شوالیه چوبدست

تصویرسازی و نمادگرایی

پاملا کلمن اسمیت این کارت را بر محور یک تصمیم کالبدشناختی واحد ترکیب‌بندی کرد. اسب نرِ کرند روی پاهای عقب خود بلند شده و هر دو سم جلو کاملاً از زمین جداست: حالتی منجمد در میان جهش. چهار شوالیه را که کنار هم بگذارید، این انتخاب کاملاً آگاهانه به نظر می‌رسد: شوالیه سکه بر اسب بارکش سنگینی نشسته که محکم بر زمین استوار است، شوالیه جام با گامی سنجیده می‌تازد، و تنها این مرکب است که در هوا معلق مانده است. در لحظه تصویرسازی، شتاب بر احتیاط پیشی گرفته است.

واقعیت قرون وسطایی هشدارِ پنهان در زیر این تصویر را ارائه می‌دهد. شوالیه‌ای با زره سنگین کامل که از اسبِ سرکش سرنگون می‌شد، بر اثر ضربه دچار سردرگمی می‌گشت و غالباً زیر سنگینی زرهِ فلزی خود توان برخاستن دوباره نداشت. اسمیت سوارکاری پراستعداد را کشید که همواره بر لبه تیز بحران قرار دارد.

زره به رنگ‌های زرد و نارنجی، یعنی رنگ‌های عنصر آتش و چاکراهای خجسته و شبکه خورشیدی است. پرهای سرخ از کلاه‌خود و مفصل‌های بازو بیرون زده و به سمت عقب جریان دارند، به‌طوری که سوارکار هنگام حرکت شعله‌ور به نظر می‌رسد. او عصای چوبی برگ‌داری را بالا برده و آن را با زاویه‌ای تهاجمی مانند نیزه نگه داشته است. کفش‌های او هم‌خوان نیستند. این جزئیات بیش از آنکه اشتباه باشد، نشانه روان‌شناختی است: فراخوان ماجراجویی چنان ناگهانی رخ داد که او بدون تجهیز کامل سوار اسب شد، و نیروی او از آتش درونی سرچشمه می‌گیرد نه از تجهیزاتش.

سمندرها با الگویی تکرارشونده بر روی تونیک طلایی جریان دارند. در کیمیاگری، سمندر موجود عنصری آتش است که در میان شعله متولد می‌شود و از آن آسیب نمی‌بیند، و بدن پیچ‌خورده‌اش پیچ‌وشکن آتش را بازنمایی می‌کند. شوالیه با پوشیدن این نقش نشان می‌دهد که از سوختن بیم ندارد، زیرا از همان ماده ساخته شده است. اسمیت یک کارت بعد، همین موجود را به گونه‌ای دیگر کشید: بر تونیک شوالیه، سمندرها خمیده اما باز هستند و دهانشان به دم نمی‌رسد، در حالی که بر شنل و تخت پادشاه چوبدست، آنها حلقه زده و اوروبوروس را می‌سازند. حلقه باز، پتانسیل مهارنشده‌ای است که هنوز مرز ساختاری خود را نیافته است. حلقه بسته همان انضباطی است که آنچه را شوالیه آغاز کرده به پایان می‌رسانند.

پشت سر او بیابانی خشک و قهوه‌ای قرار دارد که در آن خشکیِ آتش بر آب و زمین چیره شده است، و سه هرم در دوردست به عنوان بلندپروازی عظیم و شگفت‌انگیزی قرار دارند که این خال به سویش می‌تازد. ژرفانمایی به‌گونه‌ای طراحی شده که منظره به سرعت عقب می‌رود، و این روش اسمیت برای بیان این نکته است که او سریع‌تر از آن می‌تازد که به اطراف بنگرد. خوانشِ خود این دسته کارت از پس‌زمینه، لایه دیگری می‌افزاید: زمین بایر هشدار می‌دهد که آتشِ مهارنشده ویرانگر می‌شود، و زمین‌های مرتفع پیش رو نشان‌دهنده موانعی است که او مشتاق فتح آنهاست.

معنی اصلی

در سنت رایدر-ویت-اسمیت، این شوالیه نیروی خالص و ناگهانیِ عنصر است: نقطه‌ای که جرقه درونی آس به اقدام فیزیکی تبدیل می‌شود. ویت تناظر عنصری طلوع زرین را برای چهره سوار بر اسب حفظ کرد و در عین حال نامی قرون وسطایی به او داد، بنابراین کارت حامل آتش با غلظت کامل است بدون آنکه اصل دیگری با آن آمیخته شود. شوالیه چوبدست سوار بر اسب در سیستم کرولی نیز همین معنا را دارد، و تفکرِ گردونه‌محورِ آتشِ هوا را برای شاهزاده خود حفظ می‌کند: کارتی که همتای پادشاه رایدر-ویت است.

فایل معناییِ خود این دسته کارت، او را نخست به عنوان دوره‌ای از فعالیت شدید و پیشقدمی قاب‌بندی می‌کند: گام‌های تازه‌ای که برای دگرگونی شرایط برداشته می‌شوند، انرژی و جاه‌طلبی که هم‌زمان فرامی‌رسند، و گاه به شکل فردی تأثیرگذار که در اهداف شما شریک است یا به کارِ در جریان الهام می‌بخشد. توصیه همراه با این خوانش صریح است: بگذارید انرژی نمایان شود، قاطعانه حرکت کنید، و از مسئولیت یا ریسک نهراسید.

عنوانی که طلوع زرین به او داده است، یعنی «ارباب شعله و صاعقه، پادشاه ارواح آتش»، خطر را در کنار موهبت نام می‌برد. آتشِ آتش متراکم‌ترین ترکیب عنصری موجود در دسته کارت است، و به همین دلیل همین چهره در یک چیدمان به عنوان کارآفرینی صاحب‌چشم‌انداز و در چیدمان بعدی به عنوان ردپایی از پروژه‌های ناتمام خوانده می‌شود.

معنی مستقیم

در حالت مستقیم، این دسته کارت شوالیه را واکنش سریع و توانایی اقدام می‌خواند: انرژی، ماجراجویی، شجاعت، ذهن کنجکاو، و آمادگی برای تغییرات سریع. او تصمیم‌ها را سریع می‌گیرد و بدون درخواست دیگران پیشقدم می‌شود. او قاطعانه صادق است و بازی‌های ذهنی به راه نمی‌اندازد، زیرا هیچ‌یک از نیرنگ‌های حسابگرانه شمشیرها را ندارد. هنگام خشم، فورانش آنی است و با گذر لحظه، خشم به فراموشی سپرده می‌شود. تنها شرطِ موجود، داشتن هدف است: پیش از شتاب گرفتن، مسیر عصا را بررسی کنید، زیرا سرعتِ بدون جهت شکست شاخص اوست.

در عشق. خوانش رایدر-ویت در اینجا سرعت و گرما را در کنار هم قرار می‌دهد. رابطه‌ای عاشقانه و تازه با سرعتی باورنکردنی بر پایه اشتیاق متقابل و میل مشترک به کاوش شکل می‌گیرد، همراه با ماجراجویی‌های عاشقانه ناگهانی و احساساتی که به سرعت شدت می‌یابند. دسته کارت ناپایداری را در کنار سخاوت و جذابیت نام می‌برد و توصیه می‌کند به جای انتظار، پیشقدم شوید. دیداری مهم ممکن است هنگام سفر رخ دهد، یا فردی فرارسیده و شما را مجذوب خود سازد.

در روابط به مفهوم گسترده‌تر. پیشقدمی که گفتگوی پرشور را برمی‌انگیزد، پروژه‌های مشترکی که به همکاران پیشنهاد می‌شوند، و حرکت به سوی مدیریت پویایی‌های گروهی. اشتیاق و اعتماد به نفسِ مشهود دیگران را جذب می‌کند، بنابراین انتظار آشنایی‌های تازه و همکاری‌های مشترک را داشته باشید.

در کار و کسب‌وکار. کارآمدی و انگیزه بالا، مرحله‌ای جدید و سریع در توسعه پروژه، و افزایش حجم کار که همراه آن می‌آید. ممکن است فناوری‌ها یا افکار تازه‌ای را وارد وظایف روزمره کنید و مهارت‌های جدید را چنان سریع فرابگیرید که پیشرفت حاصل شود. در کسب‌وکار، همین انرژی بازارهای تازه را می‌گشاید، بخش جدیدی را راه‌اندازی می‌کند، و معامله‌های بزرگ را به سرانجام می‌رساند. چوبدست‌ها مثبت‌ترین خال از نظر شغلی است، و نیمه مربوط به برج قوس در دکان این شوالیه، او را به مطالعه، پژوهش، و آموزش پیوند می‌زند.

در امور مالی. حرکت مالی سریع، منابع درآمدی تازه، و بازدهی حاصل از اقدامی شجاعانه، به شرط آنکه فعال باقی بمانید. این دسته کارت صراحتاً می‌گوید که ریسکِ حساب‌شده پذیرفته است اما خوش‌بینیِ محض کافی نیست: توانایی‌های واقعی خود را ارزیابی کنید. آتشِ پشت یک سرمایه‌گذاری ممکن است درست باشد، در حالی که موجودی همچنان محدودیت دارد.

در جنبه فیزیکی. نیازمند فعالیت بیشتر. تمرین‌های شدید، رویداد ورزشی، یا سرگرمی بسیار فعال مانند رقص، همراه با افزایش چشمگیر استقامت بدنی. استراحت را نیز برنامه‌ریزی کنید، زیرا این حجم از انرژی اگر مدیریت نشود، بدن را فرسوده می‌سازد.

معنی معکوس

در حالت معکوس، آتش یا ویرانگر می‌شود یا فروکش می‌کند، و این دسته کارت هر دو حالت شکست را به جای انتخاب یکی فهرست می‌کند: ناامیدی و فرسودگی از یک سو، و بی‌پروایی، پرخاشگری، و از دست رفتن کنترل از سوی دیگر. آنچه آنها را پیوند می‌دهد فاصله میان خواسته و توانایی واقعی است که به شکل تلاش‌های ناشیانه برای تحمیل پیشرفت بروز می‌کند. برنامه‌ها به تعویق می‌افتند، جهت‌گیری گم می‌شود، و تلاش در قضاوت‌های نادرست به هدر می‌رود. تشخیصِ کاربردی این است که آیا مشکل از سرعت بی‌جهت است یا از دست رفتن کامل هدف.

در عشق. آشفتگی احساسی و ناپایداری. اشتیاقی که سریع شعله‌ور شد به همان سرعت فروکش می‌کند، و علاقه می‌تواند به ناگاه ناپدید شود. دسته کارت به وعده‌های شکسته و کمبود مسئولیت‌پذیری در برابر شریک، ارتباطی مبتنی بر جاذبه فیزیکی بدون عمق عاطفی، و عمل کردنِ یک طرف صرفاً بر پایه خواسته‌های خود اشاره دارد. جامعه‌های کارت‌خوانی مدرن این کارت را نماد رفتارهایی مانند ابراز عشق افراطی ناگهانی و سپس قطع ارتباط ناگهانی می‌دانند که همان الگوی قدیمی با نامی تازه است.

در روابط به مفهوم گسترده‌تر. درگیری ریشه‌دار در خودخواهی یا بی‌پایگی، تقابل منافع که به رویارویی می‌انجامد، و بی‌ثباتی که دیگران را پس می‌زند. پیشقدمی نیز می‌تواند به بی‌ملاحظه‌گی و زیاده‌روی بدل شود: حریم‌ها نقض می‌شوند و دخالت در اموری رخ می‌دهد که به شما مربوط نیست.

در کار و کسب‌وکار. افت شتاب و از دست رفتن علاقه حرفه‌ای، یا در نقطه مقابل، میل مهارنشدنی برای پیشبرد افکار بدون بررسی منابع که به فرسودگی می‌انجامد. در کسب‌وکار، به صورت فعالیت‌های سراسیمه‌ای خوانده می‌شود که نتیجه‌ای ندارد، اجرای بی‌دقت، و نبود استراتژی پشت فوران‌های انرژی.

در امور مالی. تأخیرها و سرمایه به هدر رفته، خرج کردن در سرمایه‌گذاری‌های نسنجیده، راه‌اندازی ناموفق یا پیشرفت متوقف‌شده. رشد ممکن است بیش از حد داغ شده باشد و نیازمند یک گام به عقب پیش از سنگین‌تر شدن زیان‌ها باشد.

در جنبه فیزیکی. فرسودگی و فعالیت نامتعادل، فشار بیش از حد ورزشی، آسیب‌های ناشی از تمرینات نادرست، و نادیده گرفتن نشانه‌های آشکار خستگی. همچنین می‌تواند به معنای اشتغال ذهنی افراطی به تمرین یا رژیم غذایی باشد که مراقبت پایه از خود را کنار می‌زند.

یادداشت‌های تاریخی

پیش از اسمیت، این چهره همان کاوالیر د باتون در تاروت مارسی بود: دسته کارتی که در قرن پانزدهم در شمال ایتالیا پدید آمد و در قرن هفدهم در فرانسه رواج یافت. آن سیستم از کارت‌های عددی ساده استفاده می‌کند و سنتِ خوانش بدون کارت معکوس دارد، بنابراین ابراز وجودِ تکانشی او به جای کارت وارونه، از طریق نمادگرایی رنگ‌ها و عددشناسی بیان می‌شد. کاوالیر پیشگامی ریشه‌دار در طبیعت و رانده‌شده با اشتیاق است: کنجکاو، پر از پتانسیل، و دارای کنترلی اندک.

فرقه طلوع زرین در اواخر قرن نوزدهم، چهره‌های دربار را بر پایه کابالا، طالع‌بینی، و وقارهای عنصری بازسازی کرد، و شوالیه رایدر-ویت محصول یک تصمیم خاص در دل این بازسازی است. در کتاب T، مک‌گرگور مدرز دربار را به صورت پادشاه (سوار بر اسب)، ملکه (نشسته)، شاهزاده (در گردونه)، و شاهدخت (ایستاده) تنظیم کرد. ویت به نام‌گذاری قرون وسطایی پادشاه، ملکه، شوالیه، و نوباوه بازگشت و در عین حال تناظر عنصری طلوع زرین را برای چهره سوار بر اسب حفظ کرد. کرولی مسیر دیگری رفت: در بازبینی سال ۱۹۱۲ خود از لیبر T و سپس در کتاب ثوث، او رتبه‌ها را به صورت رسمی به شوالیه (سوار بر اسب)، ملکه، شاهزاده (در گردونه)، و شاهدخت تثبیت کرد و نام‌های قرون وسطایی را اشتباهی ساختاری دانست که باید اصلاح شود.

این شکاف واقعی است، اما این کارتِ خاص بدون تغییر از آن عبور می‌کند. شوالیه چوبدست سوار بر اسب در سیستم کرولی همتای مستقیم کارتِ ویت است: هر دو از درجه بیستم عقرب تا دو دکان اول قوس امتداد دارند، هر دو آتشِ آتش هستند، و هر دو به حرف یود پاسخ می‌دهند. آنچه دو سیستم درباره‌اش اختلاف دارند رتبه است نه محتوا: شوالیه کرولی در صدر دربار او می‌ایستد، در حالی که شوالیه ویت در جایگاه سوم پس از پادشاه و ملکه قرار دارد. کارتی که این جابه‌جایی حقیقتاً منتقل می‌کند پادشاه چوبدست رایدر-ویت است، که همتایش شاهزاده چوبدست ثوث در ۲۰ درجه سرطان تا ۲۰ درجه اسد به عنوان آتشِ هوا خوانده می‌شود. مطالعات تطبیقی میان دو سیستم همواره تخصیص‌های عنصری و کابالایی متناقضی برای آنچه یک کارت واحد به نظر می‌رسد ارائه می‌دهند، و علت دقیقاً همین است. بیشتر کارت‌خوان‌های مدرن با دسته‌های مشتق از رایدر-ویت کار می‌کنند و شوالیه را از زاویه آتشِ آتش و حرف یود می‌خوانند.

تناظرها

رتبه. شوالیه، که در طرح طلوع زرین عنصر آتش را به عنوان عنصر رتبه‌ای بر هر خاکی که در آن قرار گیرد حمل می‌کند. این امر آتشِ آب را برای شوالیه جام، آتشِ هوا را برای شوالیه شمشیر، و آتشِ زمین را برای شوالیه سکه حاصل می‌آورد.

عنصر. آتشِ آتش، تنها تخصیص دوچندان از این دست و متراکم‌ترین ترکیب عنصری در دسته کارت. در مقیاس کیهانی، این همان صاعقه ناگهانی و زبانه کشیدن آتش مادی در شدیدترین جنبه آن است.

اخترشناسی. او از درجه بیستم عقرب تا دو دکان اول قوس حاکم است (حدود ۱۲ نوامبر تا ۱۲ دسامبر). دکان سوم عقرب قلمرو هفت جام یا «ارباب موفقیت توهمی» است و سایه پنهان او را شکل می‌دهد: خیال‌پردازی وسواسی، حسادت، و نیروی عظیمی که درست پیش از انفجار مهار شده است. ورود به قوسِ متغیر این نیرو را آزاد می‌سازد: از میان هشت چوبدست (عطارد در قوس) و نه چوبدست (ماه در قوس). این دسته کارت جایگاه طالع‌بینی طبیعی را نیز می‌افزاید: خانه نهمِ سفرهای طولانی، فلسفه، و آموزش عالی، که منشأ اشتیاق او به سرزمین‌های دور و افکار تازه است.

کابالا. شوالیه‌ها به آتزیلوت، بالاترین جهان از جهان‌های چهارگانه و قلمرو صدور خالص و شهود اولیه تعلق دارند. آتشِ آتش شوالیه رایدر-ویت را با یودِ یود در تتراگراماتون همسو می‌سازد: حرف یود نخستین حرف، پدر نخستین، و حکمت در درخت زندگی است. او نقطه منشأ انرژی فعال است، و شوالیه چوبدست ثوث همین حرف و همین بازه را در اختیار دارد. این پادشاه چوبدست رایدر-ویت است که به حرف واو و شاهزاده چوبدست ثوث پاسخ می‌دهد و به عنوان آتشِ هوا یا کاربرد فکری خلاقیت خوانده می‌شود.

وقار عنصری. او به عنوان آتشِ دوچندان، هر چوبدست و چهره آتشین مجاور را تقویت می‌کند و شمشیرهای هوایی را به اقدام وامی‌دارد. جام‌ها و سکه‌ها در برابر او عمل می‌کنند، و این علت ساختاری شکستی است که او معمولاً در اموری چون نگهداری عاطفی یا ثبات مالیِ مربوط به آب و زمین با آن مواجه می‌شود.

دیدگاه روان‌شناختی

این بخشی از روان است که برنامه‌ریزی را رها کرده و سوار اسب می‌شود. تصویر رایدر-ویت درباره این تیپ شخصیتی یکدست است: پیشرفت، شجاعت، و استقلال، همراه با انرژی بالا و بی‌پتابی در برابر بی‌عملی، و رویکردی آشکار و مستقیم که موانع را با عبور از میان آنها برمی‌دارد نه با دور زدنشان.

دوگانگی‌های شدید او به اخترشناسی بازمی‌گردد. او شدت عاطفی، پنهان‌کاری، و ظرفیتِ سنگدلیِ عقرب را حمل کرده و آنها را با سرعت فلسفی و بی‌نوایِ قوس به مرحله عمل درمی‌آورد، و به همین دلیل ناگهانی و شدید خوانده می‌شود. او چهره‌ای در میان گذار از آب‌های عمیق به شعله‌های آشکار است. تأثیر قوس نیز حس خوش‌شانسی و آسیب‌ناپذیری به او می‌بخشد، و این دسته کارت صراحتاً بیان می‌کند که همین اعتماد به نفس او را به سوی خطر می‌راند.

در حالت معکوس، این تیپ به فردی دگرگون می‌شود که توان استفاده از انرژی خود را ندارد: پراکنده، غیرقابل پیش‌بینی، ناتوان در ایستادگی بر یک وظیفه، و ویران‌کننده پیشرفت خود با تصمیم‌های عجولانه، که فوران‌های احساسی و بی‌تابی کار را تمام می‌کنند. آموزه کارت، خاموش کردن شعله از ترسِ سوختن نیست، بلکه ساختن ساختاری است که توان نگهداری آن را داشته باشد: دقیقاً همان تفاوتی که اسمیت میان سمندرهای باز شوالیه و سمندرهای بسته پادشاه کشید.

شوالیه چوبدست در دسته‌های مختلف

تاروت مارسی. کاوالیر د باتون سوارکاری ساده‌تر و کم‌درام‌تر از سوارکارِ اسمیت است. او جوانی کنجکاو و پرقدرت است که در حال گردآوری منابع برای اهداف فوری است: پیوند پایه‌ای خال چوبدست با اقدام، بدون انضباط ساختاریافته‌ای که بعدتر می‌آید. در این سنت کارت معکوس وجود ندارد، بنابراین کمبود کنترل او به جای جهت‌گیری کارت، از زمینه خوانده می‌شود.

کرولی-ثوث. این یکی از معدود چهره‌های دربار است که دو سیستم درباره‌اش توافق دارند. شوالیه چوبدست سوار بر اسب در سیستم کرولی همتای کارتِ ویت است، با همان بازه ۲۰ درجه عقرب تا ۲۰ درجه قوس، همان آتشِ آتش، و همان حرف یود. اختلاف بر سر رتبه است: شوالیه کرولی بالاترین مقام دربار او را دارد، در حالی که شوالیه ویت در جایگاه سوم قرار می‌گیرد. چهره‌ای که این جابه‌جایی حقیقتاً منتقل می‌کند پادشاه است، زیرا شاهزاده چوبدست ثوث، با عنوان «شاهزاده گردونه آتش»، به پادشاه رایدر-ویت پاسخ می‌دهد و به عنوان آتشِ هوا خوانده می‌شود: تلاقی هوا و آتش که گسترش و تبخیر ایجاد می‌کند. یک کارت‌خوان ثوث و یک کارت‌خوان رایدر-ویت هنگام گفتگو درباره شوالیه چوبدست، یک کارت واحد را در ارتفاع‌های متفاوت از سلسله‌مراتب توصیف می‌کنند.

دسته‌های مدرن. دسته‌های معاصر در خط رایدر-ویت، ژست اصلی اسمیت یعنی اسبِ سرکش و تازش شتابان را حفظ می‌کنند و در عین حال شوالیه قرون وسطایی را به سبک محیط‌های خود بازطراحی می‌نمایند. برخی سوارکاری واقعی را نگه می‌دارند و برخی دیگر چهره‌ای را جایگزین می‌کنند که در حال جهش پیش از نگاه کردن است. سمندر و پرهای جریان‌یافته آن‌قدر تکرار می‌شوند که به عنوان نشانه بصری برای آتشِ خام در حال حرکت عمل کنند.

در ترکیب و زمینه

او را در برابر سایر شوالیه‌ها بسنجید که همگی عنصر خود را در حال حرکت اما با سرعت‌های بسیار متفاوت ارائه می‌دهند. او مانند شوالیه شمشیر ریسک را تحلیل نمی‌کند، مانند شوالیه جام مسیر را شاعرانه نمی‌سازد، و مانند شوالیه سکه که بسیار کند است منتظر شالوده‌ای محکم نمی‌ماند. او از هوس‌های خود پیروی می‌کند و قابل اعتماد بودن و عمق عاطفی را با شجاعتِ خالص معامله می‌نماید: چیزی که هر جا موقعیتی نیازمند حرکت پیش از رسیدن به اطمینان باشد، ارزشی واقعی دارد.

در پرسش‌های مربوط به پنهان‌کاری و خیانت، میلِ تکانشی او، وی را به نشانه‌ای رایج از خیانت‌کار بدل می‌سازد: کسی که به جای کینه‌توزی، با خشنودی فوری رانده می‌شود، و ترکیب‌های خاص تصویر را شفاف‌تر می‌کنند. همراه با برج، او کشف ناگهانی و انفجاری یک رابطه است. همراه با سه، پنج، یا ده شمشیر، او دلشکستگی و عواقب تلخ است، یا موقعیتی که هیچ‌یک از طرفین پیروز نمی‌شوند. همراه با پنج یا هشت جام، خیانت به رها کردن عاطفی یا دور شدن او به سوی میلی تازه می‌انجامد. همراه با ماه یا هفت شمشیر، خیانت فعالانه پنهان می‌شود.

پرسش‌های مربوط به آشتی، پاسخ‌های صریحی دریافت می‌کنند. در حالت معکوس، و به‌ویژه در کنار چهار چوبدست معکوس، کارت‌خوان‌ها او را کارتی قاطعانه منفی می‌خوانند: اشتیاقِ مسدودشده، نبود حرکت، و پایانی تکانشی که باقی می‌ماند. در حالت مستقیم همراه با عشاق، او می‌گوید فرد بازمی‌گردد، اما سریع و رانده‌شده با میل فیزیکی و هیجان فتح دوباره، نه با خواستی استوار برای ترمیم؛ بنابراین مشکلاتی که رابطه را از هم گسیخت، باقی می‌مانند.