδινοί περίπατοι, τσάι αντί για διέγερση. Εμπιστευτείτε το ίδιο το ρεύμα του σώματος, το οποίο ξέρει την κατεύθυνση της επιδιόρθωσης και χρειάζεται απελευθέρωση, όχι πίεση.

Ανεστραμμένη σημασία

Σε ανεστραμμένη θέση, η κάρτα δείχνει την ίδια λίμνη χωρίς καθόλου φώτα. Η ελπίδα έχει σβήσει ή δεν αφέθηκε ποτέ. Είτε αφήσατε τα πάντα μεμιάς και τώρα κάθεστε με άδεια αγκαλιά, είτε κρατήσατε το τελευταίο σας φανάρι τόσο σφιχτά που τσαλακώθηκε. Η κάρτα υποδεικνύει απογοήτευση, χαμένη πίστη στο μέλλον και εξάντληση μετά από μια μακρά δοκιμασία. Ο πύργος της πύλης έπεσε, αλλά η ησυχία που ακολούθησε μοιάζει με κενό αντί για γαλήνη. Μπορεί να προειδοποιεί ότι μια υπόσχεση που σας δόθηκε είναι ένα χάρτινο φανάρι χωρίς κερί μέσα του, όμορφο αλλά ανίκανο να επιπλεύσει. Η διόρθωση είναι μικρή και πεισματάρικη: μην αποφασίζετε ότι το νερό είναι καταραμένο επειδή ένα φανάρι βυθίστηκε, και ελέγξτε αν η ίδια η ευχή χρειάζεται περικοπή σε ένα μέγεθος που μπορεί πραγματικά να επιπλεύσει.

Στον έρωτα. Ένα ζευγάρι στις απέναντι όχθες του ίδιου σκοτεινού νερού, όπου ο καθένας περιμένει τον άλλον να ρίξει το πρώτο φως. Ο ρομαντισμός μειώθηκε σε τελετουργικό, ευχές που γίνονται για τον σύντροφο αντί να λέγονται σε αυτόν, ή κάποιος που είναι ακόμα ερωτευμένος με ένα φανάρι που βυθίστηκε καιρό πριν. Για τους απογοητευμένους, η κάρτα αρνείται την ετυμηγορία ότι η αγάπη έχει τελειώσει. Θρηνήστε τη συγκεκριμένη απώλεια, έπειτα διπλώστε κάτι μικρό και αληθινό και αφήστε το εκεί που μπορεί να το δει ο άλλος να καίει.

Στην καριέρα. Εργασία υπό νεκρό φως, κάνοντας τις κινήσεις με σβηστό κερί. Δημιουργική εξάντληση, ταλέντο που υποτιμήθηκε μέχρι που ο κάτοχός του σταμάτησε να το εκτιμά, ή ελπίδα καρφιτσωμένη σε μια προαγωγή ή μια υπόσχεση που αποδεικνύεται χαρτί χωρίς φλόγα. Μερικές φορές είναι ο εργαζόμενος που έστειλε εκατό αιτήσεις και, μην ακούγοντας τίποτα, αποφάσισε ότι όλη η λίμνη είναι στημένη, ενώ αυτό που βυθίστηκε ήταν ο στόχος και όχι το νερό. Ξεκουραστείτε πρώτα, και μετά κάντε μια ειλικρινή, καλά φωτισμένη προσπάθεια.

Στα οικονομικά. Η ελπίδα κάνει τη δουλειά του λογιστικού βιβλίου. Χρήματα που απελευθερώνονται με μια ευχή αντί για ένα σχέδιο, ξόδεμα για να αγοράσετε πίσω την αισιοδοξία, ένα εγχείρημα που χρηματοδοτείται επειδή θα ήταν όμορφο αν λειτουργούσε. Η κάρτα μπορεί επίσης να σηματοδοτήσει το αντίθετο λάθος, τη συσσώρευση κάθε νομίσματος από φόβο, ώστε τίποτα δεν κυκλοφορεί και τίποτα δεν επιστρέφει. Περιορίστε την ευχή σε ένα μέγεθος που επιπλέει και σταματήστε να μπερδεύετε τη λάμψη ενός σχεδίου με την άνωσή του.

Στην υγεία. Ένα σώμα που του ζητείται να λειτουργήσει με ευχές. Τα συμπτώματα που του δίνονται θα περάσουν όπως δίνεται ένα φανάρι στο ρεύμα, η ανάπαυση αναβάλλεται για έναν φανταστικό πιο ήρεμο μήνα, ή μια εικόνα του εαυτού κυνηγά μια εμφάνιση που υπάρχει μόνο σε φωτογραφίες. Αντιστρέψτε τη σειρά του τελετουργικού και ανάψτε πρώτα το κερί: ύπνος, νερό, ζεστασιά, μια κρατημένη υπόσχεση στο σώμα. Όπου ένα σύμπτωμα επιμένει, πηγαίνετέ το σε κάποιον ειδικό, γιατί η ελπίδα είναι σύντροφος της φροντίδας και όχι υποκατάστατό της.

Ιστορικές σημειώσεις

Το Αστέρι δεν ξεκίνησε με τη γονατιστή φιγούρα που κουβαλάει νερό. Στην Ιταλία του 15ου αιώνα, η απεικόνισή του ήταν εξαιρετικά μεταβλητή: το ταρώ Visconti-Sforza έδειχνε μια πλήρως ντυμένη γυναίκα να κρατά ένα μόνο αστέρι, ενώ άλλα πρώιμα φύλλα έδειχναν τρεις άνδρες με φρυγικούς σκούφους να δείχνουν ψηλά στους ουρανούς, συγχωνεύοντας την κάρτα με τους Μάγους που ακολουθούσαν το Άστρο της Βηθλεέμ. Καθώς το ταρώ μετακινήθηκε στη Γαλλία, η εστίαση στράφηκε προς την αστρονομία, με άνδρες αστρονόμους να κρατούν διαβήτες προς τον ουρανό για να μετρήσουν το στερέωμα.

Το σύγχρονο πρότυπο παγιώθηκε από το Ταρώ της Μασσαλίας τον 17ο αιώνα: μια γυμνή γυναίκα που γονατίζει δίπλα στο νερό κάτω από έναν λαμπερό ουρανό, ρίχνοντας δύο κανάτες, ένα πουλί σε ένα δέντρο, ένα μεγάλο αστέρι που περιβάλλεται από επτά μικρότερα. Ο Waite και η Pamela Colman Smith επισημοποίησαν αυτό το σχέδιο στην τράπουλα Rider-Waite-Smith του 1909. Περιέργως, οι λέξεις-κλειδιά του ίδιου του Waite το 1910 ξεκινούσαν με απώλεια, κλοπή, στέρηση και εγκατάλειψη, ένας απόηχος του μύθου της Αστραίας, της παρθένου θεάς της δικαιοσύνης που ήταν η τελευταία ουράνια που έφυγε από έναν διεφθαρμένο κόσμο. Γάλλοι αποκρυφιστές όπως ο Éliphas Lévi ερμήνευσαν τη γυναίκα με το νερό ως την Ίσιδα που ξεκινά τη ζωογόνο πλημμύρα του Νείλου, και το μεγάλο αστέρι ως τον Σείριο.

Το Ταρώ του Πεκίνου προχωρά τον επαναπροσδιορισμό περαιτέρω και αντιστρέφει την κεντρική χειρονομία. Ο κλασικός Υδροχόος ρίχνει νερό από ένα δοχείο. Η κοπέλα στο Χοουχάι ρίχνει φως στο νερό. Η κατεύθυνση αντιστρέφεται και το νόημα παραμένει: και οι δύο γονατίζουν στο όριο μεταξύ του ανθρώπινου και του στοιχειακού και προσφέρουν ένα ελεύθερο δώρο σε αυτό. Πάνω απ' όλα, η κάρτα του Πεκίνου μετακινεί το αστέρι από τον ουρανό σε ένα ζευγάρι χέρια. Η ελπίδα δεν λαμβάνεται πλέον από ένα φιλικό σύμπαν. Κατασκευάζεται στο σκοτάδι, από φθηνά υλικά, ακριβώς επειδή το σύμπαν δεν την κατασκευάζει για εμάς.

Αντιστοιχίες

Αριθμός. 17, και τα ψηφία του περιγράφουν την κάρτα. Το 1 είναι το μοναδικό φανάρι στα χέρια της κοπέλας, ένα μικρό φως απέναντι σε μια ολόκληρη σκοτεινή λίμνη. Το 7 είναι ο στοχαστικός αριθμός της διαίσθησης και της ησυχίας μιας νυχτερινής όχθης. Το άθροισμά τους είναι 8, και στο Πεκίνο αυτό δεν είναι ένα συνηθισμένο ψηφίο: ο ήχος του, ba (八), αντηχεί το fa (发), τη λέξη για την ευημερία. Τοποθετημένο στο πλάι, το 8 είναι ο λημνίσκος, που σχεδιάζεται στην κάρτα ως η ελικοειδής γραμμή των φαναριών που τρέχει από τα χέρια του κοριτσιού στα αστέρια χωρίς ορατό σπάσιμο.

Αστρολογία. Υδροχόος, το σταθερό ζώδιο του Αέρα, σύμβολο της ελπίδας για τους πολλούς και του κοινού καλού. Το φεστιβάλ των φαναριών είναι ένας υδροχοϊκός θεσμός: εκατοντάδες άγνωστοι, ο καθένας με μια ιδιωτική ευχή, δημιουργούν μαζί ένα μοναδικό ποτάμι φωτός που δεν ανήκει σε κανέναν. Ο παλιός του κυβερνήτης είναι ο Κρόνος και ο σύγχρονος κυβερνήτης του ο Ουρανός, και οι δύο βρίσκονται στην κάρτα. Ο Κρόνος είναι η πειθαρχία του κρατημένου φαναριού, η άρνηση να ξοδευτούν όλα σε μια ευχή. Ο Ουρανός είναι η λάμψη αυτού που απελευθερώθηκε, ριγμένου σε ρεύματα που κανείς δεν ελέγχει.

Στοιχείο. Αέρας, το στοιχείο του Υδροχόου, που μεταφέρεται εδώ ως σκέψη και μακρινή σύνδεση, ζεστασιά που ταξιδεύει χωρίς καλώδιο προς το μέρος όπου τα ανθρωπογενή φώτα συγχωνεύονται με τα πραγματικά αστέρια.

Καμπάλα. Στο σύστημα της Χρυσής Αυγής το Αστέρι κρατά το 28ο μονοπάτι, από το Netzach (Νίκη) στο Yesod (Θεμέλιο), και το εβραϊκό γράμμα Tzaddi, το αγκίστρι για ψάρεμα, την πρακτική του να ρίχνεις ένα αγκίστρι σε βαθιά νερά για να ανασύρεις ένα υψηλότερο συναίσθημα. Ο Crowley αργότερα το αμφισβήτησε αυτό, δηλώνοντας ότι το Tzaddi δεν είναι το Αστέρι και αναθέτοντας ξανά την κάρτα στο Heh, το παράθυρο, στο μονοπάτι από το Chokmah στο Tiphereth. Οι περισσότεροι αναγνώστες κρατούν το παλαιότερο Tzaddi.

Στοιχειακή αξιοπρέπεια. Ως κάρτα του Αέρα, ενισχύει τα Σπαθιά και τις άλλες αέρινες μεγάλες αρκάνα, μοιράζοντας τη διαύγεια και την αποστασιοποίησή τους, και απαλύνει τη φωτιά των αρκάνα γύρω από τον Πύργο στη δροσιά μιας νυχτερινής όχθης.

Ψυχολογική προοπτική

Το Αστέρι περιγράφει την ψυχολογία της αθόρυβης ανθεκτικότητας: το άτομο που απαντά στην απώλεια όχι με άρνηση ούτε με κατάρρευση, αλλά με ένα μικρό εποικοδομητικό τελετουργικό. Κάτι τελείωσε, η τράπουλα τοποθετεί αυτή την κάρτα αμέσως μετά την κατεδάφιση του Πύργου, και αντί να ξαναχτίσει αμέσως ή να θρηνεί για πάντα, το άτομο αυτό πηγαίνει στο νερό το βράδυ και κάνει μια σεμνή πράξη πίστης. Αναγνωρίζει το σκοτάδι, έπειτα ανάβει κάτι μικρό μέσα του. Είναι η πιο υγιής δυνατή ακολουθία.

Μια τέτοια προσωπικότητα είναι ευγενική, δεκτική και πιο ανθεκτική απ' ό,τι φαίνεται. Η αισιοδοξία της είναι μετα-καταστροφική. Έχει ήδη επιβιώσει από το πράγμα για το οποίο προειδοποιούν οι απαισιόδοξοι, γι' αυτό και δεν μπορεί να ανατραπεί με επιχειρήματα. Εμπιστεύεται τη διαίσθηση όπως ένα φανάρι εμπιστεύεται το ρεύμα, αφού η μάχη μαζί της δεν βοήθησε ποτέ. Είναι γενναιόδωρη χωρίς να κρατά λογαριασμό και νιώθει άνετα με μια μοναξιά που στην πραγματικότητα είναι σύνδεση, επειδή κάθε μακρινό φως στη λίμνη είναι κάποιος σαν αυτήν. Ενστικτωδώς παραμένει προνοητική και δεν επενδύει ποτέ ολόκληρη την εσωτερική της ζωή σε ένα άτομο ή ένα αποτέλεσμα. Ένα φανάρι μένει πάντα στην αγκαλιά.

Σε υπερβολή, τα ίδια χαρακτηριστικά μαλακώνουν σε παθητικότητα. Η απελευθέρωση μετατρέπεται σε αποφυγή, κάθε δυσκολία παραδίδεται στο ρεύμα αντί να αντιμετωπιστεί. Το εφεδρικό φανάρι μετατρέπεται σε συσσώρευση, μια ζωή που περνά διατηρώντας την ελπίδα ασφαλή και χωρίς να ξεκινά ποτέ τίποτα από αυτήν. Ορισμένες προσωπικότητες του Αστεριού ερωτεύονται ακόμη και τις ίδιες τις ευχές, διπλώνοντας ατελείωτα χάρτινους λωτούς για ένα ταξίδι που δεν κάνουν ποτέ. Η θεραπεία είναι πάντα η ίδια μικρή κίνηση: γονατίστε, αφήστε το στο νερό, ανοίξτε τα χέρια.

Τα Φανάρια Λωτού στο Χοουχάι σε άλλες τράπουλες

Rider-Waite-Smith. Το κλασικό Αστέρι είναι μια γυμνή γυναίκα που γονατίζει δίπλα σε μια λιμνούλα, ρίχνοντας νερό από δύο στάμνες κάτω από ένα μεγάλο αστέρι και επτά μικρότερα, με μια ίβιδα στο δέντρο πίσω της. Εκεί η ελπίδα δίνεται από τον ουρανό και χύνεται πίσω στον κόσμο. Το Πεκίνο κρατά τη γονατιστή φιγούρα και το νερό αλλά την ντύνει, της δίνει ένα φανάρι αντί για στάμνες, και την κάνει να δίνει φως αντί να ρίχνει νερό.

Ταρώ της Μασσαλίας. Η κάρτα της Μασσαλίας έθεσε το πρότυπο με τη γυμνή γυναίκα με το νερό, το πουλί στο δέντρο και το κεντρικό οκτάκτινο αστέρι. Το Πεκίνο κρατά το όριο μεταξύ φιγούρας και νερού καθώς και την πράξη της ελεύθερης προσφοράς, και αντικαθιστά το λαμπερό μονό αστέρι με μια ολόκληρη κορδέλα από μικρά χειροποίητα αστέρια που τρέχουν προς τον ορίζοντα.

Crowley-Thoth. Το Αστέρι του Crowley είναι η θεά Nuit, ο άπειρος χώρος και το σύνολο των πιθανοτήτων, που συνδέεται με τη Babalon και ζωγραφίστηκε από την Frieda Harris με κύπελλα χρυσού και ασημένιου φωτός που διοχετεύουν ενέργεια στο υλικό βασίλειο. Η περίφημη φράση του, το Tzaddi δεν είναι το Αστέρι, μετακίνησε την κάρτα στο μονοπάτι από το Chokmah στο Tiphereth. Η κάρτα του Πεκίνου μοιράζεται την αίσθηση της ανθρώπινης ευχής που γίνεται μέρος της τάξης των πραγμάτων, σχεδιασμένη ως η παλιά διαίσθηση του ουρανού και της ανθρωπότητας σε συντονισμό (天人合一) παρά μέσω της Θελημικής γεωμετρίας.

Σύγχρονοι επαναπροσδιορισμοί. Οι σύγχρονες τράπουλες έχουν διεκδικήσει εκ νέου το Αστέρι για τη σωματική θεραπεία, την queer και φεμινιστική ευαλωτότητα, και την ήσυχη συσσωρευτική τύχη που αργότερα συγκρούστηκε με τη διαδικτυακή κουλτούρα της εκδήλωσης επιθυμιών. Το Ταρώ του Πεκίνου ανήκει σε αυτό το κίνημα, αλλά γειώνει την ελπίδα σε ένα συγκεκριμένο λαϊκό τελετουργικό: ένα πραγματικό φεστιβάλ σε μια πραγματική λίμνη, η ελπίδα ως τέχνη με χαρτί και κόλλα που ο καθένας μπορεί να εξασκήσει σε μια συνηθισμένη όχθη.

Σε συνδυασμό και πλαίσιο

Τα Φανάρια Λωτού στο Χοουχάι τραβούν ένα άνοιγμα προς την ανάρρωση, την απελευθέρωση και την ήπια κατεύθυνση, και το νόημά της κάρτας αλλάζει με τις κάρτες γύρω από το νερό. Ακολουθώντας τον Πύργο, διαβάζεται ακριβώς όπως σκοπεύει η τράπουλα, η πρώτη ήρεμη νύχτα αφού έπεσε ο πύργος της πύλης, ελπίδα που ανάβει ξανά στα σύνορα μεταξύ μιας μέρας που τελείωσε και μιας νύχτας που αρχίζει. Δίπλα σε κάρτες επούλωσης ή ανάπαυσης βαθαίνει σε αληθινή ανάρρωση, και κοντά στον Ήλιο που την ακολουθεί, το μικρό χειροποίητο φως δίνει τη θέση του στην πλήρη μέρα.

Το άθροισμα της κάρτας σε 8 ζεσταίνει τα χρήματα και τις επαγγελματικές θέσεις φέρνοντας το ρέον, ευοίωνο είδος τύχης, αν και η συμβουλή της εκεί είναι πάντα να κρατάτε ένα απόθεμα. Με κάρτες υποσχέσεων ή συμβολαίων, προσέξτε την ανεστραμμένη προειδοποίηση: μια όμορφη πρόταση μπορεί να είναι ένα χάρτινο φανάρι χωρίς κερί, γι' αυτό ελέγξτε αν υπάρχει φλόγα πριν στοιχηματίσετε. Σε ανοίγματα σχέσεων, οι γείτονές της αποκαλύπτουν αν η όχθη είναι μια συνάθροιση ή μια άδεια τράπεζα, αφού το Αστέρι είναι η κάρτα των μοναξιών που αθροίζονται σε ένα κοινό ποτάμι φωτός.

Όταν συνεχίζει να εμφανίζεται, αντιμετωπίστε την λιγότερο ως πρόβλεψη και περισσότερο ως οδηγία. Κάντε την ευχή, και μετά αφήστε τη από τα χέρια σας. Στείλτε το μήνυμα, υποβάλετε την αίτηση, γράψτε την πρόθεσή σας, και απελευθερώστε το πιάσιμό σας από το αποτέλεσμα, κρατώντας μια ελπίδα για τον εαυτό σας που δεν ανήκει σε καμία έκβαση.